0112-KDIL2-1.4011.494.2026.2.MKA

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 14 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 12 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 12 czerwca 2026 r. (wpływ 15 czerwca 2026 r.) i 15 czerwca 2026 r. (wpływ 16 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego W ocenie Wnioskodawcy kwota 133 794 zł, stanowiąca obniżenie ceny nabycia nieruchomości przyznane na podstawie art. 40a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Stan faktyczny sprawy sprowadza się do tego, że Wnioskodawca nabył nieruchomość z zastosowaniem ustawowo przewidzianej ulgi cenowej. Uprawnienie to wynikało z art. 40a ustawy o lasach, a źródłem prawa do preferencyjnego nabycia była istniejąca wcześniej relacja najmu, wynikająca z umowy najmu z dnia 20 października 2000 r. zawartej z A.A., dotyczącej budynku magazynowego o powierzchni 69 m2, który został zaadaptowany na cele mieszkaniowe. Zastosowana ulga cenowa wyniosła 133 794 zł. Zgodnie z ustawą o lasach, Lasy Państwowe mogą sprzedawać nieruchomości zabudowane budynkami mieszkalnymi i samodzielne lokale mieszkalne oraz grunty z nimi związane, a sprzedaż co do zasady następuje po cenie rynkowej ustalonej przez uprawnionych rzeczoznawców. Ustawa przewiduje jednocześnie szczególne zasady pierwszeństwa nabycia i obniżenia ceny dla określonych podmiotów. Już w historycznym brzmieniu art. 40a wskazywano, że pracownicy i byli pracownicy Lasów Państwowych mają pierwszeństwo nabycia lokali, których są najemcami i w których mieszkają, a cena sprzedaży lokalu „podlega obniżeniu” według ustawowego mechanizmu. Oznacza to, że ustawodawca sam określił sposób ustalenia ceny należnej przy sprzedaży, a obniżona cena nie jest efektem swobodnej decyzji stron, lecz elementem konstrukcji tej sprzedaży wynikającym wprost z ustawy. Na gruncie ustawy o PIT, przychodami są otrzymane albo postawione do dyspozycji podatnika pieniądze, wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Tak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o PIT. Z kolei art. 12 ust. 1 odnosi do przychodów ze stosunku pracy także wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych, natomiast art. 20 ust. 1 zalicza do przychodów z innych źródeł m.in. „inne nieodpłatne świadczenia” nienależące do przychodów z art. 12-14 i 17. W niniejszej sprawie brak jest jednak podstaw do uznania, że po stronie Wnioskodawcy doszło do otrzymania nieodpłatnego świadczenia albo świadczenia częściowo odpłatnego w rozumieniu ustawy o PIT. Wnioskodawca nie otrzymał od Lasów Państwowych pieniędzy ani odrębnego świadczenia majątkowego. Doszło wyłącznie do zawarcia umowy sprzedaży za cenę ustaloną zgodnie z mechanizmem ustawowym. Przedmiotem czynności prawnej była odpłatna sprzedaż nieruchomości, a nie przyznanie dodatkowego, odrębnego przysporzenia. Innymi słowy, „ulga” nie została Wnioskodawcy wypłacona ani przekazana, lecz jedynie wpłynęła na wysokość ceny należnej z tytułu sprzedaży. Kluczowe jest to, że cena po obniżce jest w tym wypadku ceną ustawową, a nie ceną „rynkową pomniejszoną o osobne świadczenie”. Skoro ustawa o lasach stanowi, że cena sprzedaży podlega obniżeniu, to cena po zastosowaniu ulgi jest od początku właściwą ceną należną w danej transakcji. Nie można więc twierdzić, że różnica między wartością oszacowaną a ceną zapłaconą automatycznie tworzy przychód podatkowy To nie jest darowizna, nagroda, dopłata ani umorzenie zobowiązania, lecz sposób kalkulacji ceny przewidziany przez ustawę. Przeciwko uznaniu tej kwoty za przychód przemawia także