0114-KDIP3-2.4011.472.2026.1.JM

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 16 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – pismem z 11 maja 2026 r. (data wpływu 11 maja 2026 r.) oraz pismem z 11 czerwca 2026 r. (data wpływu 16 czerwca 20216 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i ich uzupełnienie Ma Pani troje dzieci. Ojciec dzieci, były mąż zmarł 1 marca 2025 r. Obecnie jest Pani mężatką z A. W grudniu 2025 r. złożyła Pani drugi pozew rozwodowy z orzekaniem o winie i z ustaleniem kuratora dla osoby nieznanej z miejsca pobytu. Dwóch kuratorów nie ustaliło jego miejsca pobytu. W dniu 15 lutego 2024 r. Sąd Rejonowy (…) wydał postanowienie (…) dotyczący opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania, zakaz zbliżania się i zakaz kontaktowania się przez A. (PESEL …) – osoby stosującej przemoc domową. Nie widziała Pani męża od grudnia 2023 r. – gdy Policja wyprowadziła go z domu. W międzyczasie przeprowadziła się Pani do innego mieszkania. Przedmiotem zapytania są lata podatkowe 2023-2025 oraz lata kolejne do prawomocnego wyroku rozwodowego. W okresie będącym przedmiotem zapytania podlegała i podlega Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W okresie, którego dotyczy wniosek była Pani formalnie zamężna z drugim mężem A..  Ojcem Pani trojga dzieci był Pani pierwszy mąż B. Pani syn C. (...) Pani syn D. (...) Pani córka E. (...) Z pierwszym mężem B. rozwiodła się Pani w 2021 roku. Drugi związek małżeński zawarła Pani z A. w dniu 23 lipca 2022 roku. Zawarta została między Państwem umowa majątkowa małżeńska. Świadczenie wychowawcze, zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, zostało ustalone dla Pani, jako matki. W dniu 2 grudnia 2023 roku podczas kolejnej awantury A., będąc pod wpływem alkoholu uderzył Panią. Po interwencji funkcjonariusze Policji w (…) wyprowadzili go z mieszkania. Wszczęta została procedura Niebieskiej Karty. W dniu 3 grudnia 2023 r. Komenda Policji w (…)  (sygn. sprawy …) wydała: 1.     nakaz natychmiastowego opuszczenia przez A. wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia i zakaz zbliżania się do wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia; 2.     zakaz zbliżania się A. do osoby doznającej przemocy domowej; 3.     zakaz kontaktowania się A. z osobą doznającą przemocy domowej. Od 3 grudnia 2023 r. nie ma Pani kontaktu z A.. Od tego czasu samotnie wychowuje i sprawuje Pani opiekę nad trojgiem Pani dzieci z pierwszego małżeństwa. Sąd Rejonowy (…) postanowieniem z dnia 6 grudnia 2023 r. sygn. akt (…) postanowił udzielić zabezpieczenia wniosku o zobowiązanie osoby stosującej przemoc domową – A. do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania, wydanie zakazu zbliżania się do wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia, wydanie zakazu zbliżania się do osoby doznającej przemocy domowej oraz wydanie zakazu kontaktowania się z osobą doznającą przemocy domowej, w ten sposób, że przedłużył: 1.     nakaz opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania w (…) i jego bezpośredniego otoczenia oraz zakaz zbliżania się do wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia; 2.     zakaz zbliżania się do Pani i trojga Pani dzieci na odległość 100m; 3.     zakaz kontaktowania się z Panią oraz trojgiem Pani dzieci; ‒       do czasu prawomocnego zakończenia w sprawie o zobowiązanie osoby stosującej przemoc domową do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia, wydanie zakazu zbliżania się do wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia, wydanie zakazu zbliżania się do osoby doznającej przemocy domowej oraz wydanie zakazu kontaktowania się z osobą doznającą przemocy domowej. Sąd Rejonowy w (…) postanowieniem z (…) postanowił: 1.     zobowiązać A. do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania znajdującego się w (…) oraz jego bezpośredniego otoczenia i zakazać A  zbliżania się do wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia; 2.     zakazać A. zbliżania się do Pani i Pani trojga dzieci: E, D i C na odległość 100m; 3.     