0112-KDWL.4011.50.2026.2.DK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 24 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 24 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 27 maja 2026 r. (wpływ 27 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Jest Pan osobą fizyczną obecnie mającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce i zatrudnioną na podstawie umowy o pracę z polskim pracodawcą. Planuje Pan zawarcie umowy o pracę z podmiotem mającym siedzibę w Katarze i podjęcie pracy w drugiej połowie 2026 r. na terytorium Kataru w pełnym wymiarze czasu pracy. Jednocześnie planuje Pan przeprowadzkę do Kataru wraz z rodziną (żona i dzieci) a zatem przeniesienie centrum interesów osobistych i gospodarczych do Kataru. Ponadto od kolejnego pełnego roku podatkowego (od 2027 r.) będzie Pan przebywał na terytorium Kataru przez okres przekraczający 183 dni w roku podatkowym. Pańskie główne źródło utrzymania będzie pochodziło z pracy wykonywanej w Katarze i życie rodzinne i zawodowe będzie skoncentrowane w Katarze. Pobyty w Polsce będą miały charakter krótkotrwały (wakacje dzieci, odwiedziny na święta). Jednocześnie rozważa Pan pozostawanie w stosunku pracy z polskim pracodawcą poprzez skorzystanie z urlopu wychowawczego albo alternatywnie urlopu bezpłatnego, przy czym nie będzie Pan uzyskiwał wynagrodzenia od polskiego pracodawcy w okresie przebywania na urlopie. Będzie Pan natomiast osiągał dochody ze źródeł położonych w Polsce – najem mieszkania oraz z tytułu umowy zlecenie na prowadzenie pojedynczych wykładów on-line na uczelni wyższej. W uzupełnieniu wniosku – w odpowiedzi na wezwanie - wskazał Pan poniższe informacje. a)  Czy od momentu wyjazdu do Kataru w drugiej połowie 2026 r. będzie Pan miał stałe miejsce zamieszkania w Katarze? Stałe miejsce zamieszkania w Katarze. Od momentu wyjazdu do Kataru, planowanego w drugiej połowie 2026 r., zamierza Pan zamieszkać w wynajętym lokalu mieszkalnym. Najem będzie miał charakter długoterminowy - na czas trwania umowy o pracę zawartej z katarskim pracodawcą. Lokal zostanie urządzony i przeznaczony do wyłącznego, stałego użytkowania przez Pana i Pańską rodzinę. Wyjazd do Kataru nie ma charakteru tymczasowego ani nie jest wyjazdem w celu krótkoterminowego zatrudnienia - jest to planowane, trwałe przeniesienie centrum aktywności życiowej i zawodowej. Razem z Panem do Kataru przeprowadza się Pana żona oraz dzieci, które będą tam uczęszczać do szkoły co oznacza, że centrum życia rodzinnego zostanie przeniesione do Kataru. b)  Którego państwa (państw) posiada Pan obywatelstwo? Obywatelstwo. Posiada Pan wyłącznie obywatelstwo polskie. Nie posiada Pan obywatelstwa katarskiego ani żadnego innego obywatelstwa. c)  Jakie po przeprowadzce do Kataru w 2026 r. będzie mieć Pan powiązania majątkowe z Polską, a jakie z Katarem? Powiązania majątkowe z Polską i Katarem. Powiązania majątkowe z Polską po przeprowadzce: Po przeprowadzce do Kataru zachowa Pan w Polsce następujące powiązania majątkowe: -     Nieruchomość własna – posiada Pan w Polsce nieruchomości stanowiące Pana wyłączną własność oraz nieruchomości, których jest Pan współwłaścicielem. Niektóre z tych nieruchomości zostaną oddane w najem i w tych wypadkach będzie Pan uzyskiwać w Polsce przychody z najmu podlegające opodatkowaniu podatkiem ryczałtowym od przychodów ewidencjonowanych. Pozostałe nieruchomości, które nie zostaną oddane w najem pozostaną pod nieodpłatną opieką rodziny. -     Rachunki bankowe i oszczędności – posiada Pan rachunki bankowe prowadzone w polskich bankach. Rachunki te pozostaną aktywne po wyjeździe. Nie planuje Pan ich zamknięcia, jednak podstawowe operacje finansowe zostaną przeniesione do Kataru. Powiązania majątkowe z Katarem po przeprowadzce: W Katarze będzie Pan osiągał wyłączne, regularne wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę z katarskim pracodawcą ((…)). Wynagrodzenie to będzie stanowić jedyne źródło bieżących dochodów. Nie posiada Pan i nie planuje Pan nabywać nieruchomości w Katarze – będzie Pan korzystać z wynajętego lokalu. Założy Pan rachunek bankowy w katarskim banku w celu obsługi bieżących wydatków. d)  W którym z krajów po przeprowadzce do Kataru w 2026 r. wykazywał Pan będzie większą aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależał do organizacji/klubów, itp.? Aktywność społeczna, polityczna, kulturalna i obywatelska. Po przeprowadzce do Kataru Pana życie społeczne, kulturalne i obywatelskie zostanie skupione w Katarze. Wraz z rodziną będą Państwo prowadzić codzienne życie w Dosze - dzieci będą uczęszczać do tamtejszych szkół, będą Państwo korzystać z lokalnej infrastruktury społecznej i kulturalnej. W Polsce nie należy Pan do żadnych organizacji, stowarzyszeń, klubów sportowych ani podobnych podmiotów, w których aktywność miałaby być kontynuowana po wyjeździe. Nie pełni Pan funkcji publicznych ani nie kandyduje Pan w wyborach. Aktywność obywatelska ograniczy się do uprawnień wynikających z posiadania obywatelstwa polskiego (prawo wyborcze realizowane ewentualnie przez Konsulat RP w Dosze, paszport), bez aktywnego uczestnictwa w życiu politycznym lub społecznym w Polsce. W Katarze Pana aktywność społeczna i zawodowa będzie związana z pracą na rzecz katarskiego pracodawcy oraz codziennym funkcjonowaniem w środowisku ekspackim i lokalnym. Planuje Pan uczestniczyć w życiu lokalnych społeczności i stowarzyszeń zawodowych w Katarze. Pytania 1.  Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, po podjęciu pracy w Katarze i przeprowadzce do tego kraju w drugiej połowie 2026 r. wraz z rodziną, Wnioskodawca będzie posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.), a tym samym będzie podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu? (Pytanie zostało ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku.) 2.  Czy w opisanej sytuacji będzie podlegał Pan w Polsce jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. wyłącznie od dochodów osiąganych na terytorium Polski? 3.  Czy wynagrodzenie uzyskiwane z tytułu pracy najemnej wykonywanej fizycznie na terytorium Kataru będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce? 4.  Czy fakt pozostawania w stosunku pracy z polskim pracodawcą (w okresie urlopu wychowawczego lub bezpłatnego), przy jednoczesnym braku faktycznego wykonywania pracy oraz braku uzyskiwania wynagrodzenia w Polsce, wpływa na ustalenie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych? Pana stanowisko w sprawie (wynikające z wniosku i jego uzupełnienia) Pana zdaniem: 1.  Po przeprowadzce do Kataru Wnioskodawca NIE będzie posiadał miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, a tym samym będzie podlegał w Polsce wyłącznie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Uzasadnienie stanowiska: 1)  Podstawa prawna - polska ustawa o PIT. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o PIT, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Z kolei art. 3 ust. 2a tej ustawy stanowi, że osoby fizyczne, jeśli nie mają miejsca zamieszkania w Polsce, podlegają ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Na mocy art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP uważa się osobę fizyczną, która: (i) posiada na terytorium RP centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych), LUB (ii) przebywa na terytorium RP dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. 2)  Brak przesłanki 183 dni. Po przeprowadzce do Kataru Wnioskodawca będzie przebywał w Polsce sporadycznie (urlop, wizyty rodzinne), znacznie poniżej 183 dni w roku kalendarzowym. Przesłanka z art. 3 ust. 1a pkt 2 ustawy o PIT nie zostanie spełniona. 