0114-KDIP2-1.4010.129.2026.3.PK

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 7 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia: czy ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki związane z organizacją spotkań biznesowych na obiektach sportowych typu driving range lub pole golfowe, mogą i będą mogły zostać zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodu Spółki zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,czy ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na zakup sprzętu golfowego wykorzystywanego podczas spotkań biznesowych, o których mowa w pytaniu nr 1 oraz na zakup elementów wyposażenia do organizacji stoiska z mini golfem, wykorzystywanego podczas wydarzeń o charakterze naukowo-promocyjno-marketingowo-sprzedażowym mogą i będą mogły zostać zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodu Spółki zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie pismem z 21 maja 2026 r. (data wpływu: 21 maja 2026 r.) Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (...) (dalej: „Wnioskodawca" lub „Spółka”) jest osobą prawną, mającą siedzibę i miejsce zarządu na terytorium Rzeczpospolitej Polski, będąca tym samym polskim rezydentem podatkowym - Spółka posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o CIT. Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Spółka prowadzi działalność gospodarczą w branży IT/ICT, koncentrując się na świadczeniu usług związanych z udostępnianiem oraz obsługą infrastruktury informatycznej. W szczególności Spółka oferuje usługi hostingu, w tym serwery dedykowane, usługi VPS, rozwiązania chmurowe oraz kolokację, a także zapewnia wsparcie w zakresie administracji i zarządzania systemami IT. Usługi te świadczone są zarówno na rzecz klientów krajowych, jak i zagranicznych, przy wykorzystaniu własnej infrastruktury technicznej, w tym centrum danych zlokalizowanego na terytorium Polski. Działalność Spółki ma charakter usługowy i komercyjny, a jej celem jest osiąganie przychodów poprzez pozyskiwanie nowych klientów, rozwijanie współpracy z dotychczasowymi kontrahentami oraz świadczenie usług o charakterze ciągłym, wymagających utrzymywania relacji biznesowych i prowadzenia działań sprzedażowych oraz negocjacyjnych. Całą działalność Wnioskodawcy stanowią czynności opodatkowane VAT. W związku z prowadzoną działalnością Spółka organizuje spotkania biznesowe z kontrahentami oraz potencjalnymi klientami. Spotkania te stanowią element procesu sprzedażowego oraz działań mających na celu osiąganie przychodów, w tym w szczególności pozyskiwanie nowych kontraktów, negocjowanie warunków współpracy, omawianie zakresu usług oraz utrzymanie relacji z kluczowymi klientami. Część spotkań odbywa się na obiektach sportowych typu driving range lub pole golfowe (oba te miejsca służą do gry w golfa). Wybór tej formy spotkania wynika z jej efektywności biznesowej - spotkania takie trwają od 2 do 4 godzin, odbywają się w niewielkim gronie (2 - 4 osoby), a ich przebieg sprzyja prowadzeniu rozmów biznesowych w sposób niezakłócony (bez rozpraszaczy takich jak telefony czy obecność osób trzecich). Charakter tej aktywności nie ma formy rywalizacji sportowej pomiędzy uczestnikami, lecz polega na wspólnym przemieszczaniu się i rozmowie, co sprzyja omawianiu zagadnień biznesowych. Element aktywności sportowej ma charakter uboczny i służy wyłącznie stworzeniu warunków do prowadzenia rozmów biznesowych, nie stanowiąc celu samego w sobie. W spotkaniach po stronie Spółki najczęściej uczestniczy wiceprezes zarządu, do którego podstawowych obowiązków, wynikających z pełnionej funkcji, należy m.in. pozyskiwanie nowych kontrahentów, utrzymywanie relacji z dotychczasowymi partnerami biznesowymi oraz prowadzenie rozmów handlowych z potencjalnymi klientami. W zależności od charakteru spotkania oraz jego celu, w spotkaniach mogą uczestniczyć również inni przedstawiciele Spółki, w tym prezes zarządu lub pracownicy Spółki, w szczególności specjaliści posiadający wiedzę techniczną (np. inżynierowie). Skład uczestników po stronie Spółki jest każdorazowo dobierany adekwatnie do potrzeb konkretnego klienta, etapu prowadzonych rozmów oraz specyfiki oferowanych usług lub realizowanych projektów. W praktyce oznacza to, że w przypadku bardziej zaawansowanych rozmów lub projektów wymagających specjalistycznej wiedzy, w spotkaniach mogą uczestniczyć również osoby odpowiedzialne za aspekty techniczne, które są w stanie przedstawić szczegółowe rozwiązania oraz odpowiedzieć na pytania kontrahenta. Uczestnictwo w spotkaniach wynika zatem bezpośrednio z obowiązków służbowych poszczególnych osób oraz potrzeb biznesowych Spółki, ocenianych indywidualnie w odniesieniu do danego klienta i prowadzonego procesu sprzedażowego lub projektu. Wybór miejsca spotkania wynika z jego funkcjonalności - specyfika pola golfowego (czas trwania, brak rozpraszaczy, kameralny charakter) sprzyja prowadzeniu rozmów biznesowych i efektywnym negocjacjom. Spotkania te są organizowane kilka razy w miesiącu, zazwyczaj w okresie od marca do października. W ich trakcie omawiane są m.in. kwestie związane z ofertą Spółki, negocjacjami handlowymi, realizacją projektów oraz dalszym kierunkiem współpracy. Spotkania te obejmują zarówno klientów obecnych (np. w celu utrzymania relacji biznesowych lub reakcji na zmiany organizacyjne po stronie kontrahenta), jak i potencjalnych klientów (np. w celu przedstawienia oferty i nawiązania współpracy). W ramach organizacji spotkania Spółka ponosi koszty udziału uczestników w grze w golfa, obejmujące opłatę za rundę (tzw. green fee lub opłatę za korzystanie z driving range), wynoszącą od około 150 zł do 300 zł za osobę. Łączny koszt jednego spotkania wynosi zazwyczaj od 300 zł do 1 000 zł. Wydatki te nie mają charakteru okazałości ani wystawności, lecz są standardowym kosztem organizacji spotkania biznesowego w wybranej formule. Ich poniesienie jest bezpośrednio związane z możliwością przeprowadzenia spotkania oraz realizacją jego celu gospodarczego. Spółka podkreśla, że spotkania nie mają na celu budowania wizerunku Spółki ani kreowania jej prestiżu, lecz stanowią element procesu sprzedażowego i negocjacyjnego, bezpośrednio ukierunkowany na osiąganie przychodów, rozwijanie działalności gospodarczej i pozyskiwanie nowych klientów. Spotkania nie mają charakteru okazałego ani wystawnego - ich koszt jest umiarkowany i często niższy niż tradycyjnych form spotkań biznesowych, takich jak kolacje z kontrahentami. Tym samym wybór tej formy spotkania nie jest podyktowany chęcią nadania mu charakteru reprezentacyjnego, lecz względami organizacyjnymi i biznesowymi, w tym efektywnością oraz adekwatnością kosztową. Ponadto, z doświadczenia Wnioskodawcy wynika, że obecni oraz potencjalni klienci chętnie biorą udział w takiej formie spotkań biznesowych, a każde spotkanie zwiększa szanse Spółki na pozyskanie nowego kontrahenta albo na sprzedaż kolejnego projektu dotychczasowemu kontrahentowi. Spotkania są każdorazowo dokumentowane przez Spółkę, m.in. w następujący sposób: przed spotkaniem: 1. sporządzana jest agenda wskazująca cel spotkania (np. omówienie oferty, negocjacje, prace nad projektem), 2. przygotowywana jest lista uczestników wraz z określeniem ich funkcji oraz relacji biznesowej ze Spółką, w trakcie lub bezpośrednio po spotkaniu mogą być: sporządzane notatki ze spotkania zawierające datę, miejsce, uczestników, omawiane zagadnienia oraz ustalenia i dalsze kroki,gromadzone materiały wykorzystane podczas spotkania (np. prezentacje, oferty handlowe, dokumenty projektowe),w uzasadnionych przypadkach