0114-KDIP3-1.4011.488.2026.3.AC

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 27 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 20 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Naczelnik Urzędu Skarbowego (...) podjął wobec Pani czynności sprawdzające w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2024 rok z tytułu uzyskanego przychodu ze sprzedaży za pośrednictwem platform: (...). Znak sprawy (...). Wpływy wykazane przez platformy sprzedażowe (...) dotyczą wyłącznie wyprzedaży, zbycia wspólnego majątku prywatnego małżonków tj. używanych przedmiotów, będących w posiadaniu małżonków przez okres wieloletni, powyżej 6 miesięcy od nabycia i stanowiących Pani współwłasność z mężem. Nie stanowią one przychodu z efektu działalności gospodarczej. Przedmiotem sprzedaży była kolekcja płyt CD, archiwum muzycznych nośników CD gromadzonych wspólnie, a zapoczątkowanych przez Pani męża od 1992 roku w celach hobbystycznych, kolekcjonerskich. Mąż interesował się muzyką od wczesnych lat młodzieńczych i zaczęła Pani współdzielić z nim tą pasję od 2005 roku. W związku z tym kolekcja powiększała się systematycznie z każdym kolejnym rokiem. Po zawarciu małżeństwa kolekcja stała się częścią Państwa majątku wspólnego. Łącznie obejmuje ona około 29.000 egzemplarzy płyt CD. Sprzedaż Miała ona charakter okazjonalny, porządkowy, związany z wyprzedażą osobom fizycznym. Płyty CD przez wszystkie lata były nabywane na własne potrzeby prywatne, do własnego użytku, do prywatnego odsłuchu. Państwa profile na portalach zostały założone: (...) - 2007 rok (...) - 2015 rok (...) - 2009 rok Kolekcja ma charakter pasjonacki - wraz z mężem uczestniczyła Pani przez dwie dekady w bardzo wielu wydarzeniach muzycznych, koncertach oraz spotkaniach z artystami, w trakcie których artyści składali na poligrafii autografy, dedykacje, były wywiady, a także wykonywali Państwo pamiątkowe zdjęcia - których macie Państwo setki. Płyty były nabywane na przestrzeni wielu lat tj.: Począwszy od lat 90- tych: W firmach zajmujących się licencjonowaną dystrybucją nośników muzycznych dla DJ'ów, prezenterów dyskotek i dziennikarzy jak (...). Sieci handlowych typu (...) itp. Sklepów z nośnikami cd, giełd, bazarów, antykwariatów. Sklepów internetowych polskich i zagranicznych. Portali takich jak (...). Podczas wyjazdów zagranicznych w sklepach muzyczny w innych krajach. Z portalu (...) od sprzedawców z całego świata, który dedykowany jest kolekcjonerom nośników muzycznych i jest on tworzony przez użytkowników porządkujących wpisy i historie oraz dyskografie określonych artystów, dodających niepublikowane wydania płyt, zdjęcia, tworzący wspólnotę w której także Pani i Pani mąż jesteście zrzeszeni jako czynni użytkownicy z własnym wkładem opracowań od 2009 roku. Portal ten umożliwia wymianę nośników pomiędzy użytkownikami, prowadzenie dyskusji na forach, tworzenie własnej kolekcji przez dodawanie do profilu posiadanych prywatnie egzemplarzy a także kupno/sprzedaż. Zarządza nim właśnie (...). W środowisku dziennikarsko - muzycznym (radiowym) w całym kraju i otaczających bliskich znajomych często kolekcjonerów oraz innych krajowych kolekcjonerów jesteście Państwo znani jako osoby posiadające bardzo dużą ale nie największą kolekcję w Polsce. Płyty zamawialiście Państwo także z odległych krajów jak: USA, Japonia, Australia, Kanada, Brazylia, itd. często z uwzględnieniem wysokich kosztów wysyłki oraz opłat importowych. Decyzja o wyprzedaży została podjęta ze względów życiowych, w szczególności ograniczeń lokalowych i rosnących kosztów utrzymania większego metrażu mieszkania na przechowywanie i ekspozycje kolekcji, Państwa wiekiem i mobilnością (mąż ma chory kręgosłup wobec tego musi przestrzegać ograniczeń w dźwiganiu), słabnącego zainteresowania kolekcją i brakiem radości z jej posiadania. Sprzedaż miała charakter stopniowego pomniejszania kolekcji. Wskazuje Pani, iż w roku 2015 z powodów rosnącej kolekcji musieli Państwo zmienić mieszkanie z kawalerki na mieszkanie dwupokojowe gdzie na chwilę obecną płyty znajdują się w sypialni, salonie a nawet pod łóżkiem. Była także pośrednio związana z sytuacją życiową powstałą po okresie pandemii COVID-19. W szczególności Pani małżonek utracił źródło dochodu w 2020 r. jako kierowca taxi, a możliwości uzyskiwania dochodów w kolejnych latach były istotnie ograniczone i niesatysfakcjonujące jak przed pandemią. Również Pani, będąc zatrudniona w branży gastronomicznej, odczuła negatywne skutki sytuacji gospodarczej w okresie pandemicznym i popandemicznym. W konsekwencji sprzedaż kolekcji stanowiła poniekąd sposób na uzyskanie środków finansowych poprzez upłynnienie składników majątku prywatnego, a nie rezultat prowadzenia działalności handlowej. Duża liczba transakcji wynikała wyłącznie z liczby posiadanych egzemplarzy. Sprzedaż była prowadzona za pośrednictwem w/w platform wyłącznie w celu usprawnienia