0112-KDSL1-2.4011.310.2026.2.JN

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest: -        nieprawidłowe w części dotyczącej prawa do odliczenia ulgi prorodzinnej w pełnej wysokości na córkę po uzyskaniu przez nią pełnoletności; -        prawidłowe w pozostałej części Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 27 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 27 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 30 kwietnia 2026 r. (wpływ 30 kwietnia 2026 r.), z 12 maja 2026 r. (wpływ 12 maja 2026 r.) oraz z 14 maja 2026 r. (wpływ 14 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Jest Pani w trakcie rozwodu z mężem, z którym nie ma porozumienia. Mają Państwo dwoje dzieci, córka 18 lat ucząca się w technikum i syn 13 lat uczący się w szkole podstawowej. Córka w wakacje pracowała na umowę zlecenie, nie przekroczyła kwoty 22 546,92 zł. Ojciec dzieci ma długi, bo zalega z alimentami, które ściąga komornik w niepełnej kwocie. Ojciec nie interesuje się dziećmi, nie sprawuje żadnej opieki i nie podejmuje działań opiekuńczych ani wychowawczych. Dziećmi zajmuje się tylko matka. Wszyscy zamieszkują pod jednym adresem. Czy będąc matką może Pani rozliczyć ulgę prorodzinną w całości na oboje dzieci? W piśmie z 30 kwietnia 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania: 1.     Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce? Odpowiedź: Tak, rozlicza się Pani w Polsce. 2.     Za który rok podatkowy/lata podatkowe oczekuje Pani wydania interpretacji indywidualnej? Odpowiedź: 2025 r. 3.     Czy w okresie, którego dotyczy zapytanie, uzyskiwała/uzyskuje/będzie uzyskiwała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej (np. z tytułu umowy o pracę, umowy zlecenia itp.)? Odpowiedź: Tak. 4.     Czy w okresie, którego dotyczy zapytanie prowadziła/prowadzi/będzie prowadziła Pani działalność gospodarczą? Jeżeli tak, proszę wskazać formę opodatkowania tej działalności. Odpowiedź: Nie, nie prowadziła Pani działalności gospodarczej. 5.     Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, w stosunku do Pani dzieci, o których mowa we wniosku miały/mają/będą miały zastosowanie przepisy: a)  art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym), Odpowiedź: Nie dotyczy. b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego, Odpowiedź: Nie dotyczy. c)  ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych? Odpowiedź: Odpowiedź: Nie dotyczy. 6.     Proszę o wskazanie jakie są daty urodzenia Pani dzieci? Odpowiedź: A ur. (…) września 2007 r. oraz B (…) sierpnia 2013 r. 7.     Czy po rozwodzie Pani stan cywilny ulegnie zmianie? Odpowiedź: Po rozwodzie Pani stanem cywilnym będzie: rozwiedziona. 8.     Czy pomiędzy Panią, a ojcem dzieci doszło/dojdzie do porozumienia co do sposobu podziału ulgi prorodzinnej w okresie, którego dotyczy wniosek – a jeżeli tak, to w jakich proporcjach i w jakiej wysokości rodzice zgodzili/zgodzą się dokonać odliczeń od podatku dochodowego w ramach ulgi na dzieci? Proszę odnieść się odrębnie do każdego roku podatkowego będącego przedmiotem wniosku. Odpowiedź: Między Panią, a ojcem dzieci nie doszło do porozumienia w kwestii rozliczenia ulgi prorodzinnej za rok 2025. Tylko Pani (matka) sprawuje faktycznie pieczę nad dziećmi, tylko Pani się nimi zajmuje w każdym aspekcie. Dlatego w całości rozliczyła Pani ulgę na oboje dzieci. 9.     Czy w okresie, którego dotyczy wniosek miejsce zamieszkania dzieci było/jest/będzie takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców (Pani i Pani męża)? Proszę o wskazanie miejsca zamieszkania dzieci w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.)? Odpowiedź: Miejsce zamieszkania matki, dzieci oraz ojca to: (…). 10.  Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, posiadała/posiada/będzie Pani posiadała władzę rodzicielską względem Pani dzieci? Odpowiedź: Tak, posiadała Pani, posiada i będzie posiadać władzę rodzicielską względem Pani dzieci. 11.  Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, wykonywała/wykonuje/będzie Pani wykonywała w stosunku do dzieci, o których mowa we wniosku władzę rodzicielską, tj. czy wykonywała/wykonuje/będzie Pani wykonywała obowiązki, dzięki którym Pani dzieci wychowywane były/są/będą w sposób zapewniający ich prawidłowy rozwój fizyczny i psychiczny, a w szczególności, czy sprawowała/sprawuje/będzie Pani sprawowała faktyczną pieczę nad dziećmi i ich majątkiem, zajmowała się/zajmuje się/będzie Pani zajmowała się wychowaniem dzieci, uczestniczyła/uczestniczy/będzie Pani uczestniczyła w podejmowaniu istotnych decyzji dotyczących zdrowia, rozwoju oraz wychowania dzieci (tym samym, czy zapewniała/zapewnia/będzie Pani zapewniała i zabezpieczała/zabezpiecza/będzie Pani zabezpieczała wszystkie ich potrzeby od bytowych, po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne, emocjonalne)? Odpowiedź: Tak, sprawowała Pani i nadal sprawuje 100% opieki w każdym aspekcie życia Pani dzieci. 