zakazać A. kontaktowa się z Panią oraz trojgiem Pani dzieci. Sąd Rejonowy w (…) postanowieniem z dnia (…) postanowił uzupełnić postanowienie z dnia (…), wydane w sprawie o sygn. akt (…), w ten sposób, że po punkcie 3 dodać punkt 4 o treści: „(…)”. Obecny mąż A. w okresie będącym przedmiotem wniosku nie wykonywał i nie wykonuje władzy rodzicielskiej w stosunku do Pani dzieci z poprzedniego związku i nie wychowywał i nie wychowuje ich. A. nie przysposobił Pani dzieci i nie był i nie jest ich opiekunem prawnym. A. nie posiadał i nie posiada praw rodzicielskich do Pani dzieci, wobec czego nie było podstaw do pozbawienia go tych praw rodzicielskich. Mając na uwadze postanowienia Sądu Rejonowego w (…) oraz respektowanie ich przez A. – nie posiada Pani wiedzy, czy w okresie będącym przedmiotem zapytania mąż A. odbywał/odbywa karę pozbawienia wolności. W okresie będącym przedmiotem zapytania uzyskiwała i uzyskuje Pani dochody opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych ze stosunku pracy. W okresie podatkowym będącym przedmiotem zapytania w stosunku do Pani i Pani dzieci nie miały i nie mają zastosowanie przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym), jak i ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń. Zarówno Pani, jak i Pani dzieci, nie podlegali i nie podlegają opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Pani troje dzieci w okresie, którego dotyczy wniosek, uczyły się i uczą się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświaty lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie. W latach podatkowym objętym wnioskiem, Pani dzieci nie otrzymywały i nie otrzymują zasiłku (dodatku) pielęgnacyjnego ani renty socjalnej. W dniu 17 kwietnia 2024 roku złożyła Pani pierwszy pozew o rozwód z A. z orzekaniem o winie. Z powodu niedoręczenia odpisu pozwu – sprawa została umorzona. Dwóch komorników potwierdziło, że nie są w stanie ustalić miejsca pobytu A. W grudniu 2025 roku złożyła Pani drugi pozew rozwodowy z orzekaniem o winie, tym razem z ustaleniem kuratora dla osoby nieznanej z miejsca pobytu. Zawiadomieniem z dnia 9 lutego 2026 r. Sąd Okręgowy (…) poinformował o wyznaczeniu sędzi/sędziego do rozpoznania sprawy. Nie wiadomo kiedy zakończy się sprawa rozwodowa, która może trwać nawet kilka lat. Nie ma Pani kontaktu z mężem A. od 3 grudnia 2023 r. W dniu 1 marca 2025 r. zmarł Pani pierwszy mąż B., ojciec Pani trojga dzieci. W międzyczasie przeprowadziła się Pani z dziećmi do innego mieszkania. Sama wychowuje i sprawuje Pani opiekę nad Pani dziećmi z pierwszego małżeństwa. Ponadto, oświadcza Pani, że: 1.     Status małżeński i prawny: Pomiędzy Panią a Pani małżonkiem nie orzeczono separacji. Nie występowała Pani z wnioskiem o orzeczenie separacji z uwagi na zupełny i bezpowrotny rozkład pożycia małżeńskiego oraz w Pani ocenie brak było jakichkolwiek szans na uratowanie małżeństwa. W dniu 15 grudnia 2025 r. po raz drugi złożyła Pani formalny pozew o rozwód z orzekaniem o winie wraz z ustaleniem kuratora dla osoby nieznanej z miejsca pobytu, a sprawa rozwodowa jest w toku przez Sądem Okręgowym (…). Przy pierwszej próbie formalnego rozwiązania małżeństwa – pozew o rozwód z orzekaniem o winie został złożony w dniu (…) – podjęta została nieskuteczna próba ustalenia miejsca pobytu Pani męża. Dwóch komorników nie było w stanie ustalić miejsca zamieszkania. Dlatego też Sąd Okręgowy (…) w dniu 22 listopada 2024 r. zawiesił postępowanie, a w dniu 18 marca 2025 r. umorzył postępowanie. Jednocześnie wyjaśnia Pani, że opóźnienie w formalnym złożeniu drugiego pozwu rozwodowego wynikało z nagłych i skomplikowanych okoliczności życiowych. W dniu 1 marca 2025 r. zmarł Pani pierwszy mąż (ojciec Pani trojga dzieci), co spowodowało konieczność pilnego uregulowania licznych i czasochłonnych spraw urzędowych, spadkowych itp. Z tego względu drugi pozew o rozwód z obecnym małżonkiem został złożony w grudniu 2025 r. 2.     Brak kontaktu i zakaz sądowy: Ostatni raz widziała Pani obecnego męża w dniu 2 grudnia 2023 r. gdy funkcjonariusze Policji wyprowadzili go z mieszkania i wszczęta została procedura Niebieskiej Karty. Od tego czasu nie widziała go Pani i nie kontaktowała się z nim. Mąż respektuje postanowienie z (…) Sądu Rejonowego w (…) – w sprawie zakazu zbliżania się do Pani i Pani trojga dzieci z pierwszego małżeństwa na odległość 100 m oraz w sprawie zakazu kontaktowania się z Panią i trojgiem Pani dzieci. Wcześniej mąż respektował również: wydany w dniu 3 grudnia 2024 r. przez Komendę Policji (…) – zakaz zbliżania się i zakaz kontaktowania się z Panią i trojgiem Pani dzieci;postanowienie z dnia (…) Sądu Rejonowego w (…) – w sprawie udzielenia zabezpieczenia wniosku o wydanie zakazu zbliżania się A. do Pani i Pani dzieci na odległość 100 m oraz w sprawie zakazu kontaktowania się A. z Panią i Pani dziećmi – poprzez przedłużenie tych zakazów do czasu prawomocnego zakończenia sprawy o wydanie zakazu zbliżania się do osoby doznającej przemocy domowej oraz wydanie zakazu kontaktowania się z osobą doznającą przemocy, tj. z Panią i trojgiem Pani dzieci z pierwszego małżeństwa. 