0114-KDIP1-3.4012.213.2026.2.MPA.RR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 17 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania sprzedaży wydzielonej działki gruntu. Uzupełnił Pan wniosek pismem z 28 maja 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:Opis zdarzenia przyszłego 24 stycznia 2025 r. została zawarta umowa przedwstępna sprzedaży nieruchomości gruntowej składającej się z niezabudowanej działki gruntu o powierzchni około 0,3132 ha, która powstanie z wydzielenia działki o obszarze 0,3660 ha położonej w obrębie (...), jedn. ewid. (...) o nr (...). Działkę tę Wnioskodawca sprzedaje firmie (...) z siedzibą w (...). Działkę tę nabył Pan od osób fizycznych 3 marca 2020 r. Aktualnie działka ta zlokalizowana jest na obszarze, na którym obowiązuje MPZP (...) w (...) na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej lub usług. Zgodnie z zawartą umową przedwstępną najpóźniej do 23 stycznia 2027 r. planowane jest zawarcie umowy przyrzeczonej. Uzupełnienie zdarzenia przyszłego 1) Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej. 2) Nie jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. 3) Nabył Pan działkę o nr (...) i z tej działki dopiero zostanie wydzielona działka, którą zamierza Pan sprzedać. Działkę o nr (...) nabył Pan w celu ochrony zgromadzonych oszczędności przed spadkiem siły nabywczej pieniądza. 4) Część działki o powierzchni 144 m2 wynajął Pan 25 października 2023 r. firmie (...) z przeznaczeniem na budowę infrastruktury telekomunikacyjnej (przekazanie przedmiotu najmu 13 marca 2025 r.). Pozostała część działki nie była i nie jest użytkowana. 5) W związku z budową infrastruktury telekomunikacyjnej firma (...) uzyskała decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego i decyzję o pozwoleniu na budowę. Firma (...) wystąpiła z wnioskiem w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy, jednakże postępowanie administracyjne zostało zawieszone w związku z zaawansowanymi pracami planistycznymi w zakresie uchwalenia MPZP. Aktualnie MPZP już obowiązuje i firma (...) wystąpiła z wnioskiem o pozwolenie na budowę. 6) W związku z prowadzoną w 2025 r. rozbudową ulicy (...) w (...) do której przylega działka nr (...) firma (...) widziała konieczność wykonania przyłącza kanalizacji deszczowej w trakcie tych prac i na mocy porozumienia pomiędzy (...) a Panem zostało to przyłącze wykonane przez wykonawcę przebudowy ulicy. Pan, jako właściciel zapłacił za wykonanie przyłącza ale bezpośrednio po zakończeniu prac otrzymał Pan zwrot środków od firmy (...). Czynności oraz koszty związane z podziałem działki, również są po stronie Spółki kupującej. 7) Przed podpisaniem umowy przedwstępnej ze Spółką kupującą oddał Pan odpłatnie w najem część działki, o której mowa w pkt 4). Oddana w najem część działki nie jest przedmiotem umowy przedwstępnej ze Spółką kupującą. 8) W związku ze sprzedażą części działki nr (...) nie będzie Pan udzielał pełnomocnictwa żadnemu podmiotowi. 9) Zaproponował Pan Spółce kupującej dzierżawę części przedmiotowej działki. Firma ta nie przystała na Pana propozycję, wykazała chęć jej zakupu na co się Pan zgodził. 10) W przeszłości nie sprzedawał Pan nieruchomości, gdzie z tytułu tej sprzedaży byłby Pan podatnikiem podatku VAT.Pytanie: Czy do ceny sprzedaży przedmiotowej nieruchomości należy naliczyć podatek VAT czy przysługuje zwolnienie z ww. podatku?Pana stanowisko w sprawie Sprzedaż wydzielonej działki z działki o nr ewid. (...) nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż nie prowadzi Pan działalności gospodarczej i sprzedaje Pan majątek prywatny. Nie sprzedaje Pan całej działki o nr (...), gdyż na pozostałą jej część ma Pan zawartą umowę najmu. Nie podejmował Pan też aktywnych działań w zakresie zbycia części działki o nr (...) będącej przedmiotem wniosku.Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) - zwanej dalej „ustawą”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawarta w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o którem mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy. Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych. Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10). Z ww. orzeczenia wynika m.in., że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Ponadto, Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że 24 stycznia 2025 r. została zawarta umowa przedwstępna sprzedaży nieruchomości gruntowej składającej się z niezabudowanej działki gruntu o powierzchni około 0,3132 ha, która powstanie z wydzielenia działki o obszarze 0,3660 ha. Działkę o nr (...) nabył Pan od osób fizycznych 3 marca 2020 r. i z tej działki dopiero zostanie wydzielona działka, którą zamierza Pan sprzedać. Aktualnie działka ta zlokalizowana jest na obszarze, na którym obowiązuje MPZP (...) w (...) na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej lub usług. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej i nie jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Pana wątpliwości dotyczą ustalenia czy do ceny sprzedaży przedmiotowej nieruchomości należy naliczyć podatek VAT czy przysługuje zwolnienie z ww. podatku. Jak już wyżej wskazano, istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga zatem oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Należy więc ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży wydzielonej działki, Pan jako Sprzedający będzie spełniał przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług, tj. czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania opisanej sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkować będzie koniecznością uznania Pana (Sprzedającego) za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Analizując okoliczności przedstawione we wniosku na tle przywołanych przepisów prawa i orzeczeń TSUE, należy zwrócić uwagę na czynności, których dokonał Pan po podjęciu decyzji o przeznaczeniu do sprzedaży ww. działki. Mianowicie z nabytej działki gruntu zostanie wydzielona działka, którą zamierza Pan sprzedać. Czynności oraz koszty związane z podziałem działki są po stronie Spółki kupującej. Wydzielona działka nie była i nie jest użytkowana a jej nabycie nastąpiło w celu ochrony zgromadzonych oszczędności. W przeszłości nie sprzedawał Pan nieruchomości, gdzie z tytułu tej sprzedaży byłby Pan podatnikiem podatku VAT. Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że skala zaangażowania Pana jako Sprzedającego, w odniesieniu do sprzedaży ww. wydzielonej działki gruntu z działki nr (...), nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie sprzedaży ww. nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez Pana ww. działek wypełni przesłanki działalności gospodarczej. Dokonał Pan jedynie podziału geodezyjnego przedmiotowej działki. Jednakże wskazane pojedyncze czynności nie mogą przesądzać o działaniu Pana jako „handlowca”. Co prawda Pan jako właściciel nieruchomości zapłacił za wykonanie przyłącza kanalizacji deszczowej w związku z prowadzoną w 2025 r. rozbudową ulicy (...) w (...) do której przylega działka nr (...), jednakże to firma (...) widziała konieczność wykonania ww. przyłącza w trakcie tych prac i na mocy porozumienia pomiędzy (...) a Panem zostało to przyłącze wykonane przez wykonawcę przebudowy ulicy. Natomiast bezpośrednio po zakończeniu prac otrzymał Pan zwrot środków od firmy (...). W związku ze sprzedażą części działki nr (...) nie będzie Pan udzielał pełnomocnictwa żadnemu podmiotowi. Zatem stwierdzić należy, że w tym konkretnym przypadku nie podjął Pan aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania podjęte zarówno przez Pana należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroku TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że zbycie opisywanej nieruchomości – działki wydzielonej z działki nr (...), nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Pana za podatnika tego podatku. Wobec powyższego należy uznać, że w okolicznościach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego, dokonując omawianej transakcji będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. wydzielonej działki, a opisaną dostawę cech czynności podlegających opodatkowaniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.Dodatkowe informacjeInformacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albow formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.