0114-KDIP2-2.4011.53.2026.2.PK

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 13 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 9 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący możliwości skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej. Uzupełnił go Pan pismem z 12 maja 2026 r. (wpływ 18 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Czy można odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatki na środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego PKU (choroba FENYLOKETONURIA), które wynikają z zaleceń lekarskich. Pana syn A.A. jest niepełnosprawny w stopniu znacznym. Prosi Pan o wydanie interpretacji indywidualnej, czy można odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej oprócz leków także „środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego”, którymi można się tylko odżywiać przy chorobie FENYLOKETONURIA, którą to rozpoznano dopiero w 8. roku życia, co spowodowało nieodwracalne uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego. Wg orzeczenia lekarzy jest całkowita niezdolność do pracy i samodzielnej egzystencji, wymagana jest opieka osób drugich ze względu na stan psychiczny nieodwracalnie i trwale. Wymagane leczenie dietą niskofenyloalaninową: bez mięsa, ryb, nabiału, zwykłego pieczywa itp. i uzupełnianie białka preparatem (…). Z uwagi na stan choroby, niepełnosprawność intelektualną, leczenie specjalną dietą, konieczna jest pomoc rodziców w codziennym funkcjonowaniu. Posiada niepełnosprawność w stopniu znacznym. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego Wydatki, które zamierza Pan rozliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej (środki spożywcze) finansowane są z renty syna i chce Pan to zrobić w PIT za 2025 r. A.A. Jeśli braknie środków syna to dokupują Państwo ze środków własnych (dochodów rodziców). Nie są one w żaden sposób dofinansowane przez: NFZ, PFRON ani w żadnych innych formach. Syn otrzymuje rentę, a to, co nie wystarcza, to oczywiście finansują Państwo jako rodzice. Na zakupy dokonywane: w „B. sp. z o.o. (…) i w C. Sp. z o.o. (…) posiadają Państwo faktury VAT z danymi A.A., ponieważ zakupy dostarczane są przez firmy kurierskie, natomiast za zakupy dokonywane na miejscu w D. nie mają Państwo faktur, bo nie wiedzieli, czy jest możliwość odliczenia takich środków spożywczych. Posiadają Państwo pisemne zalecenia lekarza specjalisty (…), że syn ma stosować takie preparaty żywieniowe. Preparaty białkowe (…) wykupywane są na podstawie recepty i są refundowane i ich Państwo nie odliczają. Syn osiąga dochody z renty z ZUS z tytułu całkowitej niezdolności do pracy i samodzielnego funkcjonowania, nie mówiąc już o jakiejkolwiek obsłudze w przygotowaniu sobie posiłków itp. Czy osobę niepełnosprawną obowiązują jakieś limity dochodowe do odliczenia ulg. Do końca 2024 r. dochody z renty nie były opodatkowane, ponieważ nie przekraczały 30 tys. rocznie. Dopiero w 2025 r. został potrącony podatek i dlatego jest możliwość odliczenia powyższej ulgi. Państwa zdaniem wymienione wyżej środki spożywcze są, oprócz pożywienia, lekarstwem dla syna. Miesięczna kwota wydatkowana na leki i środki specjalnego pożywienia co miesiąc przekracza dużo więcej kwotę, o którą pomniejsza się odliczenie, czyli 100 zł. Jeśli chodzi o produkty spożywcze są to m.in.: ·      (…) i inne środki spożywcze oznaczone PKU, które dotychczas nie były kupowane. Zwraca się Pan z prośbą o umożliwienie odliczania w ramach ulgi rehabilitacyjnej albo w inny sposób odliczenia za rok 2025 i lata następne środków spożywczych PKU, które to są konieczne do utrzymania wymagań w leczeniu syna A.A. chorego na FENYLOKETONURIĘ dietą niskofenyloalaninową. Poza tym do wniosku o wydanie interpretacji były załączone xera dokumentów, o które w wezwaniu są pytania. Pytanie Czy możliwość odliczenia chociaż tych produktów byłaby możliwa? Praca przy przygotowywaniu tych posiłków przez rodzinę jest już wielkim wysiłkiem fizycznym i oczywiście finansowym (te środki żywieniowe są dosyć drogie) przez te 50 lat. Pana stanowisko w sprawie Pana zdaniem to żywienie też jest lekiem, bo do tej pory, gdyby go nie było, to nie wiadomo co by się stało przy normalnym żywieniu, czy tak jak w przypadku nierozpoznania tej choroby przez 8 lat (jak rozpoznano by wcześniej to nie byłoby niepełnosprawności w stopniu znacznym), czy już dawno jakieś większe kalectwo, a może śmierć. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Na początku konieczne jest, aby podkreślić, że organ wydający interpretację indywidualną nie prowadzi postępowania dowodowego, lecz opiera się wyłącznie na stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym przedstawionym przez wnioskodawcę, co oznacza, że wszelkie informacje niezbędne do rozpatrzenia sprawy muszą być zawarte w opisie sprawy. Wynika to w szczególności z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym składający wniosek o interpretację obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.), zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-7g tego artykułu. Zatem jak stanowi art. 26 ust. 7a cytowanej ustawy: Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na: 1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności; 2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności; 2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 930) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych; 3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego; 3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł; 4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności; 5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym; 6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym; 6a) odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej; 6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne; 7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł; 8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł; 9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa; 10) opłacenie tłumacza języka migowego; 11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia; 12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 686) – w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki; 13) odpłatny przewóz: a) osoby niepełnosprawnej – karetką transportu sanitarnego, b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 – również innymi środkami transportu niż wymienione w lit. a; 14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł; 15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem: a) na turnusie rehabilitacyjnym, b) w zakładach, o których mowa w pkt 6, c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11, d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie rehabilitacji leczniczej. Katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym. Odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a ww. ustawy jest niedozwolona. Zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Przepisy regulujące prawo do ulgi powinny być interpretowane ściśle, więc niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca. Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy: Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3. Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie. W myśl art. 26 ust. 7d ww. ustawy: Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: 1)  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub 2)  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo 3)  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów. W świetle art. 26 ust. 7e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne: osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika lub jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 759 i 2760 oraz z 2024 r. poz. 123), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1630), dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1772, 1693 i 2760), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz.U. z 2023 r. poz. 1704, 1785 i 2760), refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz.U. z 2024 r. poz. 303), bonu energetycznego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego (Dz. U. poz. 859), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego, dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów oraz kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów. Według art. 26 ust. 7f ww. ustawy: Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do: 1)  I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono: a)  całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo aa)        niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo b)  znaczny stopień niepełnosprawności; 2)  II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono: a)  całkowitą niezdolność do pracy albo b)  umiarkowany stopień niepełnosprawności. Odliczeniu od dochodu podlegają wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności. Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy: Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Skoro więc wszelkiego rodzaju ulgi i zwolnienia, jako wyjątki od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, powinny być interpretowane ściśle z literą prawa, to wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas, gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie korzystają z odliczeń w ramach omawianej ulgi. Z wniosku wynika, że sprawuje Pan opiekę nad synem A.A., który wg orzeczenia lekarzy jest całkowicie niezdolny do pracy i samodzielnej egzystencji – wymaga opieki osób drugich ze względu na stan psychiczny nieodwracalny i trwały. Syn choruje na fenyloketonurię (PKU). Z uwagi na stan choroby, niepełnosprawność intelektualną oraz konieczność stosowania specjalnej diety konieczna jest pomoc rodziców w codziennym funkcjonowaniu. Wymagana jest dieta niskofenyloalaninową, tzn. bez mięsa, ryb, nabiału, zwykłego pieczywa itp. oraz uzupełnianie białka specjalnymi preparatami (…). Na zakupy dokonywane: w B. sp. z o.o. (…) i w C. Sp. z o.o. (…) posiadają Państwo faktury VAT z danymi A.A., ponieważ zakupy dostarczane są przez firmy