0114-KDIP2-1.4010.160.2026.1.MW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 23 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie skutków podatkowych zbycia udziałów w Spółkach Zależnych. Treść wniosku jest następująca. Opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawca, tj. A GmbH, jest osobą prawną z siedzibą w Federalnej Republice Niemiec i podlega w tym państwie nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, będąc tym samym rezydentem podatkowym Niemiec. Wnioskodawca posiada udziały w polskich Spółkach Zależnych, tj. B Sp. z o.o. (dalej: „Spółka Zależna 1”) oraz C Sp. z o.o. („Spółka Zależna 2”). W związku z planowaną reorganizacją w grupie (dalej: „Grupa”) rozważane jest przeniesienie udziałów w Spółkach Zależnych do niemieckiego podmiotu powiązanego (dalej: „Spółka Powiązana”). Spółki Zależne prowadzą działalność gospodarczą w postaci zespołu elektrowni wiatrowych (tzw. „farm wiatrowych”) i nie są podmiotami rozpoczynającymi działalność. W skład majątku Spółek Zależnych, zgodnie z ewidencją bilansową sporządzoną na dzień 31 grudnia 2025 r., wchodzą następujące składniki majątku trwałego: ·      budynki, lokale, obiekty inżynierii lądowej oraz wodnej, na które składają się w szczególności: -     fundamenty dla turbin, -     maszty (wieże) dla turbin, -     linie energetyczne (w tym przyłącza), -     światłowody, -     drogi gminne (sklasyfikowane jako inwestycje w obcy środek trwały), -     drogi do turbin, -     platformy do turbin, -     fundament pod rozdzielnię – dotyczy wyłącznie Spółki Zależnej 1, ·      urządzenia techniczne i maszyny, na które składają się w szczególności: -     gondole z hubem i rotorem, -     rozdzielnice kontenerowe, -     system alarmowy, -     system monitoringu wizyjnego – dotyczy wyłącznie Spółki Zależnej 1, -     rozdzielnica kompensacji mocy biernej – dotyczy wyłącznie Spółki Zależnej 2, o przyłącza internetowe i komunikacyjne. Oprócz rzeczowych aktywów trwałych Spółki Zależne w ewidencji bilansowej sporządzonej na dzień 31 grudnia 2025 r. wykazują również inne aktywa, w tym: wartości niematerialne i prawne, długoterminowe rozliczenia międzyokresowe, zapasy, należności krótkoterminowe, inwestycje krótkoterminowe oraz krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe. Pojedyncze elektrownie wiatrowe (tzw. wiatraki) są skonstruowane w ten sposób, iż maszt (wieża) jest przymocowany do fundamentu, który jest trwale związany z gruntem. Na wieży natomiast umiejscowione jest urządzenie przekształcające energię wiatru w energię elektryczną, tj. gondola z hubem i rotorem (tzw. turbina). Głównym elementem turbiny wiatrowej jest gondola z hubem i rotorem, dzięki którym dokonywana jest konwersja energii wiatru na energię elektryczną. Powyższe wyliczenie elementów inwestycji należy traktować jako przykładowe, a nie wyczerpujące wyliczenie wszystkich elementów. Ponadto, wymienione powyżej drogi, wchodzące w skład składników majątku trwałego Spółek Zależnych, zgodnie z ewidencją bilansową, są również trwale związane z gruntami, na których są posadowione. Podkreślenia wymaga fakt, że Spółki Zależne nie posiadają własnych gruntów ani prawa użytkowania wieczystego gruntów, a także innych środków trwałych w budowie. Grunty, na których prowadzona jest działalność gospodarcza Spółek Zależnych poprzez tzw. farmy wiatrowe, są przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. W konsekwencji Spółkom Zależnym nie przysługuje prawo własności ani inne prawa rzeczowe do gruntów wykorzystywanych dla potrzeb farm wiatrowych. Dodatkowo, Spółki Zależne nie prowadzą inwestycji długoterminowych (w tym w zakresie nieruchomości), a także nie posiadają udziałów lub akcji w innych jednostkach. Jednocześnie elementy elektrowni wiatrowej i inne pozostałe składniki majątku sklasyfikowane dla celów bilansowych jako „urządzenia techniczne i maszyny” mogą zostać w łatwy sposób rozmontowane i nie są trwale związane z gruntami będącymi własnością osób trzecich, które Spółki Zależne wynajmują lub dzierżawią w celu prowadzenia działalności gospodarczej. W związku z powyższym, w ewidencji bilansowej Spółek Zależnych sporządzonej na dzień 31 grudnia 2025 r., Spółki Zależne wykazują następujące pozycje w wartości zerowej: ·      grunty (w tym prawo użytkowania wieczystego gruntu), ·      środki trwałe w budowie, ·      zaliczki na środki trwałe w budowie, ·      inwestycje długoterminowe: nieruchomości, ·      udziały lub akcje (dotyczy wszystkich pozycji w ewidencji bilansowej). Na potrzeby kalkulacji progu 50% wartości aktywów, o którym mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT oraz art. 13 ust. 2 UPO polsko‑niemieckiej, Wnioskodawca dysponuje danymi bilansowymi (wg stanu na 31 grudnia 2025 r.) Spółek Zależnych, zgodnie z którymi: ·      wartość aktywów ogółem Spółki Zależnej 2 (C sp. z o.o.) wynosi 55 398 327,17 PLN, zaś wartość pozycji „budynki, lokale, prawa do lokali i obiekty inżynierii lądowej i wodnej” wynosi 12 081 364,20 PLN, ·      wartość aktywów ogółem Spółki Zależnej 1 (B sp. z o.o.) wynosi 41 639 852,95 PLN, zaś wartość pozycji „budynki, lokale, prawa do lokali i obiekty inżynierii lądowej i wodnej” wynosi 8 979 487,90 PLN. Jednocześnie, w przypadku obu Spółek Zależnych, na podstawie ewidencji środków trwałych możliwe jest wyodrębnienie w ramach ww. pozycji bilansowych wartości składników środków trwałych obejmujących w szczególności fundamenty turbin wiatrowych, maszty (wieże) turbin oraz platformy do turbin, które są trwale związane z gruntami będącymi własnością osób trzecich. W przyszłości Wnioskodawca planuje przeniesienie wszystkich udziałów w Spółkach Zależnych do niemieckiej Spółki Powiązanej. Obecnie Wnioskodawca jest spółką siostrą Spółki Powiązanej. Planowane przeniesienie udziałów w Spółkach Zależnych ma zostać dokonane w ramach reorganizacji na gruncie prawa niemieckiego, w szczególności w drodze podziału tzw. Abspaltung (ang. spin‑off). Nie można wykluczyć innych form przeniesienia (np. połączenia tj. przejęcia Wnioskodawcy przez Spółkę Powiązaną). Niezależnie od wybranego wariantu przeprowadzenia planowanej reorganizacji, jej skutkiem będzie przeniesienie udziałów w Spółkach Zależnych na Spółkę Powiązaną, a zmianie ulegnie dotychczasowy bezpośredni udziałowiec Spółek Zależnych. Spółki Zależne nie uzyskują przychodów z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym charakterze lub z przeniesienia własności, których przedmiotem są nieruchomości lub prawa do nieruchomości, oraz z tytułu udziałów w innych spółkach nieruchomościowych. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że nie posiada na terytorium Polski zakładu podatkowego, do którego można byłoby przypisać udziały posiadane w Spółkach Zależnych. Wnioskodawca wskazuje, że uprzednio występował już o wydanie interpretacji indywidualnej w zbliżonym zdarzeniu przyszłym. W szczególności w 2021 r. złożony został wniosek dotyczący skutków podatkowych przeniesienia udziałów w spółkach zależnych, w odniesieniu do którego Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 23 czerwca 2021 r. (sygn. 0114‑KDIP2‑1.4010.112.2021.1.JC) potwierdził prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy. Pytania 1)  Czy poprzez „nieruchomości” w myśl art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT oraz „majątek nieruchomy” w myśl art. 13 ust. 2 UPO polsko‑niemieckiej należy rozumieć części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią one odrębny od gruntu przedmiot własności (zgodnie z definicją nieruchomości zawartą w art. 46 i 48 Kodeksu cywilnego)? 2)  Czy poszczególne elementy farmy wiatrowej trwale związane z gruntami będącymi własnością osób trzecich stanowią majątek nieruchomy Spółek Zależnych, w związku z czym stanowią “nieruchomość” w myśl art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT i “majątek nieruchomy” w myśl art. 13 ust. 2 UPO niemiecko-polskiej definiowane zgodnie z art. 46 i 48 KC? 3)  Czy współczynnik, o którym mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 w zw. z art. 3 ust. 4 ustawy o CIT („50%”) oraz w art. 13 ust. 2 UPO polsko‑niemieckiej („głównie”, tj. ponad 50%), w przypadku Spółek Zależnych powinien zostać obliczony na podstawie wartości wynikających z bilansu (z uwzględnieniem odpisów amortyzacyjnych i bez uwzględnienia długów i innych zobowiązań podmiotu) jako stosunek wartości pozycji bilansowej „budynki, lokale, prawa do lokali i obiekty inżynierii lądowej i wodnej” (pomniejszonej o wartość składników wskazanych w pytaniu nr 2 powyżej, tj. fundamentów, masztów oraz platform turbin wiatrowych trwale związanych z cudzym gruntem) – bez uwzględniania pozycji „urządzenia techniczne i maszyny” – do wartości wszystkich aktywów, tj. pozycji bilansowej „aktywa razem”? 4)  Czy planowana operacja przeniesienia (zbycia) udziałów w Spółkach Zależnych będzie podlegała w Polsce po stronie Wnioskodawcy opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, o ile nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości nie stanowią co najmniej 50% wartości aktywów Spółek Zależnych? Państwa stanowisko w sprawie 1)  Poprzez „nieruchomości” w myśl art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2026 poz. 554, dalej: „ustawy o CIT”) oraz „majątek nieruchomy” w myśl art. 13 ust. 2 Umowy zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. (Dz.U. z 2005 r., Nr 12, poz. 90, dalej: („UPO polsko‑niemieckiej”) należy rozumieć części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności (zgodnie z definicją nieruchomości zawartą w art. 46 i 48 Kodeksu cywilnego). 2)  Poszczególne elementy farmy wiatrowej związane trwale z gruntami będącymi własnością osób trzecich nie stanowią majątku nieruchomego Spółek Zależnych, w związku z czym nie spełniają definicji “nieruchomości” w myśl art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT i definicji “majątku nieruchomego” w myśl art. 13 ust. 2 UPO niemiecko-polskiej w rozumieniu art. 46 i 48 KC. 3)  Współczynnik, o którym mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 w zw. z art. 3 ust. 4 ustawy o CIT („50%”) oraz w art. 13 ust. 2 UPO polsko‑niemieckiej („głównie”, tj. ponad 50%), w przypadku Spółek Zależnych powinien zostać obliczony na podstawie wartości wynikających z bilansu (tj. z uwzględnieniem odpisów amortyzacyjnych i bez uwzględnienia długów i innych zobowiązań podmiotu) jako stosunek wartości pozycji bilansowej „budynki, lokale, prawa do lokali i obiekty inżynierii lądowej i wodnej” (pomniejszonej o wartość fundamentów, masztów oraz platform turbin wiatrowych trwale związanych z cudzym gruntem, tj. składników wskazanych w pkt 2 powyżej) – bez uwzględniania pozycji „urządzenia techniczne i maszyny” – do wartości wszystkich aktywów, tj. pozycji bilansowej „aktywa razem”. 4)  Planowana operacja przeniesienia (zbycia) udziałów w Spółkach Zależnych nie będzie podlegała w Polsce po stronie Wnioskodawcy opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, o ile nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości nie stanowią co najmniej 50% wartości aktywów Spółek Zależnych. Uzasadnienie Ad 1 Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Z kolei, zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, uważa się w szczególności dochody (przychody) z tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw – jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości. Zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy o CIT, wartość aktywów, o której mowa w ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT, ustala się na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc uzyskania przychodu, o którym mowa w tym przepisie. Ponadto, zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 4a ustawy o CIT, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, uważa się w szczególności dochody (przychody) z tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej. Zgodnie z art. 4a pkt 35 ustawy o CIT, przez spółkę nieruchomościową rozumie się podmiot inny niż osoba fizyczna, obowiązany do sporządzenia bilansu na podstawie przepisów o rachunkowości, w którym: ·      na pierwszy dzień roku podatkowego, a w przypadku gdy spółka nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego – na pierwszy dzień roku obrotowego, co najmniej 50% wartości rynkowej aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość rynkowa nieruchomości położonych na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej lub praw do takich nieruchomości oraz wartość rynkowa tych nieruchomości przekracza 10 000 000 zł lub równowartość tej kwoty (…) – w przypadku podmiotów rozpoczynających działalność, ·      na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy, a w przypadku gdy spółka nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego – na ostatni dzień roku poprzedzającego rok obrotowy, co najmniej 50% wartości bilansowej aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość bilansowa nieruchomości położonych na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej lub praw do takich nieruchomości i wartość bilansowa tych nieruchomości przekraczała 10 000 000 zł (…) oraz w roku poprzedzającym odpowiednio rok podatkowy albo rok obrotowy przychody podatkowe (…) z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym charakterze lub z przeniesienia własności, których przedmiotem są nieruchomości lub prawa do nieruchomości, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4, oraz z tytułu udziałów w innych spółkach nieruchomościowych, stanowiły co najmniej 60% ogółu (…) – w przypadku podmiotów innych niż rozpoczynające działalność. W przypadku ewentualnego osiągnięcia przez Wnioskodawcę dochodu (przychodu) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ze względu na to, że Wnioskodawca jest rezydentem podatkowym w Republice Federalnej Niemiec, analizy ewentualnego opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych dochodu z tytułu planowanego przeniesienia własności udziałów w Spółkach Zależnych należy dokonywać z uwzględnieniem przepisów umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania („UPO”). Zasady opodatkowania zysków z przeniesienia własności majątku zostały uregulowane w art. 13 UPO polsko-niemieckiej. Zgodnie z art. 13 ust. 2 UPO polsko-niemieckiej, zyski z przeniesienia własności akcji, udziałów lub innych praw w spółce, której aktywa majątkowe składają się głównie, bezpośrednio lub pośrednio z majątku nieruchomego, położonego w Umawiającym się Państwie lub z praw wchodzących w skład tego majątku nieruchomego, mogą być opodatkowane w tym Państwie. Jednocześnie, na podstawie art. 6 ust. 2 UPO polsko-niemieckiej, określenie „majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego Umawiającego się Państwa, na terytorium którego dany majątek jest położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku nieruchomego, (…) prawa, do których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące nieruchomości gruntowych, prawa użytkowania nieruchomości, jak również prawa do stałych lub zmiennych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji złóż mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki morskie, statki żeglugi śródlądowej i statki powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego. W przepisach ustawy o CIT brak jest definicji „nieruchomości” lub „majątku nieruchomego”. Przy czym definicji „majątku nieruchomego” nie ma w prawie polskim wprost. Należy zatem odwołać się do przepisów prawa polskiego w zakresie pojęcia „nieruchomości”. Ponieważ art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT dotyczy wartości aktywów (w ujęciu bilansowym), pomocniczo można odwołać się do przepisów ustawy o rachunkowości. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 15 lit. a) ustawy o rachunkowości, do środków trwałych zalicza się nieruchomości – w tym grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntu, budowle i budynki (…). Natomiast pojęcie „nieruchomości” zdefiniowane zostało w art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego („KC”). W myśl powyższego przepisu nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Z kolei, stosownie do art. 48 § 1 KC, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane. Z powyższych przepisów, zdaniem Wnioskodawcy, wynika, że na gruncie polskiego prawa cywilnego nieruchomościami mogą być jedynie grunty (w tym prawo użytkowania wieczystego gruntu) oraz budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. W ocenie Wnioskodawcy, na cele określenia pojęcia „nieruchomości” nie powinno się natomiast brać pod uwagę szerszego pojęcia „nieruchomości” wynikającego z przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości na podstawie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Stanowisko Wnioskodawcy znajduje m.in. potwierdzenie w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego o sygn. 0114- KDIP2-1.4010.333.2023.1.MW wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 17 sierpnia 2023 r., w której organ wskazał m.in., że przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości jest szerszy niż definicja „nieruchomości” z art. 46 KC, a zatem przy rozpatrywaniu zakresu pojęcia „majątku nieruchomego” (na gruncie UPO) nie należy automatycznie brać pod uwagę pełnego zakresu opodatkowania podatkiem od nieruchomości. W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym poprzez „nieruchomości” w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT oraz „majątek nieruchomy” w rozumieniu art. 13 ust. 2 UPO polsko‑niemieckiej należy rozumieć części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią one odrębny od gruntu przedmiot własności (zgodnie z definicją nieruchomości zawartą w art. 46 w zw. z art. 48 KC). Ad 2 Zgodnie z powyższym stanowiskiem Wnioskodawcy pojęcie „nieruchomości” powinno być definiowane zgodnie z art. 46 w zw. z art. 48 KC. Analizując powyższe regulacje oraz opis zdarzenia przyszłego należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, że Spółki Zależne realizują swoją działalność gospodarczą w formie farm wiatrowych na gruntach nienależących do nich. Ponadto, Spółki Zależne nie posiadają prawa użytkowania wieczystego do tych gruntów. Stosownie do art. 48 KC, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane. Jednocześnie, zgodnie z art. 191 KC (zasada superficies solo cedit), własność nieruchomości rozciąga się na rzecz ruchomą, która została połączona z nieruchomością w taki sposób, że stała się jej częścią składową. Mając na uwadze powyższe przepisy KC, w ocenie Wnioskodawcy, elementy infrastruktury farm wiatrowych posadowione na gruncie będącym własnością osoby trzeciej i trwale z tym gruntem związane stanowią część nieruchomości gruntowej będącej własnością tej osoby trzeciej (tj. wydzierżawiającego lub wynajmującego). W konsekwencji elementy infrastruktury trwale związane z cudzym gruntem nie mogą stanowić po stronie Spółek Zależnych odrębnej nieruchomości ani praw do nieruchomości w rozumieniu KC (Spółkom Zależnym nie przysługuje bowiem do tych gruntów ani do ich części składowych prawo własności ani inne prawo rzeczowe). Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w komentarzu do art. 191 KC (red. M. Balwicka- Szczyrba, komentarz aktualizowany 2026, red. A Sylwestrzak), zgodnie z którym art. 191 KC wyraża ogólną zasadę, że połączenie rzeczy z nieruchomością w taki sposób, że stała się ona jej częścią składową, powoduje rozciągnięcie własności nieruchomości również na tę rzecz, a skutku tego nie można wyłączyć umownie. Powyższe stanowisko potwierdza także komentarz do art. 191 KC red. Osajda 2020, wyd. 27 / P. Księżak, zgodnie z którym: “Artykuł 191 KC wyraża ogólną zasadę, że połączenie rzeczy ruchomej z nieruchomością w taki sposób, że stała się ona jej częścią składową, powoduje rozciągnięcie własności nieruchomości również na tę rzecz. (...) Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych (art. 47 § 1 KC). Dlatego zgodnie z zasadą superficies solo cedit własność przyłączonej rzeczy ruchomej nabywa ex lege właściciel nieruchomości prawem przyrostu. Jest to pierwotny sposób nabycia własności. Nie ma znaczenia, która z rzeczy była cenniejsza, zawsze własność nieruchomości pochłania własność ruchomości. (...) Przepis art. 191 KC ma charakter bezwzględnie obowiązujący i strony nie mogą w umowie postanowić inaczej (por. wyr. SA w Katowicach z 24.4.2003 r. I ACa 1170/02, OSA/Kat. 2004, Nr 2, poz. 14). (...) Skutek z art. 191 KC jest nieodwracalny. Prawa do rzeczy ruchomej wygasają i ewentualne oddzielenie tej części składowej od nieruchomości nie powoduje, że odżywają”. Ponadto, zgodnie z komentarzem art. 191 KC red. Załucki 2020, wyd. 2 / Wrzecionek: „Wszystko, co zostaje z nieruchomością w sposób trwały połączone, w tym wzniesione, zasadzone, zasiane itp., staje się częścią składową gruntu i jednocześnie własnością właściciela tego gruntu (nieruchomości). Ustawodawca w komentowanym przepisie nawiązał do pojęcia części składowej, o którym mowa w art. 47 § 2-3 oraz art. 48-49 KC. Zatem częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego (...)". Dodatkowo, Wnioskodawca pragnie odnieść się do Modelowej Konwencji OECD oraz Komentarza do niej. Zgodnie z pkt 28.4 Komentarza do Modelowej Konwencji OECD, dla celów określenia, czy wartość udziałów spółki w ponad 50% stanowi majątek nieruchomy, porównuje się wartość majątku nieruchomego z wartością całego mienia będącego własnością spółki („property owned by the company”), co implikuje konieczność odniesienia się do tego, czy dane składniki stanowią mienie (własność/prawa majątkowe) spółki w rozumieniu prawa właściwego. Ustalając zakres pojęciowy „mienia należącego do spółki”, należy wskazać, że zgodnie z art. 44 KC, mieniem jest własność i inne prawa majątkowe. Z kolei, prawo własności zostało zdefiniowane w art. 140 KC w myśl którego, w granicach określonych przez odrębne ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy; ponadto, w tych samych granicach właściciel może rozporządzać rzeczą. Na podstawie wskazanego art. 140 KC, należy stwierdzić, że prawo własności stanowi najszerszą formę korzystania z rzeczy, która może być ograniczona jedynie poprzez przepisy odrębnych ustawy, zasady współżycia społecznego oraz społeczno- gospodarcze przeznaczenie prawa własności. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, od prawa własności należy odróżnić użytkowanie rzeczy na podstawie umowy najmu lub dzierżawy. Zgodnie z art. 659 § 1 KC oraz art. 693 § 1 KC, zarówno najemca, jak i dzierżawca nabywa jedynie prawo do korzystania z rzeczy (oraz ewentualnie pobierania pożytków), lecz nie prawo własności do niej. Tym samym, nie można uznać, że w ramach umowy najmu lub dzierżawy rzecz najmowana lub dzierżawiona staje się mieniem należącym do najemcy lub dzierżawcy. W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, należy stwierdzić, że Spółki Zależne nie posiadają praw własności w stosunku do nieruchomości gruntowych użytkowanych przez Spółki Zależne na podstawie umów o czasowe użytkowanie gruntu (w tym najmu lub dzierżawy). W związku z tym, w myśl przywołanych powyżej przepisów KC, poszczególne elementy farm wiatrowych posadowionych na takich nieruchomościach gruntowych i trwale z nimi związane nie mogą stanowić mienia nieruchomego Spółek Zależnych, ponieważ stanowią one mienie osoby trzeciej będącej właścicielem gruntu, jako składowe części tego gruntu. Jednocześnie, z perspektywy Spółek Zależnych takie elementy farm wiatrowych stanowią ruchomości. Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, składnikami majątku trwale związanymi z gruntem są fundamenty i drogi, które to składniki majątku w myśli zasady superficies solo cedit stanowią majątek (własność) nieruchomy osoby trzeciej, z której gruntem są trwale związane. Wnioskodawca wskazuje, że powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego o sygn. 0111-KDIB2-1.4010.511.2019.1.BKD wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 10 stycznia 2020 roku, gdzie organ potwierdził w całości prawidłowość stanowiska wnioskodawcy. Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym poszczególne elementy farmy wiatrowej związane trwale z gruntami będącymi własnością osób trzecich nie stanowią majątku nieruchomego Spółek Zależnych, w związku z czym nie spełniają definicji “nieruchomości” w myśl art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT i definicji “majątku nieruchomego” w myśl art. 13 ust. 2 UPO niemiecko-polskiej w rozumieniu art. 46 i 48 KC. Ad 3 Na wstępie należy wskazać, że ustawa o CIT nie określa szczegółowej metodologii ustalenia przyjętego w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT progu 50% jako stosunku wartości „nieruchomości” (lub praw do nieruchomości) do wartości aktywów spółki. Metody kalkulacji wysokości stosunku wartości „majątku nieruchomego” do „aktywów majątkowych” nie zawiera również art. 13 ust. 2 UPO polsko‑niemieckiej, wskazując jedynie, że aktywa majątkowe mają składać się „głównie” (tj. zgodnie z przyjętą praktyką – ponad 50%) z majątku nieruchomego. Niemniej jednak, w ocenie Wnioskodawcy, posługiwanie się przez ustawodawcę pojęciami odwołującymi się do kategorii bilansowych (aktywa) przy jednoczesnym braku zdefiniowania metodologii w ustawie o CIT, wskazuje, iż dla celów określenia współczynnika udziału nieruchomości lub praw do nieruchomości w aktywach spółki pod uwagę powinny być brane dane bilansowe (tj. wynikające z bilansu sporządzanego zgodnie z przepisami o rachunkowości, a zatem uwzględniające dokonane odpisy amortyzacyjne). Wnioskodawca wskazuje, że dla potrzeb tej kalkulacji uwzględnić należy w szczególności następujące pozycje bilansowe: 1)  grunty (w tym prawo użytkowania wieczystego gruntu), 2)  budynki, lokale, prawa do lokali i obiekty inżynierii lądowej i wodnej, 3)  środki trwałe w budowie, 4)  zaliczki na środki trwałe w budowie, 5)  inwestycje długoterminowe: nieruchomości, 6)  aktywa razem. W odniesieniu do pozycji wskazanej w pkt 2) powyżej, biorąc pod uwagę uzasadnienie przedstawione w ramach Ad. 2 (oraz treść pytania nr 2 niniejszego wniosku), w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku Spółek Zależnych, na cele obliczenia ww. udziału całkowita wartość tej pozycji powinna być odpowiednio pomniejszona o wartość wykazanych w tej pozycji składników infrastruktury trwale związanych z gruntami niebędącymi własnością Spółek Zależnych, tj. w szczególności: fundamentów turbin wiatrowych, masztów (wież) turbin oraz platform turbin. Jak wskazano w Ad. 2, elementy te – jako części składowe cudzych gruntów – nie stanowią po stronie Spółek Zależnych „nieruchomości” ani „praw do nieruchomości” w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT ani „majątku nieruchomego” w rozumieniu art. 13 ust. 2 UPO polsko‑niemieckiej. Jednocześnie, zgodnie z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca wskazuje, iż w przypadku Spółek Zależnych pozycje bilansu sporządzonego na dzień 31 grudnia 2025 r. wskazane w pkt 1), 3), 4) i 5) powyżej wykazują wartość zerową. Do określenia powyższego udziału nie należy natomiast uwzględniać pozycji „urządzenia techniczne i maszyny” wykazywanej w bilansie, ponieważ – w ocenie Wnioskodawcy – nie wypełniają one definicji nieruchomości w rozumieniu art. 46 i 48 KC (nie stanowią gruntów ani budynków trwale związanych z gruntem po stronie Spółek Zależnych). Ponadto, aby dokonać poprawnych obliczeń, wartość księgowa (bilansowa) położonego w Polsce majątku nieruchomego nie powinna uwzględniać zobowiązań (w tym długów), bez względu na ewentualne ustanowienie zabezpieczeń na majątku. Dodatkowo, zdaniem Wnioskodawcy, przy wyliczaniu ww. udziału nie powinny być uwzględniane pozycje pasywów. Powyższe podejście znajduje potwierdzenie w stanowiskach polskiej i międzynarodowej doktryny prawa podatkowego, m.in.: J. Banach, Polskie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, Warszawa 2000, s. 273 (…),M. Krawczyk [w:] red. M. Jamroży, A. Cloer, Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania z Niemcami, komentarz, Warszawa 2007, s. 284 (…),Komentarz do Modelowej Konwencji OECD, pkt 28.4 (…). Ponadto, Wnioskodawca wskazuje, że podejście oparte na danych bilansowych było akceptowane w praktyce interpretacyjnej Dyrektora KIS (m.in. interpretacje: 0114‑KDIP2‑1.4010.529.2019.1.SP; 0114‑KDIP2‑1.4010.410.2019.2.JC; 0114‑KDIP2‑1.4010.122.2017.1.AJ). Biorąc pod uwagę następujące dane bilansowe Spółki Zależnej 1 (B sp. z o.o.) na dzień 31 grudnia 2025 r.: budynki, lokale, prawa do lokali i obiekty inżynierii lądowej i wodnej: 8 979 487,90 PLN,aktywa razem: 41 639 853,95 PLN, wartość ww. pozycji w ogólnej wartości aktywów Spółki Zależnej 1 wynosi ok. 21,56%. Jednocześnie, zgodnie z kalkulacją sporządzoną na podstawie ewidencji środków trwałych Spółki Zależnej 1, z pozycji budynki, lokale, prawa do lokali i obiekty inżynierii lądowej i wodnej możliwe jest wyodrębnienie wartości składników infrastruktury trwale związanych z cudzym gruntem (fundamenty, maszty, platformy), tj.: fundamenty turbin wiatrowych: 953 471,72 PLN,maszty (wieże) turbin wiatrowych: 4 642 237,39 PLN,platformy turbin: 180 539,53 PLN. W konsekwencji, wartość pozycji bilansowej budynki, lokale, prawa do lokali i obiekty inżynierii lądowej i wodnej po wyłączeniu wskazanych składników infrastruktury trwale związanych z cudzym gruntem (fundamenty, maszty, platformy) wyniesie 3 203 239,26 PLN i będzie stanowiła ok. 7,69% ogólnej wartości aktywów Spółki Zależnej 1. Analogicznie, biorąc pod uwagę następujące dane bilansowe Spółki Zależnej 2 (C sp. z o.o.) na dzień 31 grudnia 2025 r.: budynki, lokale, prawa do lokali i obiekty inżynierii lądowej i wodnej: 12 081 364,20 PLN,aktywa razem: 55 398 327,17 PLN, wartość ww. pozycji w ogólnej wartości aktywów Spółki Zależnej 2 wynosi ok. 21,81%. Jednocześnie, zgodnie z kalkulacją sporządzoną na podstawie ewidencji środków trwałych Spółki Zależnej 2, z pozycji budynki, lokale, prawa do lokali i obiekty inżynierii lądowej i wodnej możliwe jest wyodrębnienie wartości składników infrastruktury trwale związanych z cudzym gruntem (fundamenty, maszty, platformy), tj.: fundamenty turbin wiatrowych: 1 813 672,00 PLN,maszty (wieże) turbin wiatrowych: 4 675 129,60 PLN,platformy turbin: 706 188,44 PLN. W konsekwencji, wartość pozycji bilansowej budynki, lokale, prawa do lokali i obiekty inżynierii lądowej i wodnej po wyłączeniu wskazanych składników infrastruktury trwale związanych z cudzym gruntem (fundamenty, maszty, platformy) wyniesie 4 886 374,16 PLN, co stanowi ok. 8,82% ogólnej wartości aktywów Spółki Zależnej 2. Powyższe potwierdza, że zarówno w przypadku Spółki Zależnej 1, jak i Spółki Zależnej 2, próg 50% nie jest spełniony przy metodologii wynikającej z przyjętego przez Wnioskodawcę rozumienia pojęcia „nieruchomości”/„majątku nieruchomego” w oparciu o art. 46 i 48 KC oraz przy uwzględnieniu braku praw rzeczowych Spółek Zależnych do gruntów osób trzecich. W ocenie Wnioskodawcy, właściwe dla niniejszej sprawy jest podejście oparte na rozumieniu „nieruchomości”/„majątku nieruchomego” zgodnie z art. 46 i 48 KC oraz na braku po stronie Spółek Zależnych praw rzeczowych do gruntów będących własnością osób trzecich, co uzasadnia wyłączenie z kalkulacji składników infrastruktury trwale związanych z cudzym gruntem (fundamenty, maszty, platformy) oraz wyłączenie pozycji „urządzenia techniczne i maszyny”. Stanowisko w zakresie rozumienia pojęć „nieruchomość” oraz „majątek nieruchomy” tak jak wskazał Wnioskodawca powyżej, zostało również potwierdzone w praktyce interpretacyjnej (m.in. interpretacja z 7 listopada 2025 r., sygn. 0111‑KDIB1‑2.4010.414.2025.3.ANK), w której Dyrektor KIS wskazał, że dla celów testu 50% pojęcia te powinny być rozumiane wąsko (tj. grunty oraz budynki lub części budynków trwale z gruntem związane w rozumieniu KC) oraz że grunty wykorzystywane na podstawie umowy dzierżawy nie mieszczą się w zakresie pojęcia „nieruchomości” ani „praw do nieruchomości” w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT. Ad. 4 Jak zostało wskazane w uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 1, zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, uważa się w szczególności dochody (przychody) z tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce (…), jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki (…) stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości. Ponadto, zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy o CIT, wartość aktywów (…) ustala się na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc uzyskania przychodu (…). Przepisy ustawy o CIT należy stosować z uwzględnieniem UPO, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Umowy międzynarodowe – w tym UPO – mają pierwszeństwo przed przepisami lokalnego prawa podatkowego. W myśl art. 13 ust. 2 UPO polsko‑niemieckiej, zyski z przeniesienia własności akcji, udziałów lub innych praw w spółce, której aktywa majątkowe składają się głównie, bezpośrednio lub pośrednio z majątku nieruchomego położonego w Umawiającym się Państwie lub z praw wchodzących w skład tego majątku nieruchomego, mogą być opodatkowane w tym Państwie. Tym samym, jeżeli w momencie przeniesienia własności udziałów w Spółkach Zależnych aktywa Spółek Zależnych składałyby się głównie z majątku nieruchomego położonego w Polsce, ewentualny zysk osiągnięty przez Wnioskodawcę w związku z przeniesieniem udziałów mógłby podlegać opodatkowaniu w Polsce. Wskazane podejście znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji Dyrektora KIS z 29 listopada 2021 r. (sygn. 0111‑KDIB1‑1.4010.389.2021.2.AW), w której organ – analizując sytuację operatora farmy wiatrowej nieposiadającego w Polsce gruntów – potwierdził, że obecność turbin wiatrowych oraz infrastruktury na gruntach dzierżawionych nie powoduje przekroczenia progu 50% w zakresie nieruchomości/majątku nieruchomego, a w konsekwencji Polska nie jest uprawniona do opodatkowania zysku z przeniesienia udziałów przez zagranicznego udziałowca. Do analogicznych wniosków doszedł organ podatkowy również w interpretacji z 12 czerwca 2023 r. (sygn. 0111‑KDWB.4010.11.2023.1.APA), dotyczącej spółki prowadzącej farmę fotowoltaiczną na gruntach dzierżawionych. W interpretacji tej potwierdzono, że składniki majątkowe zainstalowane na cudzym gruncie nie stanowią nieruchomości należących do spółki na gruncie prawa polskiego, a w konsekwencji nie kwalifikują się również jako majątek nieruchomy dla celów traktatowych, zaś przeniesienie jej udziałów przez nierezydenta nie podlegało opodatkowaniu w Polsce. W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, kluczowym dla rozstrzygnięcia, czy ewentualne zyski z przeniesienia własności udziałów Spółek Zależnych będą opodatkowane w Polsce, oprócz określenia, co należy rozumieć pod pojęciem „majątku nieruchomego” oraz „nieruchomości”, jest ustalenie, czy aktywa Spółek Zależnych składają się „głównie” (tj. ponad 50%) z majątku nieruchomego położonego w Polsce (lub praw wchodzących w skład takiego majątku). W zakresie pojęcia „głównie” Wnioskodawca odwołuje się do pkt 28.4 Komentarza do Modelowej Konwencji OECD, zgodnie z którym pojęcie to powinno być rozumiane jako ponad 50%. W konsekwencji, jeżeli wartości nieruchomości (lub praw do nieruchomości) w Spółce Zależnej 1 i Spółce Zależnej 2, ustalone na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc uzyskania przez Wnioskodawcę przychodu z tytułu przeniesienia własności udziałów, nie przekroczą 50% wartości aktywów tych spółek, planowana transakcja przeniesienia udziałów Spółek Zależnych nie zostanie objęta zakresem art. 13 ust. 2 UPO polsko‑niemieckiej ani art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT, a w konsekwencji zysk Wnioskodawcy z przeniesienia udziałów w Spółkach Zależnych nie będzie podlegał w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym oraz zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. W niniejszej interpretacji organ nie oceniał wyliczeń zaprezentowanych przez Państwa we własnym stanowisku w sprawie, z uwagi na fakt, że przepis art. 14b Ordynacji podatkowej nakłada na organ podatkowy obowiązek udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego. Zatem organ nie może potwierdzić prawidłowości przykładowych wyliczeń, bowiem zasady ich arytmetycznego wyliczenia nie podlegają urzędowej interpretacji. Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych oraz wyroków sądowych, wskazać należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatnika. Zostały wydane w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albow formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.