0113-KDIPT2-2.4011.471.2026.2.ACZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej 4 maja 2026 r. złożyli Państwo wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem złożonym 9 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem 1.  Zainteresowana będąca stroną postępowania: B.C. 2.  Zainteresowany niebędący stroną postępowania: D.C. Opis stanu faktycznego(…) 2005 r. podpisali Państwo umowę o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych w (…) S.A. w Oddziale w (…), o numerze (…) (…), waloryzowany kursem CHF w wysokości 68.640,00 CHF, na własne cele mieszkaniowe – budowa domu jednorodzinnego. Kapitał i odsetki od udzielonego kredytu spłacane były w sposób ustalony przez Bank, tzn. pobierano z Państwa rachunku bankowego ratę kapitałowo-odsetkową w okresach miesięcznych od dnia (…) 2005 r. Od roku 2008-2020 oraz 2022-2023 mając możliwość (na podstawie ulgi odsetkowej, o której mowa w art. 26b u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.) odliczania części odsetek od podatku, przy niemal corocznym składaniu zeznania PIT-37 wraz z załącznikiem PIT-D, dokonywali Państwo odliczeń odsetek od kredytu na podstawie zaświadczenia wydawanego co roku na Państwa prośbę przez Bank o wysokości odsetek zapłaconych w roku poprzedzającym. Prawomocnym wyrokiem z dnia (…) 2025 r. Sąd Okręgowy w (…), Wydział (…) Cywilny, sygn. akt (…), ostatecznie orzekł o nieważności umowy kredytu. Zasądził od Banku (…) S.A. na Państwa rzecz zwrot kosztów procesu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. Jednocześnie zasądził od Banku zwrot nadpłaconego kapitału wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia (…) 2024 r. do dnia zapłaty. Reasumując – przez wszystkie lata spłacali Państwo raty kapitałowo-odsetkowe, Sąd wydał wyrok o rozliczeniu jedynie kapitału, jednak bez zwrotu odsetek wpłaconych przez Państwa od 2008 r. do 2024 r. W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że małżonkowie B.C. i D.C. (Państwo), pozostający w ustawowej wspólności majątkowej, w dniu (…) 2005 r. zawarli z Bankiem (…) S.A. Oddział w (…) umowę o kredyt budowlany nr (…), na sfinansowanie własnych potrzeb mieszkaniowych. Kredyt został przeznaczony na cele określone w art. 26b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co uprawniało Państwa do korzystania z tzw. ulgi odsetkowej. W latach 2008-2023, w związku z regularną spłatą rat kredytowych, faktycznie ponosili Państwo wydatki na spłatę odsetek od tego kredytu. Zgodnie z zawartą umową o kredyt, wszyscy kredytobiorcy odpowiadali za spłatę kredytu solidarnie do pełnej wysokości. Kapitał i odsetki od udzielonego kredytu spłacane były w ten sposób, że Bank pobierał z Państwa rachunku bankowego ratę kapitałowo-odsetkową. Oznacza to, że odsetki faktycznie spłacane były równocześnie z ratą kapitałową. Ponoszone koszty odsetkowe były przez Państwa legalnie i zgodnie z przepisami odliczane od dochodu w rocznych zeznaniach podatkowych PIT, w ramach przysługującej Państwu ulgi odsetkowej. W związku z wadami prawnymi zawartej umowy kredytowej, wystąpili Państwo na drogę sądową przeciwko Bankowi. Wyrokiem Sądu (…) w (…) z dnia (…) 2025 r. (sygn. akt (…)) przedmiotowa umowa kredytowa została uznana za nieważną w całości (dokładną datę uprawomocnienia ww. wyroku Sąd Okręgowy w (…) poda do (…) 2026 r.). Nadmieniają Państwo, że doręczony został przez ww. Sąd odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem do pełnomocnika Banku w dniu (…) lipca 2025 r., a Bank rozliczył się z Państwem zgodnie z wyrokiem Sądu, nie wnosząc odwołania i przekazując na Państwa konto rozliczenie nadpłaty kredytu w dniu (…) sierpnia 2025 r. Zgodnie z sentencją oraz uzasadnieniem ww. wyroku Sądu Okręgowego w (…), Bank został zobowiązany do zwrotu na Państwa rzecz wyłącznie kwoty stanowiącej nadpłacony kapitał kredytu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia (…) 2024 r. do dnia zapłaty. Sąd w wyroku z 2025 r. nie nakazał Bankowi zwrotu na rzecz Państwa jakichkolwiek kwot z tytułu zapłaconych przez Państwa odsetek kredytowych. W konsekwencji realizacji wyroku i dokonanych rozliczeń z bankiem w 2025 r.: 1)    otrzymali Państwo fizyczny zwrot środków wyłącznie w kwocie odpowiadającej nadpłaconemu kapitałowi kredytu; 2)    nie otrzymali Państwo od banku ani od żadnego innego podmiotu zwrotu środków finansowych stanowiących równowartość zapłaconych w latach ubiegłych odsetek od kredytu budowlanego; 3)    zapłacone przez Państwo odsetki, które były podstawą odliczeń w ramach ulgi odsetkowej, nie zostaną Państwu fizycznie zwrócone w przyszłości na mocy tego wyroku. Pytania 1.    