12.  Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, ojciec dzieci posiadał/posiada/będzie posiadał względem Państwa dzieci władzę rodzicielską? Odpowiedź: Tak, posiadał. 13.  Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, ojciec dzieci wykonywał/wykonuje/będzie wykonywał względem dzieci, o których mowa we wniosku władzę rodzicielską, tj. czy wykonywał/wykonuje/będzie wykonywał obowiązki, dzięki którym dzieci wychowywane były/są/będą w sposób zapewniający ich prawidłowy rozwój fizyczny i psychiczny, a w szczególności, czy ojciec dzieci sprawował/sprawuje/będzie sprawował faktyczną pieczę nad dziećmi i ich majątkiem, zajmował się wychowaniem dzieci, uczestniczył/uczestniczy/ będzie uczestniczył w podejmowaniu istotnych decyzji dotyczących zdrowia, rozwoju oraz wychowania dzieci (tym samym, czy zapewniał/zapewnia/będzie zapewniał i zabezpieczał/ zabezpiecza/będzie zabezpieczał wszystkie ich potrzeby od bytowych, po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne, emocjonalne)? Odpowiedź: Nie. Ojciec nie interesował się dziećmi, nie zajmował się wychowywaniem dzieci, nie sprawował opieki zdrowotnej i nie zabezpieczał żadnych potrzeb dzieci. Wręcz unikał (i unika nadal) ciążącej na nim odpowiedzialności i wszelakich obowiązków. 14.  Czy była/jest/będzie Pani matką lub opiekunem prawnym innych dzieci (niż dzieci wymienione w treści wniosku) i względem nich wykonywała/wykonuje/będzie wykonywała w okresie, o którym mowa we wniosku, władzę rodzicielską; jeśli tak, należy podać ich daty urodzenia? Odpowiedź: Nie. 15.  Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, przysługiwała/przysługuje/będzie Pani przysługiwała ulga prorodzinna na jeszcze inne dzieci (poza tymi, o których mowa we wniosku)? Odpowiedź: Nie. 16.  Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, Pani dzieci zostały/zostaną na podstawie orzeczenia sądu umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych? Odpowiedź: Nie. 17.  Czy w latach będących przedmiotem wniosku Pani córka była/jest/będzie pełnoletnia? Odpowiedź: Pani córka z dniem (…) września 2025 r. stała się osobą pełnoletnią, do tego czasu była nieletnia. Jeżeli tak, proszę dodatkowo wyjaśnić: a)    czy Pani pełnoletnia córka otrzymywała/otrzymuje/będzie otrzymywała zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną? Jeśli tak, to od kiedy oraz konkretnie, które z ww. świadczeń i na podstawie jakich przepisów? Odpowiedź: Nie. b)    czy Pani pełnoletnia córka uczyła/uczy/będzie uczyła się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie? Odpowiedź: Córka kontynuuje naukę w (…), obecnie jest w 4 klasie, przed nią jeszcze rok nauki w technikum, a potem zamierza studiować. Nie uczy się za granicą tylko w Polsce. c)    W opisie sprawy wskazała Pani: Córka w wakacje pracowała na umowę zlecenie, nie przekroczyła kwoty 22 546, 92 zł. wobec powyższego należy wskazać: ·         czy ww. dochody z tytułu umowy zlecenie córka uzyskała w roku będącym przedmiotem zapytania? Odpowiedź: Tak, rok 2025. ·         czy Pani pełnoletnia córka uzyska dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2026 r. poz. 377), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego? Jeśli w trakcie roku podatkowego Pani córka uzyskała pełnoletność – to dotyczy to okresu po uzyskaniu pełnoletności. Proszę odnieść się odrębnie do każdego roku podatkowego będącego przedmiotem wniosku. Odpowiedź: Dochody córki podlegały opodatkowaniu zgodnie z zasadami określonymi w art. 27, córka nie przekroczyła dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2026 r. poz. 377), nigdy nie pracowała za granicą i nie otrzymywała wynagrodzenia. d)    czy Pani córka pozostawała na Pani utrzymaniu w ramach wykonywania przez Panią obowiązku alimentacyjnego? Czy partycypowała Pani w kosztach utrzymania Pani córki w związku z ciążącym na Pani obowiązkiem alimentacyjnym (tj. obowiązek dostarczania środków do życia, utrzymania, a także opieki)? Proszę odnieść się odrębnie do każdego roku podatkowego będącego przedmiotem wniosku. Odpowiedź: Nie ma Pani obowiązku alimentacyjnego, dobrowolnie w całości pokrywa Pani (i będzie pokrywać) wszystkie potrzeby córki, do momentu jej usamodzielnienia