charakter prawny samej bonifikaty. W aktualnej linii interpretacyjnej podkreśla się, że korzyść majątkowa w postaci bonifikaty cenowej przy sprzedaży na podstawie art. 40a ustawy o lasach nie jest równoznaczna z otrzymaniem nieodpłatnego świadczenia, ponieważ strony umowy nie mogą swobodnie ukształtować ceny inaczej niż według reguł ustawowych. Takie stanowisko zostało odnotowane m.in. w interpretacjach indywidualnych z 2023 r., 2024 r. i 2025 r., a także w doniesieniach o orzecznictwie NSA. W publicznie dostępnych omówieniach tych rozstrzygnięć wskazano wprost, że bonifikata z art. 40a ustawy o lasach jest neutralna podatkowo, bo nie stanowi przysporzenia z nieodpłatnego świadczenia. Dodatkowo znaczenie ma to, że konstrukcja przewidziana w ustawie o lasach nie ma charakteru definitywnego i bezwarunkowego przysporzenia. Z dostępnych źródeł wynika, że ustawa przewiduje obowiązek zwrotu kwoty odpowiadającej udzielonej bonifikacie po waloryzacji w razie ziszczenia się określonych przesłanek, np. zbycia lokalu przed upływem ustawowego terminu. To również potwierdza, że nie chodzi o swobodne, ostateczne przysporzenie majątkowe otrzymane od zbywcy, lecz o ustawowo ukształtowane warunki sprzedaży nieruchomości. Nie ma także podstaw do zakwalifikowania wskazanej kwoty jako przychodu ze stosunku pracy. Nawet jeśli źródłem uprawnienia do nabycia na preferencyjnych zasadach pozostaje określony status wobec Lasów Państwowych albo relacja najmu związana z dawnym zatrudnieniem, to przedmiotowa korzyść nie wynika z uznaniowego działania pracodawcy, polityki socjalnej czy dodatkowego świadczenia pracowniczego. Jest ona skutkiem ustawowego mechanizmu sprzedaży nieruchomości. Nie jest więc „świadczeniem od pracodawcy”, lecz następstwem normy ustawowej określającej zasady zbywania mienia przez Lasy Państwowe. Art. 12 ust. 1 ustawy o PIT nie powinien mieć tu zastosowania. Nie ma również podstaw do uznania tej kwoty za przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust 1 ustawy o PIT. Przepis ten obejmuje dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia, ale tylko wtedy, gdy po stronie podatnika rzeczywiście dochodzi do otrzymania świadczenia. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. Wnioskodawca jedynie nabył nieruchomość za cenę ustaloną zgodnie z ustawą. Sam fakt, że cena ta była niższa od wartości ustalonej w operacie lub od ceny wyjściowej, nie oznacza jeszcze uzyskania przychodu. Przychód nie może być utożsamiany z każdą ekonomiczną korzyścią odczuwaną przez podatnika; musi istnieć konkretna podstawa ustawowa pozwalająca uznać dane zdarzenie za otrzymanie świadczenia. W tym przypadku takiej podstawy brak. W konsekwencji należy przyjąć, że kwota 133 794 zł nie stanowi dla Wnioskodawcy przychodu ani ze stosunku pracy, ani z innych źródeł. Jest to jedynie wartość obniżenia ceny sprzedaży nieruchomości, wynikająca z bezwzględnie obowiązujących przepisów ustawy o lasach. Tym samym po stronie Wnioskodawcy nie powstaje obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu, a na podmiocie sprzedającym nie ciążą obowiązki płatnika lub obowiązki informacyjne w zakresie wykazania tej kwoty jako przychodu podatkowego. Mając powyższe na względzie, stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym ulga cenowa w kwocie 133 794 zł przyznana przy nabyciu nieruchomości na podstawie art. 40a ustawy o lasach jest neutralna na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych, należy uznać za prawidłowe. Ponadto uzupełnił Pan opis stanu faktycznego o następujące informacje: Stronami umowy najmu z