0113-KDIPT1-2.4012.458.2026.1.PRP

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo,stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 11 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy wnoszony Aport stanowić będzie zorganizowaną część przedsiębiorstwa zgodnie z definicją zawartą w ustawie o VAT oraz czy transakcja wniesienia Aportu będzie stanowić czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o VAT, tj. transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Treść wniosku jest następująca:Opis zdarzenia przyszłego A)   Informacje ogólne a)    X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „X” lub „Spółka”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych mającym siedzibę na terytorium Polski. Spółka podlega w Polsce opodatkowaniu CIT od całości swoich dochodów i jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług w rozumieniu ustawy o VAT. Spółka jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą na terytorium Polski. Spółka prowadzi działalność gospodarczą nieprzerwanie od 1999 roku i posiada wieloletnie doświadczenie operacyjne w swoim obszarze działalności. b)    Przeważającym przedmiotem działalności X jest handel, przy czym działalność Spółki ma charakter zdywersyfikowany i obejmuje również inne obszary aktywności gospodarczej. W szczególności X prowadzi działalność w zakresie nabywania i zbywania nieruchomości na własny rachunek, ich dzierżawy oraz wynajmu, a także działalność finansową polegającą na udzielaniu pożyczek. c)    W ramach rozwijania segmentu nieruchomościowego, X dokonuje inwestycji w nieruchomości komercyjne, w szczególności z przeznaczeniem na ich modernizację, komercjalizację oraz długoterminowy wynajem. Działalność ta stanowi coraz istotniejszy kierunek rozwoju Spółki, realizowany równolegle do podstawowej działalności operacyjnej, jednak odpowiednio wyodrębniony, o czym więcej poniżej. B)   Nabycie i charakterystyka nieruchomości a)    W 2023 r., na podstawie aktu notarialnego, X nabyła nieruchomość (dalej: „Nieruchomość”). b)    Przedmiotowa Nieruchomość składa się z: ·         działki ewidencyjnej o numerze 1, stanowiąca inne tereny zabudowane (BI), ·         działki ewidencyjnej o numerze 2 stanowiąca inne tereny zabudowane (BI), ·         działki ewidencyjnej o numerze 3 stanowiąca inne tereny zabudowane (BI), c)    Nieruchomość jest zabudowana budynkiem handlowo-usługowym jednokondygnacyjnym, którego podstawową funkcją jest funkcja handlowa (hipermarket lub supermarket). Obiekt ten stanowił wcześniej funkcjonujące centrum handlowe, w którym działalność prowadziła sieć hipermarketów. d)    Oprócz budynku handlowego, przedmiot nabycia obejmował również rozbudowaną infrastrukturę techniczną i towarzyszącą, w tym w szczególności: utwardzenie terenu kostką brukową, utwardzenie terenu asfaltem, słupy oświetleniowe, wiaty na wózki, ogrodzenia, maszty reklamowe, zbiorniki przeciwpożarowe, sieć wodociągowa z hydrantami i przyłączem, sieć kanalizacyjna z przyłączem, sieć teleinformatyczna z przyłączem, sieć energetyczna z przyłączem, sieć gazowa z przyłączem budka ochrony, wiaty magazynowe, a także instalacje: instalacja tryskaczowa, hydranty wewnętrzne, węzeł ciepłowniczy, instalacja centralnego ogrzewania, instalacja ciepła technologicznego, instalacje wentylacyjne z wentylatorami dachowymi, centrale wentylacyjne, agregaty chłodnicze, tablice i rozdzielnice elektryczne, oświetlenie wewnętrzne, instalacja odgromowa, transformatorowy i urządzenia trafostacji, agregat prądotwórczy, system sygnalizacji pożaru z klapami przeciwpożarowymi, CCTV (telewizja przemysłowa), DSO (dźwiękowy system ostrzegawczy, instalacja gazowa. e)    Zakupione składniki majątku stanowiły do niedawna funkcjonujące centrum handlowe, gdyż na Nieruchomości była wcześniej prowadzona działalność poprzez sieć hipermarketów. W momencie nabycia przez X, na Nieruchomości nie była prowadzona działalność gospodarcza przez okres około 6 miesięcy, pomimo że wcześniej funkcjonowała ona jako aktywne centrum handlowe. C)   Działania inwestycyjne X a)    X nabyła Nieruchomość z zamiarem jej modernizacji oraz przekształcenia w nowoczesny park handlowy, przeznaczony do komercjalizacji poprzez długoterminowy wynajem powierzchni na rzecz najemców prowadzących działalność handlową. b)    W celu realizacji powyższego zamierzenia Spółka poniosła nakłady inwestycyjne związane z przygotowaniem procesu inwestycyjnego, w tym w szczególności w zakresie opracowania dokumentacji projektowej niezbędnej