0113-KDWPT.4011.269.2026.2.MH

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 4 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 25 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Od lat siedemdziesiątych XX wieku do około 2010 r. tworzyła Pani kolekcję staroci z różnych dziedzin kolekcjonerskich. W skład kolekcji wchodzą monety, odznaki, książki, dokumenty, grafiki, bagnety, szable, medale, pocztówki, zdjęcia, bibeloty i inne przedmioty, które z jakiegoś powodu spodobały się Pani i kupowała je Pani do kolekcji. Obecnie, od około 15 lat już nie rozwija Pani swojego zbioru. Ze względu na wiek i zmianę priorytetów życiowych planuje Pani sprzedaż kolekcji. Jeśli nie uda się jej sprzedać w całości, będzie Pani zmuszona sprzedawać ją na sztuki, np. na ... czy innych tego typu platformach sprzedażowych. Z racji tego, że kolekcja powstawała przez prawie 40 lat i liczy tysiące pozycji, a Pani ma ograniczone możliwości choćby z racji wieku, wyprzedaż może potrwać dłuższy czas. Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego 25 czerwca 2026 r. udzieliła Pani odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu: 1)    Czy prowadzi Pani pozarolniczą działalność gospodarczą? Jeśli tak – jaki jest zakres i przedmiot Pani działalności gospodarczej? Odpowiedź: Nie. 2)    Czy w przeszłości dokonywała Pani sprzedaży innych przedmiotów kolekcjonerskich? Jeśli tak, proszę wskazać – jakich, ile, kiedy. Odpowiedź: Kolekcjonowała Pani od lat 70-tych XX wieku. Polegało to na kupowaniu, a nie na sprzedawaniu. Od momentu zaprzestania zakupów kolejnych eksponatów (w roku około 2010) jeden raz sprzedała Pani kilkanaście przedmiotów bo potrzebowała Pani pieniędzy na leki. Miało to miejsce w czerwcu lub lipcu 2025 r. Sprzedała Pani wtedy bodaj 16 przedmiotów z Pani starej kolekcji za kwotę około 3.700 zł. Wszystkie te przedmioty kupiła Pani do swojej kolekcji przed 2010 r. 3)    W jakim celu nabywała Pani wskazane we wniosku przedmioty kolekcjonerskie, tj. monety, odznaki, książki, dokumenty, grafiki, bagnety, szable, medale, pocztówki, zdjęcia, bibeloty i inne przedmioty (czy w celu odsprzedaży, czy np. w celach hobbystycznych lub innych jakich?)? Odpowiedź: Wszystkie wskazane we wniosku przedmioty kupowała Pani w celach kolekcjonerskich, na potrzeby stworzenia prywatnej kolekcji oraz na wystrój mieszkania. 4)    Z jakich środków Pani kupiła ww. przedmioty kolekcjonerskie (środki własne, środki pochodzące z kredytu, pożyczki, inne)? Odpowiedź: Kupowała Pani ze środków własnych - z pensji. 5)    Czy wyszukiwała Pani (jako kupująca) oferty sprzedaży? Odpowiedź: Oczywiście, że wyszukiwała Pani. Jak można kupić coś, nie szukając tego? 6)    Gdzie szukała Pani (jako kupujący) ofert sprzedaży? Odpowiedź: Ofert sprzedaży szukała Pani na giełdach staroci, aukcjach, w antykwariatach oraz na .... Również poprzez kontakty osobiste z innymi kolekcjonerami. 7)    Czy posiada Pani dokumenty potwierdzające nabycie przez Panią każdego z przedmiotów kolekcji (należy wskazać jakie)? Odpowiedź: Na giełdach staroci nikt nie daje paragonów, więc z giełd nie ma Pani dowodów zakupów. Z ... lub antykwariatów mogła Pani mieć jakieś paragony czy rachunki, ale jak Pani pisała, to było 15, 20 i 30 lata temu a przez taki czas rachunków Pani nie trzyma. W chwili obecnej, po tak długim czasie, już nie ma Pani żadnych dokumentów potwierdzających nabycie. 8)    Czy jest Pani jedynym właścicielem kolekcji, o której mowa we wniosku? Odpowiedź: Tak, jest Pani jedynym właścicielem kolekcji. 9)    Ile przedmiotów kolekcjonerskich zamierza Pani sprzedać? Odpowiedź: Zamierza Pani sprzedać całą zgromadzoną kolekcję. Nie wie Pani dokładnie ile to jest sztuk. Monet ma Pani 7 klaserów, i jeszcze pudełko z monetami luzem. Odznak kilkadziesiąt, medali kilkadziesiąt, może około 100. Książek cały regał – 6 półek. Bagnetów około 250, szabel około 30. Pocztówek i zdjęć około 10-12 albumów, dwa pudełka po butach z pocztówkami, pudło ze zdjęciami większego formatu, bibelotów – np. figurek i dzbanuszków około 40 sztuk i inne. Pytacie Państwo o 40 lat kolekcjonowania. Nie jest Pani w stanie spisać teraz wszystkiego. 