dnia 20 października 2000 r. były Lasy Państwowe Nadleśnictwo (…) reprezentowane przez Nadleśniczego (…) i głównego księgowego (…) i A.A., zamieszkały (…). Nie był Pan pracownikiem Lasów Państwowych Nadleśnictwa (…), tak jak nabywcy mieszkań spółdzielczych czy komunalnych nie są pracownikami podmiotu sprzedającymi nieruchomość. Umowa najmu z 2000 r. została zawarta na część pomieszczeń jako budynek mieszkalny. I za jako taki przez okres najmu płacił Pan czynsz. W rachunku jest opisany wynajem nieruchomości. Umowa najmu z 2000 r. brzmi następująco: 1.  Wynajmujący wynajmuje najemcy część pomieszczeń w budynku magazynowym o powierzchni 69 m2. 2.  Wynajmujący wyrażą zgodę na zaadaptowanie tych pomieszczeń przez najemcę na mieszkanie. Zakres prac adaptacyjnych i ich koszt musi być zaakceptowany przez wynajmującego. 3.  Przedmiot umowy będzie wykorzystywany na cele mieszkalne. 4.  Przekazanie przedmiotu najmu nastąpi protokołem zdawczo-odbiorczym, który stanowi załącznik do niniejszej umowy. Pomieszczenia były od czasu zakończenia adaptacji pomieszczeń na cele mieszkaniowe, czyli po 6 miesiącach, użytkowane zgodnie z założeniami, czyli na cele mieszkaniowe. Ustalony czynsz był w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym. Zmiana sposobu użytkowania budynku magazynowego została zgłoszona przez Nadleśnictwo (…) w Starostwie Powiatowym w (…). W zgłoszeniu wskazano następujący sposób użytkowania: budynek mieszkalny jednorodzinny. Przedmiotem nabycia na podstawie umowy był budynek mieszkalny. Pytanie Czy stanowisko, że nabycie nieruchomości na podstawie art. 40a ustawy o lasach jest neutralne na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych, jest prawidłowe? Pana stanowisko w sprawie W Pana ocenie, nabycie nieruchomości na podstawie art. 40a ustawy o lasach jest neutralne na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych. Jak wynika z umowy najmu między stronami Lasy Państwowe Nadleśnictwa (…) a A.A Nr umowy (…) z dnia 18 lipca 2019 r. jedynym najemcą był Pan. Nie był Pan pracownikiem podmiotu, od którego wynajmował Pan nieruchomość. Jak wynika z aktu notarialnego Numer Repetytorium A.(…) z 22 lipca 2025 r. Lasy Państwowe Nadleśnictwa (…) zbywają działkę nr (…) zabudowaną budynkiem mieszkalnym wybudowanym w technologii tradycyjnej z lat 50-tych XX wieku, budynek parterowy, niepodpiwniczony, wolnostojący, pierwotnie był to budynek wartowni garnizonowej ze zmienionym sposobem użytkowania na budynek mieszkalny jednorodzinny wyposażony we wszystkie media i w takiej formie go Pan nabywał. Jak wynika z operatu szacunkowego Lasy Państwowe dokonały zmiany sposobu użytkowania na mieszkalny w 1985 r. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w cytowanej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku. W myśl natomiast art. 11 ust. 1 cyt. ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem, gdy: -     świadczenie powoduje wystąpienie przysporzenia w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku, -     świadczenie zostało spełnione za zgodą nabywcy, tj. gdy nabywca skorzystał z niego w pełni dobrowolnie, -     świadczenie to zostanie spełnione w interesie nabywcy (a nie w interesie zbywcy) i przynosi nabywcy korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter przysporzenia jego warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym. Oznacza to, że wartości świadczeń w naturze są przychodem tylko wtedy, gdy są otrzymane – w rozumieniu ich skonkretyzowania i przypisania do przychodu wpływającego na określenie podstawy opodatkowania w podatku dochodowym od