0113-KDIPT2-1.4011.389.2026.2.DJD

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 6 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący skutków podatkowych zbycia lokalu handlowego wykorzystywanego w działalności gospodarczej. Uzupełnił go Pan pismem z 8 czerwca 2026 r. (wpływ 8 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:Opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży lokalu handlowego stanowiącego jego własność. Przedmiotowy lokal: ·      był udostępniany działalności (np. na zasadzie użyczenia), ·      został nabyty w drodze darowizny od rodziców w czerwcu 2019 r., ·      od momentu nabycia stanowi składnik majątku prywatnego Wnioskodawcy (akt notarialny jest na osobę prywatną i nie był związany z działalnością gospodarczą), ·      nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, ·      nie był amortyzowany, ·      nie był ujmowany jako składnik majątku działalności gospodarczej w ewidencjach podatkowych, ·      przy jego nabyciu nie wystąpił podatek VAT do odliczenia. Lokal był wykorzystywany przez Wnioskodawcę pomocniczo w prowadzonej działalności gospodarczej wyłącznie jako miejsce jej wykonywania, bez zmiany jego charakteru jako składnika majątku prywatnego. Wnioskodawca nie podejmował względem lokalu działań typowych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, w szczególności: ·         nie nabył lokalu w celu odsprzedaży, ·         nie dokonywał jego podziału, uzbrojenia, ani działań inwestycyjnych zwiększających jego atrakcyjność handlową, ·         nie prowadzi działalności deweloperskiej ani w zakresie obrotu nieruchomościami. W okresie wykorzystywania lokalu dokonywano jedynie bieżących prac konserwacyjnych i remontowych o charakterze odtworzeniowym. Nie ponoszono nakładów stanowiących ulepszenie w rozumieniu przepisów podatkowych. Obecnie lokal nie jest wykorzystywany w działalności gospodarczej. Działalność została zawieszona w październiku 2025 r. Planowana sprzedaż będzie miała charakter jednorazowy i wynika z wykonywania prawa własności w ramach zarządu majątkiem prywatnym. W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że działalność gospodarczą prowadził od maja 2011 r. W działalności zajmował się głównie sprzedażą urządzeń grzewczych oraz późniejszym ich montażem u klienta docelowego. Zajmował się również dystrybucją asortymentu z branży instalacyjno-budowlanej. Przychody z działalności gospodarczej opodatkowane są na zasadach ogólnych, prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Składnik majątku prywatnego Wnioskodawca otrzymał w darowiźnie od rodziców w czerwcu 2019 r. Przedmiotem nabycia był lokal handlowy znajdujący się na dwóch działkach ewidencyjnych o numerach ... oraz .... Lokal handlowy nie stanowi odrębnego od gruntu przedmiotu własności, posadowiony jest na działkach nr ... oraz .... Powierzchnia całkowita obydwu działek to 319 m2, natomiast powierzchnia lokalu, o którym mowa w wniosku wynosi 158 m2. Lokal handlowy wykorzystywany był przez Wnioskodawcę w działalności przez większość okresu, w którym była prowadzona działalność i pełnił funkcję magazynową, wykorzystywany był głównie do obsługi klientów oraz do spotkań z przedstawicielami firm, z którymi Wnioskodawca współpracował. W lokalu znajdowały się ekspozycje oraz asortyment instalacyjno-budowlany. W lokalu handlowym na przestrzeni lat były wykonywane prace odtworzeniowe takie jak: odmalowywanie poszczególnych ścian, remont instalacji elektrycznej i hydraulicznej w pomieszczeniu socjalnym, czy też konserwacja pokrycia dachowego z papy. Prace konserwacyjne i remontowe w lokalu handlowym, o którym mowa we wniosku były wykonane w 2020 r. - remont instalacji elektrycznej i hydraulicznej w pomieszczeniu socjalnym, a także w 2022 r. - konserwacja pokrycia dachowego z papy. Odmalowywanie poszczególnych ścian lokalu następowało w latach 2024-2025. Wydatki na prace remontowe były zaliczane do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności. Suma całkowita wszystkich prac remontowych w lokalu na przestrzeni lat nie przekroczyła 5 000 zł. Lokal handlowy spełniał definicję środka trwałego, natomiast nigdy nie został wprowadzony do ewidencji działalności jako środek trwały. Nie był ujęty w ewidencji środków trwałych. Ponadto, lokal nigdy nie był udostępniany osobom trzecim. Przedmiotem planowanej sprzedaży będzie lokal handlowy wraz z działkami, na których jest posadowiony. Sprzedaży zamierza Wnioskodawca dokonać na własną rękę bez pomocy pośredników. Wnioskodawca planuje sprzedać nieruchomość osobie, która sąsiaduje bezpośrednio z Jego nieruchomością. Jeżeli do transakcji nie dojdzie, nie uda się sprzedać nieruchomości sąsiadowi, to Wnioskodawca będzie rozważać zamieszczenie ogłoszenia sprzedaży lokalu w Internecie. Wnioskodawca nie zamierza prowadzić działań marketingowych. Wyłącznie niezbędne i podstawowe formy ogłoszeniowe. Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży na przestrzeni najbliższych 12 miesięcy. Na chwilę obecną nie nawiązywał z nikim kontaktu, ani nie ogłaszał tej informacji publicznie. Wnioskodawca nigdy wcześniej nie dokonywał sprzedaży nieruchomości. Odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej. Na dzień dzisiejszy Wnioskodawca nie wie jeszcze, czy będzie likwidować całkowicie działalność gospodarczą. Chce przeznaczyć część środków ze zbycia nieruchomości na samorozwój i być może za jakiś czas spróbować działalności w innej branży.Pytania (postawione w uzupełnieniu wniosku) 1.  Czy sprzedaż opisanego lokalu stanowi odpłatne zbycie nieruchomości dokonywane w ramach majątku prywatnego Wnioskodawcy? 2.  Czy przychód uzyskany przez Wnioskodawcę ze sprzedaży opisanego lokalu nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego okresu, liczonego od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie?  Pana stanowisko w sprawie (przedstawione w uzupełnieniu wniosku) Zdaniem Wnioskodawcy w zakresie pytania Nr 1, sprzedaż opisanego lokalu stanowi odpłatne zbycie nieruchomości dokonywane w ramach majątku prywatnego, a nie w wykonywaniu działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, dalej: „ustawa o PIT”, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej. Jednocześnie, zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, działalność gospodarcza oznacza działalność zarobkową prowadzoną we własnym imieniu, w sposób zorganizowany i ciągły. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym lokal handlowy stanowi majątek prywatny Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie nabył go w celu odsprzedaży, nie podejmował działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami oraz nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Planowana sprzedaż będzie miała charakter incydentalny i będzie stanowiła zwykłe wykonywanie prawa własności. W konsekwencji, sprzedaż lokalu nie będzie realizowana w ramach działalności gospodarczej, lecz będzie stanowiła odpłatne zbycie nieruchomości dokonywane w ramach majątku prywatnego Wnioskodawcy. Zdaniem Wnioskodawcy w zakresie pytania Nr 2, przychód uzyskany ze sprzedaży opisanego lokalu handlowego nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT, odpłatne zbycie nieruchomości stanowi źródło przychodów wyłącznie wtedy, gdy zostaje dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie, oraz nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej. A contrario, jeżeli sprzedaż nieruchomości następuje po upływie wskazanego pięcioletniego terminu, przychód uzyskany z takiej sprzedaży nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu ustawy o PIT. W konsekwencji nie powstaje obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu. Ponieważ w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, od końca roku kalendarzowego, w którym Wnioskodawca nabył lokal, upłynął okres przekraczający pięć lat, planowana sprzedaż nie będzie generowała przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem, sprzedaż opisanego lokalu pozostanie neutralna na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych.Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.Uzasadnienie Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód z dwóch odrębnych źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3) lub ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłem przychodów są jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, ‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, Przepis ten formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości – dokonane poza działalnością gospodarczą – przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje powstaniem przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie powstaje przychód w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat. Jednak w myśl art. 10 ust. 3 ww. ustawy: Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Z powyższego wynika zatem, że aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, mógł zostać zaliczony do źródła przychodów, określonego wyżej wskazanym przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, spełnione muszą zostać co najmniej dwie podstawowe przesłanki: ·      nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu działalności gospodarczej, ·      nieruchomość nie może być nieruchomością niemieszkalną