10) Czy na moment sprzedaży każdego przedmiotu z kolekcji upłynie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nabyła Pani każdy z przedmiotów do kolekcji, będących przedmiotem Pani zapytania? Odpowiedź: Na moment sprzedaży każdego przedmiotu upłynie nie pół roku, a minimum 15 lat od jego nabycia. W przypadku niektórych przedmiotów będzie to nawet 30-40 lat. 11) Czy zamierza Pani sprzedawać tylko, opisane we wniosku, przedmioty kolekcjonerskie czy także inne przedmioty (jakie?)? Odpowiedź: Zamierza Pani sprzedawać tylko przedmioty kolekcjonerskie opisane we wniosku. 12) W jaki sposób zorganizowana będzie sprzedaż, tj. prosimy, żeby Pani wskazała: a)    W jaki sposób pozyska Pani nabywców? Odpowiedź: wystawi Pani na ... (lub podobnym portalu) i jak ktoś będzie zainteresowany, to kupi.spróbuje Pani na giełdzie staroci w ...,może zadzwoni Pani do jakiegoś antykwariatu albo muzeum poprzez osobiste kontakty z innymi kolekcjonerami. b)    W jaki sposób i gdzie będzie prezentowała Pani swoje oferty sprzedaży? Odpowiedź: wystawi Pani na ... (lub podobnym portalu),położy Pani towar na stoliku na giełdzie. c)    Czy będzie podejmowała Pani działania marketingowe? Odpowiedź. Nie. d)    Czy będzie korzystała Pani z usług wspierających kupno lub sprzedaż (jakich)? Odpowiedź: Nie. 13) Czy planowana przez Panią sprzedaż przedmiotów z Pani kolekcji staroci będzie następowała: w celach zarobkowych – tj. w celu zapewnienia określonego dochodu, a nie wyłącznie w celu zaspokojenia Pani własnych potrzeb,w sposób ciągły – tj. z zamiarem powtarzania tej czynności w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku,w sposób zorganizowany – tj. w ramach uporządkowanych, celowych czynności; Odpowiedź: Sprzedaż będzie następowała w celach niezarobkowych, w sposób niezorganizowany i nieciągły. 14) Czy w odniesieniu do Pani działań polegających na sprzedaży przedmiotowych rzeczy na portalach aukcyjnych (np. ...), spełnione będą następujące przesłanki: będzie ponosiła Pani odpowiedzialność wobec osób trzecich za sprzedane rzeczy,czynności te będą wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,będzie ponosiła Pani ryzyko gospodarcze związane z ww. działaniami? Odpowiedź: Nie będą spełnione wymienione przesłanki. Będzie jedynie Pani ponosiła rękojmię od osoby fizycznej. 15) Czy wykorzystywała Pani przedmioty z kolekcji dla celów prowadzenia działalności gospodarczej? Odpowiedź: Nie. 16) Czy wykorzystywała Pani ww. przedmioty wyłącznie dla swoich celów osobistych? Odpowiedź: Tak. 17) Czy oprócz przedmiotów kolekcjonerskich, o których mowa we wniosku, nabywała Pani w przeszłości także inne rzeczy albo prawa w celu ich późniejszej odsprzedaży? Jeśli tak proszę, żeby Pani podała jakie to były rzeczy lub prawa, w jakiej ilości oraz jaka była skala tych działań? Odpowiedź: Nie. 18) Czy zamierza Pani w przyszłości nabywać inne rzeczy albo prawa w celu ich późniejszej sprzedaży? Jeśli tak – proszę, żeby Pani podała jakie to będą rzeczy lub prawa, w jakiej ilości oraz jaka będzie skala tych działań? Odpowiedź: Nie.Pytania 1.    Czy sprzedaż prywatnej kolekcji staroci, stworzonej przed 2010 r., stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych? 2.    Czy taką sprzedaż należy uznać za działalność gospodarczą? Pani stanowisko w sprawie Pani zdaniem, sprzedaż kolekcji, która jest w Pani posiadaniu przez okres dłuższy niż 15 lat, nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie podlega opodatkowaniu PIT. Wyprzedaż takiej kolekcji nie jest również działalnością gospodarczą. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Z kolei, jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a)    nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)    prawa wieczystego użytkowania gruntów, d)    innych rzeczy, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany. Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową: a)    wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b)    polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c)    polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech przesłankach: zarobkowym celu działalności,wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek. Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych. Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, organizować to „przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek” (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Op 18/08). Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 3 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 919/14: „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.”. Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej. Ponadto należy wskazać, że w myśl art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: 1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności; 2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności; 3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością. W związku z powyższym, istotne jest również dla aktywności zarobkowej podatnika – mieszczącej się w zakresie zdefiniowanym w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nieistnienie przeszkód określonych w art. 5b ust. 1 ww. ustawy. Aby dana aktywność nie została uznana za działalność gospodarczą, konieczne jest łączne spełnienie tych przesłanek. Wobec powyższego, w celu zakwalifikowania – na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – działań podjętych przez Panią do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem składników majątku osobistego, o których mowa we wniosku (tj. monet, odznak, książek, dokumentów, grafik, bagnetów, szabli, medali, pocztówek, zdjęć, bibelotów i innych przedmiotów, bowiem sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z opisu sprawy przedstawionego we wniosku wynika, że od lat siedemdziesiątych XX wieku do około 2010 r. tworzyła Pani kolekcję staroci z różnych dziedzin kolekcjonerskich. W skład kolekcji wchodzą monety, odznaki, książki, dokumenty, grafiki, bagnety, szable, medale, pocztówki, zdjęcia, bibeloty i inne przedmioty, które z jakiegoś powodu spodobały się Pani i kupowałam je Pani do kolekcji. Obecnie, od około 15 lat już nie rozwija Pani swojego zbioru. Ze względu na wiek i zmianę priorytetów życiowych planuje Pani sprzedaż kolekcji. Nie prowadzi Pani pozarolniczej działalności gospodarczej. Wszystkie wskazane we wniosku przedmioty kupowała Pani w celach kolekcjonerskich, na potrzeby stworzenia prywatnej kolekcji oraz na wystrój mieszkania. Kupowała Pani ze środków własnych - z pensji. Ofert sprzedaży szukała Pani na giełdach staroci, aukcjach, w antykwariatach oraz na .... Również poprzez kontakty osobiste z innymi kolekcjonerami. W chwili obecnej, po tak długim czasie, już nie ma Pani żadnych dokumentów potwierdzających nabycie. Zamierza Pani sprzedać całą zgromadzoną kolekcję. Monet ma Pani 7 klaserów, i jeszcze pudełko z monetami luzem. Odznak kilkadziesiąt, medali kilkadziesiąt, może około 100. Książek cały regał – 6 półek. Bagnetów około 250, szabel około 30. Pocztówek i zdjęć około 10-12 albumów, dwa pudełka po butach z pocztówkami, pudło ze zdjęciami większego formatu, bibelotów – np. figurek i dzbanuszków około 40 sztuk i inne. Na moment sprzedaży każdego przedmiotu upłynie nie pół roku, a minimum 15 lat od jego nabycia. W przypadku niektórych przedmiotów będzie to nawet 30-40 lat. Przedmioty wystawi Pani na ... (lub podobnym portalu), spróbuje Pani na giełdzie staroci, może zadzwoni Pani do jakiegoś antykwariatu albo muzeum poprzez osobiste kontakty z innymi kolekcjonerami. Nie