osób fizycznych. Bez elementu realnego w postaci otrzymania korzyści przez nabywcę nie uzyskuje on przychodu, ponieważ nie występuje wówczas zdarzenie, z którym ustawa wiąże powstanie obowiązku podatkowego. Z treści wniosku wynika, że na mocy aktu notarialnego nabył Pan budynek mieszkalny. Wcześniej posiadał Pan do tej nieruchomości tytuł prawny w postaci umowy najmu zawartej z Lasami Państwowymi Nadleśnictwo (…). Nabycie nastąpiło z zastosowaniem bonifikaty zgodnie z zapisami art. 40a ustawy o lasach. Nie był Pan pracownikiem Lasów Państwowych Nadleśnictwa (…). Zgodnie z art. 40a ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 663): Lasy Państwowe mogą sprzedawać nieruchomości zabudowane budynkami mieszkalnymi i samodzielne lokale mieszkalne, zwane dalej „lokalami”, oraz grunty z budynkami mieszkalnymi w budowie, nieprzydatne Lasom Państwowym. W myśl art. 40a ust. 2 ww. ustawy: Ustalenie ceny nieruchomości przy sprzedaży, o której mowa w ust. 1, następuje na zasadach określonych w przepisach o gospodarce nieruchomościami. Na podstawie art. 40a ust. 3 ustawy o lasach: Łącznie z lokalami sprzedaje się grunty wraz z przynależnościami, niezbędne do korzystania z lokali. Grunty pod budynkami oraz grunty z budynkami związane, będące przedmiotem sprzedaży, uważa się za grunty wyłączone z produkcji rolnej i leśnej w rozumieniu przepisów o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Grunty te podlegają z urzędu ujawnieniu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oraz ewidencji gruntów i budynków jako grunty zabudowane. Z treści art. 40a ust. 4 ww. ustawy wynika, że: Pracownicy i byli pracownicy Lasów Państwowych mający co najmniej trzyletni okres zatrudnienia w Lasach Państwowych, z wyjątkiem osób, z którymi stosunek pracy rozwiązany został bez wypowiedzenia z winy pracownika, posiadają pierwszeństwo nabycia lokali, których są najemcami i w których mieszkają. Cena sprzedaży lokalu podlega łącznemu obniżeniu o 6% za każdy rok zatrudnienia w jednostkach organizacyjnych Lasów Państwowych i o 3% za każdy rok najmu tego lokalu, nie więcej jednak niż o 95%, a spłata należności może zostać rozłożona na 60 rat miesięcznych, przy czym oprocentowanie nie może przekraczać w stosunku rocznym stopy referencyjnej, określającej minimalne oprocentowanie podstawowych operacji otwartego rynku prowadzonych przez Narodowy Bank Polski, powiększonej o 2 punkty procentowe. Jeżeli osobą uprawnioną jest emeryt lub rencista, cena nabycia lokalu ustalona jest na 5% jego wartości. Zgodnie z art. 40a ust. 5 tej ustawy: Przepis ust. 4 stosuje się również do osób bliskich, pozostałych po pracownikach, które w dniu ich śmierci zamieszkiwały razem z nimi. Przez osoby bliskie rozumie się małżonków oraz wstępnych i zstępnych, a także osoby przysposobione. W razie zbiegu uprawnień do obniżenia należności osób prowadzących wspólne gospodarstwo domowe, okresy zatrudnienia tych osób mogą być sumowane, przy czym łączna obniżka nie może przekraczać 95% ceny sprzedaży lokalu. Uprawnienie to przysługuje tylko przy nabyciu jednego lokalu. W myśl art. 40a ust. 6 ustawy o lasach: Przepisy ust. 4-5b stosuje się odpowiednio do osób, które są lub były zatrudnione w szkołach leśnych, zakładowych przychodniach i poradniach lekarskich oraz innych jednostkach organizacyjnych leśnictwa. Zgodnie natomiast z art. 40a ust. 7 ww. ustawy: Najemcy nieposiadający uprawnień, o których mowa w ust. 4, 5 i 6, mogą nabywać przeznaczone do sprzedaży lokale, które zajmują co najmniej od trzech lat, na podstawie umowy najmu, zawartej na czas nieoznaczony, za