0114-KDIP3-2.4011.514.2026.1.JK2

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 30 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Jest Pan obywatelem polskim, urodzonym w Polsce. Od 2013 roku, wraz z członkami najbliższej rodziny - małżonką oraz dwójką dzieci - mieszka Pan na stałe poza granicami Polski. Pan oraz Pana rodzina w 2013 roku przeprowadziliście się na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki, a w 2017 r. na Kajmany. W trakcie pobytu w Stanach Zjednoczonych posiadał Pan wizę typu L1, uprawniającą do stałego pobytu i pracy. We wrześniu 2017 roku wraz z rodziną złożył Pan wniosek o zezwolenie na pobyt na Kajmanach, a od sierpnia 2019 roku posiada Pan decyzję zezwalającą na pobyt stały na 25 lat na podstawie inwestycji żony w nieruchomości o wartości (…). W okresie rozpatrywania wniosku Pan i Pana rodzina zamieszkuje na Kajmanach. Pana dzieci są w wieku szkolnym i uczęszczają do szkoły na Kajmanach. W roku 2025 Pana dzieci ukończyły proces naturalizacji na Kajmanach, uzyskując tamtejsze obywatelstwo - w tej chwili oczekują na wydanie kajmańskich paszportów. Od wyprowadzki z Polski w 2013 roku, nie spędza Pan w Polsce więcej niż 183 dni w ciągu roku - zazwyczaj okres przebywania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej ograniczony jest do 2 lub 3 tygodni w okresie wakacyjnym, a celem podróży do Polski są odwiedziny u dalszej rodziny, w tym teściów. Jest Pan zameldowany na pobyt stały na terytorium Polski, jednak utrzymywanie meldunku podyktowane jest przede wszystkim chęcią usprawnienia kontaktów z organami administracji publicznej. Właścicielem nieruchomości, w której jest Pan zameldowany, jest Pana teść. Nie posiada Pan ogniska domowego w Polsce, to jest żadnego miejsca urządzonego i zastrzeżonego do swojego trwałego użytku. Nie utrzymuje Pan intensywnych kontaktów rodzinnych, towarzyskich, politycznych, społecznych i obywatelskich na terenie Polski. Nie posiada Pan w Polsce polis ubezpieczeniowych na życie ani polis ubezpieczeniowych o charakterze lokat bankowych. W Polsce nie osiąga Pan żadnych przychodów na podstawie umowy o pracę, bądź na podstawie jakiejkolwiek umowy cywilnoprawnej, nie prowadzi również działalności gospodarczej. Nie zamierza Pan też osiągać w Polsce przychodów z powyższych źródeł w przyszłości. Pana źródła dochodów położone są za granicą. Świadczy Pan usługi oraz otrzymuje comiesięczne wynagrodzenie od spółki (…). z siedzibą na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki. Ponadto jest Pan dyrektorem zarządzającym w spółce kajmańskiej, należącej do Pana żony. Ma Pan bezpośredni wpływ na działalność spółki i podejmuje Pan - w uzgodnieniu z małżonką - kluczowe decyzje biznesowe. Spółka kajmańska osiąga przychody z inwestycji giełdowych, głównie w amerykańskie spółki nieruchomościowe i hotelarskie. Kajmany stanowią miejsce, w którym na stałe Pan zamieszkuje i prowadzi swoje codzienne życie, a także ponosi zasadniczą część wydatków związanych z utrzymaniem, konsumpcją oraz bieżącym funkcjonowaniem. Na Kajmanach skoncentrowane są Pana podstawowe koszty życiowe. Z terytorium Kajmanów zarządza Pan swoim majątkiem oraz aktywnością gospodarczą, w tym podejmuje kluczowe decyzje dotyczące inwestycji i źródeł dochodów. Zamierza Pan pozostać na Kajmanach na stałe i nie planuje Pan powrotu do Polski na dłuższy okres. W szczególności nie zamierza Pan spędzać w Polsce w kolejnych latach podatkowych więcej czasu niż obecnie, tj. 2 do 3 tygodni w trakcie roku. Ze względu na brak zawarcia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską a Kajmanami, nie jest możliwe uzyskanie przez Pana kajmańskiego certyfikatu rezydencji podatkowej na gruncie takiej umowy. Pytanie Czy jest Pan osobą niemającą miejsca zamieszkania do celów podatkowych na terytorium Polski w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od momentu przeprowadzki na Kajmany w 2017 roku do roku podatkowego, w którym zostanie wydana niniejsza interpretacja, a także w latach następnych, pod warunkiem utrzymania niezmienionych okoliczności faktycznych, a tym samym podlega Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu? Pana stanowisko w sprawie Pana zdaniem, od momentu przeprowadzki na Kajmany w 2017 r., a także w latach kolejnych przy założeniu niezmienionych okoliczności faktycznych, nie posiada Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o PIT i podlega w Polsce wyłącznie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Uzasadnienie