do uzyskania pozwolenia na budowę. c)    W 2024 r. X zawarła umowę, której przedmiotem było kompleksowe wykonanie prac projektowych obejmujących przebudowę i rozbudowę istniejącego obiektu handlowego oraz przygotowanie pełnej dokumentacji projektowej umożliwiającej uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę. d)    Równolegle Spółka zawarła szereg umów związanych z bieżącą obsługą i utrzymaniem Nieruchomości, obejmujących w szczególności: ·         dostawę energii elektrycznej ·         dostawy gazu, ·         dostawę wody i odbiór ścieków z Miejskimi Wodociągami i Oczyszczalnią, ·         odbiór odpadów komunalnych ·         monitoring pożarowy, ·         usługi telekomunikacyjne, ·         usługi telekomunikacyjne, ·         ochronę fizyczną obiektu ·         obsługę budynku techniczną, ·         obsługę informatyczną ·         subskrypcję oprogramowania informatycznego e)    Na moment sporządzania niniejszego wniosku X znajduje się na etapie przygotowania realizacji inwestycji budowlanej, obejmującym uzgadnianie projektów wykonawczych, przygotowanie kosztorysów oraz prowadzenie procesu wyboru generalnego wykonawcy i podwykonawców. D)   Utworzenie spółki celowej i struktura inwestycji a)    W celu pozyskania finansowania zewnętrznego w postaci kredytu inwestycyjnego, zgodnie z praktyką rynkową oraz wymaganiami instytucji finansujących, X podjęła decyzję o utworzeniu spółki celowej dedykowanej realizacji inwestycji. b)    W 2026 r. aktem założycielskim została utworzona spółka Y. c)    Wspólnikami są: ·         X (docelowo 85% udziału), ·         osoby fizyczne: A i B d)    X zgodnie z aktem założycielskim ma wnieść do Y aport niepieniężny w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa X, tj. -        wydzieloną ze Spółki Nieruchomość wraz z: ·         umowami handlowymi na bieżącą obsługę obiektu (wymienionymi powyżej), ·         umowami najmu (odnośnie do skomercjalizowanej powierzchni – zawartymi także w przyszłości do czasu aportu) i związane z nimi zobowiązania, ·         projekt budowlany dot. Nieruchomości ·         prawami autorskimi do projektów dot. Nieruchomości, ·         decyzjami dot. Nieruchomości: ·         pozwoleniem na budowę dot. Nieruchomości ·         zatrudnionymi w X pracownikami, ·         mieniem ruchomym, w które wyposażony jest budynek i pracownicy: samochody służbowe, laptopy, telefony służbowe, stanowiska pracy (szafy, regały, krzesła, biurka), ·         zaawansowanymi pracami o charakterze projektowo-budowlanym dalej jako „Aport”. Oprócz wkładu niepieniężnego X wniosła do Y wkład pieniężny w wysokości …. zł. e)    Pozostali wspólnicy wnoszą wkłady pieniężne odpowiednio: ·         A – …. zł, ·         B – ….. zł. E)   Komercjalizacja i dalsze działania a)    W 2026 r. X zawarła umowę najmu z Z, obejmującą wynajem około 30% powierzchni planowanego parku handlowego. b)    Dział inwestycyjny X łącznie z działem prawnym oddelegowanym do wykonywania zadań związanych z parkiem handlowym prowadzi obecnie zaawansowane działania komercjalizacyjne, mające na celu wynajęcie pozostałych około 70% powierzchni obiektu, obejmujące negocjacje z potencjalnymi najemcami oraz przygotowanie umów najmu. c)    Do momentu zakończenia modernizacji Nieruchomość ujmowana jest w księgach X jako inwestycja w toku, a działalność polegająca na wynajmie powierzchni handlowych rozpocznie się po zakończeniu prac budowlanych, planowanym na I kwartał 2027 r. z terminem rozpoczęcia działalności przez park handlowy do 28 lutego 2027 roku. d)    Docelowo, po wniesieniu Aportu do Y, działalność inwestycyjna będzie kontynuowana przez spółkę celową, która pozyska finansowanie bankowe oraz będzie odpowiedzialna za zakończenie inwestycji i operacyjne uruchomienie parku handlowego. F)   Dodatkowe istotne informacje Na dzień Aportu zarówno zespół składników materialnych i niematerialnych wydzielanych z X, jak i zespół składników materialnych i niematerialnych, który po podziale zostanie w X będzie wyodrębniony finansowo i funkcjonalnie. X po Aporcie nadal będzie wykonywała podstawową działalność paliwową – handel hurtowy paliwami z wykorzystaniem składników materialnych i niematerialnych, które pozostaną w X. Składniki materialne i niematerialne, które pozostaną w Spółce po wniesieniu Aportu w pełni pozwolą na prowadzenie dalszej działalności gospodarczej w zakresie hurtu paliw. Spółka podkreśla, że Nieruchomość wraz ze składnikami materialnymi i niematerialnymi jest działalnością odrębną (poboczną) i