0112-KDSL1-1.4011.416.2026.2.MJ

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłoweSzanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 30 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 27 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 26 maja 2026 r. (wpływ 26 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego  Jest Pan rodzicem oraz przedstawicielem ustawowym małoletniego dziecka (obecnie w wieku 9 lat). Wobec Pana dziecka Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności wydał ważne orzeczenie o niepełnosprawności. Z uwagi na stwierdzone (...), małoletni wymaga stałej, wysoce specjalistycznej i wielotorowej rehabilitacji. Nadrzędnym celem prowadzonych przez Pana działań terapeutycznych jest poprawa funkcjonowania psychospołecznego, poznawczego oraz zapobieganie wtórnym skutkom zdiagnozowanych dysfunkcji. Działając w oparciu o wytyczne lekarzy specjalistów oraz diagnostów, poddaje Pan dziecko wyspecjalizowanej formie rehabilitacji, tj. terapii (…) Metoda ta stanowi uznaną, opartą na dowodach naukowych formę neurorehabilitacji wyższych funkcji słuchowych, nakierowaną na pacjentów z zaburzeniami przetwarzania słuchowego (…). Z uwagi na obiektywne uwarunkowania technologiczne, metodyczne oraz kliniczne, wdrożona u Pana dziecka terapia (…) nie stanowi jednorazowego świadczenia medycznego, lecz zinstytucjonalizowany, kaskadowy i długotrwały proces terapeutyczny. Proces ten objęty jest ścisłym rygorem i składa się z obligatoryjnych, nierozerwalnie ze sobą związanych etapów, które warunkują się nawzajem: 1.  Etap Diagnostyczno-Ewaluacyjny (Badanie): Przeprowadzenie specjalistycznego badania wyższych funkcji słuchowych przez certyfikowanego diagnostę. 2.  Etap Treningu Aktywnego (Terapia właściwa): Realizacja zindywidualizowanego programu rehabilitacyjnego, generowanego algorytmicznie wyłącznie na podstawie precyzyjnych danych uzyskanych w etapie 1. Istotą stanu faktycznego, dla którego wnosi Pan o wydanie interpretacji, jest okoliczność, iż po zakończeniu każdego, trwającego od kilku do kilkunastu tygodni cyklu treningowego, bezwzględnym wymogiem technologicznym i metodycznym, warunkującym możliwość kontynuowania rehabilitacji, jest ponowne przeprowadzenie specjalistycznego badania ewaluacyjnego. Badanie to nie ma charakteru ogólnoprofilaktycznego (tzw. rutynowego bilansu zdrowia). Stanowi ono warunek konieczny (conditio sine qua non) dla systemu informatycznego (…) w celu wygenerowania kolejnego, adekwatnego do zaktualizowanych parametrów neuroplastyczności dziecka, modułu ćwiczeń. Zaniechanie przez Pana przeprowadzenia tego konkretnego badania u certyfikowanego specjalisty uniemożliwia fizyczne, technologiczne i merytoryczne rozpoczęcie kolejnego cyklu rehabilitacyjnego. Wykonanie badania stanowi tzw. bramę dostępu do kolejnego etapu leczenia. Jako rodzic ponosi Pan w całości ciężar finansowy przedmiotowego procesu. Posiada Pan imienne dowody księgowe (faktury/rachunki) dokumentujące poniesienie wydatków zarówno na poszczególne cykle treningowe (które kwalifikuję wprost jako zabiegi rehabilitacyjne podlegające odliczeniu od dochodu), jak i na niezbędne badania ewaluacyjne. Powziął Pan jednak wątpliwość co do kwalifikacji prawnopodatkowej wydatków ponoszonych na wspomniane wyżej diagnozy kwalifikujące w kontekście ulgi rehabilitacyjnej. W odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania uzupełnił Pan wniosek o następujące informacje: 1)   Czy posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592)? Odpowiedź: Tak, posiada i posiadał Pan nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. 