Czy w związku z wyrokiem sądu z 2025 r. unieważniającym umowę kredytu budowlanego ze skutkiem wstecznym, na podstawie którego Bank zwrócił Państwu wyłącznie kwotę stanowiącą nadpłacony kapitał (bez zwrotu zapłaconych odsetek), są Państwo zobowiązani do doliczenia do dochodu w zeznaniu podatkowym za rok 2025 (lub lata następne) – na podstawie art. 45 ust. 3a ustawy o PIT – kwot odsetek odliczonych w latach ubiegłych od dochodu w ramach ulgi odsetkowej, o której mowa w art. 26b ust. 1 ustawy o PIT? 2.    Czy samo sądowe unieważnienie umowy kredytu budowlanego, w sytuacji gdy nie otrzymali i nie otrzymają Państwo od Banku fizycznego zwrotu środków finansowych stanowiących równowartość zapłaconych w latach ubiegłych odsetek, nakłada na Państwo obowiązek dokonania korekt zeznań podatkowych PIT za lata ubiegłe, w których korzystali Państwo z ulgi odsetkowej na podstawie art. 26b ust. 1 ustawy o PIT? Państwa stanowisko w sprawie W Państwa ocenie, w opisanym stanie faktycznym nie ciąży na Państwu obowiązek doliczenia do dochodu (zwrotu) kwot uprzednio odliczonych w ramach ulgi odsetkowej na podstawie art. 26b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ani też obowiązek korygowania zeznań podatkowych PIT za lata ubiegłe, w których z tej ulgi Państwo korzystali.Uzasadnienie stanowiska 1. Prawidłowość odliczeń w latach ubiegłych. W latach, w których dokonywali Państwo odliczeń w ramach ulgi odsetkowej, spełniali Państwo wszystkie warunki ustawowe określone w art. 26b ustawy o PIT. Wydatki na spłatę odsetek były faktycznie ponoszone przez Państwo, z Państwa własnych środków, na podstawie wówczas wiążącej umowy. Fakt późniejszego unieważnienia umowy kredytowej przez Sąd ze skutkiem wstecznym nie powoduje, że historyczne odliczenia stały się bezprawne. Unieważnienie umowy przez Sąd nie rodzi automatycznego obowiązku składania korekt deklaracji PIT za lata ubiegłe. 2. Brak kluczowej przesłanki z art. 45 ust. 3a ustawy o PIT. Zgodnie z art. 45 ust. 3a ustawy o PIT, obowiązek doliczenia do dochodu uprzednio odliczonych kwot (w tym ulgi odsetkowej) powstaje wyłącznie w sytuacji, gdy podatnik „otrzymał zwrot odliczonych kwot”. Przepis ten wyraźnie wiąże powstanie obowiązku podatkowego z fizycznym, realnym zwrotem środków finansowych na rzecz podatnika. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, na mocy wyroku sądu z 2025 r. Bank dokonał zwrotu wyłącznie nadpłaconego kapitału kredytu. Nie otrzymali Państwo – i na mocy tego wyroku nie otrzymają – fizycznego zwrotu kwot stanowiących zapłacone przez Państwa odsetki. Podsumowując, skoro unieważnienie umowy kredytowej nie obliguje do korekt historycznych deklaracji, a Państwo nie otrzymali od Banku fizycznego zwrotu zapłaconych odsetek, nie są Państwo zobowiązani do doliczania jakichkolwiek kwot z tytułu ulgi odsetkowej do swojego dochodu w zeznaniu podatkowym za rok 2025 ani za lata następne.Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zasady dokonywania odliczeń wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych regulują przepisy art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r. Powołany wyżej przepis art. 26b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że: Od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1, odlicza się, z zastrzeżeniem ust. 2-4, faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi, o którym mowa w art. 3 ust. 1, na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, związanej z: 1. budową budynku mieszkalnego albo 2. wniesieniem wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni mieszkaniowej na nabycie prawa do nowo budowanego budynku mieszkalnego albo lokalu mieszkalnego w takim budynku, albo 3. zakupem nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej, albo 4. nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstanie samodzielne mieszkanie spełniające wymagania określone w przepisach prawa budowlanego. W przepisie art. 26b ust. 4 pkt 1-2 ww. ustawy ustawodawca określił wysokość dokonywanych odliczeń, gdyż są one limitowane. Stosownie do art. 26b ust. 6 ww. ustawy: Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5, mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku za rok podatkowy, w którym podatnik po raz pierwszy odlicza odsetki. Natomiast w myśl art. 26b ust. 7 tej ustawy: Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5 mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku również w roku podatkowym bezpośrednio następującym po roku, w którym podatnik po raz pierwszy odliczył odsetki; w tym przypadku odliczeniu podlega wyłącznie różnica między sumą odsetek przypadających do odliczenia a kwotą odsetek faktycznie odliczonych w roku, w którym podatnik dokonał pierwszego odliczenia. Zgodnie z art. 26b ust. 8 ww. ustawy: Odliczenia dotyczą zapłaconych łącznie przez oboje małżonków. Jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu – odliczeń dokonuje się zgodnie z wnioskami zawartymi w zeznaniach rocznych bądź od dochodu każdego z małżonków, w proporcji wskazanej we wniosku, bądź od dochodu jednego z małżonków. Pomimo uchylenia art. 26b ustawodawca zagwarantował korzystanie z ulgi odsetkowej w ramach praw nabytych. Jak bowiem stanowi art. 9 ust. 1 ustawy z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217 poz. 1588) – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r.: Podatnikowi, któremu w latach 2002-2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o którym mowa w art. 26b ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie prawo odliczania wydatków na spłatę odsetek od tego kredytu (pożyczki), do upływu terminu spłaty określonego w umowie o kredyt (pożyczkę) zawartej przed dniem 1 stycznia 2007 r., nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r. Wskazali Państwo, że w latach w latach 2008-2020 oraz 2022-2023 korzystali Państwo z tzw. ulgi odsetkowej i powzięli Państwo wątpliwość, czy w związku z wyrokiem sądu z 2025 r. unieważniającym umowę kredytu budowlanego, na podstawie którego bank zwrócił Państwu wyłącznie kwotę stanowiącą nadpłacony kapitał (bez zwrotu zapłaconych odsetek), są Państwo zobowiązani do doliczenia do dochodu w zeznaniu podatkowym za rok 2025 (lub lata następne) – na podstawie art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – kwot odsetek odliczonych w latach ubiegłych od dochodu w ramach ulgi odsetkowej oraz, czy samo sądowe unieważnienie umowy kredytu budowlanego, w sytuacji gdy nie otrzymali i nie otrzymają Państwo od banku fizycznego zwrotu środków finansowych stanowiących równowartość zapłaconych w latach ubiegłych odsetek, nakłada na Państwo obowiązek dokonania korekt zeznań podatkowych za lata ubiegłe, w których korzystali Państwo z ulgi odsetkowej. W przypadku zwrotu odsetek ustawodawca przewidział rozwiązane dla tego rodzaju szczególnych sytuacji. Stosownie bowiem do art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Jeżeli podatnik, obliczając podatek należny, dokonał odliczeń od dochodu, podstawy obliczenia podatku lub podatku, a następnie otrzymał zwrot odliczonych kwot (w całości lub w części), w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot, dolicza odpowiednio kwoty poprzednio odliczone. Z powyższego wynika, że rozliczenie z tytułu zwrotu odsetek powinno być dokonane w zeznaniu składanym za ten rok, w którym dojdzie do zwrotu tych odsetek. Tym samym, w przypadku zwrotu odsetek uprzednio odliczonych w ramach ulgi odsetkowej, kredytobiorca nie jest zobowiązany do korygowania zeznań podatkowych za lata, w których korzystał z tej ulgi. Jeśli dochodzi do zwrotu odliczonych wcześniej odsetek, to