0114-KDIP1-2.4012.287.2026.2.MW

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 30 kwietnia 2026 r. za pośrednictwem systemu e-Doręczenia wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Pani za podatnika z tytułu transakcji sprzedaży niezabudowanych działek gruntu. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni na stałe mieszka w Polsce i posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ośrodek interesów życiowych, ponieważ ma tutaj rodzinę, źródło utrzymania oraz tutaj koncentruje się jej życie. Jest w związku małżeńskim. Aktem notarialnym z dnia (...) 1999 r. Wnioskodawczyni oraz jej mąż zawarli umowę majątkową małżeńską, którą wyłączyli wspólność majątkową małżeńską i tym samym wprowadzili ustrój rozdzielności majątkowej. Wnioskodawczyni nie jest wpisana do CEIDG oraz nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Nie ma też udziałów w spółkach prawa handlowego. Głównym źródłem jej dochodów jest praca na etacie na podstawie umowy o pracę. Wnioskodawczyni dokonała następujących transakcji dotyczących nieruchomości: W dniu 7 grudnia 2001 r. nabyła na podstawie umowy sprzedaży wraz ze swoim mężem po ½ części we współwłasności działki nr 1 za ceny w kwotach po (...) zł. Wnioskodawczyni i mąż kupili udziały za pieniądze pochodzące z ich majątków odrębnych. Zatem, Wnioskodawczyni nabyła do swojego majątku osobistego udział w nieruchomości gruntowej niezabudowanej, składającej się z działki ewidencyjnej o numerze 1, o powierzchni około 80 arów, położoną w miejscowości (...). Na podstawie projektu podziału ww. nieruchomości objętej działką 1, który został przyjęty wraz z wykazem zmian gruntowych wydanych przez Starostwo Powiatowe w (...) do państwowego zasobu geodezyjnego oraz kartograficznego tegoż starostwa w dniu (...) 2006 r., dokonano podziału działki w ten sposób, że z działki 1 wydzielono działki o numerach: 1/1 oraz 1/2. Podział ten był związany z planowanym objęciem nieruchomości miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego („mzp”), który wszedł w życie w 2006 r. i został uchwalony z inicjatywy gminy. W wyniku tego podziału, nieruchomość składająca się z działki o numerze 1 o powierzchni około 80 arów została podzielona na dwie działki o zbliżonej powierzchni, tj. po około 40 arów każda. W dniu (...) 2007 r. Wnioskodawczyni oraz jej mąż zawarli w formie aktu notarialnego umowę zniesienia współwłasności ułamkowej nieruchomości nabytej w dniu (...) 2001 r. Na podstawie niniejszej umowy Wnioskodawczyni oraz jej mąż nieodpłatnie znieśli współwłasność niezabudowanych działek nr 1/1 i nr 1/2 (powstałych w wyniku ww. podziału) w ten sposób, że działki te na wyłączną własność w całości otrzymała Wnioskodawczyni. Na mocy zawartej pomiędzy Wnioskodawczynią oraz jej mężem umowy doszło do zniesienia współwłasności tej nieruchomości, w wyniku czego Wnioskodawczyni stała się wyłącznym właścicielem nieruchomości. W dniu 29 lipca 2025 r. Wnioskodawczyni zawarła w formie aktu notarialnego umowę przeniesienia własności w wykonaniu zobowiązania z warunkowej umowy sprzedaży. Na podstawie tej umowy, Wnioskodawczyni sprzedała Kupującym niezabudowaną nieruchomość gruntową oznaczoną jako działka nr 1/1 w miejscowości (...), dla której prowadzona jest KW nr (...) w Sądzie Rejonowym (...) w (...), (...) Wydział Ksiąg Wieczystych z siedzibą w (...) - tj. pierwszą z działek około 40 arowych, powstałą z podziału pierwotnej około 80 arowej działki 1. Cena za tę nieruchomość wyniosła (...) zł. Kolejno, decyzją z dnia 15 grudnia 2025 r. wydaną przez Wójta Gminy (...) został zatwierdzony projekt podziału działki oznaczonej jako działka nr 1/2 objętej księgą wieczystą nr (...) na następujące działki: nr 1/3, nr 1/4, nr 1/5. Podział ten został dokonany zgodnie z obowiązującymi zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i był niezbędny dla dostosowania nieruchomości do wymogów planistycznych. Następnie, dokonano dalszych czynności podziałowych, w wyniku których planowane są następujące podziały (na chwilę obecną wydano w tym zakresie wstępny plan podziału): podział działki nr 1/4 na trzy działki nr: 1/6, 1/7 oraz 1/8, działka nr 1/6 zostanie wydzielona na powiększenie działki nr 1/3 i działki te