0112-KDIL2-2.4011.491.2026.1.AA

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 28 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 28 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Podatnik prowadzi od dnia 01.12.1990 działalność gospodarczą jako osoba fizyczna, na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o działalności gospodarczej, dla której prowadzi księgi rachunkowe i opodatkowuje dochody według stawki liniowej. W roku 2023 poniósł Pan stratę z działalności gospodarczej w wysokości (…). W rozliczeniu podatku dochodowego za rok 2025 przekroczył Pan sumę dochodów 1 000 000 zł, co skutkowało powstaniem obowiązku zapłaty daniny solidarnościowej w roku 2026. Pytanie Czy podatnik może dokonać obniżenia dochodów wykazanych w deklaracji DSF-1 w roku 2026 o wartość straty odliczonej w PIT-36L za rok 2025? Pana stanowisko w sprawie W Pana ocenie – zgodnie z art. 30h pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”) podstawę obliczenia daniny solidarnościowej stanowi nadwyżka ponad 1 000 000 zł sumy dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 ust. 1, 9 i 9a, art. 30b, art. 30c oraz art. 30f po ich pomniejszeniu o: 1)  kwoty składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz składek, o których mowa w art. 30c ust. 2 pkt 2, 2)  kwoty, o których mowa w art. 30f ust. 5 – odliczone od tych dochodów. Użycie przez ustawodawcę w pierwszej części ww. przepisu sformułowania „sumy dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 ust. 1, 9 i 9a, art. 30b, art. 30c oraz art. 30f” pozwala na zastosowanie – przy określaniu dochodu stanowiącego podstawę wyliczenia daniny solidarnościowej – wszystkich zasad opodatkowania zawartych w art. 30c ustawy PIT. W art. 30h ust. 2 ww. ustawy mowa jest o pomniejszeniu sumy dochodów podlegających opodatkowaniu o kwoty wymienione w tym przepisie. Z art. 9 ust. 3 cytowanej ustawy wynika zaś, że o wysokość straty obniża się dochód uzyskany z danego źródła. Podatnik poniósł stratę w roku 2023 na tym samym źródle, co uzyskał dochód stanowiący podstawę opodatkowania daniną solidarnościową. W związku z powyższym podatnik ma prawo pomniejszyć tę podstawę o poniesioną stratę też na tym samym źródle. Po odpowiedzi Ministerstwa Finansów na interpelację poselską nr 42274 w lipcu 2023 r., które podzieliło ww. stanowisko sądów administracyjnych w zakresie możliwości uwzględniania straty z lat ubiegłych przy ustalaniu podstawy obliczenia daniny solidarnościowej, tut. Organ przy wydawaniu interpretacji indywidualnych zaczął uznawać za prawidłowe stanowisko podatników w przedmiocie możliwości uwzględnienia straty przy ustalaniu wysokości daniny solidarnościowej (wśród najnowszych interpretacji wymienić można: -     interpretację indywidualną z dnia 28 października 2024 r. 0112-KDIL2-2.4011.614.2024.2.AA; -     interpretację indywidualną z dnia 13 września 2024 r. 0113-KDIPT2-3.4011.472.2024.1.MS; -     interpretację indywidualną z dnia 13 września 2024 r. 0113-KDIPT2- 3.4011.469.2024.1.MS; -     interpretację indywidualną z dnia 2 lipca 2024 r. 0113- KDIPT2-3.4011.317.2024.2.NM). Ustalając wysokość dochodu stanowiącego podstawę ustalenia daniny solidarnościowej, podatnik uwzględnia straty z lat ubiegłych, jednakże straty te muszą dotyczyć dochodu, który powstał w określonym źródle przychodu i który jednocześnie jest uwzględniony w podstawie obliczenia daniny solidarnościowej za dany okres podatku dochodowego od osób fizycznych. Co istotne, Szef Krajowej Administracji Skarbowej pismem z dnia 1 marca 2024 r. znak: DOP3.8220.2.2024.HTCE zmienił niekorzystną dla podatnika interpretację podatkową z dnia 30 lipca 2023 r. wydaną przez Dyrektora KIS, stwierdzając w zmienionej interpretacji, że na potrzeby ustalenia podstawy obliczenia daniny solidarnościowej podatnik mógł uwzględnić w tej podstawie stratę z tego samego źródła przychodów. Stanowisko to potwierdza również aktualne orzecznictwo