wyodrębnioną wobec głównego przedmiotu działalności X. Y nie przejmie zakładu pracy lub jego części w rozumieniu art. 231 ustawy Kodeks pracy z dnia 26 czerwca 1974 r. (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 277 ze zm.). Otrzymane w Aporcie składniki wystarczą do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej (komercjalizacji powierzchni handlowej i zarządzania parkiem handlowym). Być może na jakimś etapie działalności pojawi się potrzeba dodatkowego finansowania, natomiast otrzymane przez Y składniki pozwalają na samodzielne funkcjonowanie. O przejmowanych przez Y składnikach można mówić jako o zespole składników, a nie o poszczególnych elementach – stanowią funkcjonalnie jeden park handlowy. Dokonywany aport ma biznesowe uzasadnienie (stąd powstaje Spółka celowa) – chęć wydzielenia działalności podstawowej (hurt paliwami) od działalności parku handlowego. Y jako spółka otrzymująca wkład niepieniężny (Aport) przyjmie dla celów podatkowych składniki wchodzące w skład przedmiotu Aportu w wartości wynikającej z ksiąg podatkowych Spółki (zachowana zostanie zasada kontynuacji). Aport stanowi element realizacji uzasadnionej strategii biznesowej, polegającej na rozdzieleniu podstawowej działalności Spółki, tj. hurtowego obrotu paliwami, od działalności związanej z realizacją i eksploatacją parku handlowego. W tym celu podjęto decyzję o utworzeniu spółki celowej (Y), do której wniesiona zostanie Nieruchomość jako kluczowy składnik projektu inwestycyjnego. Dodatkowo, dokonanie Aportu jest podyktowane potrzebą pozyskania finansowania zewnętrznego w postaci kredytu inwestycyjnego. Zgodnie z praktyką rynkową oraz wymaganiami instytucji finansujących, realizacja tego typu inwestycji odbywa się za pośrednictwem wyodrębnionych spółek  celowych, co zwiększa przejrzystość struktury finansowania oraz umożliwia efektywne zarządzanie ryzykiem projektowym. Wniesienie Aportu przyczyni się zatem do: ·         zwiększenia transparentności działalności, ·         stworzenia warunków do efektywnego finansowania i realizacji projektu inwestycyjnego, ·         rozdzielenia ryzyk związanych z głównym przedmiotem działalności Spółki i segmentem nieruchomościowym, co potwierdza istnienie uzasadnionych przyczyn ekonomicznych tej czynności oraz brak znamion unikania lub uchylania się od opodatkowania. Nieruchomość będąca przedmiotem Aportu jest wykorzystywana przez Spółkę w ramach działalności inwestycyjnej polegającej na realizacji projektu budowy i komercjalizacji parku handlowego. W celu realizacji powyższego zamierzenia Spółka poniosła nakłady związane z przygotowaniem procesu inwestycyjnego, w tym w szczególności z zakupem Nieruchomości, procesem obejmującym uzyskanie niezbędnych pozwoleń, w tym pozwolenia na budowę, użytkowanie itd. Równolegle Spółka zawarła szereg umów związanych z bieżącą obsługą i utrzymaniem Nieruchomości. W 2026 r. Spółka zawarła umowę najmu z Z obejmującą około 30% powierzchni planowanego obiektu. Jednocześnie dział inwestycyjny Spółki przy wsparciu działu prawnego, prowadzi zaawansowane działania komercjalizacyjne dotyczące wynajęcia pozostałej części powierzchni, w tym negocjacje z potencjalnymi najemcami oraz przygotowanie umów najmu. Do momentu zakończenia modernizacji Nieruchomość ujmowana jest w księgach Spółki jako inwestycja w toku. Rozpoczęcie działalności polegającej na wynajmie powierzchni handlowych nastąpi po zakończeniu prac budowlanych, planowanym na I kwartał 2027 r., przy czym uruchomienie parku handlowego przewidywane jest do dnia 28 lutego 2027 r. Docelowo, po wniesieniu Aportu, działalność inwestycyjna będzie kontynuowana przez Y jako spółkę celową odpowiedzialną za pozyskanie finansowania bankowego, zakończenie inwestycji oraz operacyjne uruchomienie parku handlowego. Na moment planowanego wniesienia Aportu, na Nieruchomości będą prowadzone prace przygotowawcze oraz modernizacyjne, w tym prace budowlano-rozbiórkowe. Prace te są realizowane przez Y, która zawarła umowę z generalnym wykonawcą. W tym celu Spółka udostępniła Y Nieruchomość stanowiącą jej własność. Wniesienie Aportu planowane jest po uzyskaniu interpretacji indywidualnej, przy czym Spółka zakłada jego dokonanie do czerwca 2026 r. Na dzień Aportu wartość Nieruchomości, wynosząca obecnie około …. mln zł, zostanie powiększona o koszty związane z jej utrzymaniem. G)  wydzielenie organizacyjne, finansowe i funkcjonalne Spółka podjęła liczne czynności świadczące o organizacyjnym wyodrębnieniu Aportu. Projekt parku handlowego (Aport) realizowany jest przez dedykowane zespoły pracowników., tj. zespół inwestycyjny, prawny oraz księgowy. Decyzje biznesowe dotyczące przedmiotu Aportu, w tym wybór wykonawców, negocjacje umów najmu czy pozyskanie finansowania, podejmowane są niezależnie od pozostałej działalności prowadzonej przez Spółkę. Jednocześnie obszar ten pozostaje wyraźnie oddzielony od podstawowej działalności Spółki polegającej na handlu paliwami i funkcjonuje jako odrębny segment działalności, posiadający własne cele gospodarcze oraz harmonogram realizacji. Dodatkowo utworzenie spółki celowej dedykowanej realizacji tej inwestycji, tj. Y, stanowi istotną przesłankę przemawiającą za organizacyjnym wyodrębnieniem tego obszaru działalności. Jest to rozwiązanie typowe dla projektów deweloperskich i wskazuje, że już na etapie funkcjonowania w ramach Spółki projekt był traktowany jako odrębna linia biznesowa. Odnosząc się do dokumentacji potwierdzającej wyodrębnienie organizacyjne, należy wskazać, że w akcie założycielskim Y zawarto zobowiązanie do wniesienia Aportu przez Spółkę do Y. Akt założycielski wskazuje między innymi na listę składników majątku, które zostaną przeniesione do Y (Nieruchomość wraz z m.in. wszelkimi umowami, decyzjami, mieniem ruchomym, które zostały szczegółowo wskazane w zdarzeniu przyszłym) oraz liczbę pracowników przypisanych do wykonywania zadań wyodrębnionych w ramach Aportu. W odniesieniu do wyodrębnienia finansowego należy podkreślić, że nie oznacza ono pełnej samodzielności finansowej w rozumieniu prowadzenia odrębnych ksiąg rachunkowych, lecz możliwość przypisania przychodów, kosztów, aktywów i zobowiązań do danego zespołu składników. W analizowanym przypadku możliwe jest jednoznaczne przypisanie do przedmiotowej inwestycji wszystkich poniesionych nakładów inwestycyjnych, kosztów związanych z przygotowaniem i realizacją projektu parku handlowego, aktywów rzeczowych, jak również rozrachunków, rozliczeń międzyokresowych, rezerw, a także zobowiązań wynikających z zawartych umów. Jednocześnie możliwa jest identyfikacja przyszłych strumieni przychodów wynikających z umów najmu, a sam projekt posiada własną strukturę finansową oraz model biznesowy. Koszty związane z pracami o charakterze projektowo-budowlanym (związane z utrzymaniem Nieruchomości) są ewidencjonowane na oddzielnych kontach, analogicznie do nakładów inwestycyjnych, które są księgowane na odrębnym koncie inwestycji rozpoczętych. Dodatkowo planowane finansowanie zewnętrzne w postaci kredytu inwestycyjnego będzie przypisane wyłącznie do tej inwestycji, co potwierdza jej ekonomiczną odrębność oraz zdolność do funkcjonowania jako samodzielnego przedsięwzięcia gospodarczego. W niniejszym przypadku działalność związana z parkiem handlowym obejmuje realizację inwestycji deweloperskiej oraz docelowo prowadzenie działalności w zakresie najmu powierzchni handlowej, przy czym jest ona całkowicie odmienna od podstawowej działalności Spółki, tj. handlu paliwami. Projekt posiada własną grupę docelową klientów (najemców powierzchni handlowej) oraz charakteryzuje się odmiennym profilem ryzyka, cyklem inwestycyjnym oraz przede wszystkim źródłem generowanych przychodów. Jednocześnie zespół składników obejmuje wszystkie kluczowe elementy niezbędne do prowadzenia tej działalności i nie jest zależny od istotnych zasobów pozostałej części przedsiębiorstwa. Jak wskazano w zdarzeniu przyszłym Nieruchomość zostanie bowiem wydzielona wraz z: 1.    umowami handlowymi dotyczącymi bieżącej obsługi obiektu; 2.    umowami najmu oraz związanymi z nimi zobowiązaniami; 3.    projektem budowlanym dotyczącym Nieruchomości; 4.    prawami autorskimi do projektów dotyczących Nieruchomości; 5.    wszelkimi decyzjami dotyczącymi Nieruchomości, w tym m.in. pozwoleniami na budowę, na użytkowanie; 6.    pracownikami zatrudnionymi w Spółce w obszarach inwestycji, księgowości oraz obszarze prawnym; 7.    