3)  Przeniesienie centrum interesów życiowych do Kataru. Kluczowym kryterium jest lokalizacja ośrodka interesów życiowych. Wnioskodawca wskazuje, że: a)  Całe życie rodzinne zostanie przeniesione do Kataru - wraz z Wnioskodawcą przeprowadza się współmałżonek i dzieci; b)  Główne źródło dochodu po wyjeździe będzie w Katarze - wynagrodzenie od katarskiego pracodawcy; c)  Wnioskodawca nie będzie prowadzić działalności gospodarczej w Polsce; d)  Centrum aktywności społecznej, kulturalnej i zawodowej zostanie przeniesione do Kataru; e)  W Polsce pozostają jedynie pasywne powiązania majątkowe (własna nieruchomość, rachunki bankowe), które nie świadczą o utrzymaniu centrum interesów życiowych w Polsce. Sama własność nieruchomości w Polsce nie jest równoznaczna z posiadaniem centrum interesów życiowych - interpretacje indywidualne organów podatkowych oraz orzecznictwo sądów administracyjnych konsekwentnie wskazują, że decydujące znaczenie ma faktyczne skupienie życia osobistego, rodzinnego i zawodowego, a nie samo posiadanie majątku. 4)  Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania. Wskazuje Pan, że między Polską a Katarem obowiązuje Umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania podpisana w Dosze dnia 18 listopada 2008 r. (Dz.U. z 2012 r. poz. 382). Na wypadek gdyby na gruncie wewnętrznych przepisów obu państw Wnioskodawca był uznawany za rezydenta podatkowego w obu jurysdykcjach jednocześnie, zastosowanie znajdą reguły kolizyjne z art. 4 ust. 2 tej umowy (reguła stałego miejsca zamieszkania, następnie - centrum interesów życiowych). W ocenie Wnioskodawcy, zgodnie z kryteriami wynikającymi zarówno z polskiej ustawy o PIT, jak i z ww. umowy, centrum interesów życiowych po przeprowadzce zostanie ulokowane w Katarze. 5)  Konkluzja. Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że po przeprowadzce do Kataru w drugiej połowie 2026 r. nie będzie posiadał miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, a co za tym idzie - będzie podlegał w Polsce wyłącznie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. opodatkowaniu jedynie od dochodów osiągniętych na terytorium RP (jeśli takie wystąpią). Nie będzie Pan posiadał miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, ponieważ: a.    Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych zostanie przeniesione do Kataru, b.    dodatkowo, w kolejnych (pełnych) latach będzie Pan przebywał poza terytorium Polski przez większość roku podatkowego, c.    Pana aktywność zawodowa i źródło dochodów będą zlokalizowane w Katarze. 2.  W konsekwencji powinien Pan podlegać w Polsce jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. wyłącznie w zakresie dochodów osiąganych na terytorium Polski (o ile takie wystąpią). 3.  Wynagrodzenie uzyskiwane z tytułu pracy najemnej wykonywanej na terytorium Kataru nie powinno podlegać opodatkowaniu w Polsce od momentu Pańskiego faktycznego przeniesienia miejsca zamieszkania do Kataru. 4.  Sam fakt formalnego pozostawania w stosunku pracy z polskim pracodawcą (w okresie urlopu wychowawczego lub bezpłatnego), w sytuacji gdy nie świadczy Pan dla niego pracy na terytorium Polski, nie jest wypłacane Panu wynagrodzenie z tego tytułu a ośrodek interesów życiowych znajduje się poza Polską, nie powinien – jako jedyna przesłanka – prowadzić do uznania, że posiada Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy: Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Jak wynika z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. W myśl art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów. Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepis ten wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynika to z użycia w powołanym przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd. Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski ośrodka interesów życiowych. Należy również podkreślić, że zmiana rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku podatkowego. W takim przypadku, do dnia pozostawania polskim rezydentem podatkowym podatnik rozlicza się w Polsce na zasadzie nieograniczonego obowiązku podatkowego. Natomiast po przeniesieniu miejsca zamieszkania za granicę, podatnik podlega w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych na terytorium Polski. Ocena czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie, z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania W niniejszej sprawie