się. e)    czy Pani pełnoletnia córka pozostawała/pozostaje/będzie pozostawała na utrzymaniu jej ojca? Czy ojciec Pani pełnoletniej córki partycypował/partycypuje/będzie partycypował w kosztach jej utrzymania (tj. obowiązek dostarczania środków do życia, utrzymania, a także opieki)? Jakie obowiązki i świadczenia spełniał/spełnia/będzie spełniał ojciec Pani pełnoletniej córki? Proszę odnieść się odrębnie do każdego roku podatkowego będącego przedmiotem wniosku. Odpowiedź: Ojciec dziecka nie chce i nie płaci zasądzonych kosztów na utrzymanie rodziny, dlatego komornik ściąga (nie pełne) kwoty z konta dłużnika. Ojciec nie opiekuje się córką ani synem, nie rozmawia z nimi, nie utrzymuje relacji z dziećmi, nie wychowuje ich. f)     czy Pani pełnoletnia córka wstąpiła/wstąpi w związek małżeński (jeśli tak, to proszę wskazać dokładną datę)? Odpowiedź: Nie. Ponadto, uzupełniła Pani o dokładny opis sytuacji: Jest Pani w trakcie rozwodu z Pani mężem. Mąż nie wnioskuje do Sądu o opiekę nad dziećmi. Rozwód potrwa jeszcze chwilę. Zamieszkują Państwo we wspólnym domu (brak porozumienia co do sprzedaży domu) prowadząc osobne gospodarstwo domowe (żywienie i część rachunków). Rachunki za wodę, nieczystości, energię elektryczną i ogrzewanie domu pokrywa tylko Pani, mąż nie chce płacić rachunków. Ma Pani na utrzymaniu i wychowaniu dwoje dzieci. Córka 18 lat, ur. (…) września 2007 r. oraz syn 12 lat, ur. (…) sierpnia 2013 r. Córka uczy się w technikum w 4 klasie i nadal będzie kontynuować naukę. Syn uczy się w szkole podstawowej i nadal będzie się uczyć. Córka w okresie wakacji (2025 r.) miała pracę dorywczą (zlecenie), nie przekroczyła kwoty 22546,92 zł i rozliczyła się z Urzędem Skarbowym samodzielnie. W wyniku pozwu o rozwód zostały przez Sąd zasądzone koszty jakie ma mąż płacić (przyczynianie się do utrzymania rodziny) na czas trwania sprawy rozwodowej. Ojciec dzieci nie wywiązywał się z obowiązku płacenia, dlatego sprawę przejął komornik. Komornik ściąga niepełne kwoty z dłużnika/ojca dzieci. Ojciec ma prawa rodzicielskie, a nie wykonuje obowiązku wychowywania. Ojciec dzieci nie utrzymuje żadnych relacji z dziećmi, nie rozmawia z nimi, nie dba o ich prawidłowy rozwój psychiczny, fizyczny, zdrowotny ani duchowy, nie uczestniczy w żadnym stopniu w ich wychowaniu. Nie zabezpiecza ich rozwoju, nie zajmuje się leczeniem dzieci. Całość opieki sprawuje Pani jako matka. Zapewnia Pani dzieciom prawidłowy rozwój psychiczny i fizyczny oraz duchowy, dba Pani o ich zdrowie, tylko Pani uczestniczy w życiu dzieci w każdym wymiarze. Konflikt jest ogromy dlatego nie ma Pani z mężem żadnego porozumienia. Uważa Pani, że mąż nie wywiązywał się z obowiązków rodzicielskich ani nie szanował godności dzieci w roku 2025. Ojciec dzieci zna swoje prawa zapominając o obowiązkach względem nich. Uważa Pani, że w takiej sytuacji Pani, jako matka ma prawo rozliczyć ulgę prorodzinną na oboje dzieci, gdyż to Pani przez cały rok sprawowała faktyczną opiekę i wychowanie Państwa dzieci. I tak też Pani zrobiła rozliczając zeznanie podatkowe za rok 2025 i ulgę prorodzinną na oboje dzieci. Chce Pani uzyskać odpowiedź, czy mogła Pani rozliczyć ulgę prorodzinną na dwoje dzieci w pełnej kwocie za rok 2025. Oczekuje Pani interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie prawa do odliczania ulgi prorodzinnej, wynikającej z art. 27f w odniesieniu do Pani sytuacji. Pani wątpliwość budzi fakt, czy w opisanej powyżej sytuacji ojciec dzieci ma prawo do rozliczania ulgi prorodzinnej, a co za tym idzie, czy musi Pani zrobić korektę rozliczenia rocznego za rok 2025 w zaistniałej sytuacji. Według Pani toku myślenia osobie, która nie wywiązywała się z obowiązku rodzicielskiego i nie sprawowała ani jednego dnia opieki nad dzieckiem, nie przysługuje ulga prorodzinna. Natomiast w piśmie z 12 maja 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, doprecyzowała Pani odpowiedź na pytanie nr 17d o treści: „czy Pani córka pozostawała na Pani utrzymaniu w ramach wykonywania przez Panią obowiązku alimentacyjnego? Czy partycypowała Pani w kosztach utrzymania Pani córki w związku z ciążącym na Pani obowiązkiem alimentacyjnym (tj. obowiązek dostarczania środków do życia, utrzymania, a także opieki)?” wskazując, że wykonywała Pani ciążący na Pani obowiązek względem córki, dobrowolnie w całości pokrywa (i będzie pokrywać) wszystkie potrzeby córki, do momentu jej usamodzielnienia się. Na obecną chwilę wychowuje Pani córkę, zapewnia wszystkie potrzeby związane z jej życiem. Cała opieka jest świadczona tyko przez Pani osobę. Z kolei