0112-KDIL3.4012.272.2026.3.MBN

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 10 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie: -     zwolnienia od podatku VAT planowanej sprzedaży działek nr 1 i 2 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy oraz ustalenia, czy jednorazowy i incydentalny charakter planowanej sprzedaży ww. działek wyklucza możliwość zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, -     wliczenia do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy odpłatnej dostawy ww. działek. Uzupełnili go Państwo pismem z 21 maja 2026 r. (wpływ 25 maja 2026 r.) oraz pismem z 29 czerwca 2026 r. (wpływ 7 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawca jest spółką jawną, działającą pod firmą: (...), z siedzibą w (...), wpisaną do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS: (…), NIP: (…), REGON: (…) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”). Przedmiotem przeważającej działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest 85.53.Z − pozaszkolne formy edukacji i zakresu nauki jazdy i pilotażu. Wnioskodawca prowadzi kursy prawa jazdy kat. A i B. Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług dla kursów kat. A oraz ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26-29 ustawy o podatku od towarów i usług dla kursów kat. B. W dniu (…) stycznia 2013 r. Wnioskodawca stał się jedynym właścicielem, na podstawie aktu notarialnego o zniesieniu współwłasności sporządzonego przez notariusza (…), repertorium A nr (…), nieruchomość gruntową stanowiącą działkę ewidencyjną nr 1 i 2 położoną (…). Na moment nabycia Nieruchomość miała charakter gruntu rolnego. Nabycie nastąpiło do majątku wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Transakcja nabycia nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT po stronie Wnioskodawcy, a tym samym Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Po nabyciu Nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy i była wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej. Nieruchomość była przedmiotem odpłatnego udostępniania (najmu) na rzecz podmiotów trzecich, przy czym czynności te były dokumentowane fakturami wystawianymi przez Wnioskodawcę ze wskazaniem zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT (zwolnienie podmiotowe). W okresie posiadania Nieruchomości Wnioskodawca nie ponosił nakładów inwestycyjnych zwiększających jej wartość początkową w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Nieruchomość nie była przedmiotem działań mających na celu jej uzbrojenie, podział na mniejsze działki, ani innych czynności charakterystycznych dla podmiotów prowadzących działalność deweloperską lub handlową w zakresie obrotu nieruchomościami. Na dzień złożenia przedmiotowego wniosku Nieruchomość objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym posiada przeznaczenie usługowe. Wnioskodawca planuje dokonać jednorazowej sprzedaży Nieruchomości (zdarzenie przyszłe). Przewidywana wartość transakcji będzie przekraczać kwotę 240 000,00 złotych, będącą kwotą graniczną dla zwolnienia podmiotowego. Sprzedaż Nieruchomości nie będzie realizowana w ramach zorganizowanej działalności handlowej w zakresie obrotu nieruchomościami, lecz będzie stanowiła czynność polegającą na zbyciu składnika majątku trwałego wykorzystywanego w działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Nieruchomość była wykorzystywana wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony ani przy nabyciu Nieruchomości, ani w trakcie jej wykorzystywania. W związku z powyższym Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy planowana sprzedaż Nieruchomości: 1.  będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, jako dostawa towaru wykorzystywanego wyłącznie do działalności zwolnionej, w stosunku do którego nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, oraz 2.  nie będzie wliczana do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, na podstawie art. 113 ust. 2 pkt 3 ustawy o VAT, jako dostawa środka trwałego (ujętego w ewidencji środków trwałych). Wnioskodawca wskazuje, że planowana sprzedaż będzie miała charakter incydentalny (jednorazowy) i nie stanowi elementu stałej, zorganizowanej działalności handlowej w zakresie obrotu nieruchomościami. Uzupełnili Państwo opis sprawy o poniższe informacje: Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy o VAT od dnia (…) marca 1998 r., tj. od początku prowadzenia działalności gospodarczej i nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Nabycie działek nr 1 oraz 2 nastąpiło w ramach czynności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat. Transakcja została udokumentowana aktem notarialnym. Nie została wystawiona faktura VAT. Działki nr 1 oraz 2 nie podlegały amortyzacji. Na moment planowanej sprzedaży, działki nr 1 oraz 2 będą działkami niezabudowanymi. Na działkach nie znajdują się budynki, budowle ani urządzenia budowlane w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane. Działka nr 2 stanowi grunt nieutwardzony wykorzystywany funkcjonalnie jako dojazd do działki nr 1. Na działce nie znajduje się asfalt, kostka