0113-KDIPT2-2.4011.387.2026.1.DA

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 2 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 1 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Jest Pani spadkobiercą po AA (Pani ojcu), który był właścicielem nieruchomości gruntowych od 2005 r. Nabył je od swojego ojca B umową darowizny z dnia 25 lipca 2005 r. AA zmarł w dniu 14 listopada 2020 r. Prawa do spadku po nim zostały uregulowane aktem poświadczenia dziedziczenia w dniu 15 marca 2021 r. Spadkobiercami była żona i trójka dzieci (Pani, Pani siostra i brat) – każde po 1/4 części. Po stwierdzeniu nabycia spadku Pani wraz z pozostałymi spadkobiercami dokonała działu spadku zawierając stosowne porozumienie przed Sądem Rejonowym w ... w dniu 20 grudnia 2023 r. Na mocy zawartego porozumienia (prawomocnego z dniem 28 grudnia 2023 r.) został dokonany podział nieruchomości wchodzących w skład spadku poprzez przyznanie ich na współwłasność trzem spadkobiercom w udziałach po 1/3, ze spłatą udziałów jednego ze spadkobierców. W ramach tego porozumienia stała się Pani współwłaścicielką nieruchomości w 1/3 części i dokonała spłaty udziału brata. Wysokość Pani spłaty ustalona została na 80 000 zł (wszyscy trzej spadkobiercy zapłacili ogółem 240 000 zł). W ten sposób wraz z innymi spadkobiercami stała się Pani współwłaścicielką w 1/3 części nieruchomości gruntowej o numerze X, która została sprzedana w 2025 r. na mocy aktu notarialnego Rep. A nr …. W § 6 pkt 4 aktu notarialnego notariusz pouczył strony o treści art. 10, 21 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych informując, że nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych w związku ze sprzedażą nieruchomości. Udział w nieruchomości nie został zbyty w ramach prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej. Wyjaśnia Pani, że wartość całej masy spadkowej przed podziałem została ustalona na kwotę 1 480 192 zł, z czego wartość odziedziczonego przez Panią udziału 1/4 stanowiła kwotę 370 048 zł. Wartość udziału w spadku 1/3 to kwota 378 367 zł. Tak więc, wartościowo stając się współwłaścicielką zbytej nieruchomości w udziale 1/3 otrzymała Pani w wyniku działu spadku wartościowo udział większy tylko o kwotę 8 319 zł. Pytania Czy w opisanym stanie faktycznym sprzedaż przez Panią udziału w nieruchomości gruntowej w 2025 r. podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym ma Pani obowiązek złożyć zeznanie PIT-39 do końca kwietnia 2026 r., a jeżeli tak to w jakiej części? Czy w opisanym stanie faktycznym doszło do nabycia przez Panią udziału w nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 ust. 8 lit. a) w zw. z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w dacie zawarcia przed Sądem Rejonowym porozumienia dotyczącego działu spadku w dniu 20 grudnia 2023 r., a w razie odpowiedzi twierdzącej czy podstawę opodatkowania winna stanowić wysokość dokonanej spłaty (80 000 zł) czy wysokość rzeczywiście zwiększonego udziału (8 319 zł)? Pani stanowisko w sprawie Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2, udziału w nieruchomości jest opodatkowane jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. W myśl jednak art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w drodze spadku, pięcioletni termin należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość nabył spadkodawca. Z kolei art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych wynika, że nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku. W świetle tego przepisu do nabycia nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy, w drodze działu spadku dochodzi tylko w zakresie, w jakim dochodzi do przyrostu mienia spadkobiercy ponad udział w spadku. W niniejszym przypadku w wyniku działu spadku stała się Pani współwłaścicielką w udziale 1/3 ww. nieruchomości, ale ze spłatą udziałów jednego ze współwłaścicieli. Z tego tytułu zapłaciła Pani bratu kwotę 80 000 zł. Przy czym wartość Pani wzbogacenia to tylko 8 319 zł. Udział 1/4 w sprzedanej w 2025 r. nieruchomości gruntowej został nabyty przez Panią w ramach dziedziczenia po zmarłym ojcu i okres posiadania przez Panią oraz przez spadkodawcę wynosił ponad 5 lat, a zatem w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek podatkowy nie powstaje. Pani ojciec był właścicielem nieruchomości począwszy od 2005 r., a więc do czasu zbycia przez Panią udziału w nieruchomości upłynęło łącznie 20 lat. Zbycie udziału w wysokości 1/4 jest zatem zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych. Uważa Pani ponadto, że nie doszło do nabycia zwiększonego z 1/4 do 1/3 udziału w spadku na skutek sądowego działu spadku, ponieważ de facto spłaciła Pani wraz z pozostałymi spadkobiercami udział Pani brata. W takiej sytuacji nie stanowi to nabycia wykraczającego poza normę art. 10 ust. 7 ww. ustawy. Innymi słowy, nabyła Pani w wyniku działu spadku udział w nieruchomości do wysokości przysługującego Pani udziału w spadku. Natomiast, gdyby uznać inaczej, to nabyła Pani w rozumieniu powyższych przepisów udział o wartości 8 319 