0113-KDWPT.4011.265.2026.1.IS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 6 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego 1.    … października 2019 r. (akt notarialny Rep. … Nr …/…) Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem nabyła nieruchomość lokalową (prawo odrębnej własności) mieszkalną położoną w … na ul. …. Nabycie nastąpiło do majątku wspólnego małżeńskiego. 2.    … czerwca 2021 r. małżonkowie zawarli notarialną umowę majątkową małżeńską, na podstawie której wprowadzili w ich małżeństwie ustrój rozdzielności majątkowej (akt notarialny Rep. … Nr …/…). 3.    … października 2021 r. małżonkowie nabyli dodatkowo (akt notarialny Rep. … Nr …/…) udziały w prawie własności nieruchomości stanowiącej miejsca parkingowe. Z uwagi na to, iż w małżeństwie obowiązywał już ustrój rozdzielności majątkowej, każdy z małżonków nabył udział w wysokości 1/60. 4.    … czerwca 2023 r. (akt notarialny Rep. … Nr …/…) małżonkowie dokonali częściowego podziału majątku wspólnego w formie jednego aktu notarialnego, na mocy którego nieruchomość lokalowa (opisana w pkt 1) została przyznana w całości Wnioskodawczyni na wyłączną własność, bez spłaty, a to wobec dalszej części aktu notarialnego. Jednocześnie bowiem, w akcie notarialnym wskazano, iż ostateczna spłata hipoteki, która obciążała przedmiotową nieruchomość nastąpiła ze środków pochodzących z majątku osobistego Wnioskodawczyni, po ustanowieniu rozdzielności majątkowej. Mocą tego samego aktu notarialnego, mąż Wnioskodawczyni darował Jej udział (umowa darowizny) w wysokości 1/60 w prawie własności nieruchomości stanowiącej miejsca parkingowe (opisanej w pkt 2). Jednocześnie, w ramach tej samej umowy i wzajemnych rozliczeń i zachowania równości udziałów, Wnioskodawczyni darowała mężowi inną nieruchomość, stanowiącą Jej majątek osobisty. W ten sposób strony dokonały wzajemnych rozliczeń majątkowych z zachowaniem równości udziałów w majątku wspólnym. Strony zrzekły się nadto wzajemnych dalszych roszczeń z tytułu składników majątku będących przedmiotem umowy. 5.    … lutego 2025 r. (akt notarialny Rep. … Nr …/…) Wnioskodawczyni dokonała odpłatnego zbycia nieruchomości lokalowej (opisanej w pkt 1) oraz udziału (2/6) w nieruchomości stanowiącej miejsca parkingowe (opisanej w pkt 2) na rzecz osoby trzeciej. Pytanie Czy zbycie przez Wnioskodawczynię nieruchomości lokalowej (opisanej w pkt 1) na skutek umowy sprzedaży z … lutego 2025 r. (opisanej w pkt 5) będzie stanowiło odpłatne zbycie nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i czy Wnioskodawczyni zobowiązana jest do zapłaty z tego tytułu podatku dochodowego? Pani stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawczyni, dla celów określenia skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowe znaczenie ma moment jej pierwotnego nabycia, tj. 2019 r., kiedy to nieruchomość lokalowa (opisana w pkt 1) została nabyta do majątku wspólnego małżonków, nie zaś moment, gdy Wnioskodawczyni stała się wyłącznym właścicielem nieruchomości lokalowej (opisanej w pkt 1) na skutek podziału majątku dorobkowego małżonków (opisanego w pkt 4) w 2023 r. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, w szczególności wyrażoną w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 maja 2017 r. (II FPS 2/17), za datę nabycia nieruchomości w przypadku małżonków pozostających we wspólności majątkowej uznaje się moment jej nabycia do majątku wspólnego, a nie datę późniejszego podziału majątku. W niniejszej sprawie podział majątku wspólnego oraz wzajemne rozliczenia stron zostały dokonane w ramach jednego aktu notarialnego, co jednoznacznie wskazuje, że czynności te stanowiły element kompleksowego podziału majątku, a nie odrębne, niezależne zdarzenia prawne. Tym samym, pomimo iż podział majątku (nieruchomości lokalowej opisanej w pkt 1) nastąpił bez spłat, rozliczenie spłaty kredytu hipotecznego oraz przeniesienie własności innej nieruchomości na rzecz byłego małżonka (darowizna) należy traktować jako element rozliczenia majątkowego między stronami, zachowującego równe udziały w majątku. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawczyni nie doszło do „nowego” nabycia nieruchomości przez Wnioskodawczynię w 2023 r., a datą jej nabycia pozostaje 2019 r. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podlega odpłatne zbycie nieruchomości dokonane przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. W analizowanym stanie faktycznym pięcioletni termin należy liczyć od końca 2019 r., a zatem upłynął on 31 grudnia 2024 r. Odpłatne zbycie nieruchomości na rzecz osoby trzeciej w 2025 r. nastąpiło więc po upływie wskazanego terminu, co oznacza, że nie stanowi ono źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że sprzedaż nieruchomości mieszkaniowej dokonana w 2025 r. nie rodzi obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):  Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Z kolei, jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a)    nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)    prawa wieczystego użytkowania gruntów, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1071 ze zm.). Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy Kodeks cywilny: Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo, że strony inaczej postanowiły. Biorąc pod uwagę, że lokal mieszkalny został nabyty przez Panią i Pani męża w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236). Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu: W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku. Wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności – tzw. „współwłasność łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Współwłasność łączna, w tym wypadku wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości udziałów każdego współwłaściciela. Zgodnie z art. 47 § 1 ww. Kodeksu: Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa. Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 ww. Kodeksu) albo z mocy prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 ww. Kodeksu). Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania. Stosownie natomiast do art. 501 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Przepis ten nie wyłącza zastosowania art. 43 § 2 i 3. Z reguły jest to stan przejściowy, który prowadzi do podziału majątku, choć – jak wynika z dyspozycji przepisu art. 211 ustawy Kodeks cywilny – podział ten nie jest obowiązkowy. Zgodnie bowiem z tym przepisem: Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości. Zgodnie z art. 1037 Kodeksu cywilnego w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków. Jak stanowi art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że … października 2019 r. wraz z małżonkiem nabyła Pani nieruchomość lokalową (prawo odrębnej własności) mieszkalną. Nabycie nastąpiło do majątku wspólnego małżeńskiego. … czerwca 2021 r. małżonkowie zawarli notarialną umowę majątkową małżeńską, na podstawie której wprowadzili w ich małżeństwie ustrój rozdzielności majątkowej. … lutego 2025 r. dokonała Pani odpłatnego zbycia nieruchomości lokalowej na rzecz osoby trzeciej. W rozpatrywanej sprawie należy więc zwrócić uwagę, że w przypadku gdy ww. lokal mieszkalny należał do majątku wspólnego Pani i Pani męża, to w wyniku ustanowienie rozdzielności  majątkowej i  przeprowadzenia podziału majątku wspólnego nie nastąpiło nabycie udziału w ww. nieruchomości przez Panią. W przypadku podziału majątku wspólnego nie dochodzi bowiem do nabycia udziału w nieruchomości przez małżonka, jeżeli nieruchomość należała do ich majątku wspólnego. Zatem, za datę nabycia przedmiotowego lokalu mieszkalnego, należy w Pani sytuacji przyjąć datę jego nabycia do majątku wspólnego małżonków, czyli Pani i Pani męża, tj. 2019 r. Zatem, pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych upłynął z dniem 31 grudnia 2024 r. Reasumując, sprzedaż w 2025 r. przedmiotowej nieruchomości nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, gdyż została dokonana po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lokalu mieszkalnego do majątku wspólnego małżonków. Zatem, z tytułu odpłatnego zbycia ww. nieruchomości nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Dodatkowe informacje W odniesieniu do powołanego przez Panią wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego należy stwierdzić, że zapadł ona w indywidualnej sprawie i nie jest wiążący dla organu wydającego niniejszą interpretację. Podkreślamy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonaliśmy wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnić od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie przedstawionego stanu faktycznego. Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.