brukowa, odwodnienie, oświetlenie, krawężniki ani inne elementy infrastruktury drogowej. Nad działką nr 2 przebiega linia energetyczna, jednak na działce nie znajdują się słupy energetyczne ani inne urządzenia infrastrukturalne należące do Wnioskodawcy. Dla działek obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Działka nr 1 objęta jest symbolem 8.PU − teren zabudowy produkcyjno-usługowej/magazynowo-składowej, natomiast działka nr 2 objęta jest symbolem 3.KDL − teren drogi publicznej lokalnej. Działki były przedmiotem ciągłego najmu na rzecz przedsiębiorcy. Najem był dokumentowany fakturami wystawianymi ze wskazaniem zwolnienia podmiotowego od podatku VAT na podstawie art. 113 ustawy o VAT. Działki były wykorzystywane wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku VAT. Wnioskodawca nie ponosił nakładów inwestycyjnych ani wydatków na ulepszenie działek. Nie dokonywano uzbrojenia terenu, utwardzenia, budowy infrastruktury ani innych działań zwiększających wartość nieruchomości. Najemca również nie ponosił nakładów inwestycyjnych na nieruchomość. Planowana sprzedaż obejmie obie działki łącznie. Na dzień składania uzupełnienia Wnioskodawca nie zawarł umowy przedwstępnej sprzedaży, nie posiada oznaczonego nabywcy ani ustalonej ceny sprzedaży. Działka nr 1 objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i znajduje się na terenie oznaczonym symbolem 8.PU − teren zabudowy produkcyjno-usługowej/magazynowo -składowej. Na terenie oznaczonym symbolem 8.PU dopuszcza się zabudowę budynkami i budowlami. Wnioskodawca prostuje informację zawartą w uzupełnieniu wniosku z dnia 21 maja 2026 r. i wskazuje, że działka nr 2 nie znajduje się na terenie oznaczonym symbolem 3.KDL. Działka nr 2 objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i znajduje się na terenie oznaczonym symbolem 8.PU − teren zabudowy produkcyjno-usługowej/magazynowo -składowej. Na terenie oznaczonym symbolem 8.PU dopuszcza się zabudowę budynkami i budowlami. Ponadto, Wnioskodawca wyjaśnia, że użyte we wniosku określenie, iż nieruchomość posiada przeznaczenie usługowe, miało charakter ogólny. Doprecyzowując opis zdarzenia przyszłego wskazuje się, że: §  działka nr 1 objęta jest terenem oznaczonym symbolem 8.PU − teren zabudowy produkcyjno-usługowej/magazynowo-składowej, §  działka nr 2 objęta jest terenem oznaczonym symbolem “8.PU − teren zabudowy produkcyjno-usługowej/magazynowo-składowej. Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie z 21 maja 2026 r.) 1.  Czy planowana sprzedaż działek nr 1 oraz 2, wykorzystywanych wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług, w stosunku do których Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług? 2.  Czy wartość planowanej sprzedaży działek nr 1 oraz 2, stanowiących składniki majątku wykorzystywane w działalności gospodarczej Wnioskodawcy, nie będzie wliczana do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, na podstawie art. 113 ust. 2 pkt 3 tej ustawy? 3.  Czy jednorazowy i incydentalny charakter planowanej sprzedaży działek nr 1 oraz 2, dokonywanej poza zakresem profesjonalnej działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, wyklucza możliwość zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług? Państwa stanowisko w sprawie Ad. 1 Zdaniem Wnioskodawcy, planowana sprzedaż nieruchomości gruntowej opisanej w zdarzeniu przyszłym będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z treścią art. 43 ust 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu ich nabycia, importu lub wytworzenia nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do odliczenia podatku naliczonego. W ocenie Wnioskodawcy, wszystkie przesłanki wskazane w powyższym przepisie zostały spełnione. Po pierwsze, Nieruchomość stanowi towar, w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT i była wykorzystywana wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku. Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Nieruchomość była przedmiotem odpłatnego udostępniania (najmu/dzierżawy), przy czym czynności te korzystały ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Tym samym, Nieruchomość była wykorzystywana wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku. Po drugie, Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu Nieruchomości. Nabycie nastąpiło w warunkach, w których podatek VAT nie wystąpił lub nie podlegał odliczeniu, co wyklucza możliwość obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Po trzecie, w całym okresie posiadania Nieruchomości Wnioskodawca nie ponosił nakładów inwestycyjnych, w stosunku do których przysługiwałoby mu prawo do odliczenia podatku naliczonego. W konsekwencji, spełnione zostały łącznie warunki zastosowania zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Bez wpływu na powyższą ocenę pozostaje fakt, iż na dzień planowanej sprzedaży Nieruchomość objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i posiada przeznaczenie usługowe. Okoliczność ta ma znaczenie wyłącznie w kontekście zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT (dotyczącego terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane), natomiast nie wyłącza