0113-KDIPT1-1.4012.411.2026.3.MSU

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 27 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy: -        prawa do odliczenia podatku VAT od wszystkich wydatków poniesionych na organizację imprezy plenerowej Dni Miasta … na Stadionie Miejskim w …, -        sposobu odliczenia VAT od wszystkich poniesionych wydatków na organizację imprezy plenerowej Dni Miasta … na Stadionie Miejskim w …. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem 2 czerwca 2026 r. oraz 8 czerwca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:Opis zdarzenia przyszłego MOK jest samorządową instytucją kultury, prowadzi działalność kulturalną polegającą na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury. Działa na podstawie statutu nadanego Uchwałą … z dnia … r. W tym celu realizuje działalność statutową oraz działalność gospodarczą pozwalającą pozyskiwać środki przeznaczane na wykonywanie działań statutowych. Wpisany jest do RIK Gminy Miejskiej ... Działa na podstawie ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Jest samodzielnym podmiotem pod względem prawnym, finansowym i organizacyjnym, posiada osobowość prawną, jest czynnym podatnikiem podatku VAT i składa JPKV7. W ramach prowadzonej działalności statutowej jest organizatorem imprez kulturalnych, edukacyjnych, spektakli teatralnych, konkursów, w budynku (sala widowiskowa) oraz na obszarze miasta …. W odniesieniu do części wydatków ponoszonych przez MOK, gdy nie jest możliwe przyporządkowanie ich wyłącznie do działalności opodatkowanej albo działalności niedającej prawa do odliczenia, jednostka stosuje prewspółczynnik (wynoszący obecnie 29%) i proporcję (70%), o których mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT. W ramach swojej działalności Wnioskodawca współorganizuje duże koncerty plenerowe (niebiletowane). Gmina cyklicznie raz w roku organizuje Dni Miasta … na Stadionie Miejskim, na którą mieszkańcy mają wstęp wolny. Realizację tej imprezy Burmistrz Miasta … będzie zlecać MOK instytucji kultury, jednostce organizacyjnej Gminy, która nie podlega centralizacji. Właścicielem Stadionu jest Gmina, która administrowanie tym obiektem i pobieranie pożytków z jego użytkowania powierzyła MOSiR, który będzie na podstawie umowy odpłatnie udostępniał teren boiska – Stadion Miejski na 2 dni i wystawiał fakturę na MOK ze stawką VAT 23%. Wnioskodawca Stadion będzie podnajmował zainteresowanym podmiotom zewnętrznym, jako miejsca pod stoiska handlowe, punkty gastronomiczne, obiekty rekreacyjne, stoiska reklamowe oraz świadczył usługi reklamowe. W ramach realizacji przedmiotowych imprez będzie świadczył usługi opodatkowane, na które wystawiane będą faktury z 23% stawką VAT. Sprzedaż usług reklamowych i wynajem powierzchni jest możliwa dlatego, że atrakcyjna impreza plenerowa przyciąga dużą liczbę osób zgromadzonych w jednym miejscu, co dla reklamodawców i najemców jest czynnikiem bardzo istotnym. Im lepszy koncert, tym wyższe przychody osiągane przez MOK z najmu powierzchni pod stoiska handlowe i za promocję oraz reklamę. Uczestnicy tych imprez korzystają z możliwości zakupu towarów na stoiskach różnych firm, dla których MOK będzie wynajmował miejsca na boisku. Podczas organizacji imprez niebiletowanych uzyskiwane są zyski - zarówno pośrednio (przez reklamę własnych wydarzeń i akcji realizowanych odpłatnie), jak i bezpośrednio (świadczyć usługi reklamowe dla reklamodawców). Występują Państwa zespoły wokalne czy taneczne, pracownie prowadzą warsztaty dla uczestników i w ten sposób promują Państwo działalność statutową. Wydarzenia te przyciągają osoby, które następnie korzystają z odpłatnych i nieodpłatnych usług MOK-u, bowiem dowiadują się o ofercie kulturalnej, co może ich przyciągnąć na różne zajęcia i wydarzenia. W celu organizacji imprezy Wnioskodawca będzie nabywał między innymi następujące towary i usługi: opieki medycznej, druku plakatów i banerów, usługi cateringowe, gastronomiczne, opłaty za prawa autorskie, zakup artykułów spożywczych i  przemysłowych, najem toalet, agregatu prądotwórczego, płotków, wynagrodzenie wykonawców, w tym agencji, najem nagłośnienia, oświetlenia, sceny. Towary i usługi związane z organizacją koncertu będą wykorzystywane do: ·         czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, ·         czynności zwolnionych, ·         czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, i nie ma możliwości ścisłego przyporządkowania ich poniesienia do konkretnej działalności. Wszystkie faktury dokumentujące ponoszone wydatki w związku z organizacją imprezy będą wystawiane na MOK. Wszystkie te wyżej wymienione wydatki służą zarówno działalności nieodpłatnej oraz sprzedaży opodatkowanej. Na scenie prezenter reklamuje