3.     Samotne wychowywanie dzieci: Od 3 grudnia 2023 r. nie ma Pani kontaktu z A. Od tego czasu samotnie wychowuje i sprawuje Pani opiekę nad trojgiem Pani dzieci z pierwszego małżeństwa. Mając na uwadze powyższe, w tym postanowienie sądowe w sprawie zakazu zbliżania się męża do Pani i Pani dzieci, jak i w sprawie zakazu kontaktowania się z Panią i Pani dziećmi – obecny małżonek w żaden sposób nie uczestniczy w codziennym życiu, procesie edukacji, leczeniu, ani wychowywaniu Pani dzieci pochodzących z pierwszego małżeństwa. Całkowity ciężar bieżącej, codziennej opieki nad dziećmi – zarówno w sferze materialnej (utrzymanie), jak i opiekuńczo – wychowawczej – spoczywa wyłącznie, stale i samodzielnie na Pani. Przedstawiony stan faktyczny jednoznacznie potwierdza, że pomimo formalnego trwania związku małżeńskiego [w trakcie procedury rozwodowej], faktycznie i realnie sprawuje Pani samodzielną pieczę nad dziećmi, co wypełnia ustawowe kryteria definicji osoby samotnie wychowującej dzieci w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.  Pytanie Czy może Pani rozliczyć się jako osoba samotnie wychowująca dzieci mając na uwadze powyższą sytuację – wydane postanowienie sądowe i fakt rzeczywisty, że nie ma Pani kontaktu z mężem od grudnia 2023 roku? Pani stanowisko w sprawie Mając na uwadze, że mąż ma sądowy zakaz zbliżania się i kontaktowania i że nie ma Pani z nim żadnego kontaktu od grudnia 2023 r., gdy Policja wyprowadziła go z domu, oraz że tylko Pani sama, bez żadnego wsparcia, wychowuje Pani dzieci z pierwszego małżeństwa – rozliczenie jako osoba samotnie wychowująca dzieci powinno być uznane za zgodne z prawem. W Pani ocenie zaistniały stan faktyczny powinien pozwolić na rozliczenie się jako osoba samotnie wychowująca dzieci. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592): Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci: 1)  małoletnie, 2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną, 3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie ‒    podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym. Na podstawie art. 6 ust. 4d wskazanej ustawy: W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie. Art. 6 ust. 4e ww. ustawy stanowi, że: Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym: 1)  dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub 2)  przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152 ‒    w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. W świetle art. 6 ust. 4f ww. ustawy: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2019 r. poz. 2407 oraz z 2021 r. poz. 1162, 1981 i 2270). W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko: 1)  stosuje przepisy: a)  art. 30c lub b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy ‒    w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń; 2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r.  o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za wskazane przez Panią lata podatkowe 2023 – 2025 oraz lata kolejne do prawomocnego wyroku rozwodowego – w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci, należy wyjaśnić, że każda preferencja podatkowa stanowi wyjątek od zasady równości i powszechności opodatkowania. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Z przywołanych wyżej przepisów art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednoznacznie wynika, że stanowią odstępstwo od generalnej zasady indywidualnego opodatkowania. Możliwość ich zastosowania obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w tej ustawie, które należy interpretować ściśle, co oznacza, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej, ani też zawężającej. W konsekwencji, aby korzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów na zasadach w nich przewidzianych należy posiadać ściśle określony stan cywilny oraz wychowywać samotnie dziecko. Do kręgu osób samotnie wychowujących dzieci ustawodawca zaliczył zarówno osoby, które nigdy nie zawierały związku małżeńskiego (panna, kawaler), jak i osoby, których związek małżeński ustał wskutek śmierci współmałżonka (wdowa, wdowiec) lub został rozwiązany poprzez prawomocne orzeczenie rozwodu (rozwódka, rozwodnik). Samotnie wychowującą dzieci jest również osoba, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, jak też osoba, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności. Powyższe stanowisko potwierdza prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 25 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 289/24, w którym Sąd stwierdził, że: Z powołanych