sporządzana jest korespondencja e-mailowa podsumowująca spotkanie. Dodatkowo, zazwyczaj spotkania są powiązane z konkretnymi procesami sprzedażowymi lub projektami (np. poprzez przypisanie do konkretnej szansy sprzedażowej, projektu lub etapu negocjacji). Spółka wskazuje, że organizacja spotkań w tej formie stanowi skuteczne narzędzie sprzedażowe - w szczególności umożliwia nawiązywanie relacji z osobami decyzyjnymi, które ze względu na ograniczenia czasowe nie uczestniczą w standardowych formach spotkań (np. lunchach biznesowych), natomiast są skłonne uczestniczyć w spotkaniach o takiej formule. Ponadto Spółka rozważa w przyszłości ponoszenie wydatków związanych z zakupem sprzętu golfowego wykorzystywanego w trakcie takich spotkań, w celu ograniczenia wydatków związanych z wynajmem takiego sprzętu dla przedstawicieli Spółki oraz ich partnerów biznesowych. Spotkania te charakteryzują się wysoką skutecznością w zakresie pozyskiwania i utrzymywania klientów, co potwierdza ich bezpośredni związek z osiąganymi przez Spółkę przychodami. Niezależnie od powyższego, Spółka planuje wykorzystywać elementy związane z aktywnością golfową również w ramach działań marketingowych i promocyjnych realizowanych podczas wydarzeń branżowych oraz eventów o charakterze edukacyjnym, zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych. W szczególności Spółka zamierza organizować w swojej przestrzeni wystawienniczej stanowiska obejmujące tzw. mini pole do gry w golfa (putting green), wyposażone w niezbędne elementy, takie jak piłki, kije oraz dołki, umożliwiające uczestnikom wydarzenia zapoznanie się z tą formą aktywności. Przykładowo, Spółka planuje udział w wydarzeniu o charakterze naukowo-promocyjnym (festyn naukowy), organizowanym we współpracy z Wydziałem Informatyki (…), podczas którego wspólne stoisko będzie obejmowało również przestrzeń do gry w mini golfa. Aktywność ta ma na celu przyciągnięcie uczestników wydarzenia, nawiązanie kontaktów biznesowych, prezentację oferty Spółki oraz budowanie relacji z potencjalnymi klientami i partnerami biznesowymi. W związku z powyższym Spółka planuje poniesienie wydatków na zakup elementów wyposażenia niezbędnych do organizacji tego typu aktywności. Wyposażenie to będzie wykorzystywane wielokrotnie, podczas kolejnych wydarzeń o charakterze promocyjnym i sprzedażowym, stanowiąc narzędzie wspierające działania marketingowe Spółki oraz proces pozyskiwania klientów. Opisane powyżej wydatki są finansowane ze środków operacyjnych Spółki. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca wynajmuje / będzie wynajmował zestawy piłek do gry na polu golfowym (piłki służą wyłącznie do gry, pozostają na driving range), zakup tzw. „tee time”, czyli możliwości wejścia na pole golfowe i rozegrania rundy. Wnioskodawca ponosi / będzie ponosił wydatki związane z wynajmem zestawów piłek do gry w golfa. Wnioskodawca ponosi / będzie ponosił wydatki związane z wyposażeniem stanowiska konferencyjnego, w skład którego będzie wchodziło stoisko z mini golfem. Wnioskodawca pragnie doprecyzować, że pojęcie „mini golf” użyte we wniosku nie oznacza klasycznej formy rekreacyjnej gry w mini golfa (tj. rozbudowanego toru do gry służącego celom rozrywkowym), lecz uproszczony, pojedynczy moduł ekspozycyjny (mini pole golfowe), stanowiący element stoiska targowego o charakterze marketingowym i demonstracyjnym. Tym samym, Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, że użyte we wniosku sformułowanie „mini golf” odnosiło się do stosika z mini polem golfowym (zgodnie z przedstawionym powyżej opisem), a nie klasyczną formę rekreacyjną gry w mini golfa. Do wyposażenia stoiska z mini polem golfowym Wnioskodawca nabywa / będzie nabywał następujące elementy wyposażenia: dołek z flagą, wykładzina zielona (2-3m2), podstawowe kije szkoleniowe, drobne wyposażenie w tym m.in. „bezpieczne piłki” - bardzo lekkie piłki dedykowane do użytkowania wewnątrz pomieszczeń. Na pytanie, czy wydatki: a)  związane z organizacją spotkań biznesowych na obiektach sportowych typu driving range lub pole golfowe, b)  na zakup sprzętu golfowego wykorzystywanego podczas spotkań biznesowych, o których mowa w pkt (i) c)  na zakup elementów wyposażenia do organizacji stoiska z mini golfem, są/będą dokumentowane fakturami z wykazanym podatkiem VAT wystawianymi na Państwa rzecz. Spółka odpowiedziała, tak, ww. wydatki (w tym wydatki na wyposażenie stoiska z mini polem golfowym) co do zasady są oraz będą dokumentowane fakturami z wykazanym VAT wystawianymi na rzecz Wnioskodawcy. Wnioskodawca potwierdza, że istnieje oraz będzie istniał związek pomiędzy prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą w branży IT/ITC, której przedmiot stanowi świadczenie usług związanych z udostępnianiem oraz obsługą infrastruktury informatycznej, opodatkowanych podatkiem VAT opisanych we wniosku z wydatkami związanymi z organizacją spotkań biznesowych na obiektach sportowych typu driving range lub pole golfowe, na zakup sprzętu golfowego oraz na zakup elementów wyposażenia do organizacji stoiska z mini polem golfowym. Związek ten polega na organizowaniu spotkań z dotychczasowymi oraz potencjalnymi kontrahentami Wnioskodawcy. Spotkania te stanowią element procesu sprzedażowego oraz działań mających na celu osiąganie przychodów, w tym w szczególności pozyskiwanie nowych kontraktów, negocjowanie warunków współpracy, omawianie zakresu usług oraz utrzymanie relacji z kluczowymi klientami. Wybór tej formy spotkania wynika z jej efektywności biznesowej - spotkania takie trwają od 2 do 4 godzin, odbywają się w niewielkim gronie (2 - 4 osoby), a ich przebieg sprzyja prowadzeniu rozmów biznesowych w sposób niezakłócony (bez rozpraszaczy takich jak telefony czy obecność osób trzecich). Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy są to bardzo dobre warunki do przedstawienia oferty oraz zbudowania relacji z kontrahentami. Dobre relacje z kontrahentami mają bezpośredni wpływ na wybór Wnioskodawcy zamiast konkurencyjnych ofert. Zatem, wydatki te są / będą ponoszone w celu zwiększenia przychodów i zabezpieczenia źródeł przychodów Wnioskodawcy. Wnioskodawca uzyskuje / będzie uzyskiwać korzyść w postaci stworzenia skutecznego mechanizmu sprzedażowego i negocjacyjnego, bezpośrednio ukierunkowanego na zwiększanie przychodów z działalności gospodarczej i pozyskiwanie nowych kontrahentów. W trakcie spotkań biznesowych na polu golfowym oraz driving range są / będą wykorzystywane piłki golfowe, które zostały / zostaną wynajęte przez Wnioskodawcę i nie będą mogły być wykorzystywane w przyszłości na użytek prywatny. Brak możliwości wykorzystania piłek do golfa na użytek prywatny wynika m.in. z faktu, że piłki te zostają na polu golfowym po ich zużyciu w trakcie gry z racji, że są one wynajmowane na czas rozgrywki. Natomiast, Wnioskodawca nie ponosi wydatków na sprzęt taki jak kije golfowe, torby na kije - przyjmuje się, że uczestnicy gry (w tym przedstawiciele Spółki) posiadają własny sprzęt, który nie jest finansowany przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca nabywa jedynie kije golfowe oraz pomocniczy sprzęt na potrzeby wyposażenia stoiska w mini pole golfowe, jednak jest to sprzęt podstawowy, który zdecydowanie różni się do sprzętu używanego na polu golfowym oraz drving range, a zatem nie może być wykorzystywany w trakcie spotkań biznesowych na ww. obiektach. Elementy wyposażenia stoiska Wnioskodawcy, którego jednym z elementów jest / będzie stoisko z mini polem golfowym będą wykorzystywane jako forma promocji i reklamy oferowanych usług. Zdaniem Wnioskodawcy