będą stanowiły jedną nieruchomość, działki nr 1/8 zostanie wydzielona do działki nr 1/5 w celu jej powiększenia i działki te będą stanowiły jedną nieruchomość. Powyższe działania miały charakter techniczny i były podyktowane wymogami planu miejscowego oraz koniecznością prawidłowego ukształtowania nieruchomości pod względem powierzchni i możliwości ich zagospodarowania. W całym okresie posiadania nieruchomości Wnioskodawczyni nie podejmowała działań takich jak uzbrajanie terenu, dokonywanie nakładów na wykonanie drogi dojazdowej czy przyłączy mediów, a także nie podejmowała działań marketingowych w zakresie sprzedaży nieruchomości. Korzystała wyłącznie z pośrednictwa biura nieruchomości w celu sprzedaży działki 1/1, a także obecnie na etapie sprzedawania działek powstałych z podziału działki 1/2. Jako zdarzenie przyszłe objęte niniejszym wnioskiem, Wnioskodawczyni wskazuje planowaną sprzedaż wydzielonych działek powstałych w wyniku opisanych podziałów, tj. działek powstałych z podziału działki 1/2. Sprzedaż ta będzie realizowana w oparciu o zawarcie planowanych umów rezerwacyjnych z potencjalnymi nabywcami, a następnie umów przenoszących własność nieruchomości w przyszłości. Wnioskodawczyni wskazuje ponadto, że: nie prowadzi działalność rolniczej w rozumieniu art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,nie jest rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ww. ustawy, korzystającym ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, działki nie stanowią gruntów rolnych i nie wchodziły w skład gospodarstwa rolnego, Wnioskodawczyni nabyła działki objęte zakresem wniosku w ramach czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. jako osoba prywatna, nieprowadząca działalności gospodarczej,czynności nabycia działek nie zostały udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT, z tytułu nabycia ww. działek Wnioskodawczyni nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a to ze względów wskazanych powyżej, wobec działek, które Wnioskodawczyni zamierza obecnie sprzedać, nie wydano pozwoleń na budowę, ani innych decyzji, takich jak decyzje na budowę wjazdu na działkę, warunki techniczne przyłączy: kanalizacyjnych, sanitarnych, energetycznych, deszczowych, działki nie posiadają przyłączy do mediów, typu prąd, woda, gaz, kanalizacja, za wyjątkiem działki 1/8, która ma dostęp do prądu, ponieważ znajduje się na niej infrastruktura przesyłająca prąd (skrzynka prądowa), jednak infrastruktura ta znajdowała się tam, zanim jeszcze Wnioskodawczyni nabyła działkę nr 1 (tj. przed dokonaniem opisanych we wniosku podziałów), działki posiadają publiczne (gminne) drogi dojazdowe, działki nie były zarówno przed podziałami, jak i po nich, udostępnianie osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych,Wnioskodawczyni udzieliła pełnomocnictwa przedstawicielowi biura nieruchomości do występowania w jej imieniu przy czynnościach zbywania działek,Wnioskodawczyni nie wyrażała na rzecz żadnego podmiotu zgody na dysponowanie działkami wymienionymi we wniosku do celów budowlanych,Poza opisanymi we wniosku działkami Wnioskodawczyni nigdy nie dokonywała sprzedaży innych nieruchomości. Wnioskodawczyni nie posiada innych działek, poza tymi opisanymi we wniosku. Obecnie jest w trakcie procesu sprzedaży działek powstałych po podziałach opisanych w niniejszym wniosku. Pytanie Czy w związku z opisanymi transakcjami, dotyczącymi nabywania oraz zbywania nieruchomości (działek opisanych we wniosku), Wnioskodawczynię należy uznać za podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, tj. podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT? Pani stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawczyni, dokonane przez nią transakcje na nieruchomościach były wyłącznie zarządem majątkiem prywatnym i jako takie nie stanowiły czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Tym samym nie ciąży na niej obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawczyni nie działała więc w charakterze podatnika VAT, tj. nie jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Dokonując wykładni art. 15 ust. 2 ustawy VAT, należy nawiązać do kryteriów określonych przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) w