cenę obniżoną za każdy rok najmu o 3%, nie więcej jednak niż o 45%. Wymogu zajmowania lokalu przez okres co najmniej trzech lat nie stosuje się do najemców będących organizacjami pozarządowymi, które uzyskały status organizacji pożytku publicznego i prowadzą działalność zgodnie z ustawą z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U. z 2025 r. poz. 1338). Mając na uwadze wymienione powyżej cechy nieodpłatnego świadczenia jako elementu przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych wskazuję, że zakup budynku mieszkalnego (nieruchomości) po cenie preferencyjnej spełnia kryterium wystąpienia po stronie nabywcy przysporzenia majątkowego (korzyści). Gdyby bowiem nie możliwość zakupu po cenie preferencyjnej – wynikającej z art. 40a ust. 7 ustawy o lasach, w opisanej sytuacji nabywca musiałby ponieść koszty zakupu budynku mieszkalnego w pełnej wysokości. Niewątpliwie zatem nabywca dokonując zakupu z bonifikatą uzyskał wymierną korzyść w postaci wymiernego zaoszczędzenia wydatku – bonifikaty od wartości ustalonej przez rzeczoznawcę majątkowego. Nieodpłatne świadczenie jest również przychodem nabywcy, jeżeli zostało spełnione za jego zgodą. Nabywca wyrażając chęć nabycia budynku skorzystał z tego świadczenia w pełni dobrowolnie. Ponadto przedmiotowa korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnej osobie. Zgodnie z powołanymi powyżej przepisami art. 11 ust. 2a oraz ust. 2b ww. ustawy, wartość pieniężną nieodpłatnych świadczeń ustala się na podstawie cen rynkowych. Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w art. 11 ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika. Zatem, w analizowanym stanie faktycznym, takim przychodem jest różnica pomiędzy ceną rynkową nabytej nieruchomości, a odpłatnością za tę nieruchomość poniesioną przez nabywcę, który podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wobec powyższego nabycie przez Pana budynku mieszkalnego z zastosowaniem preferencji wynikającej z art. 40a ustawy o lasach stanowi dla Pana przychód z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dodatkowo wskazuję na treść art. 21 ust. 1 pkt 93 tej ustawy: Wolne od podatku dochodowego są dochody uzyskane z tytułu zakupu zakładowych budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych przez dotychczasowych najemców - w wysokości odpowiadającej różnicy między ceną rynkową tych budynków lub lokali a ceną zakupu. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, iż prawo do zwolnienia w nim zawartego dotyczy zakupu zakładowego (tj. stanowiącego własność pracodawcy lub byłego pracodawcy) budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, przez osobę posiadającą do tego budynku lub lokalu tytuł prawny – umowę najmu. Tym samym zwolnienie przedmiotowe wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 93 ww. ustawy nie ma zastosowania w przedstawionej we wniosku sytuacji, gdyż – jak Pan wskazał – nie był Pan pracownikiem Lasów Państwowych Nadleśnictwa (…). Zatem nie zakupił Pan zakładowego budynku mieszkalnego. Mając na uwadze powyższe, stwierdzam że kwota zastosowanej bonifikaty stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, do którego nie ma zastosowania zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 93 ustawy. Tym samym, jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu uzyskanego przychodu. Dlatego Pana stanowisko, że nabycie nieruchomości na podstawie art. 40a ustawy o lasach jest neutralne, na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych, uznałem za nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.