mieniem ruchomym, w które wyposażona jest Nieruchomość oraz pracownicy, w tym samochodami służbowymi, laptopami, telefonami służbowymi oraz stanowiskami pracy (szafy, regały, krzesła, biurka). Otrzymane w ramach Aportu składniki są wystarczające do samodzielnego prowadzenia przez Y działalności gospodarczej polegającej na komercjalizacji powierzchni handlowej i zarządzania parkiem handlowym. Powyżej wskazane składniki już pozwalają na samodzielną realizację zadań gospodarczych.Pytanie Czy wnoszony przez X do Y Aport (jakim jest park handlowy wraz ze składnikami materialnymi i niematerialnymi opisanymi w treści wniosku) stanowić będzie zorganizowaną część przedsiębiorstwa zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 27e ustawy VAT i tym samym wniesienie Aportu do Y podlegać będzie wyłączeniu z opodatkowania podatkiem VAT zgodnie z art. 6 pkt 1 tej ustawy?Państwa stanowisko w sprawie Wnoszony przez X do Y Aport (jakim jest park handlowy wraz ze składnikami materialnymi i niematerialnymi opisanymi w treści wniosku) stanowić będzie zorganizowaną część przedsiębiorstwa zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 27e ustawy VAT i tym samym wniesienie Aportu do Y podlegać będzie wyłączeniu z opodatkowania podatkiem VAT zgodnie z art. 6 pkt 1 tej ustawy. UZASADNIENIE STANOWISKA Na wstępie należy zauważyć, że ustawa o VAT, definiując „zorganizowaną część przedsiębiorstwa”, odwołuje się do pojęcia „przedsiębiorstwa”, które w tej ustawie nie jest zdefiniowane. W związku z tym należy sięgnąć do przepisów o charakterze ogólnym – prawa cywilnego. Zgodnie z art. 55[1] ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 1071 ze zm.), przedsiębiorstwo stanowi zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. Przedsiębiorstwo obejmuje w szczególności: 1)    nazwę przedsiębiorstwa, 2)    własność nieruchomości lub ruchomości oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości, 3)    prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych, 4)    wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne, 5)    koncesje, licencje i zezwolenia, 6)    patenty i inne prawa własności przemysłowej, 7)    majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne, 8)    tajemnice przedsiębiorstwa, 9)    księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Należy zauważyć, że powyższe wyliczenie z jednej strony nie ma charakteru wyczerpującego (na przedsiębiorstwo mogą składać się także innego rodzaju składniki), a z drugiej do powstania przedsiębiorstwa nie jest wymagane występowanie wszystkich składników z kodeksowej definicji. O istnieniu przedsiębiorstwa rozstrzyga fakt występowania minimum środków, bez których prowadzenie określonej działalności gospodarczej nie jest możliwe (zob. np. wyrok Sądu Najwyższego z 17 października 2000 r. sygn. I CKN 850/98). Podobnie orzecznictwo sądów administracyjnych wskazuje, że do powstania zorganizowanej części przedsiębiorstwa (dalej: „ZCP”) konieczne jest wyodrębnienie takich składników materialnych i niematerialnych, które są istotne do funkcjonowania jako wyodrębniona całość (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 kwietnia 2019 r. sygn. II FSK 79/17). Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, ZCP stanowi wyodrębniony organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Podsumowując powyższe, o istnieniu ZCP przesądza wyodrębnienie w ramach istniejącego przedsiębiorstwa składników materialnych i niematerialnych na płaszczyźnie organizacyjnej (wyodrębnienie organizacyjne) i finansowej (wyodrębnienie finansowe) do celów realizacji określonych zadań gospodarczych (wyodrębnienie funkcjonalne) z czym związany jest wymóg, aby wydzielone składniki mogłyby stanowić niezależnie działające przedsiębiorstwo, a zatem muszą stanowić niezbędne minimum składników do prowadzenia danej działalności gospodarczej. W ocenie Spółki, składniki materialne i niematerialne, a także zobowiązania przyporządkowane do Aportu stanowią wszystkie występujące w Spółce składniki związane z możliwością prowadzenia odrębnej działalności. W konsekwencji spełnione jest kryterium zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań. Zespół składników materialnych i niematerialnych W ocenie Spółki składniki majątkowe związane z realizacją projektu parku handlowego stanowią kompleksowy, wzajemnie powiązany zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań), który spełnia pierwszą z przesłanek uznania za ZCP. Na zespół ten składają się w szczególności: ·         nieruchomość obejmująca trzy działki wraz z budynkiem handlowo-usługowym o znacznej powierzchni, ·         rozbudowana infrastruktura techniczna oraz budowle towarzyszące, umożliwiające funkcjonowanie obiektu handlowego, ·         instalacje i systemy niezbędne do prowadzenia działalności komercyjnej (m.in. systemy bezpieczeństwa, instalacje techniczne, infrastruktura energetyczna), ·         dokumentacja projektowa dotycząca przebudowy i rozbudowy obiektu oraz prawa autorskie do tej dokumentacji, ·         decyzje administracyjne, w tym pozwolenia na budowę, które warunkują możliwość realizacji