m.in. wyrok WSA w Gliwicach z 17 października 2024 r., sygn. I SA/Gl 575/24; wyrok WSA w Poznaniu z 14 grudnia 2023 r., sygn. I SA/Po 612/23; wyrok WSA w Lublinie z 20 grudnia 2023 r., sygn. I SA/Lu 421/23; wyrok NSA z 14 lutego 2023 r., sygn. II FSK 1099/22. Ustawodawca nie przewidział szczególnych zasad ustalania dochodu z poszczególnych źródeł przy obliczaniu podstawy daniny solidarnościowej i nie są one autonomiczne wobec przepisów regulujących zasady ustalania podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Gdyby intencją racjonalnego ustawodawcy było uniemożliwienie odliczenia straty z lat ubiegłych przy ustalaniu podstawy obliczenia daniny solidarnościowej, to taka regulacja zostałaby wprost zawarta w przepisach ustawy o PIT, a tak nie jest. Opierając się na wyżej opisanym stanowisku organów podatkowych i sądów administracyjnych, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że podstawę daniny solidarnościowej w roku 2026 można pomniejszyć o poniesioną w 2023 r. stratę z tytułu działalności gospodarczej. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Ten przepis wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów. W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Natomiast w myśl art. 9 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: O wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, podatnik może: 1) obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty, albo 2) obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę nieprzekraczającą 5 000 000 zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych latach tego pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty. Danina solidarnościowa obowiązuje od 1 stycznia 2019 r. Została wprowadzona ustawą z dnia 23 października 2018 r. o Solidarnościowym Funduszu Wsparcia Osób Niepełnosprawnych, której obecny tytuł to ustawa o Funduszu Solidarnościowym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 296). Daninę solidarnościową reguluje art. 30h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 30h ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Osoby fizyczne są obowiązane do zapłaty daniny solidarnościowej w wysokości 4% podstawy obliczenia tej daniny. W myśl art. 30h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podstawę obliczenia daniny solidarnościowej stanowi nadwyżka ponad 1 000 000 zł sumy dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 ust. 1, 9 i 9a, art. 30b , art. 30c oraz art. 30f po ich pomniejszeniu o: 1) kwoty składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a , oraz składek, o których mowa w art. 30c ust. 2 pkt 2 , 2) kwoty, o których mowa w art. 30f ust. 5 – odliczone od tych dochodów. Z przytoczonych przepisów wynika, że podstawę obliczenia daniny solidarnościowej stanowi nadwyżka ponad 1 000 000 zł sumy dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych m.in. w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowane podatkiem liniowym według stawki 19%). Stosownie do art. 30h ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przy ustalaniu wysokości podstawy obliczenia daniny solidarnościowej w roku kalendarzowym, o którym mowa w ust. 4, uwzględnia się dochody i kwoty pomniejszające te dochody zgodnie z ust. 2 wykazywane w: 1) rocznym obliczeniu podatku, o którym mowa w art. 34 ust. 7, jeżeli podatek wynikający z tego rozliczenia jest podatkiem należnym, 2) zeznaniach wymienionych w art. 45 ust. 1, ust. 1a pkt 1 i 2 oraz ust. 1aa – których termin złożenia upływa w okresie od dnia następującego po dniu upływu terminu na złożenie deklaracji o wysokości daniny solidarnościowej w roku poprzedzającym ten rok kalendarzowy do dnia upływu terminu, o którym mowa w ust. 4. Z kolei zgodnie z art. 30h ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Osoby fizyczne, o których mowa w ust. 1, są obowiązane składać urzędom skarbowym deklarację o wysokości daniny solidarnościowej, według udostępnionego