wyroku z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. W powyższym wyroku TSUE sformułował tezę, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej, a ponadto TSUE wskazał, że na cele kwalifikacji transakcji sprzedaży nieruchomości: sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego, bowiem dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych;okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca; nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów, całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym. Natomiast jako okoliczność wskazującą na fakt, że sprzedaż nieruchomości jest dokonywana w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów VAT, TSUE wskazał fakt podejmowania przez zainteresowanego aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, przy zaangażowaniu środków podobnych do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Jak dalej wskazał TSUE, takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych, bowiem działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Kryteria wskazane w powyższym wyroku TSUE uległy konkretyzacji w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przede wszystkim, odnosząc się do wykładni art. 15 ust. 1 i 2 ustawy VAT, sądy administracyjne podkreślają, że uzyskanie warunków zabudowy, podział nieruchomości w celu uzyskania lepszej ceny, wydzielenie drogi, liczba transakcji, odstępy pomiędzy transakcjami i wysokość osiągniętych przychodów, nie są decydujące i nie są czynnościami, które same z siebie wykraczałyby poza zarząd majątkiem prywatnym. Tutaj tytułem przykładu można wskazać np.: wyrok WSA w Łodzi z 18 października 2017 r., sygn. akt I SA/Łd 612/17; wyrok WSA w Gliwicach z 30 maja 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 1140/22; wyrok WSA w Kielcach z 27 czerwca 2024 r., sygn. akt I SA/Ke 219/24; wyrok NSA z 3 lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 1888/17; wyrok NSA z 28 sierpnia 2020 r., sygn. akt I FSK 2036/17; wyrok NSA z 28 października 2020 r., sygn. akt I FSK 245/18). Sądy wskazują także, że nie mają znaczenia zamiar czy motywy, jakimi kieruje się podmiot, rozpoczynając działalność gospodarczą, ani jakie potrzeby zaspokaja z uzyskanych środków pieniężnych; istotne znaczenie mają obiektywne, a nie subiektywne przesłanki pozwalające odróżnić działania o cechach zawodowych od tych, które mieszczą się w granicach dysponowania majątkiem prywatnym (tak np. ww. wyrok NSA sygn. akt I FSK 245/18). Co więcej, jak wskazał WSA w Łodzi w wyroku z 7 września 2017 r., sygn. akt I SA/Łd 610/17, sprzedaż gruntów w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie oznacza, że sprzedający nie mógł nabyć przedmiotu sprzedaży w celu jego zbycia z zamiarem uzyskania jak największej ceny z tego rodzaju sprzedaży. W ocenie Sądu, nie jest to żadne kryterium wskazujące na prowadzenie działalności gospodarczej, gdyż naturalne jest, że również w obrocie „prywatnym” dąży się do uzyskania jak najkorzystniejszych warunków sprzedaży. W świetle orzecznictwa sądów administracyjnych natomiast jako okoliczności mogące wskazywać na profesjonalną działalność sprzedającego powołuje się przykładowo okoliczności podejmowania działań marketingowych, uzbrajania nieruchomości, utwardzania drogi wewnętrznej, doprowadzania mediów czy załatwiania formalności związanych z zabudową - z wyjątkiem uzyskania decyzji o warunkach zabudowy (tak np. ww. wyrok NSA sygn. akt I FSK 245/18). Dodatkowo należy nadmienić, że sądy administracyjne w orzeczeniach skonkretyzowały także pojęcie działań marketingowych w kontekście sprzedaży nieruchomości. I tak, WSA w Łodzi w powyższym wyroku sygn. akt I SA/Łd 612/17 uznał, że za działania marketingowe nie można uznać m.in. planowanych spotkań z potencjalnymi nabywcami działek czy zawierania umów przedwstępnych. Ponadto, z wyroku WSA w Łodzi z 7 września 2017 r., sygn. akt I SA/Łd 610/17, wynika, że chodzi o działania marketingowe wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia. Podobnie wskazał NSA w ww. wyroku sygn. akt I FSK 1888/17: „za aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami nie można uznać zamiaru umieszczenia ogłoszenia na portalu internetowym lub