będzie podejmowała Pani działań marketingowych, Nie będzie korzystała Pani z usług wspierających kupno lub sprzedaż. Sprzedaż będzie następowała w celach niezarobkowych, w sposób niezorganizowany i nieciągły. Nie będzie ponosiła Pani odpowiedzialność wobec osób trzecich za sprzedane rzeczy, czynności te nie będą wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności, nie będzie ponosiła Pani ryzyka gospodarczego związanego z ww. działaniami. Nie wykorzystywała Pani przedmiotów z kolekcji dla celów prowadzenia działalności gospodarczej. Wykorzystywała Pani przedmioty wyłącznie dla swoich celów osobistych. Nie zamierza Pani w przyszłości nabywać innych rzeczy albo praw w celu ich późniejszej sprzedaży. Z przedstawionych we wniosku okoliczności nie wynika, aby przychody ze sprzedaży kolekcji staroci z różnych dziedzin kolekcjonerskich można było zakwalifikować jako uzyskiwane ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pani zachowanie w stosunku do planowanej sprzedaży przedmiotowych rzeczy, które kupowała (gromadziła) Pani w celach kolekcjonerskich, na potrzeby stworzenia prywatnej kolekcji oraz na wystrój mieszkania, wskazuje bowiem na czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe racjonalne gospodarowanie tym majątkiem. Nie były/nie są to działania o charakterze inwestycyjnym, ukierunkowane na osiągnięcie zysku, które są typowe dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Tym samym, w wyniku sprzedaży wymienionych we wniosku własnych, używanych składników majątku, które Pani kupowała w celach kolekcjonerskich na potrzeby stworzenia prywatnej kolekcji oraz na wystrój mieszkania, tj. monet, odznak, książek, dokumentów, grafik, bagnetów, szabli, medali, pocztówek, zdjęć, bibelotów i innych przedmiotów, nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej. Zatem, skutki podatkowe sprzedaży opisanej we wniosku kolekcji staroci (tj. monet, odznak, książek, dokumentów, grafik, bagnetów, szabli, medali, pocztówek, zdjęć, bibelotów i innych przedmiotów), należy rozpatrywać w kontekście źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ww. ustawy. W myśl art. 24 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Dochodem z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), jeżeli przychód z odpłatnego zbycia nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, jest różnica pomiędzy przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia rzeczy a kosztem ich nabycia, zmniejszona o wartość nakładów poczynionych w czasie posiadania rzeczy. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że gdy sprzedaż rzeczy nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i jest dokonywana przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, wówczas stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z kolei, przychód uzyskany ze sprzedaży rzeczy po terminie określonym w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ww. ustawy, nie generuje przychodu (dochodu) podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż sprzedaż rzeczy po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie, nie stanowi źródła przychodu. Zatem stwierdzić należy, że skoro – jak Pani wskazała – wszystkie ww. rzeczy (tj. monety, odznaki, książki, dokumenty, grafiki, bagnety, szable, medale, pocztówki, zdjęcia, bibeloty i inne przedmioty), były kupowane w celach kolekcjonerskich, na potrzeby stworzenia prywatnej kolekcji oraz na wystrój mieszkania i w posiadaniu każdej z tych rzeczy była Pani powyżej pół roku (w Pani posiadaniu były ponad 15 lat), licząc od końca miesiąca, w którym je Pani nabyła, to ich sprzedaż nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym uzyskany z tego tytułu przychód w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.Dodatkowe informacjeInformacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albow formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.