0113-KDIPT2-3.4011.330.2026.2.MS

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 6 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 10 maja 2026 r. (data wpływu 10 maja 2026 r.) Treść wniosku jest następująca:Opis stanu faktycznego Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą obywatelstwo polskie. Do dnia 28 lutego 2022 r. Wnioskodawca zamieszkiwał w Polsce. Następnie, od dnia 1 marca 2022 r. Wnioskodawca przeniósł swoje miejsce zamieszkania do Stanów Zjednoczonych Ameryki. Od momentu wyjazdu do USA Wnioskodawca: -        podjął pracę zarobkową na terytorium Stanów Zjednoczonych, posiadał miejsce zamieszkania na terytorium USA, posiadał tam centrum interesów życiowych i gospodarczych, -        podlegał w USA nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu jako rezydent podatkowy, -        rozliczał się z całości swoich dochodów w USA. Wnioskodawca nie posiadał w tym okresie centrum interesów życiowych w Polsce. Wnioskodawca przebywał w USA nieprzerwanie do dnia 31 grudnia 2024 r. Od dnia 1 stycznia 2025 r. Wnioskodawca powrócił do Polski, gdzie ponownie podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.Uzupełnienie opisu stanu faktycznego W okresie od 1 stycznia 2022 r. do 28 lutego 2022 r. centrum interesów osobistych i gospodarczych Wnioskodawcy znajdowało się w Polsce. Od dnia 1 stycznia 2025 r., w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Wnioskodawca podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 1 w zw. z ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski Wnioskodawca posiadał obywatelstwo polskie. Wnioskodawca posiada dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Stanach Zjednoczonych w okresie od 1 marca 2022 r. do 31 grudnia 2024 r. Wnioskodawca posiada w szczególności: -        amerykańskie zeznania podatkowe składane jako rezydent podatkowy USA, -        dokumenty potwierdzające zatrudnienie w USA, -        dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania w USA, -        dokumenty bankowe oraz dokumentację związaną z funkcjonowaniem i aktywnością życiową na terytorium Stanów Zjednoczonych. Dokumenty te potwierdzają, że od dnia 1 marca 2022 r. centrum interesów osobistych i gospodarczych Wnioskodawcy znajdowało się w Stanach Zjednoczonych oraz że Wnioskodawca podlegał tam nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu jako rezydent podatkowy. Wnioskodawca nie posiada certyfikatu rezydencji podatkowej wydanego przez administrację podatkową Stanów Zjednoczonych. Wnioskodawca przewiduje, że suma osiąganych przychodów w latach podatkowych, w których zamierza skorzystać z ulgi na powrót, może przekroczyć kwotę 85 528 zł. Wnioskodawca ma świadomość, że zwolnieniem w ramach ulgi na powrót objęte są przychody wyłącznie do wysokości limitu określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W okresie, w którym Wnioskodawca zamierza skorzystać z ulgi na powrót, uzyskuje/będzie uzyskiwał przychody ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca nie uzyskuje i nie planuje uzyskiwać przychodów z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8 ustawy, z pozarolniczej działalności gospodarczej, z zasiłku macierzyńskiego. Przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę nie są opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym, zwolnione od podatku dochodowego, ani nie są przychodami, od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Wnioskodawca nie korzystał dotychczas, ani w całości, ani w części z ulgi na powrót. Wnioskodawca zamierza skorzystać z ulgi na powrót w latach podatkowych 2025-2028.Pytanie Czy w przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawca spełnia warunki do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności czy spełniony jest warunek zamieszkiwania poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres co najmniej trzech lat?Pana stanowisko w sprawie (po uzupełnieniu) Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia On warunki do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma ustalenie, czy Wnioskodawca spełnia warunek zamieszkiwania poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres co najmniej trzech lat. Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski uważa się osobę fizyczną, która posiada na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Od dnia 1 marca 2022 r. Wnioskodawca przeniósł swoje miejsce zamieszkania do Stanów Zjednoczonych Ameryki i od tego momentu posiadał tam centrum interesów życiowych oraz podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu jako rezydent podatkowy. Tym samym od tego momentu nie spełniał przesłanek uznania go za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski. W konsekwencji należy uznać, że od dnia 1 marca 2022 r. miejscem zamieszkania Wnioskodawcy dla celów podatkowych były Stany Zjednoczone, a więc znajdowało się ono poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że okres zamieszkiwania poza Polską obejmuje: część 2022 r. (od momentu zmiany rezydencji podatkowej), cały rok 2023, cały rok 2024. Warunek zamieszkiwania poza terytorium Polski przez okres co najmniej trzech lat należy interpretować w oparciu o faktyczne miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów podatkowych, a nie wyłącznie poprzez odniesienie do pełnych lat kalendarzowych. W świetle powyższego należy uznać, że Wnioskodawca spełnia warunek zamieszkiwania poza Polską przez wymagany okres, gdyż przez ponad trzy lata posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Stanach Zjednoczonych. Dodatkowo, od dnia 1 stycznia 2025 r. Wnioskodawca ponownie posiada miejsce zamieszkania w Polsce i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W konsekwencji Wnioskodawca spełnia wszystkie warunki do skorzystania z ulgi na powrót. W ocenie Wnioskodawcy, pomimo że do dnia 28 lutego 2022 r. centrum interesów osobistych i gospodarczych znajdowało się w Polsce, od dnia 1 marca 2022 r. Wnioskodawca posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Stanach Zjednoczonych oraz podlegał tam nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W konsekwencji okres zamieszkiwania poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy liczyć od dnia zmiany rezydencji podatkowej, tj. od dnia 1 marca 2022 r. Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, spełniony został warunek zamieszkiwania poza terytorium Polski przez okres co najmniej trzech lat, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są: Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte: a)    ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy, b)    z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8, c)    z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, d)    z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa -        w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44. Zwolnienie to ma charakter szczególny. Oznacza to, że może być zastosowane wyłącznie w przypadku łącznego spełnienia wszystkich warunków określonych przez ustawodawcę. Niespełnienie któregokolwiek z nich skutkuje brakiem prawa do zastosowania tego zwolnienia. Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy: Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Warunki zastosowania omawianego zwolnienia zostały określone w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy: Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że: 1)     w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz 2)     podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym: a)     trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz b)     okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz 3)    podatnik: a)     posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub b)     miał miejsce zamieszkania: -        nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub -        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz 4)    posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz 5)    nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia – w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z tym przepisem zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy, przysługuje pod warunkiem, że w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym: -        trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz -        okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto podatnik powinien spełnić jeden z warunków dotyczących obywatelstwa albo wcześniejszego miejsca zamieszkania w państwie wskazanym w tym przepisie, posiadać certyfikat rezydencji albo inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia, a także nie korzystać uprzednio, w całości ani w części, z tego zwolnienia. W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy: Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł. Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że: Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r. Z powyższych regulacji wynika, że ulga na powrót jest preferencją podatkową o charakterze szczególnym. Możliwość skorzystania z niej jest uzależniona od łącznego spełnienia wszystkich warunków wskazanych w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Niespełnienie choćby jednego z tych warunków wyłącza prawo do zastosowania zwolnienia. Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy: Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy: Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1)    posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2)    przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Przepis art. 3 ust. 1a ustawy posługuje się spójnikiem „lub”. Oznacza to, że wystarczy spełnienie jednej z wymienionych przesłanek, tj. posiadanie w Polsce centrum interesów osobistych lub gospodarczych albo pobyt w Polsce dłużej niż 183 dni w roku podatkowym, aby uznać osobę fizyczną za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy: Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). W myśl natomiast art. 4a ustawy: Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Z przepisu tego wynika, że dla uznania osoby fizycznej za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wystarczające jest spełnienie jednej z wymienionych przesłanek. Jeżeli zatem podatnik posiada na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych, to posiada miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że do 28 lutego 2022 r. zamieszkiwał Pan w Polsce. W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że w okresie od 1 stycznia 2022 r. do 28 lutego 2022 r. Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych znajdowało się w Polsce. Oznacza to, że w tym okresie posiadał Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z opisu sprawy wynika również, że od 1 marca 2022 r. przeniósł Pan miejsce zamieszkania do Stanów Zjednoczonych Ameryki. Od tego momentu posiadał Pan tam centrum interesów osobistych i gospodarczych, podjął Pan pracę zarobkową na terytorium Stanów Zjednoczonych, posiadał tam miejsce zamieszkania oraz podlegał w USA nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu jako rezydent podatkowy. Następnie od 1 stycznia 2025 r. powrócił Pan do Polski i od tej daty, w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W omawianej sprawie rokiem, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest 2025 r. W konsekwencji, w celu ustalenia prawa do zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy odnieść przedstawiony opis sprawy do warunku wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 2 tej ustawy, tj. ustalić, czy nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio 2025 r. Trzema latami kalendarzowymi poprzedzającymi bezpośrednio 2025 r. są lata: 2022, 2023 i 2024. Ustawodawca w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, posłużył się pojęciem „trzech lat kalendarzowych”, a nie dowolnego okresu trzech lat liczonego od dnia wyjazdu z Polski albo od dnia zmiany rezydencji podatkowej. Oznacza to, że warunek ten należy odnosić do pełnych lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok powrotu do Polski. Nie można zatem uznać, że w Pana sprawie wystarczające jest wykazanie, że od 1 marca 2022 r. do 31 grudnia 2024 r. Pana miejsce zamieszkania znajdowało się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, skoro rokiem przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski jest 2025 r., a trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio ten rok to lata 2022, 2023 i 2024. Okres od 1 marca 2022 r. do 31 grudnia 2024 r. nie obejmuje bowiem pełnych trzech lat kalendarzowych poprzedzających 2025 r. Obejmuje on jedynie część 2022 r. oraz pełne lata 2023 i 2024. Tymczasem warunek wynikający z art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymaga, aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez cały rok kalendarzowy 2022, cały rok kalendarzowy 2023 oraz cały rok kalendarzowy 2024. Jak wskazał Pan we wniosku i jego uzupełnieniu, w okresie od 1 stycznia 2022 r. do 28 lutego 2022 r. Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych znajdowało się w Polsce. W tym okresie posiadał Pan zatem miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Skoro zatem w jednym z trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok powrotu do Polski, tj. w 2022 r., posiadał Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, to nie został spełniony warunek określony w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Bez znaczenia dla tej oceny pozostaje okoliczność, że od 1 marca 2022 r. posiadał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Stanach Zjednoczonych Ameryki oraz że posiada Pan dokumenty potwierdzające ten fakt. Dokumenty te mogą potwierdzać Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza Polską od 1 marca 2022 r., jednak nie zmieniają faktu, że w okresie od 1 stycznia 2022 r. do 28 lutego 2022 r. posiadał Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy, należy przyjąć, że od 1 marca 2022 r. do 31 grudnia 2024 r. Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych znajdowało się w Stanach Zjednoczonych. Okoliczność ta nie jest jednak wystarczająca do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ dla skorzystania z tej preferencji konieczne jest spełnienie wszystkich warunków określonych w art. 21 ust. 43 ustawy, w tym warunku dotyczącego braku miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie wskazanym w art. 21 ust. 43 pkt 2 ww. ustawy. Również fakt posiadania obywatelstwa polskiego, uzyskiwania przychodów ze stosunku pracy, podlegania od 1 stycznia 2025 r. nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, niekorzystania wcześniej z ulgi na powrót oraz posiadania dokumentów potwierdzających rezydencję podatkową w USA nie przesądza o prawie do zwolnienia, jeżeli nie został spełniony warunek z art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Warunki zastosowania zwolnienia muszą być bowiem spełnione łącznie. Brak spełnienia jednego z nich wyklucza możliwość zastosowania zwolnienia, niezależnie od spełnienia pozostałych przesłanek. W konsekwencji, skoro w 2022 r., tj. w jednym z trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym przeniósł Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadał Pan miejsce zamieszkania na terytorium Polski, nie spełnia Pan warunku określonego w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec powyższego nie przysługuje Panu prawo do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z przeniesieniem miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od 1 stycznia 2025 r. Zatem, Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako: „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.