kurierskie, natomiast za zakupy dokonywane na miejscu nie mają Państwo faktur, bo nie wiedzieli, czy jest możliwość odliczenia takich środków spożywczych. Posiadają Państwo pisemne zalecenia lekarza specjalisty (..), że syn ma stosować takie preparaty żywieniowe. Preparaty (…) wykupywane są na podstawie recepty i są refundowane, więc ich Państwo nie odliczają. Pana wątpliwość budzi kwestia odliczenia za rok 2025 w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na zakup środków spożywczych – wydatków dokonywanych w imieniu syna z jego środków finansowych, czyli otrzymywanej renty. Jeśli braknie środków syna to dokupują Państwo z własnych środków (dochodów rodziców). Wydatki nie są w żaden sposób dofinansowane przez: NFZ, PFRON ani w żadnych innych formach. Wydatki, które zamierza Pan rozliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej – środki spożywcze – finansowane są z renty syna i chce Pan to zrobić w zeznaniu PIT za 2025 r. A.A. Pana zdaniem wymienione niżej środki spożywcze są, oprócz pożywienia, lekarstwem dla syna. Jak wspomniano wyżej rodzaje wydatków, które można rozliczyć w ramach ulgi na cele rehabilitacyjne zawiera przepis art. 26 ust. 7a ustawy PIT, którego punkt 12 stanowi, że za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na leki, o których mowa w ustawie Prawo farmaceutyczne – w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki stale lub czasowo. Zgodnie z art. 2 pkt 10, pkt 11, pkt 12 i pkt 32 ustawy z 6 września 2001 r. Prawo Farmaceutyczne (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 612): 10) lekiem aptecznym – jest produkt leczniczy sporządzony w aptece zgodnie z recepturą farmakopealną, przeznaczony do wydania w tej aptece; 11) lekiem gotowym – jest produkt leczniczy wprowadzony do obrotu pod określoną nazwą i w określonym opakowaniu; 12) lekiem recepturowym – jest produkt leczniczy sporządzony w aptece na podstawie recepty lekarskiej, a w przypadku produktu leczniczego weterynaryjnego – na podstawie recepty wystawionej przez lekarza weterynarii; 32) produktem leczniczym – jest substancja lub mieszanina substancji, przedstawiana jako posiadająca właściwości zapobiegania lub leczenia chorób występujących u ludzi lub zwierząt lub podawana w celu postawienia diagnozy lub w celu przywrócenia, poprawienia lub modyfikacji fizjologicznych funkcji organizmu poprzez działanie farmakologiczne, immunologiczne lub metaboliczne. Tym samym, jeśli poniesione wydatki nie dotyczą preparatów, które zostały zaliczone do leków w rozumieniu przepisów ustawy Prawo farmaceutyczne, to wydatki te nie spełniają wymogu wynikającego z przepisu art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy PIT. Zatem, wydatki poniesione na produkty żywieniowe, które mimo, że niewątpliwie przyczyniają się do niepogarszania zdrowia syna, ale nie spełniają definicji leku, nie mogą zostać odliczone w zeznaniu rocznym. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, odliczeniu podlegają wyłącznie wydatki na leki lub wyroby medyczne, które zostały zalecone przez lekarza specjalistę, są niezbędne w procesie leczenia oraz są lekiem w rozumieniu Prawa Farmaceutycznego. W praktyce oznacza to, że możliwość skorzystania z ulgi dotyczy przede wszystkim specjalistycznych preparatów stosowanych w terapii PKU, takich jak mieszanki aminokwasowe pozbawione fenyloalaniny lub środki spożywcze specjalnego przeznaczenia medycznego, o ile posiadają odpowiedni status i zostały zalecone przez lekarza. Natomiast zwykłe produkty spożywcze, nawet jeśli są elementem diety ratującej życie, nie stanowią wydatków podlegających odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Podsumowując, choć niewątpliwie stosowanie konkretnych produktów spożywczych jest niezbędne z medycznego punktu widzenia, to nie spełniają one przesłanek z art. 26 pkt 7a ust 12 ustawy PIT. Wobec powyższego Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe. Pytanie przedstawione przez Pana we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. Wydana interpretacja dotyczy więc tylko sprawy będącej przedmiotem zapytania. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji. Wyraził Pan również wątpliwość (co nie jest przedmiotem zapytania), czy osobę niepełnosprawną obowiązują jakieś limity dochodowe do odliczenia ulg. Wyjaśniam, że nie istnieją limity dochodu, w związku z przekroczeniem których dla osoby niepełnosprawnej wyłącza się możliwość skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej. Limit osiąganych dochodów dotyczy wydatków ponoszonych przez osoby, na których utrzymaniu pozostają osoby niepełnosprawne zaliczane do I grupy podatkowej – możliwość skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej przez opiekuna jest wyłączona w przypadku, gdy osoba niepełnosprawna uzyskuje dochody przekraczające dwunastokrotność kwoty renty socjalnej obowiązującej w grudniu danego roku. Dla roku 2025 limit ten wyniósł 22 546,92 zł. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia . Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.