Art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lubprzebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Nie spędza Pan na terytorium Polski więcej niż 183 dni w roku podatkowym. Pana zdaniem, nie posiada Pan również na terytorium Polski: centrum interesów osobistych, z uwagi na brak powiązań z najbliższą rodziną (małżonka oraz dzieci mieszkają z Panem na Kajmanach, relacje z pozostałą rodziną są ograniczone do okazjonalnych odwiedzin), towarzyskich, kulturalnych, politycznych, obywatelskich, brak przynależności do klubów, organizacji, stowarzyszeń, a także ze względu na brak posiadania w Polsce ogniska domowego, tj. miejsca urządzonego i zastrzeżonego pod swój wyłączny i trwały użytek.centrum interesów gospodarczych, ponieważ Pana źródła przychodów położone są za granicą - na Kajmanach oraz w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Nie prowadzi Pan na terenie Polski działalności gospodarczej ani nie świadczy pracy najemnej. Największa część Pana przychodów pochodzi ze spółki kajmańskiej, w której jest Pan dyrektorem zarządzającym, a której udziały należą do Pana małżonki. Pana zdaniem, centrum interesów gospodarczych znajduje się na Kajmanach. Według Pana, zameldowanie na terytorium Polski u członka rodziny (teścia) nie wpływa na fakt posiadania miejsca zamieszkania w Polsce do celów podatkowych w myśl ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Fakt zameldowania - zgłoszenia pobytu stałego - związany był pierwotnie ze spełnieniem wymogu prawno-administracyjnego. Zachował Pan meldunek po wyjeździe z Polski w celu usprawnienia potencjalnych kontaktów z organami administracji publicznej. Z kolei określenie miejsca zamieszkania do celów podatkowych - tzw. rezydencji podatkowej - wymaga całościowej oceny Pana sytuacji i odniesienia się do warunków wskazanych w art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Możliwe jest więc posiadanie miejsca zameldowania w Polsce i jednoczesnego posiadania miejsca zamieszkania do celów podatkowych w innym kraju. Uważa Pan ponadto, że fakt przebywania w Polsce przez okres 2 do 3 tygodni w ciągu roku nie może być podstawą do uznania, że posiada Pan w Polsce centrum interesów osobistych lub gospodarczych. Od 2017 roku mieszka Pan na Kajmanach z członkami swojej najbliższej rodziny, tam też skoncentrowana jest większość jego aktywności ekonomicznej. W trakcie pobytu w Polsce nie podejmuje Pan pracy ani jakiejkolwiek działalności zarobkowej, spędzając w Polsce wyłącznie swój czas wolny. Pana zdaniem, niemożność uzyskania na Kajmanach certyfikatu rezydencji podatkowej nie wpływa na fakt braku posiadania miejsca zamieszkania do celów podatkowych na terytorium Polski. Niemożność ta spowodowana jest wyłącznie brakiem istnienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Rzeczpospolitą Polską oraz Kajmanami. Nie zmienia to faktu, że na gruncie przepisów polskich, w szczególności art. 3 ust. 1a ustawy, nie spełnia Pan warunków do bycia uznanym za osobę mającą miejsce zamieszkania do celów podatkowych na terytorium Polski. Mając na uwadze przytoczone fakty i argumenty, uważa Pan, że nie spełnia warunków do uznania, że posiada miejsce zamieszkania do celów podatkowych na terytorium Polski, wskazanych w art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym jest Pan zdania, że ewentualnemu opodatkowaniu w Polsce podlegałyby tylko jego dochody (przychody) ze źródeł położonych na terytorium Polski, na gruncie art. 3 ust. 2a ustawy. Zdaje sobie Pan sprawę, że zgodnie z art. 3 ust. 2b ustawy, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:1)  pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; 2)  działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; 3)  działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład; 4)  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości; 5)  papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających; 5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów uczestnictwa; 6)  tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości; 6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej; 7)  tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia; 8)  niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da. Zaznaczył Pan, że w przypadku identyfikacji w przyszłości dochodów (przychodów) pochodzących ze źródeł położonych na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, jest Pan świadomy ciążącego na Panu obowiązku podatkowego w Polsce. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy: Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że: Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). Zgodnie z art. 3 ust. 2b ustawy: Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z: 1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; 2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; 3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład; 4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości; 5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających; 5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów uczestnictwa; 6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości; 6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej; 7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia; 8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da. Według art. 4a ustawy: Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy). Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc - podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów. Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd. Posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. W zakresie powiązań gospodarczych, wyjaśniam, że jest to miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są: miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd. Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych. Należy również podkreślić, że zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku podatkowego. W takim przypadku, do dnia pozostawania polskim rezydentem podatkowym podatnik rozlicza się w Polsce na zasadzie nieograniczonego obowiązku podatkowego. Natomiast po przeniesieniu miejsca zamieszkania za granicę, podatnik podlega w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych na terytorium Polski. Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Polska dotychczas nie zawarła z Kajmanami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Zastosowanie będą miały wyłącznie polskie przepisy podatkowe. Wskazał Pan, że wraz z członkami najbliższej rodziny - małżonką oraz dwójką dzieci w 2017 r. przeprowadził się na Kajmany. Mieszka Pan tam z rodziną na stałe. Pana dzieci są w wieku szkolnym i uczęszczają do szkoły na Kajmanach. Świadczy Pan usługi oraz otrzymuje comiesięczne wynagrodzenie od spółki z siedzibą na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki. Ponadto jest Pan dyrektorem zarządzającym w spółce kajmańskiej, należącej do Pana żony. Od wyprowadzki z Polski, nie spędza Pan w Polsce więcej niż 183 dni w ciągu roku - zazwyczaj okres przebywania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej ograniczony jest do 2 lub 3 tygodni w okresie wakacyjnym, a celem podróży do Polski są odwiedziny u dalszej rodziny, w tym teściów. Nie posiada Pan ogniska domowego w Polsce. Nie utrzymuje Pan intensywnych kontaktów rodzinnych, towarzyskich, politycznych, społecznych i obywatelskich na terenie Polski. Nie posiada Pan w Polsce polis ubezpieczeniowych na życie ani polis ubezpieczeniowych o charakterze lokat bankowych. W Polsce nie osiąga Pan żadnych przychodów na podstawie umowy o pracę bądź na podstawie jakiejkolwiek umowy cywilnoprawnej, nie prowadzi również działalności gospodarczej. Nie zamierza Pan też osiągać w Polsce przychodów z powyższych źródeł w przyszłości. Analizując Pana powiązania osobiste i gospodarcze stwierdzam, że od dnia przeprowadzki na Kajmany w 2017 r. ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze posiada/będzie Pan posiadał z Kajmanami (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny). Zatem nie będzie spełniony pierwszy warunek wynikający z treści art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to znaczy w tym okresie nie posiada/nie będzie Pan posiadał na terytorium Polski ośrodka interesów życiowych. Natomiast w odniesieniu do drugiego warunku, wskazać należy, że po przeprowadzce na Kajmany przebywał/przebywa/będzie Pan przebywał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres krótszy niż 183 dni w roku podatkowym. Wobec powyższego, od dnia przeprowadzki na stałe na Kajmany w 2017 r. i w latach następnych (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny oraz prawny) podlega/będzie Pan podlegał w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. podlega/będzie Pan podlegał opodatkowaniu w Polsce tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Pana stanowisko jest prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albow formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.