zł, a nie udział o wysokości 80 000 zł. A to dlatego, że wartość udziału w spadku, która przypadała Pani z tytułu dziedziczenia – czyli udział 1/4, to kwota 370 048 zł, zaś wartość udziału 1/3 po dziale spadku to kwota 378 367 zł. Nie jest istotna wysokość spłaty a wartość rynkowa nabytego udziału. Na wypadek uznania, że Pani stanowisko nie jest prawidłowe i Pani udział wzrósł z 1/4 do 1/3, a więc nabycie różnicy spowodowało powstanie u Pani podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym przychodu, uważa Pani, że ma prawo pomniejszyć dochód o poniesiony przez Panią koszt zniesienia współwłasności, a więc spłatę dokonaną na rzecz Pani brata w wysokości 80 000 zł. Jak bowiem stanowi art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości jest jej wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Kosztem uzyskania tego przychodu jest koszt nabycia udziału (różnica pomiędzy wartością udziału wynoszącego 1/4 a 1/3) w sprzedanej nieruchomości, jeżeli koszt taki został przez podatnika poniesiony. Uprawnienie to wynika z treści art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.163 ze zm.). Zgodnie z jego treścią: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Zatem przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw określonych w ww. lit. a)-c), w myśl tego przepisu nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki: -     odpłatne zbycie nieruchomości lub tych praw nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz -     zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Wobec powyższego, dla określenia skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części bądź udziału w nieruchomości oraz ww. praw majątkowych decydujące znaczenie ma ustalenie daty ich nabycia. Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę. W myśl art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku. Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu. Zatem w sytuacji, gdy podatnik dokonuje sprzedaży nieruchomości lub udziału w nieruchomości nabytej w drodze spadku, istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795). Zgodnie z art. 922 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny: Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego: Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. Natomiast jak stanowi art. 925 ww. Kodeksu: Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Na mocy art. 926 § 1 ww. Kodeksu: Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu. Stosownie do art. 1025 § 1 ww. Kodeksu: Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia. Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Przepis art. 1035 Kodeksu cywilnego stanowi, że: Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku. Stosownie do art. 1037 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego: § 1. Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. § 2. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział spadku powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. Dział spadku odbywa się według tych samych zasad co zniesienie współwłasności w częściach ułamkowych (art. 210˗212 w związku z art. 1035 Kodeksu cywilnego). Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział spadku jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku. Jeżeli w wyniku dokonanego działu spadku, przedmiotem którego były nieruchomości lub prawa majątkowe, udział w nich się zwiększa, tj. przekroczona zostaje wartość dotychczas posiadanego udziału w spadku, to data działu spadku będzie również datą nabycia tego udziału, o który uległ powiększeniu udział w dziedziczonych składnikach majątkowych po dokonaniu tej czynności. Wobec tego nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych spadkobierców (współwłaścicieli) należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Za datę nabycia tej części nieruchomości, która przekracza dotychczasowy udział w spadku, należy wówczas przyjąć datę dokonania działu spadku (tj. dzień zawarcia umowy bądź uprawomocnienia się orzeczenia sądu, jeżeli dział spadku dokonany był na drodze postępowania sądowego). Z opisu sprawy wynika, że: ·      Pani ojciec był właścicielem nieruchomości gruntowych, nabył je od swojego ojca umową darowizny z dnia 25 lipca 2005 r. ·      Pani ojciec zmarł w dniu 14 listopada 2020 r. ·      Spadkobiercami po nim byli: żona i trójka dzieci (Pani, Pani siostra i brat) – każde po 1/4 części. ·      Po stwierdzeniu nabycia spadku Pani wraz z pozostałymi spadkobiercami dokonała działu spadku. ·      Wartość całej masy spadkowej została ustalona na kwotę 1 480 192 zł, z czego wartość odziedziczonego przez Panią udziału 1/4 stanowiła kwotę 370 048 zł. ·      Na mocy zawartego porozumienia z 20 grudnia 2023 r. (prawomocnego z dniem 28 grudnia 2023 r.) został dokonany podział nieruchomości wchodzących w skład spadku poprzez przyznanie ich na współwłasność trzem spadkobiercom w udziałach po 1/3, ze spłatą udziałów jednego ze spadkobierców. W ramach tego porozumienia stała się Pani współwłaścicielką nieruchomości w 1/3 części