2)   Czy w roku podatkowym, za który chce Pan skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, uzyskał Pan dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, pozwalające na skorzystanie z ww. ulgi? Jeżeli tak, to należy wskazać z jakiego tytułu (stosunek pracy, renta, emerytura itp.) i w jaki sposób opodatkowane? Odpowiedź: Tak, w roku podatkowym, za który zamierza Pan skorzystać z przedmiotowej ulgi rehabilitacyjnej, uzyskał Pan dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, których wysokość w pełni pozwala na dokonanie stosownego odliczenia. Dochody te zostały wygenerowane z tytułu stosunku pracy (umowa o pracę) oraz z działalności wykonywanej osobiście (umowy cywilnoprawne: umowa zlecenie oraz umowa o dzieło). Wskazane dochody opodatkowane były na zasadach ogólnych. 3)   Ze względu na jakie schorzenie/schorzenia zostało wydane dla Pana dziecka orzeczenie o niepełnosprawności? Odpowiedź: Status osoby niepełnosprawnej Pana małoletniego dziecka (….) został formalnie potwierdzony Orzeczeniem o niepełnosprawności wydanym przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w (…) 2025 r. (…). W orzeczeniu jednoznacznie wskazano symbole przyczyny niepełnosprawności: (…). 4)   Czy Pana dziecko pozostawało/pozostaje na Pana utrzymaniu w roku podatkowym, w którym chce Pan skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej? Odpowiedź: Tak, małoletnie dziecko pozostawało w roku podatkowym, w którym zamierza Pan dokonać odliczenia (oraz pozostaje nadal), na wyłącznym utrzymaniu Pana i Pana małżonki. Co więcej, zgodnie ze wskazaniami zawartymi w ww. orzeczeniu o niepełnosprawności (pkt 7 i 8), dziecko bezwzględnie wymaga stałej lub długotrwałej opieki w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz stałego współudziału na co dzień opiekuna w procesie leczenia, rehabilitacji i edukacji. Koszty zindywidualizowanej terapii pokrywane są w całości z Państwa majątku. 5)   Czy Pana dziecko w roku podatkowym, którego dotyczy wniosek uzyskało dochody (opodatkowane lub zwolnione z podatku)? Jeśli tak, to w jakiej wysokości i z jakiego tytułu? Ponadto, czy dochód Pana dziecka nie przekroczył w roku podatkowym, którego dotyczył wniosek, dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2025 r. poz. 420 ze zm.), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego? Odpowiedź: W roku podatkowym, którego dotyczy wniosek, Pana małoletnie dziecko nie uzyskało żadnych dochodów podlegających opodatkowaniu. 6)   Czy otrzymał/otrzyma Pan dofinansowanie na badanie ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych? Jeżeli tak, to kiedy? Odpowiedź: Nie. Przedmiotowe wydatki, które zamierza Pan odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej, nie zostały i nie zostaną Panu sfinansowane ani dofinansowane ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (ZFRON), zakładowego funduszu aktywności (ZFA), Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON), Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ) ani zakładowego funduszu świadczeń socjalnych (ZFŚS). Wszelkie koszty zostały poniesione przez Pana bezpośrednio i w całości z własnych, opodatkowanych środków finansowych. 7)    Czy posiada Pan dokumenty, z których wynika, że lekarz specjalista stwierdził, że terapia (…) będzie wspomagała rehabilitację Pana dziecka? Odpowiedź: Tak, dysponuje Pan obszerną i wiarygodną dokumentacją medyczną (…). Zasadność i celowość wdrożenia specjalistycznej neurorehabilitacji wyższych funkcji słuchowych (…) koreluje wprost z orzeczonymi symbolami niepełnosprawności oraz posiadanymi przez Pana zaświadczeniami lekarskimi, z których wynika, że terapia ta ściśle wspomaga proces rehabilitacji Pana dziecka. 8)    Czy wydatek, który chce Pan odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej, został/zostanie: ·   zwrócony Panu w jakiejkolwiek formie, ·   zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, ·   odliczony od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c, ·   odliczony od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym,  uwzględniony przez Pana w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej? Odpowiedź: Przedmiotowy wydatek, który zamierza Pan odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, nie został i nie zostanie: 1.  zwrócony Panu w jakiejkolwiek formie, 2.  zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, 3.  odliczony od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c (podatek liniowy), 4.  odliczony od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, 5.  uwzględniony przez Pana w związku z korzystaniem z jakichkolwiek innych ulg podatkowych w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej. 9)   W jaki sposób fakturowane są usługi obejmujące specjalistyczne badanie ewaluacyjne oraz terapię właściwą? Czy za wykonanie wskazanych usług wystawiana jest jedna faktura obejmująca oba świadczenia, czy też odrębne faktury dla każdej z usług? W przypadku wystawienia jednej faktury – czy usługi te są wykazywane w jednej pozycji, czy jako odrębne pozycje na fakturze? Odpowiedź: Odpowiadając na pytanie o sposób fakturowania wskazuje Pan, iż z uwagi na fakt, że usługi te świadczone są przez odrębne podmioty (o czym mowa w pkt 10), na każdą z usług wystawiane są odrębne dokumenty księgowe (faktury). Jednocześnie, celem zobrazowania nierozerwalności tych świadczeń, doprecyzowuje Pan przebieg przedmiotowego procesu: cała terapia (…) składa się z 9 modułów. Każdy moduł to cykl 24 treningów terapeutycznych, realizowanych w ścisłym rygorze co 3 dzień. Z przyczyn medycznych i technologicznych każda seria terapeutyczna bezwzględnie musi być poprzedzona badaniem ewaluacyjnym słuchu. To wyłącznie na podstawie wyników tego badania tworzony jest zindywidualizowany program terapeutyczny (kolejny cykl 24 treningów). Terapia w danym module kończy się ponownym wykonaniem badania ewaluacyjnego. Badania ewaluacyjne wykonywane są przez lekarza specjalistę, posiadającego dodatkowo uprawnienia i certyfikacje (…). 10) Czy usługa obejmująca specjalistyczne badanie ewaluacyjne oraz usługa obejmująca terapię właściwą musi być świadczona przez ten sam podmiot, czy też może być świadczona przez różne podmioty? Odpowiedź: Usługa obejmująca specjalistyczne badanie ewaluacyjne oraz usługa obejmująca terapię właściwą świadczone są przez odrębne podmioty. Pytanie Czy w przedstawionym stanie faktycznym wydatki ponoszone przez Pana na obligatoryjne, specjalistyczne badania ewaluacyjne przeprowadzane w ramach metody (…), stanowiące technologiczny i metodyczny warunek konieczny do zaprogramowania, rozpoczęcia oraz kontynuowania kolejnych cykli tej terapii u Pana niepełnosprawnego dziecka, podlegają odliczeniu od dochodu w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej jako wydatki poniesione na odpłatne zabiegi rehabilitacyjne, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6 w związku z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm.)?Pana stanowisko w sprawie W Pana ocenie, koszty specjalistycznych badań ewaluacyjnych, realizowanych w ścisłych ramach procesu terapeutycznego (…) i warunkujących technologicznie oraz merytorycznie przystąpienie do jego kolejnych etapów, podlegają w pełnej rozciągłości odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, jako wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6 w związku z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (u.p.d.o.f.). Uzasadnienie prawne: Zgodnie z brzmieniem art. 26 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f., podstawę obliczenia podatku stanowi dochód po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne. Katalog tych wydatków statuuje art. 26 ust. 7a powołanej ustawy, wskazując w pkt 6 na wydatki poniesione na „odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne”. Przepisy prawa podatkowego nie definiują legalnie pojęć „rehabilitacja" ani „zabieg rehabilitacyjny”. Zgodnie z utrwaloną dyrektywą wykładni językowej oraz prymatem tej wykładni w prawie podatkowym, pojęcia te należy interpretować zgodnie z ich potocznym, słownikowym rozumieniem. Rehabilitacja to kompleksowe, wielowymiarowe postępowanie, mające na celu przywrócenie pełnej sprawności fizycznej lub psychicznej. Powyższe znajduje potwierdzenie w