wzoru, w terminie do dnia 30 kwietnia roku kalendarzowego i w tym terminie wpłacić daninę solidarnościową. Przepisy art. 45 ust. 1b i 1c stosuje się odpowiednio. Jednocześnie w myśl art. 30h ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Deklaracja o wysokości daniny solidarnościowej zawiera dane umożliwiające prawidłową identyfikację osoby fizycznej i urzędu skarbowego, do którego kierowana jest deklaracja, oraz poprawne rozliczenie daniny solidarnościowej. Ponadto, na podstawie art. 30i ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Do daniny solidarnościowej stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej. Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą, którą opodatkowuje Pan podatkiem liniowym. W 2023 roku poniósł Pan stratę z działalności gospodarczej. Natomiast w 2025 roku w rozliczeniu podatku dochodowego przekroczył Pan sumę dochodów 1 000 000 zł, co skutkowało powstaniem obowiązku zapłaty daniny solidarnościowej. W związku z tym powziął Pan wątpliwość, czy może Pan dokonać obniżenia dochodów wykazanych w deklaracji DSF-1 o wartość straty odliczonej w PIT-36L za 2025 rok. W odniesieniu do przedmiotu sprawy wskazuję, że strata nie jest podatkowo obojętna, ponieważ podatnik może ją odliczyć z dochodów osiągniętych w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych. Ma również możliwość wyboru, w których latach i w jakiej wysokości dokona odliczeń, z zachowaniem warunku co do dopuszczalnej kwoty odliczenia w roku podatkowym, w zależności od wyboru dostępnej metody rozliczenia straty. Natomiast z powołanych regulacji jednoznacznie wynika, że podstawę obliczenia daniny solidarnościowej stanowi nadwyżka ponad 1 000 000 zł sumy dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 ust. 1, 9 i 9a, art. 30b, art. 30c oraz art. 30f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych po ich pomniejszeniu o kwoty odliczone od tych dochodów, wymienione w art. 30h ust. 2 tej ustawy. Przepis art. 30h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera szczególnych zasad ustalania dochodu z poszczególnych źródeł przychodów przy obliczaniu podstawy daniny solidarnościowej. Nie można zatem przyjąć, że przepisy regulujące zasady ustalania podstawy obliczenia daniny solidarnościowej stanowią: -     przepisy szczególne, określające możliwe do zastosowania przy tej daninie odliczenia i zarazem, -     autonomiczne regulacje, odrębne od przepisów regulujących zasady ustalania podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Innymi słowy, jeżeli podstawę obliczenia daniny solidarnościowej ustala się na podstawie zasad określonych m.in. w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – co ma miejsce w opisanych przez Pana okolicznościach – to zastosowanie (do obliczenia tej podstawy) znajduje również art. 9 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten wprost wskazuje, że strata z danego źródła przychodów może obniżyć jedynie dochód uzyskany z tego samego źródła. Dlatego też na potrzeby ustalenia podstawy obliczenia daniny solidarnościowej za 2025 r. mógł Pan uwzględnić w tej podstawie stratę z 2023 r. z tego samego źródła przychodów, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej, w wysokości, w jakiej odliczył Pan tę stratę w zeznaniu PIT-36L za 2025 rok. Podsumowanie: mógł Pan dokonać obniżenia dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej wykazanych w deklaracji DSF-1 za rok 2025 (składanej w roku 2026) o wartość straty poniesionej z tego źródła w 2023 roku, a odliczonej w PIT-36L za 2025 rok. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację. Ponadto wskazuję, że powołane we wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości kwestii poruszonej w Pana wniosku. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, stwierdzam, że tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w tym postępowaniu. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.