i dokonała spłaty udziału brata. Wysokość Pani spłaty ustalona została na 80 000 zł (wszyscy trzej spadkobiercy zapłacili ogółem 240 000 zł). ·      W ww. sposób wraz z innymi spadkobiercami stała się Pani współwłaścicielką w 1/3 części nieruchomości gruntowej o numerze X, która została sprzedana w 2025 r. ·      Udział w nieruchomości nie został zbyty w ramach prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej. Odnosząc się do przedstawionej przez Panią wartości masy spadkowej wskazać należy, iż wartość udziału 1/4 posiadanego przez Panią przed dokonaniem działu spadku wynosiła 370 048 zł. Natomiast w wyniku przeprowadzenia działu spadku przypadł Pani udział 1/3 w masie spadkowej o wartości 493 397,33 zł (1/3 x 1 480 192 zł). Nadwyżka w wysokości 123 349,33 zł (493 397,33 zł - 370 048 zł) wynikająca z porównania wartości udziału 1/3 w masie spadkowej jaki przypadł Pani w wyniku działu spadku z wartością udziału 1/4 jaki przysługiwał Pani przed dokonaniem tej czynności odpowiadać będzie udziałowi jaki nabyła Pani w 2023 r. w drodze działu spadku. W części w jakiej nadwyżka ta proporcjonalnie przypada na udział 1/3 w działce nr X za datę nabycia przez Panią tej części należy uznać datę uprawomocnienia się postanowienia dotyczącego działu spadku. Wobec powyższego wskazać należy, że udziały w działce nr X nabyła Pani w różnym czasie i w różny sposób: ·      25 lipca 2005 r. – dzień nabycia ww. nieruchomości przez Pani ojca na podstawie umowy darowizny, ·      28 grudnia 2023 r. – dzień uprawomocnienia się postanowienia dotyczącego działu spadku. W świetle powyższego, w odniesieniu do tej części udziału w przedmiotowej nieruchomości, który został nabyty przez Panią w drodze spadku po Pani ojcu, pięcioletni okres o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez Pani ojca, który nabył ją w drodze darowizny w 2005 r. Zatem odpłatne zbycie przez Panią w 2025 r. udziału w przedmiotowej nieruchomości w części nabytej przez Panią w spadku po Pani ojcu, nie stanowi źródła przychodu, w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, bowiem pięcioletni okres, o którym mowa w tym przepisie minął. Jednocześnie wskazać należy, że w związku z tym, iż w wyniku przeprowadzonego działu spadku Pani udział w ww. nieruchomości uległ zwiększeniu w stosunku do udziału, który nabyła Pani w drodze spadku, to doszło do nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Datą nabycia tej części jest – zgodnie z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – data uprawomocnienia się zawartego przed sądem porozumienia o dziale spadku, tj. 28 grudnia 2023 r. Zatem odpłatne zbycie w 2025 r. udziału w przedmiotowej nieruchomości w części nabytej przez Panią w drodze działu spadku, tj. ponad pierwotny udział w spadku, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Opodatkowaniu podlega wyłącznie ta część przychodu, która odpowiada wartości majątku przekraczającej udział spadkowy. Dochód z odpłatnego zbycia udziału w przedmiotowej nieruchomości w części nabytego w drodze działu spadku podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w poniższych przepisach. W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy: Podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Jak stanowi art. 19 ust. 1 tej ustawy: Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio. W odniesieniu do art. 19 ust. 3 ustawy: Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia. Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością), np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, opłatę notarialną, opłatę skarbową, opłatę sądową. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć zatem związek przyczynowo-skutkowy. Tak obliczony przychód można pomniejszyć o koszty uzyskania przychodu w celu ustalenia dochodu, który jest podstawą opodatkowania. Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie. Treść art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że: Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Stosownie do treści art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych. Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. wartością wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży pomniejszoną o koszty odpłatnego zbycia) a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c lub art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy: Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać: 1)  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub 2)  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. Zgodnie z art. 30e ust. 5 cyt. ustawy: Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł. Stosowanie do treści art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym. Ponadto art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy wskazuje, że: W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e. Podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Pojęcie kosztów nabycia, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczy tych wydatków, które zbywca musiał ponieść, aby nabyć zbywaną