oprócz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zastosowanie znajdą odpowiednie uregulowania Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Państwa Kataru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu z dnia 18 listopada 2008 r. (Dz. U. z 2010 r. Nr 17 poz. 93). Przy czym wskazać należy, że ww. Umowa została zmodyfikowana przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mającą na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę dnia 7 czerwca 2017 r. oraz przez Katar dnia 4 grudnia 2018 r. (dalej: „Konwencja MLI”). Data wejścia w życie Konwencji MLI: dla Polski: 1 lipca 2018 r. oraz dla Kataru: 1 kwietnia 2020 r. Zgodnie z art. 4 ust. 1 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Państwa Kataru: W rozumieniu niniejszej Umowy, określenie ,,osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie'' oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo i każdą jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże określenie to nie obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł położonych w tym Państwie. Na podstawie art. 4 ust. 2 ww. umowy: Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących zasad: a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, z którym ma ona ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych); b) jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Umawiających się Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa; c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem; d) jeżeli nie można ustalić miejsca zamieszkania osoby fizycznej zgodnie z postanowieniami pkt a), b) i c), to właściwe organy obydwu Umawiających się Państw rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia. Jeżeli podatnik zostaje uznany za rezydenta podatkowego drugiego państwa na skutek spełnienia kryteriów przewidzianych w krajowym prawie podatkowym tego państwa, a w Polsce jest uznawany za rezydenta podatkowego na mocy ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mamy do czynienia z podwójną rezydencją podatkową. Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania przewidują specjalne reguły kolizyjne w przypadku podwójnej rezydencji podatkowej, pozwalające ustalić, w którym państwie dana osoba posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Reguły te zawarte są w powołanym wyżej art. 4 ust. 2 Umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego. Posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania należy rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby. Przy czym wyjaśnienia wymaga, że postanowienia art. 4 ust. 2 ww. Umowy, mają zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy w myśl postanowień ust. 1 ww. Umowy, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, tzn. gdy zachodzi kolizja ustawodawstw wewnętrznych obu państw w kwestii dotyczącej ustalenia miejsca zamieszkania. W konsekwencji reguły kolizyjne mają zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy podatnik w tym samym czasie ma miejsce zamieszkania w obu umawiających się państwach. Z przedstawionego przez Pana we wniosku opisu wynika, że obecnie ma Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce i jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę z polskim pracodawcą. Planuje Pan zawarcie umowy o pracę z podmiotem mającym siedzibę w Katarze i podjęcie pracy w drugiej połowie 2026 r. na terytorium Kataru. Jednocześnie planuje Pan przeprowadzkę do Kataru wraz z rodziną (żona i dzieci), a zatem przeniesienie centrum interesów osobistych i gospodarczych do Kataru. Ponadto od kolejnego pełnego roku podatkowego (od 2027 r.) będzie Pan przebywał na terytorium Kataru przez okres przekraczający 183 dni w roku podatkowym. Pańskie główne źródło utrzymania będzie pochodziło z pracy wykonywanej w Katarze i życie rodzinne i zawodowe będzie skoncentrowane w Katarze. Pobyty w Polsce będą miały charakter krótkotrwały (wakacje dzieci, odwiedziny na święta). Jednocześnie rozważa Pan pozostawanie w stosunku pracy z polskim pracodawcą poprzez skorzystanie z