0114-KDIP3-2.4011.470.2026.2.BM

Interpretacja indywidualna2026-06-23Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Teza
Wydatek poniesiony przez Wnioskodawczynię na zakup implantu stawu skokowego wykorzystany podczas zabiegu operacyjnego mieści się w zakresie art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatek ten Wnioskodawczyni może odliczyć od dochodu za 2025 r. w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Pełna treść interpretacji

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 16 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 16 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 11 maja 2026 r. (wpływ 12 maja 2026 r.), z 15 czerwca (wpływ 15 czerwca 2026 r. i 16 czerwca 2026 r.) oraz z 22 czerwca 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Jest Pani emerytką i posiada Pani orzeczenie o niepełnosprawności. Jest Pani niepełnosprawna ruchowo. Rozlicza się Pani wspólnie z mężem. W 2025 roku poddała się Pani operacji wymiany stawu skokowego. Pierwotnie miała Pani skierowanie na operację na NFZ. Szpital, w którym miała się odbyć operacja, odwołał Pani zabieg ze względu na brak budżetu. Ból i ogromne problemy z poruszaniem się, sprawiły, że zdecydowała się Pani na operację na własny koszt. W sumie operacja, implant stawu skokowego i pobyt w szpitalu kosztował Panią 34.200,00 zł, w czym sam koszt implantu stawu stanowił kwotę: 17.496,00 zł. Wydatki związane z operacją, implantem stawu skokowego oraz pobytem w szpitalu nie zostały sfinansowane ani dofinansowane ze środków NFZ, PFRON ani z żadnych innych źródeł, ani też nie zostały Pani zwrócone w jakiejkolwiek formie. Operacja była bezpośrednio związana z Pani niepełnosprawnością ruchową i miała na celu poprawę sprawności, mobilności, ułatwienia wykonywania czynności życiowych i dalszą rehabilitację. Uzupełnienie opisu stanu faktycznego Rodzaj niepełnosprawności: umiarkowane. Organ, który wydał orzeczenie o stopniu niepełnosprawności: Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w (…). Data wydania orzeczenia: 17 sierpnia 2024 r. Zgodnie z informacją z orzeczenia „nie da się ustalić” od jakiej daty datowana jest niepełnosprawność. Data poniesienia kosztu implantu: 14 grudnia 2026 r. (płatność na podstawie umowy). Dokumenty potwierdzające koszty: a) Faktura imienna z 15 grudnia 2025 r.; b) Specyfikacja kosztów z 29 grudnia 2025 r. Zawartość dokumentów: a)  Dane osobowe - tak; b)  Przedmiot - tak; c)  Data wystawienia - tak; d)  Nazwa placówki - tak; e)  Kwota zapłaty - tak. Dochody osiągnięte w okresie, w którym poniosła Pani wydatek na zakup implantu: Emerytura ZUS za grudzień 2025 r.: 1229,22 zł;Emerytura z KRUS za grudzień 2025 r.: 1862,14 zł;PIT 40A z ZUS 2025 Przychód (dochód) rubryka 36: 19.329,53 zł;PIR 40A z KRUS za 2025, Przychód (dochód) rubryka 36: 24.340,32 zł. Wskazała Pani, że cierpi Pani na chorobę zwyrodnieniową stawów. Ma Pani problemy z chodzeniem i ogólnie poruszaniem się. Wszystko Panią boli. Zażywa Pani regularnie leki przeciwzapalne i przeciwbólowe. Ma Pani już endoprotezy biodra i kolana. Pani stan zdrowia systematycznie się pogarsza. Musi Pani poddawać się różnym zabiegom rehabilitacyjnym i leczniczym (np. zastrzyki z osocza), aby zachować ruchomość. Wszczepienie endoprotezy stawu skokowego częściowo wyeliminowało ostry ból w trakcie chodzenia. Ból jest, ale znośniejszy. Polepszyła się Pani mobilność i ruchomość stopy - może Pani ostrożnie przenosić na nią ciężar ciała i mniej kuśtykać. Musi się Pani leczyć i poddawać operacjom, aby zachować możliwość poruszania się bez balkoniku lub kul łokciowych. Wydatek poniesiony przez Panią na zakup implantu skokowego będzie miał ścisły związek z posiadanym przez Panią rodzajem niepełnosprawności. Pani orzeczenie o stopniu niepełnosprawności dotyczy niepełnosprawności ruchowej 05-R. Operacja stawu skokowego jest bezpośrednio związana z tą niepełnosprawnością. Ww. wydatek będzie służył przywracaniu sprawności psychicznej oraz ułatwiającej czynności życiowe. Zakup implantu stawu skokowego posłużył przywracaniu sprawności psychicznej i ułatwił Pani wykonywanie czynności życiowych: Wydatki, o których mowa we wniosku odliczyła Pani od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej w PIT-37 za 2025 rok (rozliczanym wspólnie z małżonkiem). Pytanie Czy poniesiony przez Panią koszt zakupu implantu stawu skokowego w wysokości 17.496,00 zł może zostać uznany za wydatek na indywidualny sprzęt niezbędny w rehabilitacji oraz ułatwiający wykonywanie czynności życiowych, o którym mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji podlegać odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej? Pani stanowisko w sprawie W Pani ocenie poniesiony przez Panią w 2025 roku koszt endoprotezy stawu skokowego, podlega odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o której mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Posiada Pani orzeczenie o niepełnosprawności i jest Pani osobą niepełnosprawną ruchowo. Zabieg był bezpośrednio związany z Pani niepełnosprawnością i miał na celu przywrócenie sprawności, poprawę mobilności oraz umożliwienie wykonywania podstawowych czynności życiowych. Zakupiony implant stawu skokowego spełnia przesłanki indywidualnego sprzętu niezbędnego w rehabilitacji oraz ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych, o którym mowa w wyżej przytoczonym artykule ustawy. Wydatek na implant został poniesiony przez Panią ze środków własnych, nie został sfinansowany ani dofinansowany ze środków NFZ, PFRON ani z innych źródeł oraz nie został Pani zwrócony w jakiejkolwiek formie. W związku z powyższym uważa Pani, że ma Pani prawo do odliczenia tego wydatku w zeznaniu rocznym PIT za 2025 rok, składanym wspólnie z małżonkiem. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592): Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb i art. 30da-30f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne. Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b - 7g oraz 13a tego artykułu. Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na: 3) - zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego. Katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym. Odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a ww. ustawy jest niedozwolona. Zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Przepisy regulujące prawo do ulgi powinny być interpretowane ściśle, niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca. Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy: Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3. Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie. Zgodnie z art. 26 ust. 7c ww. ustawy: W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności: 1)  wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika; 2)  okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego. Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: 1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub 2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo 3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów. W świetle art. 26 ust. 7e pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne: osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika lub jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 759 i 2760 oraz z 2024 r. poz. 123), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1630), dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1772, 1693 i 2760), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 1704, 1785 i 2760), refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz. U. z 2024 r. poz. 303), bonu energetycznego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego (Dz. U. poz. 859), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego, dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów oraz kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów. W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy: Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do: 1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono: a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo b) znaczny stopień niepełnosprawności; 2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono: a) całkowitą niezdolność do pracy albo b) umiarkowany stopień niepełnosprawności. Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności. Ponadto, zgodnie z art. 26 ust. 7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku, gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997 r. Zgodnie z art. 26 ust. 13a ww. ustawy: Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jest Pani emerytką i posiada Pani orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Jest Pani niepełnosprawna ruchowo. Rozlicza się Pani wspólnie z mężem. W 2025 roku poddała się Pani operacji wymiany stawu skokowego. Ból i ogromne problemy z poruszaniem się, sprawiły, że zdecydowała się Pani na operację na własny koszt. Wydatki związane z operacją, implantem stawu skokowego oraz pobytem w szpitalu nie zostały sfinansowane ani dofinansowane ze środków NFZ, PFRON ani z żadnych innych źródeł, ani też nie zostały Pani zwrócone w jakiejkolwiek formie. Operacja była bezpośrednio związana z Pani niepełnosprawnością ruchową i miała na celu poprawę sprawności, mobilności, ułatwienia wykonywania czynności życiowych i dalszą rehabilitację. Orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności zostało wydane 17 sierpnia 2024 r. Należy zaznaczyć, że katalog wydatków wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Zgodnie bowiem z zasadą przyjętą w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle; niedopuszczalna jest zatem ich interpretacja rozszerzająca. Odnosząc się do możliwości odliczenia przez Panią w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na endoprotezę stawu skokowego wskazać należy, że w myśl przepisu art. 26 ust. 7a pkt 3 ww. ustawy, wydatkami, które uprawniają do skorzystania z ww. ulgi, są wydatki poniesione na zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego. Określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne niezbędne w rehabilitacji” oznacza, że można zaliczyć do nich tylko i wyłącznie sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne, mające cechy sprzętu, urządzeń czy narzędzi o charakterze szczególnym (niestandardowym), konieczne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych, których utrudnienie wykonania wynika z niepełnosprawności. Oznacza to, że taki sprzęt musi posiadać określone właściwości. Z uregulowań zawartych w ww. przepisie wynika zatem, że: 1.  pomiędzy rodzajem nabytego sprzętu, a rodzajem niepełnosprawności pozostawać musi ścisły związek, 2.  zakupiony sprzęt musi być wykorzystywany (używany) w rehabilitacji oraz służyć przywracaniu sprawności organizmu i ułatwiać wykonywanie czynności życiowych, 3.  cechą zakupionego lub wypożyczonego sprzętu musi być jego indywidualny charakter. W związku z powyższym, wydatek poniesiony przez Panią na zakup implantu stawu skokowego (wyszczególnione w fakturze imiennej z 15 grudnia 2025 r. oraz w specyfikacji kosztów z 29 grudnia 2025 r.) wykorzystany podczas zabiegu operacyjnego mieści się w zakresie art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatek ten może Pani odliczyć od dochodu za 2025 r. w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Ponadto, wydatki na endoprotezę stawu skokowego i pobyt w szpitalu kosztował Panią 34.200,00 zł, w czym sam koszt implantu stawu stanowił kwotę: 17.496,00 zł. W konsekwencji, skoro zakup implantu stawu skokowego, z którego Pani korzysta: wyeliminował ostry ból w trakcie chodzenia. Ból jest, ale znośniejszy.polepszył Pani mobilność i ruchomość stopy - może Pani ostrożnie przenosić na nią ciężar ciała i mniej kuśtykać.posłużył przywracaniu sprawności psychicznej i ułatwił Pani wykonywanie czynności życiowych: Tym samym, w ramach ulgi rehabilitacyjnej może Pani odliczyć wskazany wydatek poniesiony na zakup implantu stawu skokowego w zeznaniu rocznym PIT za 2025 r. Zatem Pani stanowisko uznałem za prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albow formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Powołane przepisy

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26-ust. 7a-pkt 3

Słowa kluczowe

implantyodliczenia-odliczenie od dochoduosoba-osoby niepełnoletnierehabilitacja-sprzęt rehabilitacyjnyulga-ulga rehabilitacyjna

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (eureka.mf.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło (Eureka)