0113-KDIPT2-3.4011.272.2026.3.MS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej 12 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 20 kwietnia 2025 r. (wpływ 24 kwietnia 2025 r.) oraz pismem z 12 maja 2026 r. (data wpływu 14 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem wspólnym1. Zainteresowany będący stroną postępowania: X2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania: YOpis stanu faktycznego W dniu 15 lutego 2008 r. zawarli Państwo umowę kredytu hipotecznego w walucie wymienialnej nr  z Bankiem z siedzibą w …. Kredyt został przeznaczony na zakup mieszkania, zgodnie z zawartą umową. W związku z obecnością w umowie klauzul abuzywnych skierowali Państwo sprawę na drogę postępowania sądowego do Sądu …, wnosząc o: 1)    zasądzenie od strony pozwanej łącznie na rzecz powodów X i Y kwoty 175 171,30 zł (słownie: sto siedemdziesiąt pięć tysięcy sto siedemdziesiąt jeden złotych 30/100) oraz 410,87 CHF (słownie: czterysta dziesięć franków szwajcarskich 87/100) tytułem zwrotu nienależnych świadczeń wykonywanych na rzecz pozwanego w okresie od … 2008 r. do … 2024 r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od tej kwoty, od dnia … 2024 r. do dnia zapłaty; 2)    ustalenie nieistnienia pomiędzy stronami stosunku prawnego kredytu wynikającego z umowy kredytu hipotecznego w walucie wymienialnej nr … z dnia …. 2008 r. W toku postępowania doszli Państwo do porozumienia z bankiem i w dniu … 2025 r. na rozprawie, podpisali Państwo ugodę sądową. Na mocy, której bank umorzył pozostałą część kapitału „Strony zgodnie postanawiają, że kwota zadłużenia z tytułu Umowy, wynosząca 6 660,22 CHF będzie przeliczona na walutę polską (PLN) po średnim kursie walut obcych ogłaszanym przez NBP ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień zawarcia Ugody”, „Strony zgodnie postanawiają, że po przewalutowaniu zostanie dokonane umorzenie zadłużenia z tytułu kredytu o którym mowa w ppkt 2.1”. Ponadto „Bank dodatkowo wypłaci Kredytobiorcy kwotę 106 000 zł, w związku z rozliczeniem Umowy na rachunek bankowy nr… w terminie miesiąca od dnia zawarcia Ugody.” oraz zwrócił koszty zastępstwa procesowego. Kwota jaką Bank Państwu wypłacił stanowi zwrot środków pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy kredytu uiścili Państwo na rzecz Banku tytułem spłaty rat kapitałowych oraz odsetkowych. Wypłacona przez Bank przedmiotowa kwota nie stanowi przysporzenia ponad kwoty uiszczone tytułem spłaty kredytu. Kredyt otrzymali Państwo w wysokości 88 040,17 zł a spłat rat kapitałowo - odsetkowych dokonali Państwo 108 309,49 zł. Do ugody było również dołączone oświadczenie, że spełniają Państwo warunki określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Warunki te spełnili Państwo, dlatego podpisali Państwo ww. oświadczenie. Mimo złożonego oświadczenia o skorzystaniu z prawa ze zwolnienia zgodnie ze wskazanym rozporządzeniem, Bank wystawił PIT-11, zarówno Panu, jak i Pana małżonce po 53 000 zł, łącznie 106 000 zł, kwalifikując całą sumę jako świadczenie. Uzupełnienie wniosku Uzupełniając wniosek udzielili Państwo odpowiedzi na moje pytania, tj.: Na pytanie: Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) posiadają Państwo nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce? Odpowiedzieli Państwo: Tak. Na pytanie: Czy podmiot, z którym zawarli Państwo w 2008 r. umowę kredytu hipotecznego, jest/był podmiotem, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów? Odpowiedzieli Państwo: Tak. Na pytanie: Czy zawarli Państwo umowę kredytu hipotecznego denominowanego (waloryzowanego) kursem waluty CHF? Odpowiedzieli Państwo: Tak. Na pytanie: Czy kredyt hipoteczny zaciągnęli Państwo w celu sfinansowania zakupu lokalu mieszkalnego związanego z zaspokojeniem własnych potrzeb mieszkaniowych? Odpowiedzieli Państwo: Tak. Na pytanie: Czy mieszkanie, na które został zaciągnięty w 2008 r. kredyt hipoteczny jest położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej? Odpowiedzieli Państwo: Tak. Na pytanie: Czy ww. kredyt był/jest zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej? Odpowiedzieli Państwo: Tak. Na pytanie: Czy kredyt hipoteczny został przez Państwa pozyskany i był w całości wydatkowany na cele wskazane w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (zakup lokalu mieszkalnego)? Odpowiedzieli Państwo: Tak. Na pytanie: Czy korzystali Państwo z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego? Jeżeli tak, to czy kredyt ten dotyczył inwestycji mieszkaniowej, na którą został zaciągnięty kredyt hipoteczny w 2008 r., o której mowa we wniosku, czy innej inwestycji mieszkaniowej? Odpowiedzieli Państwo: Nie. Na pytanie: Czy kwota 106 000 zł wypłacona na podstawie ugody zawartej z bankiem stanowi w całości zwrot kwot zapłaconych przez Państwa na rzecz banku (w szczególności rat kapitałowo-odsetkowych)? Odpowiedzieli Państwo: Kwota 106 000 zł stanowi zwrot rat kapitałowo-odsetkowych, jednakże do banku tytułem spłaty rat uiścili Państwo