przez siebie nieruchomość lub prawo. Katalog wydatków stanowiących koszt uzyskania przychodu w przypadku odpłatnego zbycia (sprzedaży) nieruchomości nabytych odpłatnie zawarty w cytowanym przepisie art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że nie dopuszcza się zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu innych wydatków niż wymienione. Pojęcie kosztów, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy zatem wszystkich tych wydatków, które zbywca musiał ponieść, aby nabyć zbywaną przez siebie nieruchomość lub wydatków, które poniósł jako nakłady, celem zwiększenia jej wartości. Nie wystarczy zatem samo subiektywne przekonanie podatnika o wpływie poniesionego przez niego wydatku na osiągnięcie przychodu. Wydatek musi zostać poniesiony celowo i być zasadny z punktu widzenia nabycia nieruchomości lub stanowić nakład zwiększający jej wartość. We wskazanej kategorii kosztów mieszczą się zatem udokumentowane (faktyczne) kwoty spłat na rzecz pozostałych spadkobierców. W opisie sprawy wskazała Pani, że Pani ojciec był właścicielem nieruchomości gruntowych. Po Pani zmarłym ojcu spadek odziedziczyli: żona i trójka dzieci (Pani, Pani siostra i brat) – każde po 1/4 części. Na mocy zawartego postanowienia sądu dotyczącego działu spadku został dokonany podział nieruchomości wchodzących w skład spadku poprzez przyznanie ich na współwłasność trzem spadkobiercom w udziałach po 1/3 ze spłatą udziałów jednego ze spadkobierców. W ramach tego porozumienia stała się Pani współwłaścicielką nieruchomości w 1/3 części i dokonała spłaty udziału brata. Wysokość Pani spłaty ustalona została na 80 000 zł. W ten sposób wraz z innymi spadkobiercami stała się Pani współwłaścicielką w 1/3 części nieruchomości gruntowej o numerze X, która została sprzedana w 2025 r. Kwestią bezsporną jest, że w momencie przeprowadzenia działu spadku nabyła Pani część udziału w działce nr X, który wcześniej należał do Pani brata. Pani brat utracił m.in. prawo do ww. nieruchomości za odpłatnością. W zamian za utracony przez Niego udział w masie spadkowej, który przypadł Pani, zobowiązała się Pani do spłaty brata w kwocie 80 000 zł. Spłata na jego rzecz w kwocie przypadającej proporcjonalnie na Pani udział w sprzedanej działce nr X jest zatem dla Pani niejako ceną nabycia części tego udziału. Pojęcie kosztów nabycia, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczy tych wydatków, które zbywca musiał ponieść, aby nabyć zbywaną przez siebie nieruchomość lub prawo. W kategorii tych kosztów mieszczą się zatem udokumentowane (faktyczne) kwoty spłat na rzecz pozostałych spadkobierców, które może podatnik uwzględnić przy ustalaniu podstawy opodatkowania. Zatem, w odniesieniu do nieruchomości gruntowej w części nabytej przez Panią w wyniku działu spadku (tj. w części przekraczającej wartość Pani udziału w majątku spadkowym), kosztem uzyskania przychodu, w myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie kwota spłaty dokonana przez Panią na rzecz brata przypadająca na działkę nr X. Reasumując, przychód uzyskany ze sprzedaży w 2025 r. udziału w przedmiotowej nieruchomości gruntowej w części nabytego w spadku po Pani ojcu, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie upłynął pięcioletni okresu czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast przychód uzyskany ze sprzedaży udziału w przedmiotowej nieruchomości gruntowej, w części nabytego przez Panią ponad udział nabyty w spadku po ojcu (o wartości przekraczającej wartość Pani udziału w majątku spadkowym), na podstawie przeprowadzonego w 2023 r. działu spadku, stanowi źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z. art. 10 ust. 7 ww. ustawy, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy. W konsekwencji, była Pani zobowiązana do złożenia zeznania podatkowego PIT-39 o wysokości osiągniętego dochodu w myśl art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w terminie do dnia 30 kwietnia 2026 r. Podstawą obliczenia podatku jest dochód, który stanowi różnicę między przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ww. ustawy. Zasadzoną przez sąd spłatę na rzecz Pani brata może Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży ww. udziału w działce nr X, zgodnie z art. 22 ust. 6c ww. ustawy, w części w jakiej ta spłata proporcjonalnie przypada na udział w ww. działce. Spłata Pani brata przypadającej na ww. udział w działce nr X stanowi bowiem wydatek na jego nabycie od jednego ze spadkobierców, tj. Pani brata. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. W odniesieniu do wskazanych przez Panią w opisie stanu faktycznego oraz własnym stanowisku kwot i wyliczeń wyjaśnić należy, że wydając interpretacje w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) Organ nie odnosi się do kwot i nie dokonuje wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym. Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, iż interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (tj. pozostałych spadkobierców). Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.