sponsorów, jak również sponsorzy wręczają nagrody zwycięzcom konkursów. W otoczeniu sceny wiszą reklamy firm reklamujących imprezę, zawierają logo sponsorów. Imprezy te nie są „biletowane”, ale przychody osiągane z tego źródła podlegają w całości opodatkowaniu podatkiem VAT. Wnioskodawca nie ma możliwości odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z zakupem usług i towarów do imprezy dotyczących działalności opodatkowanej oraz nieodpłatnej. Organizacja imprezy masowej będzie niebiletowana i nieopodatkowana, to jednak - poniesione na imprezę wydatki udokumentowane fakturami VAT mają związek z czynnościami opodatkowanymi, tj. wynajmem powierzchni pod handel i rozrywkę oraz reklamę, za które MOK wystawi faktury z 23% stawką podatku. Wszystkie te wydatki są ze sobą ściśle powiązane i tworzą kompleksową usługę kulturalną. W uzupełnieniu wniosku na poszczególne pytania wezwania, wskazali Państwo odpowiednio: 1.      Czy organizacja przez Państwa imprezy plenerowej, tj. Dni Miasta … na Stadionie Miejskim w … będzie związana z prowadzoną przez Państwo działalnością statutową? Impreza plenerowa, tj. Dni Miasta … na wynajmowanym Stadionie Miejskim w … będzie związana z prowadzoną przez Państwa działalnością statutową, ponieważ będą Państwo promować Państwa działalność artystyczną, poprzez występy Państwa zespołów tanecznych, wokalnych, prowadzenie warsztatów plastycznych, ceramicznych. 2.      Czy towary i usługi nabywane w związku z organizacją Dni  Miasta … będą Państwo wykorzystywać: a)    do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z  11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775, ze zm.)? b)    do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług? c)    zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług? Towary i usługi nabywane w związku z organizacją Dni Miasta … będą Państwo wykorzystywać zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług. 3.      W sytuacji, gdy ww. towary i usługi będą Państwo wykorzystywali zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, to czy będzie istniała możliwość bezpośredniego przyporządkowania wydatków będących przedmiotem wniosku w całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług? Ww. towary i usługi nabywane do organizacji imprezy Dni Miasta nie można bezpośrednio przyporządkować do działalności gospodarczej, jak i do innych celów niż działalność gospodarcza. Wszystkie te wydatki są ze sobą ściśle powiązane i tworzą kompleksową usługę kulturalną. 4.      Wskazali Państwo, że towary i usługi związane z organizacją koncertu będą wykorzystywane m.in. do czynności zwolnionych, zatem proszę jednoznacznie wskazać:  a)    z jakimi czynnościami zwolnionymi od podatku VAT wykonywanymi przez Państwo  związane będą towary i usługi nabywane w związku z organizacją Dni  Miasta …? b)    jaki jest związek ww. towarów i usług z  wykonywanymi przez Państwo  czynnościami zwolnionymi od podatku VAT? Towary i usługi związane z organizacją koncertu będą wykorzystywane m.in. do czynności zwolnionych, tj. będą zakupione towary i usługi dla Państwa zespołów wokalnych, tanecznych, czy na warsztaty plastyczne, ceramiczne, aby promować Państwa działalność statutową zwolnioną. Są to w większości zajęcia odpłatne zwolnione i dzięki tej promocji zwiększą Państwo liczbę uczestników tych zajęć i przychodów. 5.      Czy  będą Państwo mieli obiektywną możliwość odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT? Wszystkie wydatki są ze sobą ściśle powiązane i tworzą kompleksową imprezę kulturalną i nie ma jednoznacznej możliwości wyodrębnienia wydatków do poszczególnych działalności. Dlatego zasadne jest zastosowanie proporcji i współczynnika w związku z Państwa specyfiką działalności.Pytania 1.    Czy od wszystkich wydatków poniesionych na organizację imprezy plenerowej Dni Miasta … na Stadionie Miejskim w …, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego na fakturach dokumentujących zakupy związane z jej organizacją? 2.    Czy w tej sytuacji instytucja kultury może odliczyć VAT od wszystkich poniesionych wydatków z zastosowaniem proporcji i prewspółczynnika, gdyż nie ma możliwości jednoznacznie oddzielić nabycia towarów i usług do działalności gospodarczej i nieodpłatnej? Państwa stanowisko w sprawie Ad. 1 Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z wszystkich faktur dokumentujących wydatki, które będą poniesione na organizację imprezy plenerowej Dni Miasta … na Stadionie Miejskim w …. Ad. 2 Zgodnie z art. 86 ust. 1 - z uwagi na brak możliwości jednoznacznego przyporządkowania zakupów do działalności odpłatnej - opodatkowanej i nieodpłatnej - MOK przysługuje częściowe prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT od zakupów usług związanych