w piśmie z 14 maja 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, doprecyzowała Pani odpowiedź na pytanie nr 17d wskazując, że wykonywała Pani ciążący na Pani obowiązek alimentacyjny względem córki, w całości pokrywa Pani (i będzie pokrywać) wszystkie potrzeby córki, do momentu jej usamodzielnienia się. Na obecną chwilę wychowuje Pani córkę, zapewnia wszystkie potrzeby związane z jej życiem. Cała opieka jest świadczona tyko przez Pani osobę. Pytanie Czy będąc matką może Pani rozliczyć ulgę prorodzinną w całości na oboje dzieci? Pani stanowisko w sprawie Sprawuje Pani realną w 100% opiekę nad dziećmi tylko i wyłącznie Pani, dlatego uważa Pani, że powinna Pani rozliczyć ulgę prorodzinną w całości na oboje dzieci. Pani zdaniem, ulga nie przysługuje ojcu dziecka, bo nie sprawuje opieki nad dziećmi, nie rozmawia z nimi, nie podejmuje żadnych działań opiekuńczych względem dzieci.Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Stosownie do art. 27f ust. 1 ww. ustawy: Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym: 1)  wykonywał władzę rodzicielską; 2)  pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało; 3)  sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą. Na mocy art. 27f ust. 2 ww. ustawy: Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do: 1)  jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika: a)  pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł, b)  niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a; 2)  dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko; 3)  trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota: a)  92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko, b)  166,67 zł na trzecie dziecko, c)  225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko. W myśl art. 27f ust. 2a ww. ustawy: Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2. Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka. Zgodnie z art. 27f ust. 2c ww. ustawy: Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko: 1)  na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych; 2)  wstąpiło w związek małżeński. Jak stanowi art. 27f ust. 2d ww. ustawy: Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a) oraz ust. 10 i 11, nie uważa się: 1)    osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów; 2)    osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności. W świetle art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem. Stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach (czyli innych niż naprzemienna opieka lub wspólne zamieszkiwanie rodziców i dziecka połączone ze wspólnym wykonywaniem pieczy nad dzieckiem) odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.). Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny: Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Z art. 26 ww. Kodeksu wynika, że: § 1 Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej. § 2 Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy. W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności: 1)  odpis aktu urodzenia dziecka; 2)  zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka; 3)  odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą; 4)  zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły. Na podstawie art. 27f ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c pkt 2 i 3, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e i 8, w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej. Art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że: Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci: 1)    małoletnie, 2)    pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną, 3)    pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie – podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym. Stosownie do art. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym: 1)    dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych   w art. 27 lub art. 30b lub 2)    przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152 – w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Zgodnie z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko: 1)    stosuje przepisy: a)    art. 30c lub b)    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń; 2)    podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Jak stanowi art. 27f ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6. Przy czym, ulga prorodzinna nie ma zastosowania w sytuacji, gdy do dziecka podatnika mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, co wynika z art. 27f ust. 7 w zw. z art. 