wykorzystywaną w tej działalności. Jak już wskazano powyżej odrębnym źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak stanowi art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej  ̶  oznacza to działalność zarobkową: a)       wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b)      polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c)       polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy: Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Zgodnie z przepisem art. 14 ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy: Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących: a)       środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, b)      składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1 500 zł, c)       składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, d)      składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio. Stosownie zaś do art. 14 ust. 2c cytowanej ustawy: Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio. W przytoczonym art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione zostały szczególne kategorie przychodów, które – w przypadku uzyskania ich przez podatnika – stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Takimi przychodami są m.in. przychody uzyskane z odpłatnego zbycia składników majątku, tj. środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, co wynika z treści art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy. Od dnia 1 stycznia 2015 r. przepis ten stanowi, że przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych – wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio. Zmiana treści powyższego przepisu wynikała z przyjętej ostatecznie przez sądy administracyjne linii orzeczniczej, ukształtowanej uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. akt II FPS 8/13. W ocenie Sądu, poprzednie brzmienie art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmowało swoim zakresem przychód z odpłatnego zbycia wyłącznie tych składników majątku, które podatnik wprowadził do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a nie wszystkich składników majątku. Tym samym, przychód ze sprzedaży składników majątku spełniających ustawową definicję środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, których podatnik nie ujął w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie stanowił przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, mimo że zbyciu podlegały składniki majątku w rzeczywistości służące tej działalności, a nie celom prywatnym podatnika. Ustawą z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 1326), ustawodawca doprecyzował brzmienie ww. przepisu i objął jego zakresem skutki podatkowe odpłatnego zbycia wszystkich składników majątku spełniających ustawowe kryteria uznania ich za środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, bez względu na to, czy podatnik wpisał je do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, czy też nie. Jak wynika z uzasadnienia do projektu ww. ustawy zmieniającej, zawartego w druku sejmowym nr 2330 (Ad. 15) zmiana dotycząca sposobu ustalenia przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanych w działalności gospodarczej ma charakter doprecyzowujący. Jej celem jest wyraźne wskazanie, że zbycie składnika majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej stanowi przychód z tej działalności. (…) Art. 2 pkt 5 (zmiana dotycząca art. 14) – ust. 2 pkt 1 – zmiana ma na celu doprecyzowanie, że zbycie składnika majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej stanowi przychód z tej działalności. Dotyczy to zarówno składników, które z uwagi na przewidywany okres ich użytkowania, krótszy niż rok, nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, jak i składników, których podatnik – pomimo takiego obowiązku – nie ujął w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Podkreślić należy, że ww. przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2015 r., nie reguluje ani kwestii kwalifikowania składnika majątku do kategorii środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, ani obowiązku ujmowania go w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ani też dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Reguluje on wyłącznie kwestię skutków podatkowych zbycia wskazanych w nim składników majątku, podlegających ujęciu w ewidencji środków trwałych. W świetle powyższego, co do zasady regulacją art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2015 r. objęty został przychód z odpłatnego zbycia tych składników majątku, które spełniają ustawową definicję środka trwałego oraz wartości