procesu wyprzedaży i przyspieszenia procesu zmniejszania kolekcji. Płyty nie były sprzedawane w formie licytacji. Nie były wykonywane inne czynności marketingowe, dodatkowo reklamujące czy wspierające Państwa profile czy oferty. W wielu przypadkach ceny sprzedaży używanych egzemplarzy były niskie i nie odzwierciedlały poniesionych historycznie kosztów ich nabycia, a dodatkowo sprzedaż wiązała się z kosztami wysyłki krajowej i zagranicznej oraz prowizjami operatorów płatności (...). Pragnie Pani także wspomnieć o kosztach na materiały pakujące tj.: odpowiednie koperty, folia bąbelkowa czy taśma klejąca, których stosowanie wynika z regulaminów firm kurierskich. Pakowaniem i wysyłką zajmowała się Pani razem z mężem. Większość płyt była używana i odsłuchiwana, posiadają Państwo część pozostawioną w oryginalnym opakowaniu (zafoliowana), co wynikało z praktyki kolekcjonerskiej polegającej na zachowaniu stanu nienaruszonego, bez otarć, rozdarć, a także ze specyfiki rynku wydawniczego, który z wymogów ekologicznych nośniki cd pakuje w podatne na uszkodzenia papierowe tzw. "digipacki" czy też rękawy papierowe tzw. "paper sleeve". W niektórych przypadkach dystrybutor przy okazji zakupu cd umożliwia pobranie dodatkowo plików na komputer w formie cyfrowej co też często było czynione. W niektórych przypadkach mogą pojawić się tzw. "duble" tj. egzemplarze tych samych albumów muzycznych np. wydania europejskie, amerykańskie, japońskie, australijskie. Zróżnicowane w wersjach wydawniczych np. edycje standardowe, deluxe, rozszerzone, wielopłytowe lub boxy. Każdy egzemplarz był nabywany jako element kolekcji, a ewentualna sprzedaż wynika wyłącznie z decyzji o jej stopniowej likwidacji. Pytanie Czy w przedstawionym stanie faktycznym sprzedaż kolekcji płyt muzycznych stanowiących majątek prywatny Wnioskodawcy i jego małżonka, gromadzonej przez wiele lat wyłącznie w celach kolekcjonerskich, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz stanowi odpłatne zbycie rzeczy, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy? Pani stanowisko w sprawie Pani zdaniem sprzedaż płyt muzycznych z prywatnej bogatej kolekcji opisana w stanie faktycznym innym kolekcjonerom nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz stanowi odpłatne zbycie rzeczy z majątku prywatnego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Na podstawie art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1, 2 i 4-9. Pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu omawianej ustawy to działalność, która ma następujące cechy: jest działalnością zarobkową;jest prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły;jest prowadzona we własnym imieniu. Działalność „zarobkowa” to działalność, której celem jest „zarabianie”, generowanie zysku, zapewnienie określonego dochodu. Sposób jej prowadzenia jest podporządkowany temu, aby osiągać jak najlepsze wyniki gospodarcze. Jednocześnie brak osiągnięcia celu, jakim jest realny zysk, nie oznacza, że prowadzona działalność nie miała charakteru zarobkowego. Istotny jest bowiem cel jej prowadzenia, a nie ostateczne efekty. Jednocześnie nie można utożsamiać „działalności zarobkowej” w rozumieniu ustawy z jakimkolwiek działaniem podatnika, które daje efekt zysku. W przepisie mowa jest bowiem o „działalności”, czyli nie o pojedynczych działaniach podatnika, ale zespole działań podejmowanych w określonym celu. Cecha „prowadzenia działalności w sposób zorganizowany i ciągły” nie oznacza konieczności spełnienia formalnych wymogów organizacji działalności (np. rejestracji urzędowej). Cecha ta odnosi się do faktycznego sposobu jej prowadzenia. I tak: „zorganizowany” to będący efektem „organizowania”; „organizować” natomiast to „przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie”, albo „nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek” (Nowy Słownik Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000);„ciągłość” w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względną stałość jej wykonywania; kryterium „ciągłości” służy wyeliminowaniu z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Jeżeli więc rozmiar, powtarzalność, zarobkowy charakter oraz sposób zorganizowania wskazują na znamiona działalności gospodarczej, to w takim przypadku zbycie rzeczy spełnia przesłanki uznania ich za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i winno zostać rozliczone na zasadach właściwych dla tej działalności. Stosownie natomiast do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy: Źródłami przychodów są: odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, d) innych rzeczy, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany. Natomiast w myśl art. 24 ust. 6 omawianej ustawy: Dochodem z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d, jeżeli przychód z odpłatnego zbycia nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, jest różnica pomiędzy przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia rzeczy a kosztem ich nabycia, zmniejszona o wartość nakładów poczynionych w czasie posiadania rzeczy. Z treści powołanych wyżej przepisów wynika, że gdy sprzedaż rzeczy nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i jest dokonywana przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, wówczas stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z kolei przychód uzyskany ze sprzedaży rzeczy po terminie określonym w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ww. ustawy nie generuje przychodu (dochodu) podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż sprzedaż rzeczy ruchomych po upływie 6 miesięcy licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie, nie stanowi źródła przychodu. Ponadto wskazuje, że w myśl art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: 1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności; 2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności; 3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością. W związku z powyższym, istotne jest również dla aktywności zarobkowej podatnika – mieszczącej się w zakresie zdefiniowanym w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nieistnienie przeszkód określonych w art. 5b ust. 1 ww. ustawy. Aby dana aktywność nie została uznana za działalność gospodarczą, konieczne jest łączne spełnienie tych przesłanek. Wobec powyższego, w celu zakwalifikowania – na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – działań podjętych przez Panią do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem niepotrzebnych składników majątku osobistego, o których mowa we wniosku, bowiem sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przedstawionym opisie sprawy wskazała Pani, że: w 2024 roku za pośrednictwem platform: (...) sprzedawała Pani przedmioty pochodzące z Pani i Pani męża majątku prywatnego; przedmiotem sprzedaży była kolekcja płyt CD, archiwum muzycznych nośników CD gromadzonych wspólnie z Pani mężem;płyty CD przez wszystkie lata były nabywane na własne potrzeby prywatne, do własnego użytku, do prywatnego odsłuchu; płyty były nabywane na przestrzeni wielu lat począwszy od lat 90 tych;kolekcja miała charakter pasjonacki;sprzedaż kolekcji stanowiła sposób na uzyskanie środków finansowych poprzez upłynnienie składników majątku prywatnego, a nie rezultat prowadzenia działalności handlowej;płyty nie były sprzedawane w formie licytacji.nie były wykonywane inne czynności marketingowe, dodatkowo reklamujące czy wspierające Państwa profile czy oferty. Z przedstawionych we wniosku okoliczności nie wynika, aby przychody ze sprzedaży kolekcji można było zakwalifikować, jako uzyskiwane ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT. Zachowanie Pani w odniesieniu do posiadanej kolekcji wskazuje bowiem na czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe racjonalne gospodarowanie tym majątkiem. Nie były/nie są to działania o charakterze inwestycyjnym, ukierunkowane na osiągnięcie zysku, które są typowe dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Wobec tego należy stwierdzić, że sukcesywne zbywanie poszczególnych przedmiotów z Pani kolekcji, o których mowa we wniosku, należy rozpatrywać w świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który to formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie innych rzeczy przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie rzeczy ruchomych następuje po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie – nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu tego artykułu. W konsekwencji kwota uzyskana ze sprzedaży kolekcji, o której mowa we wniosku, w ogóle nie podlegała/nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Reasumując, stwierdzić należy, że sprzedaż należącej do Pani majątku prywatnej kolekcji, dokonana po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie ww. poszczególnych przedmiotów – nie stanowiła/nie będzie stanowiła źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że sprzedaż ta nie podlegała/nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Stanowisko Pani jest zatem prawidłowe. Dodatkowe informacje Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. Jednocześnie, z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie Zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, a w analizowanej sprawie nie został złożony wniosek wspólny, o którym mowa w art. 14r ww. ustawy, interpretacja ta dotyczy jedynie Pani, jako występującej z wnioskiem. Oznacza to, że interpretacja ta została wydana wyłącznie w Pani indywidualnej sprawie i nie wywołuje skutków prawnych dla Pani męża. Małżonek chcąc otrzymać interpretację indywidualną, powinien wystąpić z odrębnym wnioskiem i wpłacić stosowną opłatę. Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...) Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.