ugruntowanym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 maja 2011 r. (sygn. akt II FSK 1927/09): Sąd wskazał w nim m.in., że zabieg leczniczy stanowi część rehabilitacji, rozumianej jako działanie, którego efektem końcowym jest przywrócenie sprawności. W judykaturze sądów stanowczo podkreśla się konieczność stosowania szerokiej wykładni celowościowej i funkcjonalnej względem przepisów konstytuujących ulgę rehabilitacyjną. Ratio legis przedmiotowej preferencji podatkowej zasadza się na realnym łagodzeniu skutków społecznych i finansowych niepełnosprawności. Determinującym argumentem przemawiającym za prawidłowością Pana stanowiska jest zasada integralności procesu rehabilitacyjnego. W nakreślonym stanie faktycznym badanie ewaluacyjne nie stanowi niezależnego, samoistnego świadczenia z zakresu opieki medycznej czy profilaktyki. Jest ono nierozłączną, immanentną i technologiczną składową zabiegu rehabilitacyjnego (…). Relacja pomiędzy badaniem a treningiem nie ma charakteru luźnego związku - badanie jest tu wprost narzędziem niezbędnym do tego, by zabieg rehabilitacyjny (trening) w ogóle doszedł do skutku. Dychotomiczny podział zintegrowanego procesu terapeutycznego na „terapię podlegającą odliczeniu” oraz „badanie warunkujące terapię, niepodlegające odliczeniu” skutkowałby rażącym naruszeniem zasad poprawnego rozumowania prawniczego (argumentum ad absurdum). Nielogicznym byłoby przypisanie racjonalnemu ustawodawcy intencji, w myśl której zachęca on podatnika do ponoszenia kosztów zabiegu rehabilitacyjnego, a jednocześnie odmawia prawa do uwzględnienia w tym systemie kosztów czynności wstępnej, bez której zrealizowanie rzeczonego zabiegu jest obiektywie i technologicznie niemożliwe. Na gruncie prawa w pełni aplikowalna jest w tym przypadku paremia „accessorium sequitur principale” (element poboczny dzieli los elementu głównego). Wydatek na obligatoryjne badanie ewaluacyjne dzieli zatem byt prawnopodatkowy wydatku na sam zabieg rehabilitacyjny. Powyższe znajduje oparcie w jednolitej linii interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, który wielokrotnie afirmująco odnosił się do prawa odliczania kosztów czynności przygotowawczych czy diagnostycznych, o ile wykazują one ścisły i nierozerwalny związek ze zindywidualizowanym zabiegiem rehabilitacyjnym. Rekapitulując, mając na uwadze rygorystyczny reżim terapeutyczny metody (…) oraz obiektywną niemożliwość wygenerowania i przeprowadzenia treningu słuchowego bez uprzedniej ewaluacji, wydatek na przedmiotowe badanie stanowi integralny koszt zabiegu rehabilitacyjnego w rozumieniu art. 26 ust. 7a pkt 6 u.p.d.o.f. W konsekwencji uważa Pan, że przysługuje Panu pełne prawo do ujęcia go w odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne. Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b-7g i 13a tego artykułu. Jak stanowi art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne. W myśl art. 26 ust. 7 pkt 4 cytowanej ustawy: Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3. Aby dokonać odliczenia wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej, podatnik będący osobą niepełnosprawną, powinien posiadać dokumenty określone w art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych potwierdzające poniesienie wydatków, gdyż brak ww. dowodu, z którego wynika fakt poniesienia wydatków przez ww. podatnika, wyklucza taką możliwość. Na podstawie art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: 1)  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub 2)  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo 3)  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów. Stosownie do art. 26 ust. 7f ww. ustawy: Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do: 1)    I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono: a)    całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo b)    znaczny stopień niepełnosprawności; 2)    II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono: a)    całkowitą