w zeznaniu rocznym za rok wypłaty tej należności trzeba ją doliczyć do podstawy opodatkowania (dochodu). Wskazać również należy, że samo unieważnienie kredytu nie ma wpływu na rozmiar zobowiązania podatkowego w momencie składania wcześniejszych deklaracji podatkowych. Dopiero wzajemne rozliczenia między bankiem i kredytobiorcą mogą mieć wpływ na zastosowanie ulgi odsetkowej. Zatem, to do zeznania podatkowego za rok, w którym dochodzi do zwrotu przez bank odsetek, kredytobiorca ma obowiązek doliczyć kwoty poprzednio przez niego odliczone w ramach ulgi odsetkowej. Jak wynika z opisu stanu faktycznego, pozostając w ustawowej wspólności majątkowej, w dniu (…) 2005 r. zawarli Państwo z bankiem umowę o kredyt budowlany na sfinansowanie własnych potrzeb mieszkaniowych. Zgodnie z zawartą umową o kredyt, wszyscy kredytobiorcy odpowiadali za spłatę kredytu solidarnie do pełnej wysokości. Kredyt został przeznaczony na cele określone w art. 26b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co uprawniało Państwa do korzystania z tzw. ulgi odsetkowej. W latach 2008-2020 oraz 2022-2023 dokonywali Państwo odliczeń odsetek od kredytu na podstawie zaświadczenia wydawanego co roku na Państwa prośbę przez bank o wysokości odsetek zapłaconych w roku poprzedzającym. Kapitał i odsetki od udzielonego kredytu spłacane były w ten sposób, że bank pobierał z Państwa rachunku bankowego ratę kapitałowo-odsetkową. Oznacza to, że odsetki faktycznie spłacane były równocześnie z ratą kapitałową. Ponoszone koszty odsetkowe były przez Państwa legalnie i zgodnie z przepisami odliczane od dochodu w rocznych zeznaniach podatkowych PIT, w ramach przysługującej Państwu ulgi odsetkowej. W związku z wadami prawnymi zawartej umowy kredytowej, wystąpili Państwo na drogę sądową przeciwko Bankowi. Wyrokiem Sądu Okręgowego przedmiotowa umowa kredytowa została uznana za nieważną w całości (dokładną datę uprawomocnienia ww. wyroku Sąd Okręgowy poda do (…) 2026 r.). Doręczony został przez ww. Sąd odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem do pełnomocnika banku w dniu (…) 2025 r., a bank rozliczył się z Państwem zgodnie z wyrokiem Sądu, nie wnosząc odwołania i przekazując na Państwa konto rozliczenie nadpłaty kredytu w dniu (…) sierpnia 2025 r. Zgodnie z sentencją oraz uzasadnieniem ww. wyroku Sądu Okręgowego, bank został zobowiązany do zwrotu na Państwa rzecz wyłącznie kwoty stanowiącej nadpłacony kapitał kredytu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia (…) 2024 r. do dnia zapłaty. Sąd w wyroku z 2025 r. nie nakazał bankowi zwrotu na rzecz Państwa jakichkolwiek kwot z tytułu zapłaconych przez Państwa odsetek kredytowych. W konsekwencji realizacji wyroku i dokonanych rozliczeń z bankiem w 2025 r.: 1)    otrzymali Państwo fizyczny zwrot środków wyłącznie w kwocie odpowiadającej nadpłaconemu kapitałowi kredytu; 2)    nie otrzymali Państwo od banku ani od żadnego innego podmiotu zwrotu środków finansowych stanowiących równowartość zapłaconych w latach ubiegłych odsetek od kredytu budowlanego; 3)    zapłacone przez Państwo odsetki, które były podstawą odliczeń w ramach ulgi odsetkowej, nie zostaną Państwu fizycznie zwrócone w przyszłości na mocy tego wyroku. Skoro zatem nie doszło i jak Państwo wskazują, nie dojdzie do rozliczenia lub zwrotu przez bank w jakiejkolwiek części środków wpłaconych uprzednio przez Państwa do banku tytułem odsetek od kredytu, które zostały następnie odliczone przez Państwa w ramach ulgi odsetkowej, nie są Państwo zobowiązani do doliczenia do dochodu – na podstawie art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – kwot odsetek odliczonych w latach ubiegłych od dochodu w ramach ulgi odsetkowej w zeznaniu podatkowym za rok 2025 ani za lata następne. Nie są Państwo również zobowiązani do dokonania korekt zeznań podatkowych za lata ubiegłe, w których korzystali Państwo z ulgi odsetkowej.Dodatkowe informacjeInformacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowaną, która jest stroną postępowania Pani B.C. (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.