6 ust. 8 cyt. ustawy. Podkreślenia wymaga, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Zgodnie zatem z ogólną zasadą wynikającą z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na małoletnie dziecko jest wykonywanie w stosunku do tego dziecka władzy rodzicielskiej. Wobec tego, zasadnym jest odniesienie się do ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236). Z art. 92 ww. ustawy wynika, że: Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską. Zgodnie z art. 93 § 1 ww. ustawy: Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom. Stosownie do art. 95 § 1 ww. ustawy: Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw. Na podstawie art. 96 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Rodzice wychowują dziecko pozostające pod ich władzą rodzicielską i kierują nim. Obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je należycie do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do jego uzdolnień. W myśl art. 97 § 1 tejże ustawy: Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania. Zgodnie zaś z treścią art. 107 ww. Kodeksu: § 1 Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i utrzymywania kontaktów  z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne  z dobrem dziecka pisemne porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia. § 2 W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej  i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia. W konsekwencji, jeżeli w stosunku do danego dziecka obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska i władza ta jest wykonywana przez oboje rodziców, to każdy z rodziców ma prawo do odliczenia, w granicach przysługującego na dziecko limitu. Kwotę tę rodzice mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. Dotyczy to zarówno rodziców pozostających w związku małżeńskim lub partnerskim, jak i rodziców rozwiedzionych czy będących w separacji. Porozumienie rodziców co do wysokości dokonywanego odliczenia nie jest jednak wymagane w przypadku, gdy tylko jeden rodzic spełnia warunki określone w art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Warunkiem niezbędnym do zastosowania ulgi na dzieci w stosunku do małoletniego dziecka jest wykonywanie władzy rodzicielskiej (a nie samo jej posiadanie). Nie można utożsamiać pojęcia „wykonywanie władzy rodzicielskiej” z pojęciem „przysługiwanie władzy rodzicielskiej”. Należy mieć na uwadze, że do nabycia prawa do odliczenia ulgi prorodzinnej konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie w danym roku podatkowym. Należy przy tym odróżnić treść władzy rodzicielskiej od jej wykonywania, gdyż samo posiadanie władzy rodzicielskiej nie oznacza jej wykonywania. Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka. Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu. W konsekwencji, wykonywanie obowiązku alimentacyjnego, czyli fakt płacenia alimentów na dzieci małoletnie, czy też sporadyczne spotkania z dziećmi, nie są rozstrzygające dla uznania, że rodzic wykonuje władzę rodzicielską. Obowiązek alimentacyjny jest bowiem niezależny od władzy rodzicielskiej, a wiec spoczywa także na rodzicach, którzy zostali pozbawieni tej władzy. Stąd ulga na dzieci małoletnie przysługuje tym rodzicom, którzy faktycznie sprawują pieczę nad osobą i majątkiem dziecka. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje formalnie obojgu rodzicom, a tylko jeden z rodziców faktycznie ją wykonuje, to z odliczenia całości kwoty może skorzystać tylko ten rodzic. Jeżeli rodzic dziecka pomimo posiadania praw rodzicielskich nie zajmuje się dzieckiem albo jego kontakty są sporadyczne należy uznać, że nie wykonuje władzy rodzicielskiej i w związku z tym nie ma prawa do ulgi. Powyższe potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 27 lipca 2016 r., sygn. akt II FSK 2378/15, stwierdzając: „(…) dla nabycia prawa do odliczenia ulgi prorodzinnej, konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek, to jest posiadanie władzy rodzicielskiej (nawet ograniczonej na podstawie wyroku sądowego) i jej faktyczne wykonywanie w danym roku podatkowym. Czym innym jest bowiem posiadanie władzy a czym innym jej wykonywanie, a to oznacza, że utożsamianie ich na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajduje uzasadnienia. W celu nabycia prawa do przedmiotowej ulgi podatnik powinien wykazać zatem, że w danym roku podatkowym wykonywał, a nie tylko posiadał władzę rodzicielską (…).” Zatem, o wykonywaniu władzy rodzicielskiej nie świadczy tylko sam fakt jej posiadania, czy spełniania obowiązku alimentacyjnego, ani sporadyczne