skorzystania z usług biura nieruchomości. Tego rodzaju czynności są standardowymi czynności podejmowanymi przez osoby zamierzające dokonać sprzedaży nieruchomości”. W dalszej kolejności należy podnieść, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wykształciło się także stanowisko, że cel zarobkowy nie przesądza o uznaniu czynności sprzedaży gruntu za dokonaną w ramach działalności gospodarczej, bowiem cel taki przyświeca również sprzedaży rzeczy wchodzących w skład majątku osobistego sprzedającego (tak np.: wyrok WSA w Gdańsku z 12 września 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 884/17). W wyroku tym WSA w Gdańsku ponadto zaznaczył, że nabycie gruntów w celu „zabezpieczenia majątku” nie ma istotnego znaczenia dla oceny działań dla oceny działań podatnika; wskazuje jedynie na chęć gromadzenia przez podatnika majątku innego niż majątek pieniężny. W kontekście powyższego, w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości należy uwzględniać działania na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie, a nie wyłącznie osobno; należy przede wszystkim mieć na uwadze te elementy, które łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania zarządu majątkiem prywatnym (tak np.: ww. wyroki NSA sygn. akt I FSK 1888/17 oraz I FSK 245/18). Ze stwierdzeniem tym korespondują stanowiska sądów, w których wskazuje się na konieczność wystąpienia ciągu aktywnych działań cechujących profesjonalny obrót nieruchomościami, jak zmiana przeznaczenia działek, ich uzbrojenie, podejmowanie działań marketingowych, korzystanie z usług biura obrotu nieruchomościami, wytyczanie dróg dojazdowych, a nie tylko niektórych z nich (tak np. ww. wyrok WSA w Gdańsku sygn. akt I SA/Gd 884/17). W świetle powyższego więc, nie sposób uznać Wnioskodawczynię za podatnika VAT. Jej działania w żaden sposób nie wykraczały poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym. W niniejszej sprawie wskazuje na to zarówno znaczny odstęp czasu pomiędzy nabywaniem działek, a ich podziałem (w sumie 24 lata licząc od nabycia nieruchomości we współwłasności ze swoim mężem) oraz zakres czynności, których dokonała Wnioskodawczyni na działkach. Sam fakt li tylko podziału działek oraz sprzedaży ich za pośrednictwem biura nieruchomości nie może wskazywać na to, że podejmowana przez Wnioskodawczynię aktywność osiągnęła taki poziom zorganizowania, który świadczyłby o tym, że była to działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o VAT. Zatem, w świetle powyższego Wnioskodawczyni nie można uznać za podatnika VAT z uwagi na zamiar zbycia powstałych w drodze podziału działek. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Z opisu sprawy wynika, że w 2001 r. Wnioskodawczyni nabyła na podstawie umowy sprzedaży wraz ze swoim mężem (za pieniądze pochodzące z Państwa majątków odrębnych) po ½ części we współwłasności działki nr 1. W 1999 r. zawarli Państwo umowę majątkową małżeńską, którą wyłączyli wspólność majątkową małżeńską i tym samym wprowadzili ustrój rozdzielności majątkowej. W związku z tym Wnioskodawczyni nabyła do swojego majątku osobistego udział w nieruchomości gruntowej niezabudowanej, składającej się z działki ewidencyjnej o numerze 1, o powierzchni około 80 arów. W 2006 r. dokonano podziału działki w ten sposób, że z działki 1 wydzielono działki o numerach 1/1 oraz 1/2. Podział ten był związany z planowanym objęciem nieruchomości miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który wszedł w życie w 2006 r. i został uchwalony z inicjatywy gminy. W wyniku tego podziału, nieruchomość została podzielona na dwie działki o zbliżonej powierzchni, tj. po około 40 arów każda. W 2007 r. na mocy zawartej pomiędzy Wnioskodawczynią oraz jej mężem umowy doszło do zniesienia współwłasności nieruchomości, w wyniku czego Wnioskodawczyni stała się wyłącznym właścicielem nieruchomości. W dniu 29 lipca 2025 r. Wnioskodawczyni zawarła w formie aktu notarialnego umowę przeniesienia własności w wykonaniu zobowiązania z warunkowej umowy sprzedaży. Na podstawie tej umowy, Wnioskodawczyni sprzedała niezabudowaną nieruchomość nr 1/1. Decyzją z 15 grudnia 2025 r. wydaną przez Wójta Gminy został zatwierdzony projekt podziału działki nr 1/2 