inwestycji, ·         umowy związane z bieżącą obsługą nieruchomości (media, ochrona, IT, monitoring), ·         zawarte oraz negocjowane umowy najmu, które stanowią podstawę przyszłych przychodów, ·         zobowiązania wynikające z powyższych umów, ·         zasoby ludzkie zaangażowane w realizację projektu. Istotne jest, że wskazane składniki nie stanowią przypadkowego zbioru aktywów, lecz są ze sobą funkcjonalnie powiązane i podporządkowane realizacji konkretnego celu gospodarczego – tj. przygotowania, realizacji oraz komercjalizacji parku handlowego. Tym samym tworzą one zorganizowany kompleks majątkowy, który z perspektywy gospodarczej funkcjonuje jako wyodrębniony segment działalności X. Wyodrębnienie organizacyjne Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że dany zespół składników posiada swoje miejsce w strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa i funkcjonuje jako wyodrębniona jednostka (formalnie lub faktycznie). W analizowanym przypadku wyodrębnienie to przejawia się w szczególności w tym, że: ·         projekt parku handlowego realizowany jest przez dedykowane zespoły pracowników (inwestycyjny, prawny, księgowy), ·         podejmowane są odrębne decyzje biznesowe dotyczące wyłącznie tego projektu (np. wybór wykonawców, negocjacje najmu, finansowanie), ·         działalność ta jest wyraźnie oddzielona od podstawowej działalności X polegającej na handlu paliwami, ·         projekt funkcjonuje jako odrębny segment działalności o własnych celach gospodarczych i harmonogramie realizacji. Dodatkowo, utworzenie spółki celowej dedykowanej realizacji tej inwestycji stanowi silne potwierdzenie faktycznego wyodrębnienia organizacyjnego. Działanie takie jest typowe dla projektów deweloperskich i wskazuje, że już na etapie funkcjonowania w ramach X projekt był traktowany jako odrębna „linia biznesowa”. W konsekwencji należy uznać, że przesłanka wyodrębnienia organizacyjnego jest spełniona. Wyodrębnienie finansowe Wyodrębnienie finansowe nie oznacza pełnej samodzielności finansowej (np. prowadzenia odrębnych ksiąg rachunkowych), lecz możliwość przypisania przychodów, kosztów, aktywów i zobowiązań do danego zespołu składników. W analizowanym przypadku warunek ten jest spełniony, ponieważ: ·         możliwe jest jednoznaczne przypisanie nakładów inwestycyjnych do projektu parku handlowego, ·         identyfikowalne są wszystkie koszty związane z przygotowaniem i realizacją inwestycji, ·         możliwe jest przypisanie zobowiązań wynikających z zawartych umów do tego projektu, ·         zidentyfikowane są przyszłe strumienie przychodów (umowy najmu), ·         projekt posiada własną „logikę finansową” i model biznesowy. Dodatkowo, planowane finansowanie zewnętrzne (kredyt inwestycyjny) będzie przypisane wyłącznie do tej inwestycji, co potwierdza jej ekonomiczną odrębność oraz zdolność do funkcjonowania jako samodzielnego przedsięwzięcia gospodarczego. W konsekwencji należy uznać, że spełniona jest przesłanka wyodrębnienia finansowego. Wyodrębnienie funkcjonalne Wyodrębnienie funkcjonalne oznacza, że dany zespół składników realizuje określone, odrębne zadania gospodarcze i jest zdolny do ich wykonywania w sposób samodzielny. W niniejszej sprawie: ·         działalność związana z parkiem handlowym obejmuje realizację inwestycji deweloperskiej oraz docelowo działalność najmu powierzchni handlowej, ·         działalność ta jest całkowicie odmienna od podstawowej działalności X (handel paliwami), ·         projekt posiada własną grupę docelową klientów (najemcy powierzchni handlowej), ·         charakteryzuje się odmiennym profilem ryzyka, cyklem inwestycyjnym oraz sposobem generowania przychodów. Jednocześnie zespół składników: ·         obejmuje wszystkie kluczowe elementy niezbędne do realizacji tej działalności, ·         nie jest zależny od istotnych zasobów pozostałej części przedsiębiorstwa. W rezultacie należy uznać, że zespół składników jest funkcjonalnie wyodrębniony i zdolny do realizacji przypisanych mu zadań gospodarczych. Zdolność do samodzielnego funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo Ostatnią przesłanką uznania za ZCP jest potencjalna zdolność do funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo. W analizowanym przypadku przesłanka ta jest spełniona, ponieważ: ·         zespół składników obejmuje kompletną infrastrukturę niezbędną do prowadzenia działalności, ·         istnieją zawarte umowy najmu oraz prowadzone są zaawansowane procesy komercjalizacji, ·         