umieszczenie na stoisku z ofertą Spółki stoiska z mini polem golfowym zwraca uwagę potencjalnych kontrahentów, co przekłada się bezpośrednio na możliwość nawiązania większej liczby kontaktów biznesowych, które w praktyce przekładają się na zwiększenie szans sprzedażowych Wnioskodawcy. Na wstępie Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, że przepisy podatkowe nie nakładają obowiązku, by ponoszone wydatki w ramach prowadzonej działalności przekładały się na wzrost konkurencyjności przedsiębiorcy na rynku - zarówno na gruncie przepisów ustawy o CIT w kontekście możliwości zakwalifikowania danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu jak i w kontekście możliwości odliczenia VAT naliczonego. Przy czym, Wnioskodawca chce zaznaczyć, że w jego ocenie wydatki związane z organizacją spotkań biznesowych na obiektach sportowych typu driving range lub pole golfowe, na zakup sprzętu golfowego oraz na zakup elementów wyposażenia do organizacji stoiska z mini polem golfowym mogą w istotny sposób przełożyć się na wzrost konkurencyjności przedsiębiorstwa poprzez kilka komplementarnych mechanizmów: 1. Spotkania w formule mniej formalnej - na polu golfowym czy driving range - sprzyjają: - zacieśnianiu relacji z klientami i partnerami, - prowadzeniu rozmów biznesowych w komfortowej atmosferze, - budowaniu zaufania, które jest kluczowe w procesach sprzedażowych. Spotkania nie mają one charakteru okazałości ani działań wizerunkowych o podwyższonym standardzie, lecz są elementem strategii pozyskiwania i utrzymania klientów. 2. Zwiększenie efektywności pozyskiwania klientów Wykorzystanie aktywności takich jak golf w kontaktach biznesowych umożliwia: - zwiększenie zaangażowania uczestników spotkań, - wydłużenie czasu kontaktu z potencjalnym klientem, - stworzenie przestrzeni do przedstawienia oferty w przystępny sposób. Tego rodzaju działania przekładają się na wyższą skuteczność sprzedaży i większą liczbę zawieranych kontraktów. 3. Funkcja promocyjna i targowa (stoisko z mini polem golfowym) Zakup elementów wyposażenia do organizacji stoiska z mini polem golfowym służy bezpośrednio działaniom promocyjnym firmy, w szczególności: - podczas targów branżowych, - eventów marketingowych, - prezentacji dla klientów. Stoisko oparte na aktywności golfowej pełni funkcję: - narzędzia przyciągającego uwagę potencjalnych klientów, - interaktywnej formy zapoznania się z ofertą, - sposobu generowania kontaktów sprzedażowych. 4. Zakup sprzętu jako element infrastruktury sprzedażowej Zakup sprzętu golfowego stanowi element wyposażenia wykorzystywanego w działaniach związanych z: - organizacją spotkań biznesowych, - prezentacjami dla klientów, - wydarzeniami promocyjnymi. Sprzęt ten nie ma charakteru konsumpcyjnego ani osobistego - jest narzędziem wykorzystywanym w działalności gospodarczej, co pozwala na systematyczne prowadzenie działań marketingowo-sprzedażowych. 5. Wsparcie sprzedaży poprzez budowę relacji Podejmowane działania mają na celu zwiększenie efektywności współpracy z klientami poprzez umożliwienie prowadzenia rozmów handlowych w sprzyjającym otoczeniu. Ich celem jest: - poprawa komunikacji biznesowej, - lepsze dopasowanie oferty do potrzeb klientów, - zwiększenie stabilności relacji handlowych. Podsumowując, opisane wydatki mają charakter celowy, racjonalny i bezpośrednio związany z działalnością gospodarczą. Ich nadrzędnym celem jest: - zwiększenie sprzedaży, - pozyskiwanie nowych klientów, - wzmocnienie działań marketingowych. Nie służą one kreowaniu wizerunku poprzez okazałość czy wystawność, lecz stanowią narzędzia pracy wykorzystywane w sposób funkcjonalny w procesach sprzedażowych i promocyjnych, co przekłada się na wzrost konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku. Wydatki związane z organizacją spotkań biznesowych na obiektach sportowych takich jak driving range lub pole golfowe, zakup sprzętu golfowego oraz wyposażenia do organizacji stoiska z mini polem golfowym nie mają celu wywarcia wpływu na wizerunek przedsiębiorstwa ani na sposób jego postrzegania przez klientów lub pracowników. Ewentualny wpływ na wizerunek to uboczny efekt podejmowanych działań sprzedażowo-reklamowych Wnioskodawcy. Nieponiesienie wskazanych wydatków może wpłynąć na osiąganie dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej. Brak realizacji tego typu działań może prowadzić do ograniczenia możliwości budowania i utrzymywania relacji biznesowych z klientami, co w praktyce przekłada się na mniejszą stabilność współpracy oraz niższą skłonność kontrahentów do kontynuowania lub rozszerzania współpracy. Dodatkowo, rezygnacja z aktywnych form promocji i prezentacji oferty (np. wydarzeń czy interaktywnych form kontaktu) może skutkować zmniejszoną widocznością przedsiębiorstwa na rynku, mniejszą liczbą nowych kontaktów handlowych oraz ograniczeniem możliwości pozyskiwania nowych klientów. W konsekwencji może to przełożyć się na niższy poziom sprzedaży, a tym samym ograniczenie osiąganych przychodów i pogorszenie wyników finansowych przedsiębiorstwa. Pytania:1)  Czy ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki związane z organizacją spotkań biznesowych na obiektach sportowych typu driving range lub pole golfowe, mogą i będą mogły zostać zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodu Spółki zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT? 2)  Czy ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na zakup sprzętu golfowego wykorzystywanego podczas spotkań biznesowych, o których mowa w pytaniu nr 1 oraz na zakup elementów wyposażenia do organizacji stoiska z mini golfem, wykorzystywanego podczas wydarzeń o charakterze naukowo-promocyjno- marketingowo-sprzedażowym mogą i będą mogły zostać zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodu Spółki zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT? 3)  Czy Wnioskodawcy przysługuje i będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków: (i) związanych z organizacją spotkań biznesowych na obiektach sportowych typu driving range lub pole golfowe, (ii) na zakup sprzętu golfowego wykorzystywanego podczas spotkań biznesowych, o których mowa w pkt (i) oraz (iii) na zakup elementów wyposażenia do organizacji stoiska z mini golfem, wykorzystywanego podczas wydarzeń o charakterze naukowo-promocyjno- marketingowo-sprzedażowym? Niniejsza interpretacja stanowi rozstrzygnięcie w zakresie pytania nr 1 i 2 w podatku dochodowym od osób prawnych. Odnośnie pytania nr 3 dotyczącego podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Państwa stanowisko w sprawie Ad. 1 Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki związane z organizacją spotkań biznesowych na obiektach sportowych typu driving range lub pole golfowe mogą i będą mogły zostać zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodu Spółki zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Ad. 2 Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na zakup sprzętu golfowego wykorzystywanego podczas spotkań biznesowych, o których mowa w pytaniu nr 1 oraz na zakup elementów wyposażenia do organizacji stoiska z mini golfem, wykorzystywanego podczas wydarzeń o charakterze naukowo-promocyjno- marketingowo-sprzedażowym mogą i będą mogły zostać zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodu Spółki zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Uzasadnienie W zakresie pytań nr 1-2 Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest, aby ten wydatek spełniał następujące przesłanki: został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,został właściwie udokumentowany,nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zachowanie źródła przychodów albo zabezpieczenia źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie, zwiększenie lub zabezpieczenie tego przychodu. Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. W praktyce oznacza to, że podatnik może uwzględnić w kosztach zarówno wydatki bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile spełniają powyższe warunki. Konstrukcja przepisów daje możliwość zaliczenia wydatków do kosztów podatkowych, pod warunkiem ich racjonalnego uzasadnienia oraz wykazania związku z prowadzoną działalnością. W zakresie pytania nr 1 W odniesieniu do wydatków związanych z organizacją spotkań biznesowych na obiektach sportowych typu driving range lub pole golfowe, wskazać należy, że spełniają one definicję kosztów uzyskania przychodu, bowiem w ocenie Wnioskodawcy spełnione są następujące przesłanki: Poniesienie kosztu przez podatnika - koszt wydatków na organizację spotkań biznesowych jest ponoszony z zasobów majątkowych Spółki, zatem warunek ten należy uznać za spełniony. Definitywny charakter kosztu - poniesiony wydatek jest definitywny tj. nie jest zwracany Spółce w jakikolwiek sposób. Związek z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą - w ocenie Spółki warunek ten został spełniony, ponieważ spotkania te stanowią element procesu sprzedażowego Spółki, w ramach którego dochodzi do pozyskiwania nowych klientów, negocjowania warunków współpracy oraz utrzymywania relacji z dotychczasowymi kontrahentami. Ich organizacja nie ma charakteru dowolnego, lecz jest ukierunkowana na osiąganie przychodów lub zabezpieczenie ich źródła, co znajduje odzwierciedlenie w sposobie ich planowania, dokumentowania oraz powiązania z konkretnymi projektami lub szansami sprzedażowymi. Specyfika spotkań na polu golfowym, w szczególności ich czas trwania, kameralny charakter oraz brak rozpraszaczy, sprzyja prowadzeniu rozmów biznesowych na poziomie decyzyjnym. Uczestnictwo w nich wiceprezesa zarządu Spółki, odpowiedzialnego za rozwój sprzedaży i relacje z kluczowymi klientami, dodatkowo potwierdza ich gospodarczy charakter oraz bezpośredni związek z działalnością operacyjną Spółki. Spotkania te umożliwiają prowadzenie negocjacji, omawianie szczegółów współpracy oraz podejmowanie decyzji biznesowych, co w praktyce przekłada się na zawieranie umów oraz generowanie przychodów. Warunek celu: uzyskanie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów - organizowane spotkania stanowią element procesu sprzedażowego, w tym służą pozyskiwaniu nowych klientów, negocjowaniu warunków współpracy oraz rozwijaniu relacji z obecnymi kontrahentami, co bezpośrednio przekłada się na generowanie przychodów. Jednocześnie umożliwiają utrzymanie relacji z kluczowymi klientami oraz ograniczenie ryzyka utraty współpracy, co ma istotne znaczenie dla zabezpieczenia źródła przychodów. W konsekwencji pomiędzy ponoszonymi wydatkami a działalnością gospodarczą Spółki zachodzi związek przyczynowo - skutkowy, uzasadniający ich kwalifikację jako kosztów uzyskania przychodów. Odpowiednie udokumentowanie wydatków - Spółka jest w posiadaniu dokumentów potwierdzających fakt poniesienia wydatków na organizację spotkań biznesowych. Dodatkowo sam przebieg spotkań oraz ich cel są dokumentowane przez Spółkę m.in. poprzez przygotowanie agendy, listy uczestników wraz z określeniem ich funkcji i relacji biznesowej, a także sporządzenie notatki ze spotkania zawierającej jego przebieg, omawiane tematy oraz ustalenia. W uzasadnionych przypadkach gromadzone są materiały wykorzystywane podczas spotkań oraz korespondencja e- mailowa podsumowująca wnioski ze spotkania. Zatem, w ocenie Spółki warunek odpowiedniego udokumentowania wydatków został spełniony. Brak wyłączenia na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT - w ocenie Spółki wydatki na organizację spotkań biznesowych nie stanowią wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, w szczególności nie stanowią one kosztów reprezentacji wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Mając na uwadze, że ustawa o CIT nie zawiera definicji legalnej „kosztów reprezentacji", zdaniem Wnioskodawcy należy odnieść się do ukształtowanej linii interpretacyjnej organów podatkowych w tym zakresie. Zgodnie z podejściem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej celem kosztów reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, działalności etc., wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami. Oceniając, czy dane koszty mają charakter reprezentacyjny, należy patrzeć właśnie przez pryzmat ich celu. Jeśli wyłącznym bądź dominującym celem ponoszonych kosztów jest wykreowanie takiego obrazu podatnika, to koszty te mają charakter reprezentacyjny. Zatem, wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenie swojej zasobności, profesjonalizmu. Ocena charakteru wydatku możliwa jest na podstawie całokształtu działalności prowadzonej przez podatnika, rozmiarów wydatków, ich jednostkowej wartości, ustalenia kręgu osób, do których jest skierowana oraz celu (funkcji) w jakim dany wydatek jest ponoszony. Przy ocenie czy dany wydatek należy zakwalifikować jako tzw. „koszt reprezentacji” kluczowe znaczenie ma ustalenie celu ponoszonego wydatku. W sytuacji Spółki organizowane spotkania biznesowe nie są ukierunkowane na kreowanie pozytywnego wizerunku Spółki ani budowanie jej prestiżu, lecz stanowią element procesu sprzedażowego, obejmującego pozyskiwanie klientów, negocjowanie warunków współpracy oraz rozwijanie relacji biznesowych mających bezpośrednie przełożenie na osiągane przychody. Organizowane spotkania nie mają charakteru okazałego ani wystawnego. Ich koszt jest umiarkowany i często niższy niż koszty tradycyjnych form spotkań biznesowych, takich jak kolacje z kontrahentami. Forma spotkania, obejmująca udział w grze w golfa, wynika z jej funkcjonalności i efektywności w prowadzeniu rozmów biznesowych, a nie z chęci zapewnienia kontrahentom rozrywki czy stworzenia szczególnej oprawy. Element aktywności sportowej ma charakter pomocniczy i służy wyłącznie stworzeniu warunków do prowadzenia rozmów, nie stanowiąc celu samego w sobie. Dodatkowo spotkania te mają charakter roboczy i są ściśle związane z działalnością operacyjną Spółki. Są one każdorazowo planowane, dokumentowane oraz powiązane z konkretnymi procesami sprzedażowymi lub projektami. Uczestniczą w nich osoby decyzyjne, w tym po stronie Spółki zazwyczaj jest to wiceprezes zarządu Spółki odpowiedzialny za pozyskiwanie klientów, co potwierdza ich biznesowy charakter. W konsekwencji brak jest podstaw do uznania, że wydatki te mają charakter reprezentacyjny, nie służą one bowiem stworzeniu określonego wizerunku Spółki na zewnątrz, lecz realizacji konkretnych celów gospodarczych. W tym miejscu warto zwrócić uwagę na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”) z dnia 15 lipca 2025 r. o sygn.: II FSK 1394/22, w którym sąd wskazał m.in., że za wydatki na reprezentację nie można uznać kosztów, które mają na celu przekazanie informacji o produktach lub usługach oferowanych przez podatnika. W takim przypadku wydatki służą zainteresowaniu klientów konkretnymi elementami oferty, a nie budowaniu ogólnego wizerunku firmy. W ocenie Wnioskodawcy powyższe stanowisko znajduje również zastosowanie w odniesieniu do wydatków na organizację omawianych spotkań biznesowych. Ponadto, mając na względzie charakter organizowanych spotkań należy wskazać, że wydatki nie mają charakteru osobistego, są ściśle związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. W spotkaniach uczestniczą wyłącznie osoby powiązane z działalnością biznesową Spółki, tj. przedstawiciele Spółki (w tym wiceprezes zarządu odpowiedzialny za działania sprzedażowe) oraz obecni lub potencjalni kontrahenci, w szczególności osoby pełniące funkcje decyzyjne po ich stronie. Spotkania te nie mają charakteru prywatnego ani towarzyskiego, ich uczestnicy dobierani są ze względu na rolę w procesie podejmowania decyzji biznesowych oraz możliwość nawiązania lub rozwinięcia współpracy. Sam udział w spotkaniach jest uzasadniony obowiązkami służbowymi członków zarządu Spółki oraz jej pracowników, a ich przebieg i rezultaty są związane z działalnością gospodarczą Spółki. W konsekwencji brak jest podstaw do uznania, że wydatki te mają charakter osobisty, bowiem nie służą one prywatnej konsumpcji, lecz realizacji celów biznesowych Spółki. Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków na organizację spotkań biznesowych została potwierdzona również w licznych interpretacjach podatkowych, w tym m.in. w następujących rozstrzygnięciach: interpretacja indywidualna z dnia 27 listopada 2025 r. o sygn.: 0114-KDIP2-1.4010.533.2025.3.KW, w której wskazano, że: „Mając na uwadze powołane przepisy, należy wskazać, że wydatki ponoszone przez Spółkę na nabycie usług gastronomicznych podczas spotkań biznesowych w części dotyczącej osób reprezentujących spółkę, tj. komplementariuszy oraz zarządu spółki będącej komplementariuszem, a także pracowników Spółki, wykonujących zadania służbowe (spotykających się z jej kontrahentami oraz potencjalnymi kontrahentami) stanowią koszty uzyskania przychodów jako wydatki związane z bieżącą działalnością Spółki na podstawie art. 15 ust. 1 updop i nie podlegają wyłączeniu na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 updop, art. 16 ust. 1 pkt 38 updop oraz art. 16 ust. 1 pkt 38a updop.” interpretacja indywidualna z dnia 4 listopada 2024 r. o sygn.: 0111-KDIB2-1.4010.413.2024.1.AS, w której Dyrektor KIS stanął na następującym stanowisku: „wydatki poniesione na organizację spotkań biznesowych dla audytorów i managerów mogą stanowić koszty uzyskania przychodów Spółki na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, bowiem wydatki te mają na celu osiągnięcie i zachowanie podstawowych źródeł przychodów związanych z działalnością Spółki.” interpretacja indywidualna z dnia 8 sierpnia 2023 r. o sygn.: 0114-KDIP2-2.4010.242.2023.3.PK. Podsumowując, Spółka stoi na stanowisku, że wydatki związane z organizacją spotkań biznesowych na obiektach sportowych typu driving range lub pole golfowe mogą oraz będą mogły zostać zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodu Spółki zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. W zakresie pytania nr 2 W ocenie Wnioskodawcy wydatki ponoszone na zakup sprzętu golfowego wykorzystywanego podczas spotkań biznesowych (o których mowa w pytaniu nr 1), jak również wydatki na zakup elementów wyposażenia do organizacji stoiska z mini polem golfowym, spełniają przesłanki uznania ich za koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Wydatki te pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki, gdyż służą realizacji działań sprzedażowych i marketingowych, ukierunkowanych na pozyskiwanie nowych klientów oraz rozwijanie relacji z obecnymi kontrahentami. Omawiane wydatki pozostają w bezpośrednim i funkcjonalnym związku z działalnością gospodarczą Spółki. Sprzęt golfowy stanowi narzędzie wykorzystywane w organizacji spotkań biznesowych będących elementem procesu sprzedażowego, natomiast wyposażenie stoiska z mini polem golfowym jest wykorzystywane w działaniach marketingowych i promocyjnych realizowanych podczas wydarzeń branżowych. Oba rodzaje wydatków są zatem powiązane z podstawową działalnością Spółki polegającą na świadczeniu usług IT/ICT oraz pozyskiwaniu i obsłudze klientów. W kontekście warunku celu tj. poniesienie w celu osiągnięcia przychodów oraz zachowania i zabezpieczenia ich źródła, w ocenie Spółki sprzęt golfowy umożliwia organizację spotkań w formule, która sprzyja prowadzeniu rozmów handlowych, negocjacji oraz budowaniu relacji z klientami, co bezpośrednio przekłada się na zawieranie umów i generowanie przychodów. Z kolei wyposażenie stoiska z mini polem golfowym pełni funkcję narzędzia marketingowego m.in. poprzez przyciąganie uczestników wydarzeń, umożliwia nawiązywanie kontaktów biznesowych oraz prezentację oferty Spółki, co służy pozyskiwaniu nowych klientów oraz przyszłych pracowników Spółki. Jednocześnie działania te przyczyniają się do utrzymania relacji z obecnymi kontrahentami oraz ograniczenia ryzyka utraty przychodów. Warto zaznaczyć, że nabywane składniki majątku są wykorzystywane wielokrotnie, w różnych działaniach biznesowych, co dodatkowo potwierdza ich gospodarczy charakter oraz celowość poniesienia tych wydatków. W przypadku dużej częstotliwości używania tego rodzaju składników ich zakup jest bardziej opłacalny niż ciągłe wypożyczanie sprzętu oraz stanowiska wyposażonego w pole mini golfa, które stanowi narzędzie marketingowe Spółki. Jednocześnie wydatki te nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawa o CIT, w szczególności nie stanowią kosztów reprezentacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 tej ustawy. Ich poniesienie nie ma na celu kreowania wizerunku Spółki ani budowania jej prestiżu, lecz służy realizacji konkretnych działań sprzedażowych i marketingowych. Zakupiony sprzęt oraz elementy wyposażenia pełnią funkcję narzędzi wykorzystywanych w działalności Spółki. Zakup sprzętu golfowego umożliwia organizację spotkań biznesowych, natomiast zakup elementów wyposażenia do organizacji stoiska z mini golfem jest podyktowany działalnością marketingową Spółki. Brak jest przy tym elementu okazałości czy wystawności, a sposób wykorzystania tych składników majątku wskazuje jednoznacznie na ich użytkowy, a nie reprezentacyjny charakter. W konsekwencji Spółka stoi na stanowisku, że wydatki na sprzęt golfowy używany podczas spotkań biznesowych oraz elementy wyposażenia stoiska Spółki z mini golfem spełniają warunki pozwalające na zakwalifikowanie ich do kosztów uzyskania przychodu Spółki. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”): Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu. Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy. Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki: został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,został właściwie udokumentowany,nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę: przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu) orazpotencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu. W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów. Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie: a.  „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu”, b.  „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast c.   „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”. Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób. Podatnik, oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą, winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu. Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik, uznając wydatek za koszt uzyskania przychodu, odnosi ewidentne korzyści, ponieważ o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodu. Zgodnie z utrwalonym poglądem judykatury: „Warunkiem uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu jest łączne spełnienie następujących warunków: faktycznego (rzeczywistego) poniesienia wydatku przez podatnika, istnienie związku z prowadzoną przez podatnika działalnością oraz poniesienie go w celu uzyskania przychodu, jego zwiększenia bądź zachowania źródła przychodu. Nie każdy zatem wydatek, nawet związany z prowadzoną działalnością gospodarczą jest kosztem podatkowym, zmniejszającym podstawę opodatkowania, ale tylko taki, który realizuje cel wskazany w art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. Cel ten musi być widoczny, a ponoszone koszty winny go realizować bądź co na najmniej zakładać realnie możliwość jego osiągnięcia” (por. wyrok NSA z 2 sierpnia 2012 roku, sygn. akt II FSK 41/11, uchwała NSA z 24 stycznia 2011 r., sygn. akt II FPS 6/10, oraz uchwała z 12 grudnia 2011 roku, sygn. akt II FPS 2/11). Poza tym, „przy ustaleniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek - poza wyraźnie wskazanymi w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem bezpośredniego lub pośredniego związku z przychodem i racjonalnością działania dla osiągnięcia tego przychodu. Sytuacje, w których ów związek przyczynowy nie jest jednoznaczny, należy rozwiązywać według zasad racjonalnego rozumowania, odrębnie w odniesieniu do każdego przypadku” (por. wyrok NSA z 9 września 2011 roku, sygn. akt II FSK 1118/10). Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego kosztu (por. wyrok NSA z 1 marca 2016 roku, sygn. akt II FSK 4009/13). Podsumowując, wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 16 ust. 1. Wskazać należy, że katalog wydatków wyłączonych z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, ma charakter zamknięty. Należy wskazać, że wśród wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów ustawodawca wymienił m.in. - w pkt 28 tego przepisu - koszty reprezentacji. W myśl art. 16 ust. 1 pkt 28 Ustawy CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów: Kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych; Należy zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera legalnej definicji terminu reprezentacja. Próbę zdefiniowania tego pojęcia podejmowały wielokrotnie sądy administracyjne, w tym Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z dnia 17 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 702/11. Sąd ten stwierdził, że celem kosztów reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, działalności etc., wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami (klientami). Oceniając, czy dane koszty mają charakter reprezentacyjny, należy patrzeć właśnie przez pryzmat ich celu. Jeśli wyłącznym bądź dominującym celem ponoszonych kosztów jest wykreowanie takiego obrazu podatnika, to koszty te mają charakter reprezentacyjny. Wymienienie jako przykładowych kosztów reprezentacyjnych wydatków na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych, nie oznacza, że wydatki te zawsze muszą zostać wyłączone z kosztów uzyskania przychodów. Nie są one kosztami jedynie wówczas, gdy mają charakter reprezentacyjny. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne odwołanie się do etymologii terminu reprezentacja. Wyraz „reprezentacja” pochodzi od łacińskiego „repraesentatio” oznaczającego wizerunek. Upływ czasu nie zmienił jego znaczenia i formy. Oznacza to, że ,,reprezentacja” w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi działanie w celu wykreowania oraz utrwalenia pozytywnego wizerunku podatnika wobec innych podmiotów. W podanym znaczeniu reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia oczekiwanego wizerunku podatnika dla potrzeb ułatwienia zawarcia umowy lub stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia. W takiej sytuacji wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenie swojej zasobności, profesjonalizmu. Przy tak zdefiniowanym terminie „reprezentacji” kwestia wystawności, okazałości czy też ponadprzeciętności nie ma żadnego znaczenia. Z kolei zgodnie z ugruntowanym poglądem przez reklamę rozumie się działania podmiotu gospodarczego, mające na celu kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu gospodarczego. Może być ona realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego towaru lub usługi, jego cech jakościowych, użytkowych, zalet technicznych, a także poprzez rozpowszechnianie logo firmy. Każda z tych form, jeżeli jest stosowana w określonych okolicznościach, spełnia funkcje reklamowe. Identyfikowana bowiem jest z daną firmą i oferowanymi przez nią towarami lub usługami, zwiększając ich rozpoznawalność oraz pośrednio zachęcając do ich nabycia. Jednocześnie zauważyć należy, że można rozróżnić reklamę towaru, usługi, reklamę marki, a także reklamę samej firmy (przedsiębiorcy). Dokonując zatem oceny zakresu pojęciowego „reklamy” wywieść z powyższego należy, że reklama dotyczy działań zmierzających do kształtowania, rozpowszechniania wizerunku nie samego podatnika, lecz jego produktów (towarów i usług). Podnosi się także, że reklama polega na przedstawianiu towarów i usług oraz nakłanianiu do ich nabycia w sposób bezpośredni. Wywieść z powyższego należy, że reprezentacja dotyczy działań zmierzających do kształtowania i rozpowszechniania wizerunku podatnika, jako podmiotu gospodarczego, natomiast reklama dotyczy działań zmierzających do kształtowania, rozpowszechniania wizerunku nie samego podatnika, lecz jego produktów (towarów i usług). Tym samym, reklama polega na przedstawianiu towarów i usług oraz nakłanianiu do ich nabycia w sposób bezpośredni, zaś reprezentacja pośrednio promuje podmiot gospodarczy poprzez stworzenie dobrego wizerunku firmy. Ocena charakteru wydatku (cel reprezentacyjny, czy reklamowy) możliwa jest na podstawie całokształtu działalności prowadzonej przez podatnika, rozmiarów wydatków, ich jednostkowej wartości, ustalenia kręgu osób, do których jest skierowana, okoliczności wręczania prezentów, itp. Ponadto powinna być dokonywana każdorazowo przez podatnika, który prowadząc działalność gospodarczą może najlepiej dokonać właściwej kwalifikacji danego wydatku pod kątem funkcji jaką będzie spełniać w firmie. Zatem wydatki mające charakter reprezentacyjny, stosownie do powołanego wcześniej art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów. Przedstawione przez Państwa wątpliwości obejmują ustalenie: czy ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki związane z organizacją spotkań biznesowych na obiektach sportowych typu driving range lub pole golfowe, mogą i będą mogły zostać zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodu Spółki zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,czy ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na zakup sprzętu golfowego wykorzystywanego podczas spotkań biznesowych, o których mowa w pytaniu nr 1 oraz na zakup elementów wyposażenia do organizacji stoiska z mini golfem, wykorzystywanego podczas wydarzeń o charakterze naukowo-promocyjno- marketingowo-sprzedażowym mogą i będą mogły zostać zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodu Spółki zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. W opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wskazali Państwo, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą w branży IT/ICT, koncentrując się na świadczeniu usług związanych z udostępnianiem oraz obsługą infrastruktury informatycznej. W szczególności Spółka oferuje usługi hostingu, w tym serwery dedykowane, usługi VPS, rozwiązania chmurowe oraz kolokację, a także zapewnia wsparcie w zakresie administracji i zarządzania systemami IT. Działalność Spółki ma charakter usługowy i komercyjny, a jej celem jest osiąganie przychodów poprzez pozyskiwanie nowych klientów, rozwijanie współpracy z dotychczasowymi kontrahentami oraz świadczenie usług o charakterze ciągłym, wymagających utrzymywania relacji biznesowych i prowadzenia działań sprzedażowych oraz negocjacyjnych. W związku z prowadzoną działalnością Spółka organizuje spotkania biznesowe z kontrahentami oraz potencjalnymi klientami. Spotkania te stanowią element procesu sprzedażowego oraz działań mających na celu osiąganie przychodów, w tym w szczególności pozyskiwanie nowych kontraktów, negocjowanie warunków współpracy, omawianie zakresu usług oraz utrzymanie relacji z kluczowymi klientami. Część spotkań odbywa się na obiektach sportowych typu driving range lub pole golfowe (oba te miejsca służą do gry w golfa). Wybór tej formy spotkania wynika z jej efektywności biznesowej - spotkania takie trwają od 2 do 4 godzin, odbywają się w niewielkim gronie (2 - 4 osoby), a ich przebieg sprzyja prowadzeniu rozmów biznesowych w sposób niezakłócony (bez rozpraszaczy takich jak telefony czy obecność osób trzecich). Charakter tej aktywności nie ma formy rywalizacji sportowej pomiędzy uczestnikami, lecz polega na wspólnym przemieszczaniu się i rozmowie, co sprzyja omawianiu zagadnień biznesowych. Element aktywności sportowej ma charakter uboczny i służy wyłącznie stworzeniu warunków do prowadzenia rozmów biznesowych, nie stanowiąc celu samego w sobie. W spotkaniach po stronie Spółki najczęściej uczestniczy wiceprezes zarządu, do którego podstawowych obowiązków, wynikających z pełnionej funkcji, należy m.in. pozyskiwanie nowych kontrahentów, utrzymywanie relacji z dotychczasowymi partnerami biznesowymi oraz prowadzenie rozmów handlowych z potencjalnymi klientami. W zależności od charakteru spotkania oraz jego celu, w spotkaniach mogą uczestniczyć również inni przedstawiciele Spółki, w tym prezes zarządu lub pracownicy Spółki, w szczególności specjaliści posiadający wiedzę techniczną (np. inżynierowie). Wybór miejsca spotkania wynika z jego funkcjonalności - specyfika pola golfowego (czas trwania, brak rozpraszaczy, kameralny charakter) sprzyja prowadzeniu rozmów biznesowych i efektywnym negocjacjom. Spotkania te są organizowane kilka razy w miesiącu, zazwyczaj w okresie od marca do października. W ich trakcie omawiane są m.in. kwestie związane z ofertą Spółki, negocjacjami handlowymi, realizacją projektów oraz dalszym kierunkiem współpracy. Spotkania te obejmują zarówno klientów obecnych (np. w celu utrzymania relacji biznesowych lub reakcji na zmiany organizacyjne po stronie kontrahenta), jak i potencjalnych klientów (np. w celu przedstawienia oferty i nawiązania współpracy). W ramach organizacji spotkania Spółka ponosi koszty udziału uczestników w grze w golfa, obejmujące opłatę za rundę (tzw. green fee lub opłatę za korzystanie z driving range), wynoszącą od około 150 zł do 300 zł za osobę. Łączny koszt jednego spotkania wynosi zazwyczaj od 300 zł do 1 000 zł. Wydatki te nie mają charakteru okazałości ani wystawności, lecz są standardowym kosztem organizacji spotkania biznesowego w wybranej formule. Ich poniesienie jest bezpośrednio związane z możliwością przeprowadzenia spotkania oraz realizacją jego celu gospodarczego. Spółka podkreśla, że spotkania nie mają na celu budowania wizerunku Spółki ani kreowania jej prestiżu, lecz stanowią element procesu sprzedażowego i negocjacyjnego, bezpośrednio ukierunkowany na osiąganie przychodów, rozwijanie działalności gospodarczej i pozyskiwanie nowych klientów. Spotkania nie mają charakteru okazałego ani wystawnego - ich koszt jest umiarkowany i często niższy niż tradycyjnych form spotkań biznesowych, takich jak kolacje z kontrahentami. Tym samym wybór tej formy spotkania nie jest podyktowany chęcią nadania mu charakteru reprezentacyjnego, lecz względami organizacyjnymi i biznesowymi, w tym efektywnością oraz adekwatnością kosztową. Ponadto, z doświadczenia Wnioskodawcy wynika, że obecni oraz potencjalni klienci chętnie biorą udział w takiej formie spotkań biznesowych, a każde spotkanie zwiększa szanse Spółki na pozyskanie nowego kontrahenta albo na sprzedaż kolejnego projektu dotychczasowemu kontrahentowi. Dodatkowo, zazwyczaj spotkania są powiązane z konkretnymi procesami sprzedażowymi lub projektami (np. poprzez przypisanie do konkretnej szansy sprzedażowej, projektu lub etapu negocjacji). Ponadto Spółka rozważa w przyszłości ponoszenie wydatków związanych z zakupem sprzętu golfowego wykorzystywanego w trakcie takich spotkań, w celu ograniczenia wydatków związanych z wynajmem takiego sprzętu dla przedstawicieli Spółki oraz ich partnerów biznesowych. Spotkania te charakteryzują się wysoką skutecznością w zakresie pozyskiwania i utrzymywania klientów, co potwierdza ich bezpośredni związek z osiąganymi przez Spółkę przychodami. Niezależnie od powyższego, Spółka planuje wykorzystywać elementy związane z aktywnością golfową również w ramach działań marketingowych i promocyjnych realizowanych podczas wydarzeń branżowych oraz eventów o charakterze edukacyjnym, zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych. W szczególności Spółka zamierza organizować w swojej przestrzeni wystawienniczej stanowiska obejmujące tzw. mini pole do gry w golfa (putting green), wyposażone w niezbędne elementy, takie jak piłki, kije oraz dołki, umożliwiające uczestnikom wydarzenia zapoznanie się z tą formą aktywności. Przykładowo, Spółka planuje udział w wydarzeniu o charakterze naukowo-promocyjnym (festyn naukowy), organizowanym we współpracy z Wydziałem Informatyki (…), podczas którego wspólne stoisko będzie obejmowało również przestrzeń do gry w mini golfa. Aktywność ta ma na celu przyciągnięcie uczestników wydarzenia, nawiązanie kontaktów biznesowych, prezentację oferty Spółki oraz budowanie relacji z potencjalnymi klientami i partnerami biznesowymi. W związku z powyższym Spółka planuje poniesienie wydatków na zakup elementów wyposażenia niezbędnych do organizacji tego typu aktywności. Wyposażenie to będzie wykorzystywane wielokrotnie, podczas kolejnych wydarzeń o charakterze promocyjnym i sprzedażowym, stanowiąc narzędzie wspierające działania marketingowe Spółki oraz proces pozyskiwania klientów. Opisane powyżej wydatki są finansowane ze środków operacyjnych Spółki. W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że Spółka wynajmuje / będzie wynajmował zestawy piłek do gry na polu golfowym (piłki służą wyłącznie do gry, pozostają na driving range), zakup tzw. „tee time”, czyli możliwości wejścia na pole golfowe i rozegrania rundy. Spółka ponosi / będzie ponosił wydatki związane z wynajmem zestawów piłek do gry w golfa. Spółka ponosi / będzie ponosił wydatki związane z wyposażeniem stanowiska konferencyjnego, w skład którego będzie wchodziło stoisko z mini golfem. Do wyposażenia stoiska z mini polem golfowym Spółka nabywa / będzie nabywał następujące elementy wyposażenia: dołek z flagą, wykładzina zielona (2-3m2), podstawowe kije szkoleniowe, drobne wyposażenie w tym m.in. „bezpieczne piłki” - bardzo lekkie piłki dedykowane do użytkowania wewnątrz pomieszczeń. Spółka wskazała, że istnieje oraz będzie istniał związek pomiędzy prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą w branży IT/ITC, której przedmiot stanowi świadczenie usług związanych z udostępnianiem oraz obsługą infrastruktury informatycznej, opodatkowanych podatkiem VAT opisanych we wniosku z wydatkami związanymi z organizacją spotkań biznesowych na obiektach sportowych typu driving range lub pole golfowe, na zakup sprzętu golfowego oraz na zakup elementów wyposażenia do organizacji stoiska z mini polem golfowym. Związek ten polega na organizowaniu spotkań z dotychczasowymi oraz