z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT oraz związanych z działalnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Wnioskodawcy zatem przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego w takim zakresie, w jakim zakupy realizowane są na potrzeby działalności opodatkowanej. MOK dokonując zakupów towarów i usług na potrzeby zarówno działalności opodatkowanej, jak i niepodlegającej opodatkowaniu VAT, ma prawo odliczyć VAT naliczony z faktur zakupowych przy zastosowaniu proporcji i prewskaźnika. W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, iż mogą odliczyć podatek VAT od wszystkich wydatków poniesionych na organizację Dni Miasta … z zastosowaniem proporcji i współczynnika. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”: W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy: Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: a) nabycia towarów i usług, b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi. Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są  wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT. Związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. Bezpośredni związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika występuje wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Natomiast pośredni związek nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy pojawia się, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Wówczas mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości. Najczęściej do wydatków mających pośredni wpływ na wykonywanie czynności opodatkowanych zalicza się koszty reprezentacji i reklamy, wydatki związane z udziałem w targach, konferencjach, koszty doradztwa podatkowego, itp. Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do  odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a i  następne  ustawy. Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy: W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez  podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz  celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy  przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Według art. 86 ust. 2b ustawy: Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli: 1)    zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz 2)    obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do  których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w  art.  8  ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe. W myśl art. 86 ust. 2c ustawy: Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane: 1)     średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością; 2)     średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością; 3)     roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza; 4)     średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością. Z art. 86 ust. 2d ustawy wynika, że: W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy. Natomiast stosownie do art. 86 ust. 2e ustawy: Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane wyliczone szacunkowo. Podatnik jest obowiązany zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego o przyjętych danych wyliczonych szacunkowo w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten sposób określenia proporcji został zastosowany po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3. Według art. 86 ust. 2f ustawy: Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne. Stosownie do art. 86 ust 2g ustawy: Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do  najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje się odpowiednio. W świetle art. 86 ust. 2h ustawy: W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji. W myśl art. 86 ust. 22 ustawy: Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego. Na podstawie powyższej delegacji zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2021 r.  poz. 999), zwane dalej „rozporządzeniem”. Na mocy § 1 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia: Rozporządzenie: 1)    określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia proporcji”; 2)    wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji. Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze. Rozporządzenie wprowadza wzory, według których będą wyznaczane sposoby określenia proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć. Zaproponowane metody mają charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu udziału „obrotów” z tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej oraz działalności pozostającej poza sferą VAT. Jak wyżej wskazano, wśród wymienionych w rozporządzeniu podmiotów Minister Finansów wskazał samorządowe instytucje kultury. Stosownie do § 4 ust. 1 rozporządzenia: W przypadku samorządowej instytucji kultury, jako sposób określenia proporcji uznaje się sposób ustalony według wzoru: X = A x 100/P gdzie poszczególne symbole oznaczają: X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej, A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez samorządową instytucję kultury, P – przychody wykonane samorządowej instytucji kultury. Według § 2 pkt 4 ww. rozporządzenia: ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie – rozumie się przez to podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, w zakresie: a) dokonywanych przez podatników: -        odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju, -        odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju, -        eksportu towarów, -        wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium kraju. Stosownie do § 8 rozporządzenia: W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w § 3-7, mogą być przyjęte dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok podatkowy. Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy będzie mieć zastosowanie wyłącznie do sytuacji, w której nabywane towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w sytuacji, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe. Przepis ten wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i  art.  8  ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do  działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się  zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej. Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. „Towarzyszą” one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową). W myśl art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Określenie działalności producenta, handlowca lub usługodawcy następuje każdorazowo w stosunku do odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnie świadczonych usług na terenie kraju, będących przedmiotem opodatkowania. Płaszczyzna działalności podmiotów, będących podatnikami podatku od towarów i usług, o czym świadczy zdanie drugie art. 15 ust. 2 ustawy, opierać się musi na działalności podejmowanej w szczególności w sposób ciągły w celach zarobkowych, w ramach prowadzonego przez nich profesjonalnego obrotu gospodarczego. Zauważenia wymaga, że w przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy. Powyższe przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy. Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy: W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do  odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do  których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Na mocy art. 90 ust. 2 ustawy: Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to  podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy: Proporcję, o której mowa w cyt. wyżej ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo. Przepis art. 90 ust. 4 ustawy stanowi, że: Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Stosownie do art. 90 ust. 5 ustawy: Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika - używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności. Według art. 90 ust. 9a ustawy: Przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu nie wlicza się kwoty podatku. Zgodnie z art. 90 ust. 10 ustawy: W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8: 1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%; 2) nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%. Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje zatem, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje. Podkreślenia jednak wymaga, że przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90 ustawy, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. A zatem dotyczą czynności podlegających opodatkowaniu (opodatkowanych i zwolnionych). Zasady prowadzenia samorządowej jednostki kultury określa m.in ustawa z 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 457). Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej: Działalność kulturalna (…) polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury. W myśl art. 1 ust. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej: Państwo sprawuje mecenat nad działalnością kulturalną polegający na wspieraniu i promocji twórczości, edukacji i oświaty kulturalnej, działań i inicjatyw kulturalnych, a także opieki nad zabytkami i ochrony dziedzictwa narodowego w Rzeczypospolitej Polskiej i za granicą. Według art. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej: Formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury. W świetle art. 9 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej: Jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym. Z kolei w myśl art. 9 ust. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej: Prowadzenie działalności kulturalnej jest zadaniem własnym jednostek samorządu terytorialnego o charakterze obowiązkowym. Jak stanowi art. 13 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej: Instytucje kultury działają na podstawie aktu o ich utworzeniu oraz statutu nadanego przez organizatora. Na mocy art. 9 ust. 3 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej: Instytucje kultury, dla których organizatorami są jednostki samorządu terytorialnego, mogą otrzymywać dotacje celowe na zadania objęte mecenatem państwa, w tym dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji, z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego. Z okoliczności sprawy wynika, że są Państwo samorządową instytucją kultury, jednostką organizacyjną Gminy, która nie podlega centralizacji. W ramach swojej działalności współorganizują Państwo duże koncerty plenerowe (niebiletowane). Gmina cyklicznie raz w roku organizuje Dni Miasta … na Stadionie Miejskim, na którą mieszkańcy mają wstęp wolny. Realizację tej imprezy Burmistrz Miasta … będzie zlecać Państwu. Impreza ta odbędzie się na stadionie, którego właścicielem jest Gmina. Stadion administrowany jest przez MOSiR, który będzie Państwu na 2 dni odpłatnie udostępniał Stadion Miejski i wystawiał na Państwa fakturę ze stawką VAT 23%. Natomiast Państwo będą podnajmowali stadion zainteresowanym podmiotom zewnętrznym, jako miejsca pod stoiska handlowe, punkty gastronomiczne, obiekty rekreacyjne, stoiska reklamowe oraz świadczył usługi reklamowe.  W celu organizacji imprezy będą Państwo nabywali między innymi następujące towary i usługi: opieki medycznej, druku plakatów i banerów, usługi cateringowe, gastronomiczne, opłaty za prawa autorskie, zakup artykułów spożywczych i  przemysłowych, najem toalet, agregatu prądotwórczego, płotków, wynagrodzenie wykonawców, w tym agencji, najem nagłośnienia, oświetlenia, sceny. Towary i usługi nabywane w związku z organizacją Dni Miasta … będą Państwo wykorzystywać zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług. Wskazali Państwo, że towary i usługi związane z organizacją koncertu będą wykorzystywane do: ·         czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, ·         czynności zwolnionych, ·         czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, i nie ma możliwości ścisłego przyporządkowania ich poniesienia do konkretnej działalności. Wszystkie faktury dokumentujące ponoszone wydatki w związku z organizacją imprezy będą wystawiane na MOK. Wszystkie wyżej wymienione wydatki służą zarówno działalności nieodpłatnej oraz sprzedaży opodatkowanej. W tym miejscu wskazania wymaga, że w myśl art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy: Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób. Powyższy przepis wyłącza możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu do wszystkich wydatków ponoszonych w związku z nabyciem usług noclegowych oraz gastronomicznych, za wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób. Oznacza to, że ograniczenie możliwości pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony ma zastosowanie w przypadku usług noclegowych i gastronomicznych. Mając na uwadze powyższe stwierdzam, że w przedmiotowej sprawie w odniesieniu do nabywanych przez Państwa usług gastronomicznych, zastosowanie znajdzie cytowany art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, określający jeden z wyjątków pozbawiających podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. Wskazania wymaga, że od 1 maja 2004 r. Polska stała się stroną Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, wobec czego zobowiązała się przestrzegać postanowień traktatów założycielskich i aktów przyjętych przez Instytucje Wspólnoty na zasadach określonych w tych traktatach. System prawny Wspólnoty Europejskiej obejmuje prawo pierwotne, czyli traktaty założycielskie i podstawowe zasady prawne oraz prawo pochodne, tworzone przez organy Wspólnoty. W stosunku do prawa pierwotnego zastosowanie ma zasada pierwszeństwa oraz bezpośredniego stosowania. Jednakże przepisy takie jak dyrektywy, które nie są wystarczająco precyzyjne i bezwarunkowe, nie odznaczają się bezpośrednią skutecznością. Adresatami dyrektyw są wyłącznie państwa i nie mogą być one kierowane do innych podmiotów prawa – osób fizycznych i prawnych. Zasadą jest, że dyrektywy nie obowiązują bezpośrednio w wewnętrznych porządkach prawnych, a ich istotą jest to, że wyznaczają rezultat, jaki ma zostać osiągnięty, natomiast wybór środków mających służyć jego realizacji został pozostawiony swobodnej decyzji państw członkowskich. Do dziś Rada Unii Europejskiej nie podjęła decyzji, jakie wydatki nie będą uprawniały do odliczenia podatku od wartości dodanej. Zgodnie