projekt posiada pełną dokumentację oraz decyzje administracyjne umożliwiające jego realizację, ·         zapewniona jest ciągłość organizacyjna i kadrowa (przejście pracowników), ·         zapewnione jest finansowanie (wkłady wspólników oraz planowany kredyt bankowy). Co istotne, po wniesieniu aportu działalność będzie kontynuowana przez spółkę celową bez konieczności istotnych uzupełnień majątkowych. Oznacza to, że analizowany zespół składników nie tylko teoretycznie, ale również praktycznie może funkcjonować jako niezależne przedsiębiorstwo. Podsumowanie w zakresie ZCP Uwzględniając powyższe, należy jednoznacznie stwierdzić, że zespół składników związanych z parkiem handlowym: ·         stanowi spójny zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań), ·         jest wyodrębniony organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie, ·         posiada zdolność do samodzielnego funkcjonowania, a tym samym stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu 2 ust. 27 lit. e ustawy o VAT. Brak zastosowania ustawy o VAT do ZCP Jeżeli Aport stanowi ZCP, jego przeniesienie będzie wyłączone z zakresu zastosowania ustawy o VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. W rezultacie Aport nie będzie opodatkowany na gruncie VAT (znajdzie się poza zakresem ustawy). Spółka stoi w związku tym na stanowisku, że Aport będzie dla Spółki zdarzeniem, do którego nie stosuje się przepisów ustawy o VAT. Mając na uwadze powyższe, Spółka wnosi o potwierdzenie stanowiska przedstawionego we wniosku.Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W świetle art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Jednocześnie art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu. Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy: Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie umowy sprzedaży lub aportu. Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa w rozumieniu w art. 551 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy. Wskazany wyżej przepis art. 2 pkt 27e ustawy stanowi: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa – rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby obejmowała ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza. Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa. Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową. W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: 1.    istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania; 2.    zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie; 3.    składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych; 4.    zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze. Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników materialnych i niematerialnych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa. Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita-Modes C-497/01 „(...) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od konkretnego przypadku, składnikami materialnymi, które łącznie, stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego jak sprzedaż zapasów produktów”. Z orzeczenia tego wynika ponadto, że nabywca całości lub części majątku podatnika powinien mieć zamiar prowadzenia działalności nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie działać tylko w celu niezwłocznego zlikwidowania danej działalności oraz sprzedaży ewentualnych zapasów. Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever, wskazując, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak i nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej. Natomiast w wyroku C-444/10 z 10 listopada 2011 r. TSUE wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania. O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności. Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz prowadzą Państwo działalność gospodarczą. Przeważającym przedmiotem Państwa działalności jest handel hurtowy paliwami (PKD 46.71.Z), przy czym Państwa działalność ma charakter zdywersyfikowany i obejmuje również inne obszary aktywności gospodarczej. W szczególności prowadzą Państwo działalność w zakresie nabywania i zbywania nieruchomości na własny rachunek, ich dzierżawy oraz wynajmu, a także działalność finansową polegającą na udzielaniu pożyczek. 