niezdolność do pracy albo b)    umiarkowany stopień niepełnosprawności. Odliczeniu od dochodu podlegają wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności. Według art. 26 ust. 7b cytowanej ustawy: Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie. W myśl art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Z analizy powyższych przepisów wynika, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów. Wskazuję, że katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków na cele wskazane w powołanym przepisie uprawnia do skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie uprawniają do odliczeń w ramach omawianej ulgi. Podkreślić jednak należy, że zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa – wszelkie preferencje podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego. Z opisu sprawy wynika, że Jest Pan rodzicem oraz przedstawicielem ustawowym małoletniego dziecka (obecnie w wieku 9 lat). Działając w oparciu o wytyczne lekarzy specjalistów oraz diagnostów, poddaje Pan dziecko wyspecjalizowanej formie rehabilitacji, tj. terapii (….). Metoda ta stanowi uznaną, opartą na dowodach naukowych formę neurorehabilitacji wyższych funkcji słuchowych, nakierowaną na pacjentów (…). Z uwagi na obiektywne uwarunkowania technologiczne, metodyczne oraz kliniczne, wdrożona u Pana dziecka terapia (…)nie stanowi jednorazowego świadczenia medycznego, lecz zinstytucjonalizowany, kaskadowy i długotrwały proces terapeutyczny. Proces ten objęty jest ścisłym rygorem i składa się z obligatoryjnych, nierozerwalnie ze sobą związanych etapów, które warunkują się nawzajem: 1.   Etap Diagnostyczno-Ewaluacyjny (Badanie): Przeprowadzenie specjalistycznego badania wyższych funkcji słuchowych przez certyfikowanego diagnostę. 2.   Etap Treningu Aktywnego (Terapia właściwa): Realizacja zindywidualizowanego programu rehabilitacyjnego, generowanego algorytmicznie wyłącznie na podstawie precyzyjnych danych uzyskanych w etapie 1. Wskazał Pan, że istotą stanu faktycznego, dla którego wnosi Pan o wydanie interpretacji, jest okoliczność, iż po zakończeniu każdego, trwającego od kilku do kilkunastu tygodni cyklu treningowego, bezwzględnym wymogiem technologicznym i metodycznym, warunkującym możliwość kontynuowania rehabilitacji, jest ponowne przeprowadzenie specjalistycznego badania ewaluacyjnego. Badanie to nie ma charakteru ogólnoprofilaktycznego (tzw. rutynowego bilansu zdrowia). Stanowi ono warunek konieczny (conditio sine qua non) dla systemu informatycznego (…) w celu wygenerowania kolejnego, adekwatnego do zaktualizowanych parametrów neuroplastyczności dziecka, modułu ćwiczeń. Zaniechanie przez Pana przeprowadzenia tego konkretnego badania u certyfikowanego specjalisty uniemożliwia fizyczne, technologiczne i merytoryczne rozpoczęcie kolejnego cyklu rehabilitacyjnego. Wskazał Pan, że wykonanie badania stanowi tzw. bramę dostępu do kolejnego etapu leczenia. Jako rodzic ponosi Pan w całości ciężar finansowy przedmiotowego procesu. Celem zobrazowania nierozerwalności świadczeń wskazał Pan, że cała terapia (…)składa się z 9 modułów. Każdy moduł to cykl 24 treningów terapeutycznych, realizowanych w ścisłym rygorze co 3 dzień. Z przyczyn medycznych i technologicznych każda seria terapeutyczna bezwzględnie musi być poprzedzona badaniem ewaluacyjnym słuchu. To wyłącznie na podstawie wyników tego badania tworzony jest zindywidualizowany program terapeutyczny (kolejny cykl 24 treningów). Terapia w danym module kończy się ponownym wykonaniem badania ewaluacyjnego. Badania ewaluacyjne wykonywane są przez lekarza specjalistę, po posiadającego dodatkowo uprawnienia i certyfikacje (…). Dysponuje Pan obszerną i wiarygodną dokumentacją medyczną (…). Wskazał Pan, że zasadność i celowość wdrożenia specjalistycznej neurorehabilitacji wyższych funkcji słuchowych (…) koreluje wprost z orzeczonymi symbolami niepełnosprawności oraz posiadanymi przez Pana zaświadczeniami lekarskimi, z których wynika, że terapia