około 108 000 zł. Na pytanie: Czy kwota 106 000 zł przekracza łączną wartość kwot zapłaconych przez Państwa na rzecz banku w wykonaniu umowy kredytu hipotecznego? Odpowiedzieli Państwo: Nie. Na pytanie: Czy kwota 106 000 zł obejmuje w całości lub w części jakiekolwiek dodatkowe świadczenie (np. wynagrodzenie, rekompensatę lub inne świadczenie związane z zawarciem ugody, w tym ze zrzeczeniem się roszczeń)? W przypadku odpowiedzi twierdzącej proszę o wskazanie, jaka część tej kwoty stanowi takie świadczenie. Odpowiedzieli Państwo: Nie. Kwota 106 000 zł stanowi wyłącznie zwrot rat kapitałowo-odsetkowych.Pytanie Czy wypłacona przez Bank kwota 106 000 zł, stanowi dla Państwa przychód i czy w związku z tym mają Państwo obowiązek zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie przepisów tej ustawy?Państwa stanowisko w sprawie W Państwa opinii, nie jesteście Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od kwoty 106 000 zł, którą otrzymali Państwo w wyniku zawartej Ugody z Bankiem. Kwota wypłacona przez Bank została ustalona w oparciu o wyliczenia obejmujące wszystkie wpłaty dokonane przez Kredytobiorców tytułem rat kapitałowo-odsetkowych oraz odsetek, zgodnie z zaświadczeniami wydanymi przez Bank. W toku postępowania wskazano, że suma dokonanych spłat przewyższała kwotę faktycznie udzielonego kapitału kredytu. Wypłacona kwota stanowiła zatem zwrot nadpłaconych rat i odsetek, a nie jakiekolwiek dodatkowe świadczenie, wynagrodzenie czy rekompensatę za zrzeczenie się roszczeń. Otrzymany zwrot nie stanowi żadnego definitywnego przysporzenia majątkowego. Prowadzi on jedynie do przywrócenia stanu zgodnego z prawem, będącego następstwem wyeliminowania z umowy kredytowej postanowień abuzywnych oraz rozliczenia stron w związku z jej zakwestionowaniem. Świadczenie to ma charakter restytucyjny (zwrotny), a nie przychodowy. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem organów podatkowych oraz wykładnią art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., przychodem podatkowym może być wyłącznie takie świadczenie, które: ·         powoduje definitywny przyrost majątkowy po stronie podatnika (zwiększenie aktywów lub zmniejszenie pasywów), ·         ma charakter trwały i bezzwrotny, ·         może zostać przyporządkowane do konkretnego źródła przychodu wskazanego w art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f. W przedmiotowej sprawie brak jest możliwości przyporządkowania wypłaconej kwoty do jakiegokolwiek źródła przychodu, w tym również do „innych źródeł” w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. Świadczenie to nie stanowi bowiem nowego przysporzenia, lecz wyłącznie zwrot uprzednio spełnionych świadczeń pieniężnych. Ponadto, wskazujecie Państwo, że w innych podobnych sytuacjach były już wydane korzystne dla kredytobiorców interpretacje indywidualne takie jak: ·         0113-KDIPT2-2.4011 431.2025.2.DA, ·         0112-KDIL2-1 4011.281.2025.1.KF. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Reguły dotyczące opodatkowania Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą: -      dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz -      dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników). W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów. Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy: Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są: -      pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”; -      pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika. Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie. Źródła przychodów Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy: Źródłami przychodów są inne źródła. Przychody z poszczególnych źródeł przychodów i zasady ich ustalania zostały uregulowane w art. 12-20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, oznacza, że katalog przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty. Nie oznacza to jednak, że każda kwota otrzymana przez podatnika może zostać zakwalifikowana jako przychód z innych źródeł. Warunkiem takiej kwalifikacji jest wystąpienie przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc realnego i definitywnego przysporzenia majątkowego. Powyższy przepis nie może stanowić samodzielnej podstawy opodatkowania świadczenia, które nie powoduje zwiększenia majątku podatnika. Przychody z innych źródeł obejmują różnego rodzaju świadczenia, które mają charakter przysporzenia majątkowego. Nie obejmują natomiast zwrotu kwot wcześniej uiszczonych przez podatnika, jeżeli zwrot ten nie przekracza wartości wcześniejszych wpłat i nie zawiera elementu dodatkowego świadczenia. Skutki podatkowe zwrotu przez bank ustalonej kwoty Ugoda – jako jeden z typów umów – regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego. Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795): Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać. Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia, itp. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać. Jeżeli kredytobiorcy ponoszą solidarną odpowiedzialność za zobowiązania wynikające z umowy kredytowej, czyli zgodnie z umową kredytobiorcy odpowiadają solidarnie za kredyt, to podatnik jako kredytobiorca solidarny za zadłużenie wynikające z tej umowy również odpowiada solidarnie, a więc do pełnej wysokości. Na podstawie przepisu art. 366 § 1 i § 2 ustawy Kodeks cywilny: § 1. Kilku dłużników może być zobowiązanych w ten sposób, że wierzyciel może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych (solidarność dłużników). § 2. Aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani. Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.): Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe. Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego. Nie stanowią przychodu podatkowego kwoty, które mają charakter zwrotny albo restytucyjny, czyli służą jedynie zwrotowi podatnikowi środków wcześniej przez niego wydatkowanych. W takim przypadku nie dochodzi do wzbogacenia podatnika, lecz jedynie do przywrócenia stanu majątkowego sprzed poniesienia określonego wydatku. Zwrot rat kapitałowo-odsetkowych zapłaconych wcześniej na rzecz Banku, jeżeli nie przekracza sumy dokonanych wpłat i nie obejmuje dodatkowych elementów, takich jak wynagrodzenie, rekompensata, odszkodowanie czy świadczenie za zrzeczenie się roszczeń, nie powoduje powstania przychodu podatkowego. Taka wypłata stanowi ekonomicznie zwrot własnych środków podatnika. Zastosowanie przepisów do Państwa sprawy W przedstawionej sprawie Bank wypłacił Państwu łącznie kwotę 106 000 zł, wykazując po 53 000 zł u każdego z Państwa w informacjach PIT-11. Z uzupełnienia wniosku wynika, że kwota 106 000 zł stanowi wyłącznie zwrot rat kapitałowo-odsetkowych uiszczonych wcześniej przez Państwa na rzecz Banku. Wskazali Państwo, że tytułem spłaty rat uiścili Państwo na rzecz Banku około 108 000 zł, a więc wypłacona przez Bank kwota 106 000 zł nie przekracza łącznej wartości świadczeń spełnionych przez Państwa na rzecz Banku w wykonaniu umowy kredytu hipotecznego. Wskazali Państwo również, że wypłacona kwota nie obejmuje żadnego dodatkowego świadczenia, w szczególności wynagrodzenia, rekompensaty ani świadczenia związanego z zawarciem ugody, w tym ze zrzeczeniem się roszczeń. W konsekwencji wypłata kwoty 106 000 zł nie skutkuje powstaniem po Państwa stronie realnego i definitywnego przysporzenia majątkowego. Otrzymując tę kwotę, odzyskali Państwo część środków wcześniej wpłaconych do Banku. Nie nastąpiło zatem zwiększenie Państwa majątku ponad wartość uprzednio poniesionych wydatków. Kwota ta ma charakter restytucyjny, a nie przychodowy. Nie można więc uznać, że otrzymana przez Państwa kwota 106 000 zł stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kwoty tej nie można również zakwalifikować jako przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 tej ustawy. W opisanej sytuacji nie występuje bowiem podstawowy warunek powstania przychodu, tj. definitywne przysporzenie majątkowe po Państwa stronie. Okoliczność, że Bank wystawił informacje PIT-11, nie zmienia kwalifikacji podatkowej otrzymanej przez Państwa kwoty. Informacja PIT-11 ma charakter informacyjny i nie tworzy obowiązku podatkowego, jeżeli z przepisów ustawy oraz okoliczności sprawy wynika, że przychód podatkowy nie powstał. O powstaniu przychodu decyduje rzeczywisty charakter otrzymanego świadczenia, a nie samo wykazanie kwoty przez Bank w informacji podatkowej. Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa podatkowego, należy stwierdzić, że wypłacona przez Bank kwota 106 000 zł nie stanowi dla Państwa przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji nie są Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od tej kwoty. Wobec powyższego Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe. Wyjaśniam również, że rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów/przychodów związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 1672) zostało wydane na podstawie art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), z uwagi na zakres Państwa pytania, dotyczącego wyłącznie wypłaty kwoty 106 000 zł, nie stanowi podstawy rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. W odniesieniu do tej kwoty decydujące znaczenie ma bowiem brak powstania przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.Dodatkowe informacjeInformacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Wydając interpretacje indywidualne nie weryfikuję kwot i obliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, to na podatniku spoczywa obowiązek określenia podstawy opodatkowania, a prawidłowość takiego obliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym. Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone. Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego. Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowaną, która jest stroną postępowania Pan X (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.