możliwości zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. W orzecznictwie oraz praktyce interpretacyjnej organów podatkowych utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT ma charakter autonomiczny i może znaleźć zastosowanie niezależnie od kwalifikacji gruntu jako terenu budowlanego. W związku z powyższym planowana sprzedaż Nieruchomości będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Ad. 2 Zdaniem Wnioskodawcy, wartość planowanej sprzedaży działek nr 1 oraz 2 nie będzie wliczana do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, na podstawie art. 113 ust. 2 pkt 3 tej ustawy. Zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 3 ustawy o VAT, do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji. Działki nr 1 oraz 2 stanowiły składniki majątku wykorzystywane przez Wnioskodawcę w prowadzonej działalności gospodarczej i były zaliczone do środków trwałych Wnioskodawcy, przy czym jako grunty nie podlegały amortyzacji. Okoliczność, że działki nie były amortyzowane, pozostaje bez wpływu na możliwość zastosowania art. 113 ust. 2 pkt 3 ustawy o VAT. W konsekwencji, wartość planowanej sprzedaży działek nr 1 oraz 2 nie będzie wliczana do limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Ad. 3 Zdaniem Wnioskodawcy, okoliczność, że planowana sprzedaż działek nr 1 oraz 2 będzie miała charakter jednorazowy i incydentalny oraz nie będzie realizowana w ramach profesjonalnej działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, pozostaje bez wpływu na możliwość zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Przepisy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT nie uzależniają możliwości zastosowania zwolnienia od częstotliwości dokonywania transakcji ani od profesjonalnego charakteru obrotu nieruchomościami. Istotne znaczenie mają wyłącznie przesłanki wskazane w tym przepisie, tj. wykorzystywanie towaru wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku VAT oraz brak prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu towaru. W niniejszej sprawie, działki były wykorzystywane wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku VAT, a Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. W konsekwencji, jednorazowy i incydentalny charakter planowanej sprzedaży pozostaje bez wpływu na możliwość zastosowania zwolnienia od podatku VAT. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach − rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Zatem, w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie nieruchomości gruntowych (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność gospodarczą. Prowadzą Państwo kursy prawa jazdy kat. A i B. Nie są Państwo zarejestrowani jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Korzystają Państwo ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy od marca 1998 r. Nabyli Państwo działki nr 1 i 2 na podstawie zniesienia współwłasności. Nabycie nastąpiło do Państwa majątku wykorzystywanego w prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej. Po nabyciu działki zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych i były wykorzystywane w prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej. Działki były przedmiotem odpłatnego udostępniania (najmu) na rzecz podmiotów trzecich. Mając na uwadze powołane wyżej regulacje prawne należy stwierdzić, że planowana sprzedaż działek nr 1 i 2, stanowiących składnik majątkowy Państwa działalności gospodarczej, będzie dostawą dokonywaną w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, przez podatnika podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. W konsekwencji powyższego, sprzedaż przez Państwa działek nr 1 i 2 będzie stanowić dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. W świetle art. 2 pkt 33 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych − rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu − zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane – są zwolnione od podatku. Według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 538 ze zm.): Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań własnych gminy. Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym: Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym: W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym: 1)  lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego; 2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku, decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego. W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania właściwej stawki podatku VAT przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o warunkach zabudowy. W związku z tym, że ustawa nie precyzuje, o jakie tereny przeznaczone pod zabudowę chodzi, przyjąć trzeba, że pojęcie „tereny przeznaczone pod zabudowę” obejmuje obszary, na których przewidziane są różne formy zabudowy. Rozpatrując pojęcie „grunty przeznaczone pod zabudowę” – do którego odnosi się przepis art. 2 pkt 33 ustawy – należy odwołać się do definicji zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 524 ze zm.). Zgodnie z zapisem art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane: Przez obiekt budowlany należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Na podstawie art. 3 pkt 2 ww. ustawy: Pod pojęciem budynku rozumie się taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Natomiast, na mocy art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane: Przez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. Zgodnie z art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane: Obiektem liniowym jest obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane w kanale technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już istniejącej linii kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego. W świetle art. 3 pkt 4 ustawy Prawo budowlane: Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie małej architektury – należy przez to rozumieć niewielkie obiekty, a w szczególności: a)   kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury, b)  posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej, c)  użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki. W myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane: Ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach budowlanych – należy przez to rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki. W świetle przytoczonych powyżej przepisów, grunt budowlany to taki grunt, który objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w którym określono dla niego funkcję „pod zabudowę”. Z okoliczności sprawy wynika, że przedmiotem sprzedaży są niezabudowane działki nr 1 i 2, które objęte zostały miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z MPZP, obie działki objęte są terenem oznaczonym symbolem 8.PU − teren zabudowy produkcyjno-usługowej/magazynowo-składowej. Na terenie oznaczonym symbolem 8.PU dopuszcza się zabudowę budynkami i budowlami. W konsekwencji, dostawa niezabudowanych działek nr 1 i 2 nie będzie objęta zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ponieważ działki na moment sprzedaży stanowić będą teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy. W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.: ·      towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania, ·      przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. NSA w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że: „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”. W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru podatek VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT. Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Jak wskazali Państwo we wniosku, stali się Państwo właścicielem działek nr 1 i 2 na podstawie aktu notarialnego o zniesienie współwłasności. Nie została wystawiona faktura VAT. Transakcja nabycia nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Nie można zatem uznać, że nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem. W takiej sytuacji nie można mówić, że przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww. działek lub, że takie prawo Państwu nie przysługiwało, skoro przy nabyciu działki nie wystąpił podatek VAT, który mógłby podlegać przez Państwa odliczeniu. Oznacza to, że nie zostanie spełniony jeden z warunków określony w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, bowiem przy nabyciu nie wystąpił podatek VAT naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu. Dla zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy bez znaczenia pozostaje jednorazowy i incydentalny charakter planowanej sprzedaży działek, bowiem przepis ten nie uzależnia możliwości zastosowania zwolnienia od częstotliwości dokonywania transakcji ani od profesjonalnego charakteru obrotu nieruchomościami. Istotne znaczenie mają wyłącznie przesłanki wskazane w tym przepisie, tj. wykorzystywanie towaru wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku VAT oraz brak prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu towaru. Planowana przez Pana dostawa działek nr 1 i 2 nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z uwagi na niespełnienie jednej z przesłanek, o których mowa w przepisie. Podsumowując stwierdzam, że planowana dostawa działek nr 1 oraz 2 nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ani na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Dostawa ww. działek będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Jednorazowy i incydentalny charakter planowanej sprzedaży pozostaje bez wpływu na możliwość zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy w analizowanej sprawie. Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 oraz 3, uznałem w całości za nieprawidłowe. Kolejną Państwa wątpliwością jest ustalenie, czy wartość planowanej sprzedaży działek nr 1 oraz 2, nie będzie wliczana do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, na podstawie art. 113 ust. 2 pkt 3 ustawy. Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy: Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł. Na mocy art. 113 ust. 2 ustawy: Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się: 1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju; 1a)sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju; 2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem: a)  transakcji związanych z nieruchomościami, b)  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 , c)  usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych − jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych; 3)  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji. Jak wynika z treści art. 113 ust. 5 ustawy: Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę. Stosownie do art. 113 ust. 13 ustawy: Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników: 1)  dokonujących dostaw: a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy, b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem: −   energii elektrycznej (CN 2716 00 00), −   wyrobów tytoniowych, −   samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji, c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b, d) terenów budowlanych, e) nowych środków transportu, f)  następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie: −      preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1), −      komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26), −      urządzeń elektrycznych (PKWiU 27), −      maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28), g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do: −      pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3), −      motocykli (PKWiU ex 45.4); 2) świadczących usługi: a) prawnicze, b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego, c) jubilerskie, d) ściągania długów, w tym factoringu; 3) (uchylony). W przedmiotowej sytuacji nie znajdzie również zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, bowiem zgodnie z ww. art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d ustawy, zwolnienie z art. 113 ust. 1 ustawy nie ma zastosowania do podatników dokonujących dostaw terenów budowlanych, a z takimi terenami mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Ponadto, wskazać należy, że na podstawie art. 288 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady: 1.  Kwota rocznego obrotu stanowiąca punkt odniesienia dla zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 284, obejmuje następujące kwoty, z wyłączeniem VAT: a)  wartość dostaw towarów i świadczenia usług w zakresie, w jakim byłyby one opodatkowane, gdyby zostały dokonane przez podatnika nieobjętego zwolnieniem; b)  wartość transakcji zwolnionych, z prawem do odliczenia VAT zapłaconego na poprzednim etapie, zgodnie z art. 98 ust. 2 lub art. 105a; c)  wartość transakcji zwolnionych zgodnie z art. 146–149 oraz art. 151, 152 i 153; d)  wartość transakcji zwolnionych zgodnie z art. 138, gdy zastosowanie ma zwolnienie przewidziane w tym artykule; e)  wartość transakcji związanych z nieruchomościami, transakcji finansowych, o których mowa w art. 135 ust. 1 lit. b)–g), oraz usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, chyba że transakcje te mają charakter transakcji pomocniczych. 2.  Zbycia materialnych lub niematerialnych dóbr inwestycyjnych podatnika nie uwzględnia się do celów obliczania obrotu, o którym mowa w ust. 1. Ustawodawca krajowy – w ślad za ustawodawcą unijnym – wprowadził do polskiego porządku prawnego w art. 113 ust. 2 pkt 3 ustawy regulację art. 288 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a więc wyłączenie z limitu zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Jak natomiast wynika z brzmienia art. 288 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, z limitu zwolnienia podmiotowego wyłączono zbycie materialnych i niematerialnych dóbr inwestycyjnych. Co istotne w art. 189 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że: Do celów stosowania przepisów art. 187 i 188, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć następujące środki: a) zdefiniować pojęcie dóbr inwestycyjnych; (…). Oznacza to, że prawodawca unijny pozostawił swobodę ustawodawcy krajowemu co do tej kwestii. Należy w tym miejscu zauważyć, że przepis art. 113 ust. 2 pkt 3 ustawy wskazuje, że do kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji. Natomiast – jak wynika z opisu sprawy – działki nr 1 oraz 2 po nabyciu zostały wprowadzone do Państwa ewidencji środków trwałych i były wykorzystywane przez Państwa w prowadzonej działalności gospodarczej. Działki nr 1 oraz 2 nie podlegały amortyzacji. Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz rozpatrywany przepis ustawy stwierdzić należy, że – wbrew Państwa stanowisku – do planowanej sprzedaży działek nr 1 i 2 nie ma zastosowania art. 113 ust. 2 pkt 3 ustawy, gdyż odnosi się on wyłącznie do odpłatnej dostawy środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji. Wskazane wyłączenie nie ma w przedmiotowej sprawie zastosowania, bowiem działki nr 1 i 2 widnieją w Państwa ewidencji środków trwałych, jednakże działki te – jak Państwo wskazali – nie podlegały amortyzacji. W związku z powyższym, wartość planowanej sprzedaży działek nr 1 i 2, stanowiących składniki majątku wykorzystywanego w Państwa działalności gospodarczej, będzie wliczana do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2, jest nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.