niematerialnej i prawnej, podlegających ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, niezależnie od tego, czy podatnik wprowadził, czy też nie wprowadził te składniki do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jak również od tego, czy zaliczał do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej. Wobec powyższego, przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi w prowadzonej działalności gospodarczej (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c wyżej wskazanej ustawy) stanowią przychód z działalności gospodarczej. Zaznaczyć w tym miejscu należy, ze ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera bezpośredniej definicji „środków trwałych”, dokonuje natomiast ich podziału na podlegające i niepodlegające amortyzacji. Definicja pojęcia „środki trwałe” wywodzi się z ustawy o rachunkowości, gdzie zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j.: Dz. U. z 2026 r. poz. 522 ze zm.): Ilekroć w ustawie jest mowa o środkach trwałych - rozumie się przez to, z zastrzeżeniem pkt 17, rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki. Zalicza się do nich w szczególności: - nieruchomości - w tym grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntu, budowle i budynki, a także będące odrębną własnością lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego, (…). Środki trwałe oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub leasingu zalicza się do aktywów trwałych jednej ze stron umowy, zgodnie z warunkami określonymi w ust. 4; Grunt jest zdatny do użytku z chwilą nabycia. Na jego wartość początkową wpływać będzie wyłącznie cena należna sprzedającemu oraz koszty związane z zakupem (koszty aktu notarialnego, itp.). Co istotne, w przypadku nabycia nieruchomości zabudowanej - oddzielnymi środkami trwałymi będą grunty oraz posadowione na tym gruncie budynki i budowle. Dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych definicja środków trwałych określona została w art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez wskazanie składników majątku, które przy spełnieniu określonych w tym przepisie warunków uznać można za środki trwałe, podlegające amortyzacji oraz w art. 22c ww. ustawy, w którym wymieniono również składniki majątku uznawane m.in. za środki trwałe, niepodlegające amortyzacji. Definicja środków trwałych została więc dla celów podatkowych ściśle powiązana z pojęciem amortyzacji. Jak stanowi art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: a)       budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, b)      maszyny, urządzenia i środki transportu, c)       inne przedmioty - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi Natomiast stosownie do art. 22c ww. ustawy: Amortyzacji nie podlegają: 1)      grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, 2)      budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy, 3)      dzieła sztuki i eksponaty muzealne, 4)      wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 22b ust. 2 pkt 1 i 1a, 5)      składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której te składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo zaprzestano tej działalności - zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi. Zapisów dotyczących środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonuje się w ewidencji najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania; późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego, o którym mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4 - art. 22n ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podkreślić należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają możliwości uznania danego składnika majątku za środek trwały od ujęcia go w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, czy też od dokonywania jego amortyzacji (zwłaszcza, że część środków trwałych objęta jest ustawowym wyłączeniem z amortyzacji podatkowej). Wymagają jednak, aby składnik majątku był przez podatnika wykorzystywany na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w cyt. art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy. Zakwalifikowanie do źródła przychodu ma ogromne znaczenie dla ustalenia chociażby takich kwestii, jak sposób opodatkowania przychodu, możliwość odliczenia kosztów jego uzyskania, itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju przychód. Jeden i ten sam przychód stanowić może przychód wyłącznie z jednego źródła. Ponadto, nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie np. zakwalifikowany częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego. W celu zakwalifikowania działań