kontakty z dzieckiem. Wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na sprawowaniu faktycznej pieczy nad małoletnim dzieckiem w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, a w szczególności podejmowanie przez rodzica (rodziców) obowiązków w zakresie zaspokojenia potrzeb fizycznych, edukacyjnych i duchowych dziecka. W związku z tym, wykonywanie władzy rodzicielskiej należy odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka. Przystępując do oceny możliwości zastosowania ulgi prorodzinnej – wskazać należy, że wysokość odliczenia kwoty z tytułu ulgi na dzieci, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, została określona na dziecko, przy czym rodzicom dziecka ustawodawca przyznał jeden wspólny limit. W konsekwencji, jeżeli w stosunku do danego dziecka obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska i władza ta jest wykonywana przez oboje rodziców, to w określonych przypadkach każdy z rodziców ma prawo do odliczenia, w granicach przysługującej kwoty ulgi. Powyższe oznacza, że suma miesięcznych odliczeń dokonanych przez oboje rodziców względem tego samego dziecka nie może przekroczyć kwoty obliczonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Co istotne, kwotę tę rodzice dziecka mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej, z tym, że biorąc pod uwagę umiejscowienie w przepisach ustawy sformułowania „lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej”, tj. po wyrazach „kwotę tę rodzice dziecka mogą odliczyć od podatku w częściach równych”, należy przyjąć, że podstawową formą podziału przysługującego odliczenia pomiędzy rodziców – z których każdy ma prawo do zastosowania ulgi – jest podział tej kwoty w częściach równych. Tym samym, możliwość skonsumowania kwoty ulgi przez rodziców dziecka w inny sposób niż w proporcji pół na pół należy traktować w kategorii przywileju (wyjątku od generalnej zasady) wymagającego zgody obojga rodziców. W konsekwencji, przysługiwanie odliczenia obojgu rodzicom w kwotach równych lub dowolnej proporcji przez nich ustalonej może mieć miejsce tylko wówczas, gdy oboje rodzice wykonują władzę rodzicielską względem małoletniego dziecka. Prawo do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje również na dzieci pełnoletnie, które otrzymują zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną oraz pełnoletnie, które się uczą lub studiują do ukończenia 25. roku życia z uwzględnieniem limitu dochodu, który mogą osiągnąć. Dochody osiągane przez pełnoletnie uczące się dzieci w 2025 r. – stosownie do art. 6 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie mogły przekroczyć kwoty 22 546,92 zł. Warunkiem zastosowania przez podatnika ulgi na pełnoletnie dzieci jest utrzymywanie ich w związku z wykonywaniem ciążącego na nim, nawet przymusowo – zgodnie z Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym – obowiązku alimentacyjnego. Obowiązek alimentacyjny zdefiniowany został w art. 128 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, który stanowi, że: Obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo. Istotą tak określonego obowiązku jest to, że jedna strona ma prawo dostarczania tak wskazanych środków, a druga osoba ma obowiązek je dostarczyć. Dostarczanie środków utrzymania to zaspokajanie normalnych, bieżących potrzeb uprawnionego w postaci: pożywienia, ubrania, mieszkania, opału, niezbędnych przedmiotów umożliwiających przebywanie w środowisku i w rodzinie, leków, itp. Dostarczanie środków wychowania obejmuje natomiast powinność starań o zdrowie uprawnionego, o jego rozwój fizyczny i umysłowy, stworzenie możliwości zdobycia wykształcenia, zapewnienie dostępu do dóbr kultury, itp. Art. 133 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi natomiast, że: Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Co ważne, jeżeli oboje rodzice utrzymują pełnoletnie dziecko, tzn. wypełniają swoje obowiązki alimentacyjne, wówczas decyzję o sposobie podziału przysługującej kwoty ustawodawca pozostawił rodzicom, zaznaczając, że kwota ulgi na dziecko dotyczy łącznie ich obojga i mogą oni odliczyć ją w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy wypełniają swoje obowiązki alimentacyjne, ulga przysługuje każdemu z rodziców w częściach równych. Istotne jest również, aby nie dochodziło do przekroczenia, określonego ustawą, rocznego limitu odliczonej kwoty ulgi, przysługującej względem tego dziecka. Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oczekuje Pani wydania interpretacji indywidualnej za 2025 r. W okresie, którego dotyczy zapytanie, uzyskiwała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej, nie prowadziła Pani działalności gospodarczej. Jest Pani w trakcie rozwodu z mężem, z którym nie ma porozumienia. Mąż nie wnioskuje do Sądu o opiekę nad dziećmi. Rozwód potrwa jeszcze chwilę. Zamieszkują Państwo we wspólnym domu (brak porozumienia co do sprzedaży domu) prowadząc osobne gospodarstwo domowe (żywienie i część rachunków). Rachunki za wodę, nieczystości, energię elektryczną i ogrzewanie domu pokrywa tylko Pani, mąż nie chce płacić rachunków. Ma Pani na utrzymaniu i wychowaniu dwoje dzieci – córka 18 lat (ur. (…) września 2007 r.) ucząca się w technikum i syn 13 lat (ur. (…) sierpnia 2013 r.) uczący się w szkole podstawowej. Pani córka z dniem (…) września 2025 r. stała się osobą pełnoletnią. Pani pełnoletnia córka nie wstąpiła w związek małżeński, nie otrzymywała zasiłku (dodatku) pielęgnacyjnego lub renty socjalnej. W 2025 r. córka w wakacje pracowała na umowę zlecenie. Dochody córki podlegały opodatkowaniu zgodnie z zasadami określonymi w art. 27, córka nie przekroczyła dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, nigdy nie pracowała za granicą i nie otrzymywała wynagrodzenia. Rozliczyła się z Urzędem Skarbowym samodzielnie. W okresie, którego dotyczy wniosek, Pani dzieci nie zostały na podstawie orzeczenia sądu umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych. W okresie, którego dotyczy wniosek, w stosunku do Pani dzieci, o których mowa we wniosku nie miały zastosowanie przepisy: art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym), ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego oraz ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. W okresie, którego dotyczy wniosek, posiadała Pani władzę rodzicielską względem Pani dzieci. Sprawowała Pani i nadal sprawuje 100% opieki w każdym aspekcie życia Pani dzieci. Przez cały rok sprawowała Pani faktyczną opiekę i wychowanie Państwa dzieci. Całość opieki sprawuje Pani jako matka. Zapewnia Pani dzieciom prawidłowy rozwój psychiczny i fizyczny oraz duchowy, dba Pani o ich zdrowie, tylko Pani uczestniczy w życiu dzieci w każdym wymiarze. Wykonywała Pani ciążący na Pani obowiązek alimentacyjny względem pełnoletniej córki, w całości pokrywa Pani (i będzie pokrywać) wszystkie potrzeby córki, do momentu jej usamodzielnienia się. Na obecną chwilę wychowuje Pani córkę, zapewnia jej wszystkie potrzeby związane z jej życiem. Cała opieka jest świadczona tyko przez Pani osobę. Po rozwodzie Pani stanem cywilnym będzie: rozwiedziona. Nie była Pani matką lub opiekunem prawnym innych dzieci (niż dzieci wymienione w treści wniosku). W okresie, którego dotyczy wniosek, nie przysługiwała Pani ulga prorodzinna na jeszcze inne dzieci. W wyniku pozwu o rozwód zostały przez Sąd zasądzone koszty jakie ma mąż płacić (przyczynianie się do utrzymania rodziny) na czas trwania sprawy rozwodowej. Ojciec dzieci ma długi, bo zalega z alimentami, nie chce i nie płaci zasądzonych kosztów na utrzymanie rodziny, dlatego komornik ściąga (nie pełne) kwoty z konta dłużnika. W okresie, którego dotyczy wniosek, ojciec dzieci posiadał względem Państwa dzieci władzę rodzicielską, ale nie wykonuje obowiązku wychowywania. Ojciec nie opiekuje się córką ani synem, nie rozmawia z nimi, nie utrzymuje relacji z dziećmi, nie wychowuje ich. Ojciec nie interesował się dziećmi, nie zajmował się wychowywaniem dzieci, nie sprawował opieki zdrowotnej i nie zabezpieczał żadnych potrzeb dzieci. Wręcz unikał (i unika nadal) ciążącej na nim odpowiedzialności i wszelakich obowiązków. Nie dba o ich prawidłowy rozwój psychiczny, fizyczny, zdrowotny ani duchowy, nie uczestniczy w żadnym stopniu w ich wychowaniu. Nie zabezpiecza ich rozwoju, nie zajmuje się leczeniem dzieci. Uważa Pani, że w 2025 r. mąż nie wywiązywał się z obowiązków rodzicielskich ani nie szanował godności dzieci. Ojciec dzieci zna swoje prawa zapominając o obowiązkach względem nich. Między Panią, a ojcem dzieci nie doszło do porozumienia w kwestii rozliczenia ulgi prorodzinnej za rok 2025. Tylko Pani (matka) sprawuje faktycznie pieczę nad dziećmi, tylko Pani się nimi zajmuje w każdym aspekcie. Dlatego w całości rozliczyła Pani ulgę na oboje dzieci. Wątpliwość Pani budzi kwestia, czy ma Pani prawo odliczyć ulgę prorodzinną za rok 2025 r. w pełnej wysokości na dwoje Pani dzieci. Biorąc pod uwagę powołane przepisy wyjaśnić należy, że odliczenia ulgi z tytułu wychowywania małoletnich dzieci dokonuje ten z rodziców, który wykonuje w stosunku do nich władzę rodzicielską. W przypadku, gdy tylko jeden z rodziców wykonuje