urlopu wychowawczego albo alternatywnie urlopu bezpłatnego, przy czym nie będzie Pan uzyskiwał wynagrodzenia od polskiego pracodawcy w okresie przebywania na urlopie. Będzie Pan natomiast osiągał dochody ze źródeł położonych w Polsce – najem mieszkania oraz z tytułu umowy zlecenie na prowadzenie pojedynczych wykładów on-line na uczelni wyższej. Ponadto wskazał Pan, że od momentu wyjazdu do Kataru, planowanego w drugiej połowie 2026 r., zamierza Pan zamieszkać w wynajętym lokalu mieszkalnym. Najem będzie miał charakter długoterminowy. Lokal zostanie urządzony i przeznaczony do wyłącznego, stałego użytkowania przez Pana i Pańską rodzinę. Wyjazd do Kataru nie ma charakteru tymczasowego ani nie jest wyjazdem w celu krótkoterminowego zatrudnienia - jest to planowane, trwałe przeniesienie centrum aktywności życiowej i zawodowej. Razem z Panem do Kataru przeprowadza się Pana żona oraz dzieci, które będą tam uczęszczać do szkoły co oznacza, że centrum życia rodzinnego zostanie przeniesione do Kataru. Po przeprowadzce do Kataru Pana życie społeczne, kulturalne i obywatelskie zostanie skupione w Katarze. Wraz z rodziną będą Państwo prowadzić codzienne życie w Dosze - dzieci będą uczęszczać do tamtejszych szkół, będą Państwo korzystać z lokalnej infrastruktury społecznej i kulturalnej. Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że po przeprowadzce do Kataru nie będzie miał Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Jak wynika z opisu sprawy do Kataru przeniesie się Pan razem z najbliższą rodziną (żona i dzieci), a Pana głównym źródłem utrzymania będzie praca wykonywana w Katarze. Rozważa Pan pozostawanie w stosunku pracy z polskim pracodawcą poprzez skorzystanie z urlopu wychowawczego albo alternatywnie urlopu bezpłatnego, przy czym nie będzie Pan uzyskiwał wynagrodzenia od polskiego pracodawcy w okresie przebywania na urlopie. Będzie Pan natomiast osiągał dochody ze źródeł położonych w Polsce – najem mieszkania oraz z tytułu umowy zlecenie na prowadzenie pojedynczych wykładów on-line na uczelni wyższej. Z powyższego wynika, że po przeprowadzce do Kataru ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze będzie Pan miał z Katarem. Przy ustalaniu miejsca zamieszkania dla celów podatkowych brany pod uwagę jest całokształt okoliczności zatem także pozostawanie w stosunku pracy z polskim pracodawcą. Jednakże stanowi to jedną z przesłanek a nie decydującą o miejscu zamieszkania. Zatem sam fakt pozostawiania w stosunku pracy z polskim pracodawcą (bez jej faktycznego wykonywania na terytorium Polski) nie decyduje o Pana miejscu zamieszkania. Zatem w opisanej sytuacji po przeprowadzce do Kataru będzie Pan podlegał w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wyłącznie od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Kwestię opodatkowania przychodów z pracy najemnej reguluje art. 14 Umowy zawartej pomiędzy Polską a Katarem. W myśl art. 14 ust. 1 Umowy zawartej pomiędzy Polską a Katarem: Z uwzględnieniem postanowień artykułów 15, 17 i 18 pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie. Z kolei zgodnie z art. 14 ust. 2 ww. Umowy: Bez względu na postanowienia ustępu 1, wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną wykonywaną w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w tym pierwszym wymienionym Państwie jeżeli: a) odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nie przekraczające łącznie 183 dni w danym roku kalendarzowym, i b) wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsce zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i c) wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład, który pracodawca posiada w drugim Państwie. W związku z tym, że po przeprowadzce do Kataru w Polsce będzie Pan podlegał ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, a więc w Polsce opodatkowaniu będą podlegać tylko dochody uzyskane w Polsce to przychody uzyskane z tytułu wynagrodzenia za prace najemną wykonywaną na terytorium Kataru nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.