z zapisem art. 176 dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.) – zwanej dalej Dyrektywą – stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, Rada określa wydatki, które nie dają prawa do odliczenia VAT. W żadnym przypadku prawo do odliczenia VAT nie dotyczy wydatków, które nie są ściśle związane z działalnością gospodarczą, takich jak wydatki na artykuły luksusowe, rozrywkę lub wydatki reprezentacyjne. Do czasu wejścia w życie przepisów, o których mowa w akapicie pierwszym, państwa członkowskie mogą utrzymać wszystkie wyłączenia przewidziane w prawie krajowym w dniu 1 stycznia 1979 r. lub, w odniesieniu do państw członkowskich, które przystąpiły do Wspólnoty po tym terminie, przepisy obowiązujące w dniu ich przystąpienia. Wyłączenia te mogą dotyczyć podatku naliczonego z tytułu nabycia usług hotelowych i gastronomicznych. Wynika to z tego, że na gruncie prawa Unii Europejskiej istnieje możliwość stosowania ograniczeń w odliczaniu do podatku naliczonego, pod warunkiem, że ograniczenia te istniały w prawie krajowym w momencie wejścia w życie Szóstej Dyrektywy. W przypadku Polski Szósta Dyrektywa Rady weszła w życie w dniu przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, tj. w dniu 1 maja 2004 r. Przepisy wdrażające Szóstą Dyrektywę Rady w związku z przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej zostały wprowadzone ustawą z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535), która weszła w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, tj. w dniu 20 kwietnia 2004 r., z tym, że przepisy m.in. art. 86-89 stosowane są od 1 maja 2004 r. Na gruncie poprzednio obowiązującej ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, z późn. zm.), a konkretnie art. 25 ust. 1 pkt 3b, podatnicy również nie mieli prawa do odliczenia podatku naliczonego od nabywanych usług noclegowych i gastronomicznych. Wobec tego przepisy w zakresie odliczania podatku od towarów i usług przy nabyciu usług noclegowych i gastronomicznych (w brzmieniu nadanym ustawą z 11 marca 2004 r.), obowiązywały w dniu wejścia w życie przepisów Szóstej Dyrektywy Rady w Polsce. Zatem ograniczenie odliczenia wynikające z art. 88 ustawy było przewidziane w prawie polskim przed datą przystąpienia do Unii Europejskiej co wynika z tego, że tekst ustawy o podatku od towarów i usług został ogłoszony 5 kwietnia 2004 r., zatem uregulowania z art. 88 ustawy zostały już przewidziane w jej treści, skutkiem czego było formalne wypełnienie wymagań z art. 17 ust. 6 VI Dyrektywy. Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynika, że Państwa Członkowskie mogą utrzymać w mocy wszystkie wyjątki określone w przepisach krajowych obowiązujące w momencie wejścia w życie Dyrektywy, nawet jeśli Rada nie zadecydowała w wyznaczonym terminie, które wydatki nie uprawniają do odliczenia (wyrok z 5 października 1999 r., sygn. C-305/97). Za „niedozwolone odstępstwo” w rozumieniu art. 17 ust. 6 VI Dyrektywy Trybunał uznał natomiast tylko każdą zmianę dokonaną po wejściu w życie VI Dyrektywy, która zwiększa zakres wyłączeń, które obowiązywały bezpośrednio przed tą zmianą (por. wyrok z dnia 14 czerwca 2001 r. sygn. C-40/00). Mając na uwadze treść art. 17 ust. 6 VI Dyrektywy, jeśli w momencie akcesji państwa – w tym wypadku – Polski, obowiązywało ograniczenie prawa do odliczenia na podstawie prawa krajowego, nie stanowi ono naruszenia prawa wspólnotowego (wyrok z dnia 11 września 2008 r. sygn. C-155/01). W konsekwencji art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy nie można uznać za naruszenie wynikającej z art. 176 Dyrektywy 2006/112/WE klauzuli stand still, ponieważ zakaz pogarszania sytuacji podatników w  zakresie wyłączeń prawa do odliczenia podatku naliczonego dotyczyć może tylko takich sytuacji, w których państwo członkowskie ogranicza odliczenie podatku naliczonego od określonych wydatków co do zasady dopuszczalne w świetle przepisów Dyrektywy 2006/112/WE. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że w świetle art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy na brak prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia usług gastronomicznych nie ma wpływu fakt, że usługi te będą Państwo nabywali celem świadczenia m.in. czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Powołany przepis jest jednoznaczny i nie nasuwa wątpliwości interpretacyjnych. W szczególności nie rozróżnia sytuacji, w której nabywca usług gastronomicznych działa jako ostateczny konsument, czy też nabywa je w celu dalszej odsprzedaży, bądź odprzedaje jako usługę składową świadczenia kompleksowego. Skoro zatem nabyte przez Państwa usługi mieszczą się w zakresie usług wskazanych w art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, do których nie