na działki: nr 1/3, nr 1/4, nr 1/5. Podział ten został dokonany zgodnie z obowiązującymi zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i był niezbędny dla dostosowania nieruchomości do wymogów planistycznych. Następnie, dokonano dalszych czynności podziałowych, w wyniku których planowane są następujące podziały (na chwilę obecną wydano w tym zakresie wstępny plan podziału): podział działki nr 1/4 na trzy działki nr: 1/6, 1/7 oraz 1/8, działka nr 1/6 zostanie wydzielona na powiększenie działki nr 1/3 i działki te będą stanowiły jedną nieruchomość, działki nr 1/8 zostanie wydzielona do działki nr 1/5 w celu jej powiększenia i działki te będą stanowiły jedną nieruchomość. Powyższe działania miały charakter techniczny i były podyktowane wymogami planu miejscowego oraz koniecznością prawidłowego ukształtowania nieruchomości pod względem powierzchni i możliwości ich zagospodarowania. Wnioskodawczyni planuje dokonać sprzedaży wydzielonych działek powstałych w wyniku ww. opisanych podziałów, tj. działek powstałych z podziału działki 1/2. Sprzedaż ta będzie realizowana w oparciu o zawarcie planowanych umów rezerwacyjnych z potencjalnymi nabywcami, a następnie umów przenoszących własność nieruchomości w przyszłości. W związku z zamiarem sprzedaży opisanych we wniosku niezabudowanych działek powzięła Pani wątpliwości czy dokonując sprzedaży ww. nieruchomości będzie Pani uznawana za podatnika podatku od towarów i usług. Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż opisanych we wniosku działek gruntu będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należy ustalić czy w odniesieniu do tej czynności, będzie spełniała Pani przesłanki do uznania za podatnika podatku od towarów i usług. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wobec tego, zasadnym jest wykluczenie z grona podatników podatku VAT osób fizycznych w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Zatem wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej. W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. W tym miejscu należy zaznaczyć, że co prawda pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika ono z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, dokonanej przez TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht). Przedmiotowe orzeczenie dotyczyło opodatkowania sprzedaży - przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej - części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia C-291/92 wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części) wyłącznie do celów osobistych. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych. W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. W konsekwencji dla rozstrzygnięcia, czy podmiot w związku z realizacją określonej czynności występuje w charakterze podatnika wymaga każdorazowo oceny okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży. Wskazała Pani, że w 2001 r. nabyła Pani na podstawie umowy sprzedaży wraz ze swoim mężem (za pieniądze pochodzące z Państwa  majątków odrębnych) po ½ części we współwłasności działki nr 1. W 1999 r. zawarli Państwo umowę majątkową małżeńską, którą wyłączyli wspólność majątkową małżeńską i tym samym wprowadzili ustrój rozdzielności majątkowej. W związku z tym Wnioskodawczyni nabyła do swojego majątku osobistego udział w nieruchomości gruntowej niezabudowanej, składającej się z działki ewidencyjnej o numerze 1, o powierzchni około 80 arów. W 2006 r. dokonano podziału działki nr 1 na działki nr 1/1 oraz 1/2. W 2025 r. sprzedała Pani niezabudowaną nieruchomość nr 1/1. W grudniu 2025 r. decyzją wydaną przez Wójta Gminy został zatwierdzony projekt podziału działki nr 1/2 na działki: nr 1/3, nr 1/4, nr 1/5. Następnie, dokonano dalszych czynności podziałowych, w wyniku których planowane są następujące podziały (na chwilę obecną wydano w tym zakresie wstępny plan podziału): podział działki nr 1/4 na trzy działki nr: 1/6, 1/7 oraz 1/8, działka nr 1/6 zostanie wydzielona na powiększenie działki nr 1/3 i działki te będą stanowiły jedną nieruchomość, działki nr 1/8 zostanie wydzielona do działki nr 1/5 w celu jej powiększenia i działki te będą stanowiły jedną nieruchomość. Planuje Pani dokonać sprzedaży wydzielonych