ta ściśle wspomaga proces rehabilitacji Pana dziecka. Posiada Pan imienne dowody księgowe (faktury/rachunki) dokumentujące poniesienie wydatków zarówno na poszczególne cykle treningowe (które kwalifikuję wprost jako zabiegi rehabilitacyjne podlegające odliczeniu od dochodu), jak i na niezbędne badania ewaluacyjne. Z uwagi na fakt, że usługi (usługa obejmująca specjalistyczne badanie ewaluacyjne oraz usługa obejmująca terapię właściwą) świadczone są przez odrębne podmioty, na każdą z usług wystawiane są odrębne dokumenty księgowe (faktury). Ponownie podkreślam, że katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków na cele wskazane w powołanym przepisie uprawnia do skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie uprawniają do odliczeń w ramach omawianej ulgi. W art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako wydatki na cele rehabilitacyjne, wymienione zostały wydatki na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera jednak pojęcia „zabieg”, „rehabilitacja”, ani „zabieg leczniczo-rehabilitacyjny”, konieczne jest zatem wyjaśnienie tych pojęć w oparciu o definicje encyklopedyczne. Zgodnie ze „Słownikiem wyrazów obcych” i Encyklopedią PWN, zabieg to interwencja mająca na celu wywołanie określonego skutku, zwykle przeciwdziałająca czemuś (np. skutkom choroby), będąca środkiem zaradczym. Z kolei „rehabilitacja” to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej, poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych lub „przystosowanie do normalnego życia w społeczeństwie osób, które utraciły sprawność fizyczną lub psychiczną bądź mają wady wrodzone”, rehabilitacja lecznicza zaś to połączenie leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię. Zatem w ramach ww. ulgi podatkowej mieszczą się z pewnością wydatki na zabiegi rehabilitacyjne i leczniczo-rehabilitacyjne zlecone przez lekarza poniesione przez osobę niepełnosprawną lub przez osobę mającą na utrzymaniu osobę niepełnosprawną. Niewątpliwie badania diagnostyczne są niezbędne z medycznego punktu widzenia, jednakże mają one na celu określenie stanu zdrowia pacjenta, zatem nie należy ich utożsamiać z zabiegami rehabilitacyjnymi lub leczniczo-rehabilitacyjnymi, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 listopada 2013 r. sygn. akt II FSK 2853/11: (...) nie każda wizyta u lekarza specjalisty jest jednocześnie zabiegiem leczniczo-rehabilitacyjnym i nie ulega wątpliwości, że wizyty kontrolne u lekarza, czy też badania lekarskie nie są tożsame z określeniem „zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne”. Twierdzenie przeciwne (...) jest oczywiście bezzasadne i to nie tylko z racji elementarnych reguł językowych, ale też ze względów wynikających z zasad wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Wydatków na badania diagnostyczne nie sposób zakwalifikować również do żadnej innej kategorii wydatków na cele rehabilitacyjne wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Istnienie funkcjonalnego związku pomiędzy badaniami diagnostycznymi oraz terapią (…) nie powoduję, że badania diagnostyczne tracą swój odrębny charakter i stają się zabiegiem rehabilitacyjnym, tym bardziej że obie usługi świadczone są niezależnie przez odrębne podmioty. W świetle powyższego wydatki ponoszone przez Pana na badania ewaluacyjne przeprowadzane w ramach metody (…) nie podlegają odliczeniu od dochodu w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy: -   stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz -   zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność. Jednocześnie zauważenia wymaga, iż analiza załączników dołączonych do wniosku o wydanie interpretacji w indywidualnej sprawie nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem tut. Organ nie jest uprawniony do oceny załączników dołączonych do wniosku, a niniejszą interpretację wydano jedynie w oparciu o opis sprawy przedstawiony we wniosku. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej