0114-KDIP2-1.4011.49.2026.4.MW

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe, w części nieprawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest w części prawidłowe, w części nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 16 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 12 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 6 maja 2026 r. (data wpływu 11 maja 2026 r.). Treść wniosku jest następująca. Opis stanu faktycznego W związku z wezwaniem (…) Naczelnika (…) Urzędu Skarbowego (…) dotyczącego ulgi prorodzinnej za 2023 rok, zwróciła się Pani z prośbą o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej rozliczenia przez Panią w/w ulgi za lata 2023, 2024 oraz 2025. Ulga prorodzinna dotyczy dzieci: -     BB, urodzona (…) 01.2010 rok, PESEL (…) -     CC, urodzony (…) 06.2012 rok, PESEL (…) W związku ze stosowaniem przemocy psychicznej oraz ekonomicznej ze strony AA doszło do rozpadu Pani małżeństwa. Zgodnie z Pani wskazaniem od sierpnia 2022 roku konflikt przybrał na sile. Od października 2022 roku mimo wspólnego zamieszkiwania zarówno AA jak i Pani samodzielnie dysponowaliście swoimi dochodami. Większość kosztów dotyczących utrzymania dzieci spoczęła na Pani, AA uważał że im większe koszty będzie Pani ponosiła samodzielnie tym trudniej będzie Pani odejść z przemocowego związku. To Pani w głównej mierze dbała o zapewnienie dzieciom wszystkich rzeczy niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania (począwszy od pomocy w nauce, udziału w zebraniach i spotkaniach szkolnych, organizacji czasu wolnego, wizyt lekarskich, dowożeniu na zajęcia dodatkowe, zakupu ubrań, artykułów szkolnych i sportowych, po wspieranie ich pasji jak książki i jazda konna córki oraz piłka nożna syna). Poza tym również na Pani barkach spoczywały wszystkie obowiązki związane z funkcjonowaniem domu. Ojciec dzieci nie uczestniczył w życiu rodzinnym, odmawiał pomocy w obowiązkach domowych oraz nie partycypował w kosztach o których go wielokrotnie Pani informowała. Zgodnie z Pani wskazaniem, do września 2023 roku Pani, AA wraz z dziećmi mieszkaliście w mieszkaniu należącym wyłącznie do AA, mieszkanie posiadało tylko dwa pokoje, z czego Pani spała w jednym łóżku z córką w salonie połączonym z kuchnią, syn z ojcem w sypialni, dzieci nie miały własnych pokoi. Od września 2023 roku wyprowadziła się Pani z dziećmi do wynajętego mieszkania, w którym zapewniła Pani dzieciom odpowiednie warunki do spokojnego, zgodnego z ich potrzebami funkcjonowania. Pokoje dziecięce zostały w pełni wyposażone w nowe meble oraz niezbędny sprzęty tylko i wyłącznie z Pani dochodów. W grudniu 2023 roku AA złożył pozew o rozwód. Na rozprawie w dniu (…) 03.2024 r. Sąd odrzucił wniosek AA o ustalenie pieczy naprzemiennej i powierzył Pani wyłączną opiekę nad dziećmi a ojcu zabezpieczył kontakty dwa razy w tygodniu (wtorek, czwartek) po 4h oraz co drugi weekend. Tego samego dnia AA zawiesił wieloletnią działalność gospodarczą – jak Pani twierdzi– działanie nakierowane na wykazanie jak najmniejszych dochodów w perspektywie zasądzenia alimentów. W dniu (…) 04.2024 roku Sąd wydał postanowienie o zabezpieczeniu alimentacyjnym na rzecz dzieci oraz że miejscem zamieszkania dzieci jest każdorazowe miejsce zamieszkania matki. Sprawa rozwodowa nadal w toku. Wychowuje Pani dzieci samodzielnie, mieszka wraz z dziećmi w wynajętym mieszkaniu w (…), również tutaj dzieci są zameldowane. AA przejął wszystkie ruchomości oraz zgromadzone na rachunkach oszczędności - sprawa o podział majątku w toku. Ojciec dzieci w sierpniu 2024 roku sprzedał swoje mieszkanie w (…) i zakupił dom w (…), w którym mieszka od września 2024 roku, poza tym jest również właścicielem działki o pow. około (…) m2 w (…) (od dwóch lat wystawiona na sprzedaż za kwotę (…)). Od momentu wyprowadzki AA partycypował w kosztach utrzymania dzieci w minimalnej części - wg. jego wyliczeń kwota 1500,00 zł (w styczniu już tylko 1100,00 zł) miała wystarczyć na pokrycie miesięcznych kosztów utrzymania dwójki dzieci. Taką kwotę przelewał od października 2023 roku do marca 2024 roku na wspólny rachunek. Po tym jak w styczniu 2024 roku przekazała Pani z rachunku wspólnego wpłacone przez AA pieniądze na pokrycie kosztów utrzymania dzieci na jej osobisty rachunek, została Pani w sądzie oskarżona o kradzież kwoty (…). W dniu (…) 04.2024 roku Sąd wydał postanowienie o zabezpieczeniu alimentacyjnym. Wskazała Pani, że dzieci oprócz podstawowych kosztów utrzymania jak: mieszkanie, media, art. spożywcze, higieniczne, ubrania, rozrywka itd., uczestniczyły w wielu zajęciach pozalekcyjnych. Córka BB - dodatkowy angielski, obiady w szkole, jazda konna, śpiew, z czasem również korepetycje i kursy przygotowujące do egzaminu ósmych klas. Syn CC - dodatkowy angielski, obiady w szkole, składki UKS klasa sportowa o profilu pływania, składki na klub piłkarski, zielona szkoła. Poza tym obydwoje dzieci uczestniczyły zarówno latem jak i zimą w zorganizowanych wyjazdach (córka - obozy z jazdy konnej, syn - obozy piłkarskie, półkolonie). W czerwcu 2024 roku zostało złożone do Sądu Apelacyjnego zażalenie dotyczące zasądzonego zabezpieczenia alimentacyjnego - dopiero (…) 10.2025 roku kwota alimentów została w niewielkim stopniu podwyższona, natomiast nadal nie zostały uwzględnione wszystkie koszty związane z utrzymaniem dzieci. Jak Pani wskazała, od moment wyprowadzki we wrześniu 2023 roku do końca roku dzieci sporadycznie przebywały w mieszkaniu AA. Nie chciały u niego nocować (tam gdzie zamieszkały z Panią, w końcu miały spokój psychiczny, poczucie bezpieczeństwa oraz swoje pokoje a w nich własne łóżka i biurka do odrabiania lekcji), w związku z czym pełne koszty ich utrzymania spoczęły na Pani. Nie było wtedy również zabezpieczonych kontaktów więc dzieci cały czas przebywały pod Pani opieką. To Pani odrabiała z nimi lekcje, chodziła na zebrania i uroczystości szkolne, uczestniczyła w spotkaniach dotyczących rekrutacji do szkoły średniej oraz egzaminów, wypełniała wszelką dokumentację szkolną / pozaszkolną, rekrutacyjną oraz obozową (ojciec odmawiał podpisywania czegokolwiek co wiązało się z jakimikolwiek kosztami), obsługiwała dziennik elektroniczny (korespondencja z nauczycielami, zgłoszenia na konkursy, weryfikacja ocen oraz frekwencji), Pani woziła do szkoły i na zajęcia dodatkowe, organizowała wizyty lekarskie, szczepienia oraz psychologa, zapisała i uczestniczyła w konsultacjach w przychodni psychologiczno- pedagogicznej córki dotyczących stwierdzenia ADHD, chodziła Pani z córką do doradcy zawodowego żeby ułatwić jej wybór szkoły średniej, opłacała korepetycje z matematyki (była wtedy w klasie siódmej) a następnie (w klasie ósmej) zorganizowała Pani i opłaciła córce kursy przygotowujące do egzaminów dzięki którym dostała się do jednego z najlepszych liceów w (...), (mimo braku jakiegokolwiek wsparcia ze strony ojca, zarówno syn jak i córka uzyskali świadectwa w 2025 roku z czerwonym paskiem), poza tym woziła Pani dzieci na urodziny i inne spotkania, organizowała wolontariat dzieciom, fryzjera, czas wolny jak kino czy trampoliny, weekendowe wyjazdy, spotkania rodzinne, świętowanie osiągnięć dzieci, wyjazdy w czasie wakacji i ferii, jak również urodziny dzieci - ojciec nawet się z nimi nie widział w tym dniu. Pani prała, gotowałam, robiła zakupy, prasowała i poświęcała każdą chwilę. AA nie wykazywał zainteresowania obowiązkami związanymi z dziećmi. Przez lata to wyłącznie Pani zajmowała się domem i dziećmi, żeby ojciec dzieci mógł się spełniać zawodowo, więc po wyprowadzce Pani z dziećmi taki model nadal był przez AA praktykowany a zainteresowanie obowiązkami związanymi z dziećmi znikome. Wskazała Pani, że od (…) 04.2024 roku mimo zabezpieczonych kontaktów, dzieci nadal nie chciały przebywać pod opieką ojca, a tym bardziej nocować w jego mieszkaniu. Dopiero na przełomie listopada 2024 roku dzieci zaczęły jeździć do ojca na weekendy, chociaż to również odbywało się sporadycznie. Kontakty w tygodniu były notorycznie skracane lub nie odbywały się wcale. AA nigdy nawet nie podjął tematu dodatkowego wsparcia finansowego na pokrycie kosztów, kiedy dzieci mimo iż powinny pozostawać pod jego opieką spędzały czas w mieszkaniu w którym mieszkały z Panią na co dzień - jadły, kąpały się, zostawiały rzeczy do prania, funkcjonowały jak co dzień a wszelkimi kosztami była obciążona Pani. Kiedy zwracała Pani ojcu dzieci uwagę żeby realizował kontakty zgodnie z zabezpieczeniem Sądu, słyszała odpowiedź że „Realizuje kontakty z godnie z potrzebami dzieci", a że dzieci wolały spędzać czas w Pani domu lub logistycznie nie było możliwości żeby ojciec zabierał dzieci między lekcjami w szkole a zajęciami dodatkowymi do Łomianek, to całe ich życie skupiało się w Pani mieszkaniu. Z zabezpieczonych kontaktów wynika, że dzieci powinny być pod opieką ojca w 20-25% w skali miesiąca, natomiast faktyczna realizacja kontaktów oscylowała w granicach 15%. Podkreśliła Pani, że w związku z niezgodnymi z prawdą pismami AA do Sądu wiele kosztów utrzymania dzieci nie zostało uwzględnionych w zabezpieczeniu alimentacyjnym. Przed wydaniem decyzji o zabezpieczeniu alimentacyjnym w marcu 2024 roku AA dokonał jednorazowych wpłat, które potem przedstawił w Sądzie jako cykliczne. Sąd odrzucił Pani wnioski o ujęcie tych kosztów, a ojciec ponownie zaprzestał dokonywania wpłat na pokrycie kosztów utrzymania dzieci, tym samym w całości obciążając nimi Panią. Zgodnie z postanowieniem Sądu kontakty ojca z dziećmi powinny oscylować w granicach 25%, z czego wynika że koszty powinny być ponoszone przez niego proporcjonalnie czyli w wysokości przynajmniej 75%, natomiast nigdy nie stanowiły nawet 40%. Od września 2023 roku do końca 2025 roku wszelkie obowiązki związane z nauką, udziałem w zebraniach, dodatkowymi kursami, opieką lekarską (szczepienia, dermatolog, okulista, stomatolog, ortopeda, psycholog, badania i lekarz medycyny sportowej), zajęciami dodatkowymi oraz codziennym funkcjonowaniem dzieci, troską oraz zapewnieniem prawidłowego rozwoju zarówno psychicznego jak i emocjonalnego spoczywały wyłącznie na Pani. Mimo wielokrotnego informowania ojca o występujących dodatkowych kosztach związanych z utrzymaniem dzieci (korepetycje córki, kursy córki, odpłatna wizyta z synem ze złamaną ręką na SOR, rehabilitacja ręki syna, wyjazdy na obozy dzieci i wiele innych) a nie ujętych w zabezpieczeniu alimentacyjnym nie wyrażał zgody żeby w nich partycypować. Na Pani prośby o udział w poniesionych kosztach otrzymywała Pani odpowiedź cyt.: „Podjęłaś decyzję to teraz ponoś konsekwencje swoich działań". Nawet jak dzieci przebywały pod opieką AA to nie opłacał zajęć, ojciec dzieci pisał żeby Pani uregulowała zobowiązanie, mimo że zdawał sobie sprawę, że kwota alimentów na ten cel nie jest wystarczająca. Do dnia dzisiejszego nie wpłynęły do Sądu potwierdzenia na ponoszenie jakichkolwiek kosztów w okresie wrzesień 2023 - grudzień 2025 przez AA (np. ubrania, kosmetyki, obozy, dodatkowy angielski 2024/2025, korepetycje, kursy przygotowujące do egzaminów ósmych klas, lekarstwa, okulary córki, wizyty lekarskie oraz rehabilitacje syna, jazdy konne córki, organizacje czasu wolnego jak i wiele innych) poza zasądzone alimenty. Wskazał Pani, iż ojciec dzieci zapytany o wyrażenie zgody na cokolwiek co wiązało się z dodatkowymi kosztami (obozy dzieci, bal ósmych klas, rehabilitacja, opieka ortodontyczna) nie udzielał konkretnej odpowiedzi lub twierdził, że Pani sama ma podjąć decyzję co wiązało się z poniesieniem tylko i wyłącznie przez nią pełnych kosztów danej aktywności dzieci. Jak Pani twierdzi, cały czas ma zastosowanie jego stwierdzenie cyt. „podjęłaś decyzję to ponoś konsekwencje". W trosce o dobro dzieci oraz ich prawidłowy rozwój mimo braku wsparcie ze strony ojca dzieci, starała się Pani zapewnić im wszystko czego potrzebowały oraz utrzymać standard który do tej pory miały zapewniony, wielokrotnie kosztem własnych potrzeb. Ojciec dzieci kwestionował zasadność korepetycji czy kursów dla córki. Zniechęcał dzieci do podejmowania aktywności (obozy, dodatkowy angielski) żeby jak najbardziej obniżyć koszty utrzymania dzieci. Mimo wszystko dzieci brały udział w aktywnościach a Pani zapewniała niezbędne wsparcie logistyczne i ponosiła pełne tego koszty. W kwietniu 2025 roku syn CC złamał rękę, ojciec dziecka odmówił pokrycia kosztów opieki na SOR, następnie wymiany gipsu który się pokruszył oraz rehabilitacji syna. Wszystkie wizyty zarówno kontrolne jak i rehabilitacyjne zorganizowała Pani samodzielnie oraz poświęcała czas na dowożenie do wybranych placówek. Zgodnie z Pani wskazaniem cyt. „Niezrozumiałe jest podejście ojca - miałam zostawić dziecko bez pomocy tak jak on (nie zainteresował się po meczu stanem CC tylko poszedł do swojego domu), a kolejnego dnia miał pretensje że w środku nocy pojechałam z dzieckiem do szpitala bo skarżyło się na coraz większy ból ręki i trzeba ponieść koszty z tym związane.” To samo dotyczy obozu letniego zjazdy konnej córki w 2024 roku, obozu piłkarskiego letniego 2025 roku i obozu piłkarskiego zimowego 2026 roku syna (koszty poniesione jeszcze w 2025 roku). Całość kosztów poniesiona tylko przeze Panią - ojciec twierdził że dzieci w tym czasie przebywają pod opieką Pani więc to Pani decyduje i ponosi koszty, mimo że na przestrzeni poprzednich lat dzieci co roku jeździły na obozy letnie i zimowe a ojciec zawsze wyrażał na nie zgodę. Zgodnie z Pani wskazaniem cyt. „Co mam powiedzieć dziecku które chce jechać na obóz bo pasją córki jest jazda konna, a marzeniem syna jest zostać piłkarzem? - Przykro mi ale twój ojciec odmawia podjęcia decyzji, a co za tym idzie pokrycia kosztów więc nie pojedziesz.” Wszelkie działania ojca nakierowane są na ciągłe generowanie konfliktów, czego największe konsekwencje odczuwają dzieci ponieważ ciągle są wikłane przez ojca w destrukcyjne dla nich sytuacje i czują ogromny dyskomfort kiedy są przepytywane „za co płaci mama”?” Również mniejsze koszty związane z funkcjonowaniem dzieci jak np. kieszonkowe, zostały przerzucone na Panią - w 2024 roku ojciec dzieci przesłał Pani zawiadomienie mailem że zaprzestaje wpłat i teraz Pani ma to robić. Podobnie jak opiekę medyczną w (…). Więc to również opłaca Pani wyłącznie z własnych dochodów. Z każdą potrzebą dzieci na co dzień przychodzą do Pani, cyt. „Mamo potrzebuję... na kino, na prezent bo idę na urodziny, trzeba kupić zeszyt, zapłacić za zawody, zapomniałem spodenek - przywieź proszę, pójdziemy na koncert, powtórzymy geografię, potrzebuję nowej bluzy na treningi bo ta jest już za mała, zgubiłem rękawiczki, boli mnie gardło, chciałabym sukienkę na bal ósmych klas, upieczemy ciastka na kiermasz, trzeba zrobić doświadczenie z chemii, pomożesz z wolontariatem, poukładamy razem klocki lego, poczytasz mi książkę, dostałam dokumenty ze szkoły i trzeba zrobić bilans - umówisz wizytę... Mogłabym wyliczać w nieskończoność, ale to są moje dzieci za które biorę pełną odpowiedzialność bez względu na to czy potrzebują mojego wsparcia psychicznego, finansowego czy zwykłej zabawy.” Natomiast weekendowe pobyty u ojca (w tygodniu dzieci tam nie przebywały) skupiały się głównie na grze na komputerach lub oglądaniu telewizji - pokoje dzieci zostały wyposażone przez ojca zarówno w komputery jak i telewizory, żeby w jak najmniejszym stopniu absorbować ojca swoją obecnością. Nie było również żadnego wsparcia z jego strony kiedy dzieci przebywały u niego w kwestii nauki, czytania lektur, prac domowych czy jakichkolwiek innych obowiązków które dzieci powinny w swoim wieku wykonywać. Cyt. „Jeszcze niedawno twierdził, że dzieci u niego nic nie robią i przyjeżdżają do niego jak do hotelu.” Podniosła Pani, że to tylko kilka przykładów na to jakie podejście do ponoszenia kosztów związanych z utrzymaniem dzieci ma ojciec dzieci. Wskazała Pani, że ojciec dzieci próbuje również pozbawić Panią ulgi prorodzinnej na dzieci, mimo że ma pełną świadomość że to Pani sprawuje codzienną opieką nad dziećmi i ponosi znacznie większe koszty niż on. Podkreśliła Pani również, że dzieci na weekendy, które zaczęły spędzać u ojca dopiero pod koniec 2024 roku, zabierały wszystkie niezbędne rzeczy z mieszkania w którym mieszkają z Panią i które zostały zakupione przez Panią (ubrania, kosmetyki, rzeczy na zajęcia dodatkowe), u ojca nie miały zapewnionych nawet podstawowych ubrań czy kosmetyków. Od momentu narodzin dzieci było ustalone z AA, że zawsze Pani będzie rozliczała ulgę podatkową na dzieci, ponieważ to Pani dokonywała wszelkich niezbędnych dla dzieci zakupów. Taka sytuacja trwała do momentu wyprowadzki Pani z dziećmi i złożenie przez Panią pozwu o alimenty. W 2024 roku po otrzymaniu dokumentów dotyczących alimentów AA (po raz pierwszy w trakcie trwania małżeństwa) rozliczył ulgę prorodzinną na dzieci za 2023 rok, wbrew wcześniejszym ustaleniom. Jak Pani twierdzi, jest to świadome ze strony AA, nakierowane przeciwko Pani działanie, mające na celu uprzykrzenie Pani życia w każdy możliwy sposób. Wskazała Pani, że mimo braku podstaw (decyzją Sądu dzieci mieszkają na co dzień z Panią) AA co roku uporczywie składa również do ZUS-u wnioski o świadczenie 800+, mimo iż zdaje sobie sprawę że świadczenie nie jest mu należne. ZUS każdorazowo domaga się od Pani dodatkowych wyjaśnień i dopiero po przesłaniu przez Panią decyzji z Sądu pozytywnie rozpatruje Pani wnioski. W 2024 roku AA został wezwany przez ZUS do zwrotu nienależnie otrzymanego świadczenia za okres trzech miesięcy. W marcu 2025 roku poinformowała Pani AA o rozliczeniu (jak co roku) ulgi prorodzinnej za rok 2024 w 100%, mimo to AA również rozliczył ulgę w pełnej wysokości co jak Pani twierdzi, jest działaniem nakierowanym przeciwko Pani, mającym znamiona nękania oraz mającym na celu wyłudzeniem nienależnych świadczeń. W uzupełnieniu wniosku z 4 maja 2026 r. (data wpływu 4 maja 2026 r.), wskazała Pani, że: 1)  w okresie, którego dotyczy wniosek (lata podatkowe 2023-2025), podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu; 2)  w latach podatkowych 2023-2025 uzyskiwała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej z tytułu umów o pracę oraz z tytułu powołania do pełnienia funkcji; 3)  w latach podatkowych 2023-2025 nie prowadziła Pani działalności gospodarczej; 4)  w okresie, którego dotyczy wniosek w stosunku do Pani i Pani dzieci nie miały zastosowania przepisy: a)  art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (podatek liniowy); b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego; c)  ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym; d)  ustawy z 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. 5)  w latach podatkowych 2023-2025, dzieci o których mowa we wniosku na podstawie orzeczenia sądu nie zostały umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych; 6)  żadne z dzieci nie zawarło związku małżeńskiego; 7)  od momentu urodzenia dzieci było ustalone z ich ojcem, że to Pani będzie rozliczała ulgę prorodzinną na obydwoje dzieci w pełnej wysokości, co przez szereg lat miało miejsce (2010 - 2022). Od września 2023 roku wyprowadziła się z Pani z dziećmi do wynajętego mieszkania, wyłącznie Pani sprawowałam osobistą opiekę nad dziećmi (kontakty z ojcem zostały zabezpieczone dopiero w marcu 2024 roku), troszczyła się Pani i dbała o zapewnienie prawidłowego rozwoju zarówno edukacyjnego, psychicznego jak i emocjonalnego. Dodatkowo ponosiła Pani praktycznie wszystkie koszty utrzymania dzieci z własnych dochodów. Od października 2023 do momentu wydania decyzji przez Sąd odnośnie alimentów (kwiecień 2024), ojciec wpłacał kwotę 1500,00 miesięcznie (wyliczoną wg własnego uznania) na dwójkę nastoletnich dzieci co nie pokrywało nawet podstawowych potrzeb związanych z Ich utrzymaniem. W roku 2024 złożyła Pani rozliczenie PIT za 2023 rok z uwzględnieniem 100% ulgi prorodzinnej (tak jak robiła to Pani co roku). Z wezwania z Urzędu Skarbowego dowiedziała się Pani, że również ojciec dzieci dokonał takiego odliczenia, po tym jak otrzymał złożone przez Panią do Sądu (styczeń 2024) dokumenty dotyczące przyznania alimentów na dzieci. Jak Pani twierdzi, z powyższego wynika, że ojciec dzieci zmienił swoje stanowisko w momencie kiedy wystąpiła Pani do Sądu o zabezpieczenie alimentów, uznał że ulga prorodzinna jest mu należna i od 2023 roku zaczął również stosować ją w swoich rozliczeniach podatkowych, co uważa Pani za rażące naruszenie, niezgodne z faktycznym sprawowaniem opieki nad dziećmi. Pani zdaniem, działanie ojca są nakierowane na ograniczenie Pani wszelkich środków (dotyczy to również świadczenia 800+), które są przeznaczane na pokrycie kosztów utrzymania dzieci. Ze względu na ogromną konfliktowość oraz brak współpracy w jakimkolwiek zakresie ze strony ojca dzieci, uważa Pani, iż można uznać, że nie zostało zawarte z ojcem dzieci porozumienie dotyczące sposobu korzystania z ulgi na dzieci przez każdego z rodziców w okresie, którego dotyczy wniosek (lata podatkowe 2023-2025), w podatku dochodowym od osób fizycznych. Pytanie Czy rozliczenie przez Wnioskodawczynię ulgi prorodzinnej za lata 2023-2025 w pełnej wysokości było prawidłowe? Pani stanowisko w sprawie W Pani ocenie zastosowanie przeze mnie ulgi prorodzinnej w PIT-37 w pełnej wysokości w latach 2023-2025 jest w pełni uzasadnione. Do września 2023 roku mimo wspólnego zamieszkiwania, sprawowanie opieki nad dziećmi jak i większość kosztów związanych z bieżącym funkcjonowaniem dzieci było pokrywane z Pani dochodów. Ojciec dzieci był głównie skupiony na pracy - nie miał czasu na wspomaganie ich w nauce, wożenie na zajęcia dodatkowe czy obozy, organizowanie wizyt lekarskich, organizowanie rozrywek, uczestnictwo w zebraniach szkolnych, obsłudze dziennika elektronicznego, udziału w wydarzeniach szkolnych i sportowych, wsparcie w codziennym funkcjonowaniu, itd. Od wrześnie 2023 roku kiedy doszło do Pani wyprowadzki z dziećmi z mieszkania ojca dzieci, całkowita opieka nad nimi pozostała po Pani stronie. Wszelkie obowiązki związane z prawidłowym rozwojem i funkcjonowaniem dzieci spadły na Panią, ojciec sporadycznie uczestniczył w życiu dzieci. Dodatkowo w marginalnym stopniu partycypował w kosztach utrzymania dzieci - wyliczył że kwota 1500 zł jest wystarczającą na pokrycie miesięcznych kosztów utrzymania dwójki dzieci. W roku 2024 decyzją Sądu uregulowane zostały kontakty ojca z dziećmi (brak opieki naprzemiennej, wtorek i czwartek po 4h, co drugi weekend miesiąca oraz 1 tydzień ferii i 1 miesiąc wakacji), alimenty (ze względu na kłamstwa AA nie wszystkie koszty zostały uwzględnione przez Sąd) oraz miejsce zamieszkania dzieci (każdorazowo przy matce). Ojciec dzieci zarówno w roku 2024 jak i 2025 nie wywiązywał się z realizacji przyznanych mu kontaktów z dziećmi - notorycznie je skracał lub nie realizował w ogóle. Dzieci również do momentu zakupu domu w (…) w 2024 roku nie chciały nocować w jego mieszkaniu - co jest zrozumiałe, nastolatki (chłopak i dziewczyna) nie mające własnych pokoi, za każdym razem zmuszane do pakowania i rozpakowywania walizek ze względy na brak jakichkolwiek rzeczy osobistych u ojca. Również wszelkie obowiązki związane z edukacją (kursy, korepetycje, dodatkowy angielski), zajęciami dodatkowymi, opieką lekarską, stomatologiczną, psychologiczną, organizacją czasu wolnego, oraz wyjazdów (obozów) w okresie wakacji i ferii należały do Pani. Ze wszystkimi bieżącymi sprawami dzieci zwracały się do Pani i to Pani na przełomie tych lat sprawowałam osobistą opiekę i starania nad dziećmi nie tylko w czasie kiedy były pod Pani opieką ale również w czasie kiedy powinny być pod opieką ojca. Konfliktowość ojca dzieci nie pozwala dojść do porozumienia w kluczowych kwestiach związanych z dziećmi jak np. udział dzieci w obozach, opieka lekarska, korepetycje, zajęcia dodatkowe - wszelkie Pani działania mające na celu zapewnienie dzieciom wszelkich niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania rzeczy spotykają się z ciągłym negatywnym nastawieniem ojca (działania mające doprowadzić do zmniejszenie kosztów utrzymania dzieci a tym samym alimentów lub całkowite przerzucenie na Panią w/w kosztów). Unika odpowiedzi, zwodzi że musi się zastanowić, tłumaczy się trudną sytuacją finansową (umowa o pracę w 2023 roku opiewała na (…) brutto). Przy braku współpracy samodzielnie podejmuje Pani decyzje, wspiera Pani dzieci, zajmuję się nimi o każdej porze dnia i nocy i ponosi pełne koszty z tym związane - mimo iż ojciec dzieci zdaje sobie sprawę że wydatek był zasadny odmawia partycypowania w dodatkowych kosztach nieuwzględnionych w zabezpieczeniu alimentacyjnym. Dba Pani o ich podstawowe potrzeby zarówno w codziennym funkcjonowaniu (ubrania, jedzenie, mieszkanie, obiady w szkole, wszelka dokumentacja), w nauce, w realizacji pasji jak i organizacji czasu wolnego, rodzinnych spotkań, celebrowania ich osiągnięć i urodzin oraz zapewniam również wsparcie psychologiczne. Do tej pory to zawsze Pani rozliczała w swoich zeznaniach podatkowych ulgę na dzieci - ojciec dzieci zrobił to po raz pierwszy po otrzymaniu dokumentów dotyczących alimentów. W Pani ocenie płacenie alimentów (zaniżonych) oraz okazjonalne kontakty nie uprawniają ojca dzieci do zastosowania przez niego ulgi prorodzinnej. Nie wystarczy posiadać pełnię praw rodzicielskich, trzeba jeszcze je faktycznie wykonywać, a na przestrzeni lat 2023-2025 ojciec dzieci robił to sporadycznie. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe, w części nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592, dalej: ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zgodnie z art. 27f ust. 1 ww. ustawy: Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym: 1)  wykonywał władzę rodzicielską; 2)  pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało; 3)  sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą. Jak stanowi art. 27f ust. 2 ww. ustawy: Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do: 1)  jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika: a)  pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł, b)  niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a; 2)  dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko; 3)  trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota: a)  92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko, b)  166,67 zł na trzecie dziecko, c)  225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko. Stosownie do art. 27f ust. 2a omawianej ustawy: Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2. W świetle art. 27f ust. 2b omawianej ustawy: Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka. Art. 27f ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że: Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko: a)  na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych; b)  wstąpiło w związek małżeński. Z art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że: W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem. Zgodnie z art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny. Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071, dalej: ustawy Kodeks cywilny): Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Stosownie zaś do art. 26 § 1 i 2 ustawy Kodeks cywilny: § 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej. § 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy. W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności: 1)  odpis aktu urodzenia dziecka; 2)  zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka; 3)  odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą; 4)  zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły. Przystępując do analizy przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy podkreślić, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Ulga prorodzinna przysługuje na dzieci: 1)  małoletnie, 2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną, 3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie, jeżeli dzieci te nie uzyskały przychodów/dochodów w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej (z wyjątkiem przewidzianym ustawą). Ulga przysługuje pod warunkiem: 1)  nieuzyskiwania przez dziecko przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem najmu prywatnego; 2)  niepodlegania przez dziecko opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Zgodnie zatem z ogólną zasadą wynikającą z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na małoletnie dziecko jest wykonywanie w stosunku do tego dziecka władzy rodzicielskiej. W związku z tym wyjaśnienia wymaga, że stosownie do art. 93 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236). Z art. 92 ww. ustawy wynika, że: Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską. Zgodnie z art. 93 § 1 ww. ustawy: Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom. Stosownie do art. 95 § 1 ww. ustawy: Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw. W myśl art. 97 § 1 przytoczonego Kodeksu: Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania. Podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Jak wynika z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską. Wobec tego samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie, czyli wykonywanie wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne. Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu. W konsekwencji, samo płacenie alimentów na dziecko oraz sporadyczne spotkania z małoletnimi dziećmi nie są rozstrzygające dla uznania, że rodzic wykonuje władzę rodzicielską. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje formalnie obojgu rodzicom, a tylko jeden z rodziców faktycznie ją wykonuje, to z odliczenia całości kwoty może skorzystać tylko ten rodzic. Reasumując, ulga na małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską. Ponadto, w myśl art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwotę przysługującej ulgi mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny. Co istotne, ww. przepis wskazuje jedynie na podział przysługującej rodzicom ulgi prorodzinnej i nie pozbawia on samego prawa do odliczenia. Prawo do ulgi – przy spełnieniu pozostałych przesłanek – przysługuje zatem na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego podatnik wykonywał władzę rodzicielską. W opisie stanu faktycznego wskazała Pani, że jest Pani matką dwójki dzieci. Do września 2023 roku Pani, Pani mąż AA wraz z dziećmi mieszkaliście w mieszkaniu należącym wyłącznie do AA. Od września 2023 roku wyprowadziła się Pani z dziećmi do wynajętego mieszkania, od tej chwili cały czas dzieci mieszkają razem z Panią i tam są zameldowane. Wychowuje Pani dzieci samodzielnie zapewniając im prawidłowy AA złożył pozew o rozwód. Na rozprawie w dniu (…) 03.2024 r. Sąd odrzucił wniosek AA o ustalenie pieczy naprzemiennej i powierzył Pani wyłączną opiekę nad dziećmi a ojcu zabezpieczył kontakty dwa razy w tygodniu (wtorek, czwartek) po 4h oraz co drugi weekend. W dniu (…) 04.2024 roku Sąd wydał postanowienie o zabezpieczeniu alimentacyjnym na rzecz dzieci oraz że miejscem zamieszkania dzieci jest każdorazowe miejsce zamieszkania matki. Sprawa rozwodowa nadal w toku. Zatem, skoro w okresie od stycznia 2023 r. do września 2023 r. dzieci mieszkały z obojgiem rodziców, a ojciec ponosił część kosztów (mniejszą) związanych z dziećmi, bowiem jak Pani wskazuje większość kosztów dotyczących utrzymania dzieci spoczywała na Pani, to uznać należy, że to oboje rodzice wykonywali władzę rodzicielską wobec małoletnich dzieci. W ramach wspólnego zamieszkiwania wychowują Państwo dzieci (choć z różnym zaangażowaniem) w tym samym miejscu i czasie, organizując im „jeden dom”. W konsekwencji, oboje rodziców jest uprawnionych do skorzystania z ulgi wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za te miesiące. W związku z brakiem porozumienia pomiędzy Panią a ojcem dzieci, co do proporcji podziału ulgi na dzieci, za okres od stycznia 2023 r. do września 2023 r. tj. okres, w którym jeszcze mieszkaliście razem (od 1 stycznia 2021 roku do 30 sierpnia 2021 roku) przysługuje Pani odliczenie w wysokości 50% kwoty ulgi prorodzinnej na dwoje małoletnich dzieci ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ww. ustawy. Zatem w tej części Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe. Z kolei od września 2023 r. – jak wynika z opisu sprawy – tj. od czasu kiedy Pani wyprowadziła się z mieszkania AA i zamieszkała Pani sama z małoletnimi dziećmi w wynajętym mieszkaniu oraz w związku z tym, że dzieci zgodnie z wyrokiem Sądu mają miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy Kodeks cywilny u Pani, przy jednoczesnym braku porozumienia z ojcem dziecka co do wysokości odliczenia, to Pani przysługuje wyłączne prawo do skorzystania z ulgi prorodzinnej na dwoje małoletnich dzieci, tj. w wysokości 100% kwoty ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ww. ustawy. W związku z tym, za okres od września 2023 r. do końca roku 2025 r., to Pani przysługuje wyłączne prawo do skorzystania z ulgi prorodzinnej na dwoje małoletnich dzieci wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. w wysokości 100% kwoty ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ww. ustawy. Zatem w tej części Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pani, to ta interpretacja nie wywołuje skutków podatkowych dla ojca dzieci. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) i zastosuje się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.