podjętych przez Pana do właściwego źródła przychodu, czyli ustalenia, czy sprzedaż wskazanej we wniosku nieruchomości (lokalu handlowego), będzie stanowiła przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy też stanowić będzie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej określony w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, należy mieć na uwadze zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości. Z literalnej wykładni przywołanych wyżej przepisów wynika, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości wykorzystywanych w działalności gospodarczej powstanie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Przy kwalifikacji przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości decydujące znaczenie ma bowiem przedmiotowe i funkcjonalne powiązanie danego rodzaju przychodu ze źródłem jego uzyskania. Co istotne, jak wskazano wyżej, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają możliwości uznania danego składnika majątku za środek trwały od m.in. ujęcia go w ewidencji środków trwałych. Zaznaczyć również należy, że zgodnie z art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14 – są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h. W myśl art. 44 ust. 10 tej ustawy: Podatnik, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, który na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej, jest zwolniony, w zakresie tej działalności, z obowiązków wynikających z ust. 1 pkt 1, ust. 3, 3f, 3g, 6 i 6b za okres objęty zawieszeniem. Stosownie do art. 44 ust. 13 ww. ustawy: Po okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej podatnicy, o których mowa w ust. 10 i 11, wpłacają zaliczki według zasad, o których mowa w ust. 3, 3f, 3g, 6 i 6b. Jak stanowi art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1480 ze zm.): Przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na zasadach określonych w niniejszej ustawie, z uwzględnieniem przepisów dotyczących ubezpieczeń społecznych. W myśl art. 25 ust. 1 i 2 ww. ustawy: 1.       W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. 2.       W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca: 1)            może wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, w tym rozwiązywania zawartych wcześniej umów; 2)            może przyjmować należności i jest obowiązany regulować zobowiązania, powstałe przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej; 3)            może zbywać własne środki trwałe i wyposażenie; 4)            ma prawo albo obowiązek uczestniczyć w postępowaniach sądowych, postępowaniach podatkowych i administracyjnych związanych z działalnością gospodarczą wykonywaną przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej; 5)            wykonuje wszelkie obowiązki nakazane przepisami prawa; 6)            może osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej; 7)            może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą; 8)            może powołać albo odwołać zarządcę sukcesyjnego, o którym mowa w ustawie z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz. U. z 2021 r. poz. 170). Z powyższych przepisów wynika, że przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej i w tym czasie nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z tej działalności. Może jednak wykonywać czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, przyjmować należności lub regulować zobowiązania powstałe przed datą zawieszenia wykonywania działalności lub wynikające z umów zobowiązujących podatnika do ich poniesienia podpisanych przed zawieszeniem działalności gospodarczej. Ponadto należy podkreślić, że powołane powyżej przepisy nie zwalniają podatnika z obowiązku prowadzenia w sposób prawidłowy stosownej ewidencji księgowej i ujmowania w niej tych zdarzeń gospodarczych, które podatnik ma prawo dokonywać w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej. Należy także wyjaśnić, że zawieszenie działalności gospodarczej nie wyklucza automatycznie możliwości osiągania przychodów (dochodów) z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w okresie zawieszenia tej działalności. Z tej też przyczyny podmiot, który formalnie zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej, do momentu zlikwidowania tej działalności, dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest nadal podatnikiem prowadzącym tą działalność. W przypadku braku osiągania jakichkolwiek dochodów z tej działalności, jest jedynie zwolniony w okresie zawieszenia z niektórych obowiązków, np. z obowiązku wpłacania zaliczek na podatek dochodowy. Jeżeli jednak w okresie zawieszenia osiągnie