działek powstałych w wyniku ww. opisanych podziałów, tj. działek powstałych z podziału działki 1/2. Z opisu sprawy wynika, że w całym okresie posiadania nieruchomości nie podejmowała Pani działań takich jak uzbrajanie terenu, dokonywanie nakładów na wykonanie drogi dojazdowej czy przyłączy mediów, a także nie podejmowała działań marketingowych w zakresie sprzedaży nieruchomości. Korzystała Pani wyłącznie z pośrednictwa biura nieruchomości w celu sprzedaży działki 1/1, a także obecnie na etapie sprzedawania działek powstałych z podziału działki 1/2. Nie prowadzi Pani działalność rolniczej w rozumieniu art. 2 pkt 15 ustawy, nie jest Pani rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy, korzystającym ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy. Działki nie stanowią gruntów rolnych i nie wchodziły w skład gospodarstwa rolnego. Nabyła Pani działki objęte zakresem wniosku w ramach czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. jako osoba prywatna, nieprowadząca działalności gospodarczej. Czynności nabycia działek nie zostały udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT. Z tytułu nabycia ww. działek nie przysługiwało Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wobec działek, które zamierza Pani obecnie sprzedać, nie wydano pozwoleń na budowę, ani innych decyzji, takich jak decyzje na budowę wjazdu na działkę, warunki techniczne przyłączy: kanalizacyjnych, sanitarnych, energetycznych, deszczowych. Działki nie posiadają przyłączy do mediów, typu prąd, woda, gaz, kanalizacja, za wyjątkiem działki 1/8, która ma dostęp do prądu, ponieważ znajduje się na niej infrastruktura przesyłająca prąd (skrzynka prądowa), jednak infrastruktura ta znajdowała się tam, zanim jeszcze nabyła Pani działkę nr 1 (tj. przed dokonaniem opisanych we wniosku podziałów). Działki nie były zarówno przed podziałami, jak i po nich, udostępnianie osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych. Udzieliła Pani pełnomocnictwa przedstawicielowi biura nieruchomości do występowania w jej imieniu przy czynnościach zbywania działek. Nie wyrażała Pani na rzecz żadnego podmiotu zgody na dysponowanie działkami wymienionymi we wniosku do celów budowlanych. Poza opisanymi we wniosku działkami nigdy nie dokonywała Pani sprzedaży innych nieruchomości. Nie posiada innych działek, poza tymi opisanymi we wniosku. Obecnie jest Pani w trakcie procesu sprzedaży działek powstałych po podziałach opisanych we wniosku. Jak już wyżej wskazałem, istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga zatem oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że skala zaangażowania Wnioskodawczyni w odniesieniu do sprzedaży opisanych we wniosku działek nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami. Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez Panią opisanych we wniosku działek gruntu wypełni przesłanki działalności gospodarczej. W związku z powyższym stwierdzić należy, że w tym konkretnym przypadku nie podjęła i nie zamierza Pani podjąć aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania podjęte przez Panią należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że planowana sprzedaż opisanych we wniosku niezabudowanych działek gruntu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Panią za podatnika tego podatku. W okolicznościach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego, dokonując omawianej transakcji, będzie Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, co nie stanowi wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. nieruchomości, a opisaną dostawę cech czynności podlegających opodatkowaniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym przy sprzedaży opisanych we wniosku działek nie będzie występowała Pani w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Zatem, Pani stanowisko jest prawidłowe. Dodatkowe informacje Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku od towarów i usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 1). Jednocześnie Organ wskazuje, że w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanego przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albow formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.