uregulowań prawnych jednoznacznie wynikają przesłanki podmiotowe warunkujące skorzystanie z preferencji podatkowej dla osób samotnie wychowujących dzieci. Nie może budzić wątpliwości, że skorzystać z rzeczonej ulgi mogą jedynie osoby tam enumeratywnie wymienione, tj. samotnie wychowująca dzieci osoba będąca panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci. Wobec powyższego słuszne jest stanowisko organu, że skoro omawiana preferencja uzależniona jest również od stanu cywilnego rodzica, starającego się o status osoby samotnie wychowującej dziecko (dzieci), to wnioskująca nie może niej skorzystać, gdyż w latach 2021-2023 była mężatką. Samo złożenie pozwu o rozwód nie jest wystarczające dla uznania danej osoby za samotnie wychowującą dziecko, ponieważ status osoby rozwiedzionej nabywa się dopiero poprzez prawomocne orzeczenie o rozwiązaniu małżeństwa. Zatem nie będąc w okresie od 2021-2023 roku panną, wdową, rozwódką, ani osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, ani też osobą pozostającą w związku małżeńskim, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności – nie można wnioskodawczyni przypisać statusu „osoby samotnie wychowującej dzieci”. W prawomocnym wyroku z 8 grudnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 1180/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w odniesieniu do art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdził, że: W ocenie sądu, organ interpretacyjny prawidłowo wskazał, że powołany przepis wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osoby samotnie wychowującej dzieci. Zgodzić się też należy z Dyrektorem KIS, że przepis odwołuje się do statusu cywilnoprawnego takich osób, jak i faktu samotnego wychowywania dzieci/dziecka. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 2 grudnia 2021 roku w sprawie sygn. akt II FSK 775/19 wyjaśnił, że ustawodawca zaliczył (ze względu na stan cywilny) do kręgu osób samotnie wychowujących dzieci dwa rodzaje podmiotów: (1) osobę, która nie pozostaje w związku małżeńskim (będącą panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację); lub (2) osobę pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności. Jednakże obie kategorie podmiotów, aby mogły skorzystać z preferencyjnego opodatkowania swoich dochodów, muszą spełnić warunek samotnego wychowywania dziecka w roku podatkowym (…). (…) Jednakże sama ta okoliczność – faktycznego samotnego wychowywania dziecka - nie jest wystarczająca dla rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy o PIT. Z treści powołanego przepisu art. 6 ust. 4 ustawy o PIT, wynika, że obok faktycznego samotnego wychowywania dziecka, skarżący winien spełniać jeszcze jedno kryterium odnoszące się do stanu cywilnego. Mianowicie w roku podatkowym 2020, skarżący powinien mieć status osoby nie pozostającej w związku małżeńskim, bądź osoby pozostającej w związku małżeńskim, ale równocześnie w takiej sytuacji, że małżonek został pozbawiony prawa rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności (…). Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dzieci. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok. Mając na uwadze powyższe przepisy prawa i przedstawiony we wniosku opis zdarzenia oraz nie kwestionując Pani zaangażowania w proces wychowawczy (…), stwierdzić należy, że mimo samotnego wychowywania dzieci i sprawowania nad nimi opieki w latach 2023 – 2025 r. nie posiada Pani statusu „osoby samotnie wychowującej dziecko”. Przez cały ww. okres była Pani bowiem w związku małżeńskim. Nie pozostawała Pani również w separacji orzeczonej przez sąd. Nie posiada Pani wiedzy, aby Pani mąż odbywał karę pozbawienia wolności. Okoliczność, że Pani mąż nie jest spokrewniony z Pani dziećmi i nie przysposobił ich oraz nie był i nie jest ich prawnym opiekunem pozostaje w tym przypadku bez znaczenia. Fakt, że Pani mąż nie przysposobił Pani dzieci i takich praw rodzicielskich w ogóle nie posiadał, więc nie mógł być też ich pozbawiony. Wobec tego przepis art. 6 ust. 4c w tym zakresie nie odnosi się do Pani. Tym samym nie spełnia Pani warunku posiadania określonego stanu cywilnego. W konsekwencji, nie przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych jako osoba samotnie wychowująca dziecko za lata 2023-2025 oraz lata kolejne do czasu prawomocnego wyroku rozwodowego. Zatem Pani stanowisko jest nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy: stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym,zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albow formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.