jakikolwiek dochód z tej działalności, jest zobowiązany opodatkować go zgodnie z obowiązującymi go zasadami opodatkowania dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej. Z opisu sprawy wynika, że jest Pan osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych od maja 2011 r. głównie w zakresie sprzedaży urządzeń grzewczych oraz montażem u klienta docelowego. Zajmował się Pan również dystrybucją asortymentu z branży instalacyjno-budowlanej. W ramach działalności gospodarczej wykorzystywał Pan, nabyty w czerwcu 2019 r. w drodze darowizny od rodziców lokal handlowy o powierzchni 158 m2 znajdujący się na dwóch działkach ewidencyjnych o numerach ... oraz .... Lokal handlowy pełnił funkcję magazynową, wykorzystywany był głównie do obsługi klientów oraz do spotkań z przedstawicielami firm, z którymi Pan współpracował. W lokalu znajdowały się ekspozycje oraz asortyment instalacyjno-budowlany. W lokalu handlowym na przestrzeni lat były wykonywane prace odtworzeniowe takie jak: odmalowywanie poszczególnych ścian, remont instalacji elektrycznej i hydraulicznej w pomieszczeniu socjalnym, czy też konserwacja pokrycia dachowego z papy. Wydatki na prace remontowe były zaliczane do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności. Suma całkowita wszystkich prac remontowych w lokalu na przestrzeni lat nie przekroczyła 5 000 zł. Lokal handlowy spełnia definicję środka trwałego, natomiast nigdy nie został wprowadzony do ewidencji działalności jako środek trwały. Nie był ujęty w ewidencji środków trwałych. Ponadto, lokal nigdy nie był udostępniany osobom trzecim. Obecnie lokal nie jest wykorzystywany w działalności gospodarczej. Działalność została zawieszona w październiku 2025 r. Zamierza Pan dokonać sprzedaży lokalu handlowego stanowiącego jego własność. Przedmiotem planowanej sprzedaży będzie lokal handlowy wraz z działkami, na których jest posadowiony. Planowana sprzedaż będzie miała charakter jednorazowy i wynika z wykonywania prawa własności w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Sprzedaży zamierza Pan dokonać na własną rękę bez pomocy pośredników. Planuje Pan sprzedać nieruchomość osobie, która sąsiaduje bezpośrednio z Pana nieruchomością. Jeżeli do transakcji nie dojdzie, nie uda się sprzedać nieruchomości sąsiadowi, to  będzie Pan rozważać zamieszczenie ogłoszenia sprzedaży lokalu w Internecie. Nie zamierza Pan prowadzić działań marketingowych - wyłącznie niezbędne i podstawowe formy ogłoszeniowe. Zamierza Pan dokonać sprzedaży na przestrzeni najbliższych 12 miesięcy. Na chwilę obecną nie nawiązywał Pan z nikim kontaktu, ani nie ogłaszał tej informacji publicznie. Nigdy wcześniej nie dokonywał Pan sprzedaży nieruchomości. Odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej. Na dzień dzisiejszy nie wie Pan jeszcze, czy będzie likwidować całkowicie działalność gospodarczą. Chce Pan przeznaczyć część środków ze zbycia nieruchomości na samorozwój i  może za jakiś czas spróbować działalności w innej branży. Należy podkreślić, że jak wynika z opisu sprawy lokal był użytkowany przez Pana przez większość okresu, w którym była prowadzona działalność i pełnił funkcję magazynową (znajdowały się w nim ekspozycje oraz asortyment instalacyjno-budowlany) i służył głównie do obsługi klientów oraz do spotkań z przedstawicielami firm, z którymi Pan współpracował. Jednocześnie, jak sam Pan podaje lokal handlowy spełniał definicję środka trwałego. Biorąc zatem pod uwagę przedstawiony we wniosku opis okoliczności sprawy oraz powołane przepisy prawa, należy stwierdzić, że planowane odpłatne zbycie opisanego we wniosku lokalu handlowego (użytkowego) wraz z gruntem, na którym jest on posadowiony, wykorzystywanego przez Pana w prowadzonej działalności gospodarczej, który to lokal wprawdzie nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ale jednak spełniał ustawową definicję środka trwałego, będzie skutkować powstaniem przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód z tytułu zbycia przedmiotowej nieruchomości będzie podlegał opodatkowaniu, zgodnie z wybranym przez Pana sposobem opodatkowania pozarolniczej działalności gospodarczej. Zatem, uzyskany przez Pana przychód ze sprzedaży wskazanej we wniosku nieruchomości stanowić będzie przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie nie będzie stanowić odpłatnego zbycia nieruchomości dokonywanego w ramach majątku prywatnego. Ze wskazanych wyżej względów Pana stanowisko uznaję za nieprawidłowe.Dodatkowe informacjeInformacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji indywidualnej. Przy wydawaniu interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.