29 listopada 2023 r., na podstawie aktu notarialnego nabyli Państwo Nieruchomość zabudowaną budynkiem handlowo-usługowym jednokondygnacyjnym, którego podstawową funkcją jest funkcja handlowa (hipermarket lub supermarket). Oprócz budynku handlowego, przedmiot nabycia obejmował również rozbudowaną infrastrukturę techniczną i towarzyszącą. Nabyli Państwo Nieruchomość z zamiarem jej modernizacji oraz przekształcenia w nowoczesny park handlowy, przeznaczony do komercjalizacji poprzez długoterminowy wynajem powierzchni na rzecz najemców prowadzących działalność handlową. Jak Państwo wskazali - w niniejszym przypadku działalność związana z parkiem handlowym obejmuje realizację inwestycji deweloperskiej oraz docelowo prowadzenie działalności w zakresie najmu powierzchni handlowej, przy czym jest ona całkowicie odmienna od podstawowej działalności Spółki, tj. handlu paliwami. W celu realizacji powyższego zamierzenia ponieśli Państwo nakłady inwestycyjne związane z przygotowaniem procesu inwestycyjnego, w tym w szczególności w zakresie opracowania dokumentacji projektowej niezbędnej do uzyskania pozwolenia na budowę. W celu pozyskania finansowania zewnętrznego w postaci kredytu inwestycyjnego, zgodnie z praktyką rynkową oraz wymaganiami instytucji finansujących, podjęli Państwo decyzję o utworzeniu spółki celowej dedykowanej realizacji inwestycji. W 2026 r. została utworzona spółka Y. Zgodnie z aktem założycielskim mają Państwo wnieść do Y aport niepieniężny w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa X, tj. -        wydzieloną ze Spółki Nieruchomość wraz z: ·         umowami handlowymi na bieżącą obsługę obiektu (wymienionymi powyżej), ·         umowami najmu i związane z nimi zobowiązania, ·         projekt budowlany dot. Nieruchomości ·         prawami autorskimi do projektów dot. Nieruchomości, ·         decyzjami dot. Nieruchomości: ·         pozwoleniem na budowę dot. Nieruchomości, ·         zatrudnionymi w X pracownikami ·         mieniem ruchomym, w które wyposażony jest budynek i pracownicy: samochody służbowe, laptopy, telefony służbowe, stanowiska pracy (szafy, regały, krzesła, biurka), ·         zaawansowanymi pracami o charakterze projektowo-budowlanym. Oprócz wkładu niepieniężnego wnieśli Państwo do Y wkład pieniężny w wysokości …. zł. Po wniesieniu Aportu do Y, działalność inwestycyjna będzie kontynuowana przez spółkę celową, która pozyska finansowanie bankowe oraz będzie odpowiedzialna za zakończenie inwestycji i operacyjne uruchomienie parku handlowego. Na dzień Aportu zarówno zespół składników materialnych i niematerialnych wydzielanych z Państwa Spółki, jak i zespół składników materialnych i niematerialnych, który po podziale zostanie w Państwa Spółce będzie wyodrębniony finansowo i funkcjonalnie. Po Aporcie nadal będą Państwo wykonywać podstawową działalność paliwową – handel hurtowy paliwami z wykorzystaniem składników materialnych i niematerialnych, które pozostaną w Państwa Spółce. Otrzymane w Aporcie składniki wystarczą do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej (komercjalizacji powierzchni handlowej i zarządzania parkiem handlowym). Wskazane w opisie sprawy składniki pozwalają na samodzielną realizację zadań gospodarczych. Analiza zaprezentowanego opisu sprawy w kontekście przytoczonych regulacji prawnych oraz orzecznictwa TSUE, prowadzi do wniosku, że w opisanej sytuacji zostaną spełnione wszystkie wskazane przesłanki do uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych, będących przedmiotem aportu, za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Całokształt okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że opisany zespół składników materialnych i niematerialnych będący przedmiotem aportu, cechować będzie się wyodrębnieniem organizacyjnym, finansowym oraz funkcjonalnym i będzie mógł stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące przypisane mu zadania. W związku z powyższym uznać należy, że opisany we wniosku zespół składników materialnych i niematerialnych spełniać będzie przesłanki do uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy i tym samym aport ww. zespołu składników, stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy, nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym samym Państwa stanowisko, w którym wskazali Państwo, że wnoszony przez Państwa do Y Aport stanowić będzie zorganizowaną część przedsiębiorstwa zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 27e ustawy VAT i tym samym wniesienie Aportu do Y podlegać będzie wyłączeniu z opodatkowania podatkiem VAT zgodnie z art. 6 pkt 1 tej ustawy, należało uznać za prawidłowe.Dodatkowe informacjeInformacja o zakresie rozstrzygnięciaInterpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.