stosuje się obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku, to nie będzie Państwu przysługiwało uprawnienie do skorzystania z odliczenia podatku wykazanego na otrzymanych fakturach za usługi gastronomiczne. Jak wskazałem wyżej, przedstawiona wyżej treść art. 86 ust. 1  ustawy wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Z opisu sprawy wynika, iż w celu organizacji imprezy – poza usługami gastronomicznymi - będą Państwo nabywali m.in. następujące towary i usługi: opieki medycznej, druku plakatów i banerów, usługi cateringowe, opłaty za prawa autorskie, zakup artykułów spożywczych i  przemysłowych, najem toalet, agregatu prądotwórczego, płotków, wynagrodzenie wykonawców, w tym agencji, najem nagłośnienia, oświetlenia, sceny. Przy czym wskazali Państwo, że ponoszone  wydatki będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych, zwolnionych i niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Analiza okoliczności sprawy i obowiązujących przepisów prowadzi do wniosku, że nie będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wszystkich poniesionych wydatków, Prawo do odliczenia podatku naliczonego będzie  przysługiwało Państwu od nabywanych towarów i usług  (z wyłączeniem nabywanych usług gastronomicznych)  wyłącznie w zakresie, w jakim wydatki udokumentowane poszczególnymi fakturami (z wykazaną kwotą podatku VAT należnego) będą służyły wykonywaniu czynności opodatkowanych. Tym samym Państwa stanowisko, w myśl którego przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z wszystkich faktur dokumentujących wydatki, które będą poniesione na organizację imprezy plenerowej Dni Miasta … na Stadionie Miejskim w …, należało uznać za nieprawidłowe. Odnosząc się do Państwa wątpliwości objętych pytaniem nr 2 wskazania wymaga, że w świetle przedstawionych przez Państwa okoliczności, skoro towary i usługi związane z organizacją ww. imprezy będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, czynności zwolnionych oraz czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to Państwa obowiązkiem będzie w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych wydatków do  określonego rodzaju działalności, z którym te wydatki będą związane. Będą mieli Państwo zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.  bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do  wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi i zwolnionych z  opodatkowania. Natomiast w świetle powołanych przepisów art. 86 ust. 2a ustawy w sytuacji, gdy przypisanie nabywanych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe (z taką sytuacją mamy do czynienia w analizowanej sprawie), kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych nabyć. Oznacza to, że zobowiązani będą Państwo do wyodrębnienia takiej części podatku naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności gospodarczej. Analiza przedstawionych okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że skoro nabywane towary i usługi w związku z realizowanym projektem będą wykorzystywane do działalności gospodarczej i do celów innych niż działalność gospodarcza, w sytuacji braku możliwości przyporządkowania dokonanych zakupów w całości do działalności gospodarczej, będą Państwo zobowiązani do  stosowania przy określaniu kwoty podatku naliczonego prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy i następne ustawy oraz przepisach ww.  rozporządzenia Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r.  Ponadto w związku z faktem, iż – jak Państwo wskazali - towary i usługi związane z organizacją ww. imprezy będą również wykorzystywane do czynności zwolnionych, to celem odliczenia kwoty podatku naliczonego zastosowanie znajdzie również proporcja, o której mowa w art. 90 ust. 2 i następne ustawy. Podsumowując, od nabywanych towarów i usług (z wyłączeniem nabywanych usług gastronomicznych)  udokumentowanych fakturami z wykazaną kwotą podatku VAT należnego, będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia części podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 w związku z  art.  86 ust. 2a i następne ustawy oraz  przepisów ww. rozporządzenia Ministra Finansów z  17 grudnia 2015 r., a  następnie proporcji sprzedaży, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy. Jak wskazałem wyżej, prawo do odliczenia nie będzie dotyczyło nabywanych usług gastronomicznych, w  odniesieniu do których odliczenie podatku VAT nie przysługuje. Tym samym oceniając Państwa stanowisko nr 2, należało uznać je za nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wskazanej przez Państwa okoliczności, że ponoszone wydatki związane będą z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, zwolnionymi oraz niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.