potencjalnymi kontrahentami Wnioskodawcy. Spotkania te stanowią element procesu sprzedażowego oraz działań mających na celu osiąganie przychodów, w tym w szczególności pozyskiwanie nowych kontraktów, negocjowanie warunków współpracy, omawianie zakresu usług oraz utrzymanie relacji z kluczowymi klientami. Dobre relacje z kontrahentami mają bezpośredni wpływ na wybór Wnioskodawcy zamiast konkurencyjnych ofert. Zatem, wydatki te są / będą ponoszone w celu zwiększenia przychodów i zabezpieczenia źródeł przychodów Spółki. Elementy wyposażenia stoiska Wnioskodawcy, którego jednym z elementów jest / będzie stoisko z mini polem golfowym będą wykorzystywane jako forma promocji i reklamy oferowanych usług. Zdaniem Wnioskodawcy umieszczenie na stoisku z ofertą Spółki stoiska z mini polem golfowym zwraca uwagę potencjalnych kontrahentów, co przekłada się bezpośrednio na możliwość nawiązania większej liczby kontaktów biznesowych, które w praktyce przekładają się na zwiększenie szans sprzedażowych Wnioskodawcy. W Państwa ocenie wydatki związane z organizacją spotkań biznesowych na obiektach sportowych typu driving range lub pole golfowe, na zakup sprzętu golfowego oraz na zakup elementów wyposażenia do organizacji stoiska z mini polem golfowym mogą w istotny sposób przełożyć się na wzrost konkurencyjności przedsiębiorstwa. Nie służą one kreowaniu wizerunku poprzez okazałość czy wystawność, lecz stanowią narzędzia pracy wykorzystywane w sposób funkcjonalny w procesach sprzedażowych i promocyjnych, co przekłada się na wzrost konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku. Nieponiesienie wskazanych wydatków może wpłynąć na osiąganie dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej. Brak realizacji tego typu działań może prowadzić do ograniczenia możliwości budowania i utrzymywania relacji biznesowych z klientami, co w praktyce przekłada się na mniejszą stabilność współpracy oraz niższą skłonność kontrahentów do kontynuowania lub rozszerzania współpracy. Dodatkowo, rezygnacja z aktywnych form promocji i prezentacji oferty (np. wydarzeń czy interaktywnych form kontaktu) może skutkować zmniejszoną widocznością przedsiębiorstwa na rynku, mniejszą liczbą nowych kontaktów handlowych oraz ograniczeniem możliwości pozyskiwania nowych klientów. W konsekwencji może to przełożyć się na niższy poziom sprzedaży, a tym samym ograniczenie osiąganych przychodów i pogorszenie wyników finansowych przedsiębiorstwa. Jak wskazano powyżej, aby wydatek uzyskał status kosztu uzyskania przychodów istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt podatkowy, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy. Nie każdy wydatek ponoszony w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowić może koszt uzyskania przychodów i jako taki może podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania. Skoro ustawodawca wyraźnie wiąże koszty uzyskania przychodów z określonym celem, to musi on być widoczny. Mając na uwadze powyższe, konieczne jest zbadanie czy ww. wydatki ponoszone przez Spółkę wpłyną na powstanie przychodu ze świadczonych przez Państwa usług w branży IT/ICT. Zdaniem Organu nie jest to wydatek na zachowanie czy też zabezpieczenie źródła przychodów. Z przedmiotowego wniosku nie wynika, aby brak poniesienia wydatków na organizacje spotkań biznesowych na obiektach sportowych typu driving range lub pole golfowe oraz wydatków na zakup sprzętu golfowego wykorzystywanego podczas spotkań biznesowych oraz na zakup elementów wyposażenia do organizacji stoiska z mini golfem, wykorzystywanego podczas wydarzeń o charakterze naukowo-promocyjno- marketingowo-sprzedażowym spowodował utratę przez Państwa przychodów czy też samo zagrożenie tą utratą. Ponadto z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego nie można doszukać się związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością gospodarczą w branży IT/ICT. Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym. W tym celu każdorazowo wymagana jest ocena istnienia związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Należy wskazać, że Organ nie kwestionuje przy tym sensu ekonomicznego wydatku, lecz ocenia czy konkretny wydatek został/zostanie poniesiony w związku z dążeniem do osiągnięcia przychodu (zachowania lub zabezpieczenia jego źródła). Analizując przedstawiony opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego należy wskazać, że poniesione wydatki związane z organizacją spotkań biznesowych na obiektach sportowych typu driving range lub pole golfowe oraz wydatki na zakup sprzętu golfowego wykorzystywanego podczas spotkań biznesowych oraz na zakup elementów wyposażenia do organizacji stoiska z mini golfem, wykorzystywanego podczas wydarzeń o charakterze naukowo-promocyjno- marketingowo-sprzedażowym nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów, o których mowa art. 15 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Charakter tych wydatków jest bowiem związany z kreowaniem określonego wizerunku firmy na zewnątrz. Wydatki te nie stanowią niezbędnego elementu, bez którego nie mogłoby się odbyć spotkanie biznesowe organizowane przez Spółkę. Koszty te zostały zatem poniesione na cele reprezentacyjne, tj. na kreowanie wizerunku, prestiżu Spółki. Wydatków ponoszonych na organizacją spotkań biznesowych na obiektach sportowych typu driving range lub pole golfowe oraz wydatki na zakup sprzętu golfowego wykorzystywanego podczas spotkań biznesowych oraz na zakup elementów wyposażenia do organizacji stoiska z mini golfem, wykorzystywanego podczas wydarzeń o charakterze naukowo-promocyjno- marketingowo-sprzedażowym nie można uznać jako niezbędnych do realizacji celów spotkań biznesowych. Wydatki te służą bowiem budowaniu relacji z klientami lub potencjalnymi klientami i wywoływaniu jak najlepszego wrażenia przy reprezentowaniu Spółki, budowaniu właściwego wizerunku firmy - przybierają charakter działań, wydarzenia o cechach reprezentacyjnych i nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Nie można uznać, że wydatki na zakup elementów wyposażenia do organizacji stoiska z mini golfem, wykorzystywanego podczas wydarzeń o charakterze naukowo-promocyjno- marketingowo-sprzedażowym mają na celu kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę, poprzez prezentowanie danego towaru lub usługi, jego cech jakościowych, użytkowych, zalet technicznych, a także poprzez rozpowszechnianie logo firmy. Spółka prowadzi bowiem działalność w branży IT/ICT, koncentrując się na świadczeniu usług związanych z udostępnianiem oraz obsługą infrastruktury informatycznej. Tym samym nie można uznać, że wydatki na zakup sprzętu golfowego wykorzystywanego podczas spotkań biznesowych oraz na zakup elementów wyposażenia do organizacji stoiska z mini golfem, wykorzystywanego podczas wydarzeń o charakterze naukowo-promocyjno- marketingowo-sprzedażowym służyły przedstawianiu towarów i usług oraz nakłanianiu do ich nabycia w sposób bezpośredni. Zatem ww. wydatki jako mające charakter reprezentacyjny nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2 jest nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy: stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia;zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Odnosząc się do powołanych przez Państwa we wniosku interpretacji indywidualnych i wyroków sądów, wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Zostały wydane/zapadły w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 134 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albow formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.