władzę rodzicielską w stosunku do małoletnich dzieci, to rodzicowi temu przysługuje prawo do odliczenia ulgi w pełnej wysokości limitu określonego na te dzieci. Samo dysponowanie prawem wykonywania władzy rodzicielskiej nie jest wystarczające do skorzystania z ulgi na dzieci. Jeżeli rodzic dzieci pomimo posiadania praw rodzicielskich nie zajmuje się dziećmi, a jego kontakty z dziećmi są sporadyczne, nie wykazuje żadnego zainteresowania ich wychowaniem i nie ponosi żadnych kosztów ich utrzymania poza zasądzonymi alimentami, jego władza rodzicielska jest jedynie formalna. Samo płacenie alimentów na małoletnie dzieci czy też wspólne zamieszkiwanie z nimi nie są bowiem wystarczające dla przyjęcia, że również ojciec taką władzę wykonuje. W konsekwencji, skoro – jak wynika z treści wniosku – ojciec dzieci pomimo posiadania względem dzieci władzy rodzicielskiej i zamieszkiwania z nimi we wspólnym domu, nie wywiązywał się z obowiązków rodzicielskich ani nie szanował godności dzieci, nie opiekuje się córką ani synem, nie rozmawia z nimi, nie utrzymuje relacji z dziećmi, nie interesował się dziećmi, nie zajmował się wychowywaniem dzieci, nie sprawował opieki zdrowotnej i nie zabezpieczał żadnych potrzeb dzieci, unikał (i unika nadal) ciążącej na nim odpowiedzialności i wszelakich obowiązków, nie dba o ich prawidłowy rozwój psychiczny, fizyczny, zdrowotny ani duchowy, nie uczestniczy w żadnym stopniu w ich wychowaniu, nie zabezpiecza ich rozwoju, nie zajmuje się leczeniem dzieci, nie sposób uznać, że ojciec Pani dzieci w 2025 r. wykonywał władzę rodzicielską w rozumieniu art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, skoro to Pani wykonywała władzę rodzicielską nad małoletnimi dziećmi, a ich ojciec nie wykonywał względem nich żadnej władzy rodzicielskiej, to stwierdzić należy, że wyłącznie Pani przysługuje prawo do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej, wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w pełnej wysokości w okresie, kiedy były one małoletnie. Oznacza to, że w stosunku małoletniego syna, który w 2025 r. był małoletni, przysługuje Pani prawo do tej ulgi w pełnej wysokości za cały rok. Natomiast w stosunku do córki, która (…) września 2025 r. uzyskała pełnoletność, to prawo odliczenia ulgi prorodzinnej w pełnej wysokości przysługuje Pani od stycznia do września 2025 r. (tj. łącznie z tym miesiącem, w którym córka skończyła 18 lat i przestała być małoletnia). Podstawowym bowiem warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na małoletnie dziecko jest wykonywanie w stosunku do tego dziecka władzy rodzicielskiej, który w ww. okresach – zgodnie z Pani twierdzeniem – został spełniony wyłącznie przez Panią. Jak wyżej wyjaśniłem, warunkiem zastosowania przez podatnika ulgi na pełnoletnie dzieci jest m.in. utrzymywanie ich w związku z wykonywaniem, nawet przymusowo, ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego. Skoro zarówno Pani, jak i Pani mąż, wykonywali – względem pełnoletniej córki – obowiązek alimentacyjny oraz nie doszło między Panią a ojcem dzieci do porozumienia co do podziału ulgi na dziecko za 2025 r., to przysługuje Pani prawo do odliczenia 50% kwoty ulgi prorodzinnej na pełnoletnią uczącą się córkę. Oznacza to, że w stosunku do córki, która (…) września 2025 r. uzyskała pełnoletność, przysługuje Pani prawo do odliczenia 50% kwoty ulgi prorodzinnej za miesiące od października do grudnia 2025 r. (tj. od miesiąca następującego po miesiącu uzyskania przez córkę pełnoletności), z uwagi na pełnienie obowiązku alimentacyjnego przez obojga rodziców. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że ma Pani prawo do odliczenia ulgi prorodzinnej, ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zeznaniu rocznym za 2025 r.: -        na małoletniego syna w pełnej wysokości za cały rok; -        na córkę w pełnej wysokości od stycznia do września 2025 r. oraz, z uwagi na uzyskanie przez nią pełnoletności (…) września 2025 r., za okres od października do grudnia 2025 r. w wysokości 50% kwoty ulgi prorodzinnej.Dodatkowe informacjeInformacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, w związku z czym, niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Pani, jako osoby występującej z wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla Pani męża. Końcowo wskazać należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Zwracam uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy   z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretacjęMa Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.