0114-KDIP4-2.4012.190.2026.2.MC

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 9 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego 1. Sp. z o.o. („Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką kapitałową z siedzibą w Polsce. Spółka jest polskim rezydentem dla celów podatkowych, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych („CIT”) od całości swoich dochodów na terytorium Polski, bez względu na miejsce ich osiągania. Spółka jest także zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług („VAT”). 2. Wnioskodawca wraz z podmiotami zależnymi tworzy Grupę kapitałową (…) (niebędącą podatkową grupą kapitałową w rozumieniu art. 1a ustawy o CIT), która jest liderem rynku prywatnych usług zdrowotnych w Polsce i częścią międzynarodowej grupy (…), która działa jako ubezpieczyciel i świadczeniodawca usług medycznych na całym świecie. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca zapewnia kompleksową opiekę medyczną, w szczególności w zakresie opieki ambulatoryjnej, diagnostycznej, rehabilitacyjnej, szpitalnej i długoterminowej. Świadczenia realizowane są przy wykorzystaniu ogólnodostępnych oraz przyzakładowych centrów medycznych, obejmujących placówki ambulatoryjne, diagnostyczne i szpitale, a także ośrodek opiekuńczo-rehabilitacyjny oraz poradnie partnerskie. Wnioskodawca zatrudnia, jak i współpracuje z personelem medycznym, w tym lekarzami, pielęgniarkami i innym personelem wspierającym. 3. Wnioskodawca jest podmiotem leczniczym w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2026 r., poz. 156 ze zm.). Wnioskodawca wykonuje działalność leczniczą zarówno w ramach finansowania przez Narodowy Fundusz Zdrowia („NFZ”), jak również na rzecz podmiotów prywatnych poza systemem finansowania przez NFZ. 4. W odniesieniu do działalności leczniczej wykonywanej w ramach finansowania przez NFZ, Wnioskodawca zawiera umowy z poszczególnymi oddziałami wojewódzkimi NFZ, na podstawie których Wnioskodawca świadczy usługi opieki zdrowotnej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2025 r., poz. 1461) na rzecz pacjentów uprawnionych do korzystania ze świadczeń finansowanych ze środków publicznych. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę w ramach finansowania ze środków NFZ korzystają z przedmiotowego zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 Ustawy o VAT. Umowy te zawierane są na czas określony i regulują w szczególności zakres oraz rodzaj udzielanych świadczeń, warunki ich realizacji, maksymalną wartość zobowiązania NFZ (limit finansowania), zasady raportowania wykonanych świadczeń, sposób ich weryfikacji oraz tryb i terminy rozliczeń. 5. Po udzieleniu świadczenia pacjentowi Wnioskodawca raportuje jego wykonanie do właściwego oddziału wojewódzkiego NFZ w formie elektronicznej, zgodnie z wymogami przewidzianymi przez obowiązujące przepisy prawa. Raportowanie odbywa się w okresach sprawozdawczych, a po zakończeniu danego okresu sprawozdawczego Wnioskodawca generuje (odrębnie dla każdej umowy) żądanie zapłaty za wykonane świadczenia medyczne w systemie informatycznym NFZ. 6. W celu uzyskania zapłaty od NFZ za zrealizowane świadczenia, Wnioskodawca jest zobowiązany do wystawienia rachunku na rzecz NFZ. Rachunek wystawiany jest w postaci elektronicznej i składany do NFZ z wykorzystaniem dedykowanego systemu informatycznego NFZ oraz zgodnie z formatem ustalonym przez Prezesa NFZ. 7. Opisany sposób rozliczeń z NFZ wynika z § 23 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2025 r. poz. 400 ze zm.) („Rozporządzenie”), zgodnie z którym podstawą rozliczeń i płatności za świadczenia udzielone w okresie sprawozdawczym jest rachunek, wystawiony na podstawie szablonu rachunku, wraz z raportem statystycznym (...) oraz z § 23 ust. 8 Rozporządzenia, zgodnie z którym świadczeniodawca składa NFZ rachunek w postaci elektronicznej: 1)  z wykorzystaniem dedykowanego serwisu internetowego lub usług informatycznych, o których mowa w § 10 ust. 1 Rozporządzenia, 2)  zgodnie z formatem ustalonym przez Prezesa Funduszu. 8. Po wystawieniu i przesłaniu rachunku do NFZ rozliczenie podlega weryfikacji i zatwierdzeniu przez NFZ. Po zatwierdzeniu rozliczeń NFZ dokonuje wypłaty należnego wynagrodzenia na rzecz Wnioskodawcy. 9. NFZ nie zgłasza żądania wystawienia faktury zgodnie z art. 106b ust. 3 pkt 2 Ustawy o VAT. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego W uzupełnieniu wniosku w odpowiedzi na pytanie czy wystawiane przez Państwa na rzecz NFZ rachunki, o których mowa we wniosku zawierają/będą zawierać wszystkie dane wymagane dla faktury na podstawie art. 106e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), wskazali Państwo: „Wystawiane przez Spółkę rachunki na rzecz NFZ zawierają i będą zawierać następujące informacje: a)  Wyraz „Rachunek”; b)  Nr rachunku; c)  Nr szablonu rachunku; d)  Wskazanie numeru umowy wiążącej Spółkę z NFZ; e)  Miejsce i datę wystawienia; f)   Dane dotyczące wystawcy rachunku, tj. nazwę Spółki, jej adres oraz numer NIP; g)  Dane dotyczące odbiorcy i płatnika rachunku, tj. nazwę odbiorcy i płatnika rachunku oraz jego adres; h)  Dane dotyczące nabywcy, tj. nazwę nabywcy, jego adres oraz numer NIP; i)    Datę wykonania usługi; j)    Termin zapłaty; k)  Sposób zapłaty; l)    Kod usługi, m)Nazwę usługi, n)  Odniesienie do punktu umowy; o)  Jednostkę miary; p)  Ilość; q)  Cenę jednostkową, r)   Wartość do zapłaty przez NFZ w odniesieniu do poszczególnych usług; s)  Wartość do zapłaty przez NFZ razem; t)   Wskazanie przepisu Ustawy o VAT, na podstawie, którego stosowane jest zwolnienie z VAT; u)  Miejsce na podpis osoby uprawnionej do odebrania dokumentu; v)  Miejsce na podpis osoby uprawnionej do wystawienia dokumentu. Natomiast, wystawiane przez Spółkę rachunki na rzecz NFZ nie zawierają i nie będą zawierać elementów wskazanych w art. 106e ust. 1 pkt 10, pkt 12, pkt 13, pkt 14, pkt 16, pkt 17, pkt 18, pkt 18a, pkt 20, pkt 21, pkt 22, pkt 23, pkt 24, pkt 25, pkt 26, pkt 27 Ustawy o VAT oraz art. 106e ust. 1a, ust. 2, ust. 3 Ustawy o VAT.” Pytania 1)  Czy Wnioskodawca w związku ze świadczeniem usług zwolnionych z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 Ustawy o VAT w ramach umów zawieranych z NFZ jest uprawniony do dokumentowania wykonania tych usług rachunkiem zamiast fakturą, w przypadku gdy NFZ nie zgłosi żądania wystawienia faktury zgodnie z art. 106b ust. 3 pkt 2 Ustawy o VAT? 2)  W przypadku potwierdzenia stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1, czy Wnioskodawca jest zobowiązany do wystawiania i przesyłania rachunków przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur? Państwa stanowisko w sprawie Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 1 W ocenie Wnioskodawcy w związku ze świadczeniem usług zwolnionych z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 Ustawy o VAT w ramach umów zawieranych z NFZ Wnioskodawca jest uprawniony do dokumentowania wykonania tych usług rachunkiem, jeżeli NFZ nie zgłosi żądania wystawienia przez Wnioskodawcę faktury zgodnie z art. 106b ust. 3 pkt 2 Ustawy o VAT. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 1 1. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 Ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze. 2. W świetle art. 106b ust. 2 Ustawy o VAT, podatnik nie jest zobowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3. Jednocześnie, zgodnie z art. 106b ust. 3 pkt 2 Ustawy o VAT, na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118, jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty. 3. Z powyższych przepisów wynika zatem, że podatnik dokonujący dostawy towarów lub usług świadczący usługi zwolnione od VAT na podstawie art. 43 ust. 1, nie jest zobowiązany do wystawiania faktur je dokumentujących. Podatnik jest natomiast zobowiązany do wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż zwolnioną z podatku VAT tylko i wyłącznie, jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone przez nabywcę w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty. 4. Jednocześnie, zgodnie z art. 87 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli z odrębnych przepisów nie wynika obowiązek wystawienia faktury, podatnicy prowadzący działalność gospodarczą są obowiązani, na żądanie kupującego lub usługobiorcy, wystawić rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi. 5. W przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym usługi świadczone przez Wnioskodawcę w ramach umów zawartych z NFZ korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 Ustawy o VAT. Tym samym, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do wystawiania faktur dokumentujących wykonanie tych usług, jeżeli NFZ nie zgłosi żądania ich wystawienia w ustawowym terminie. W związku z tym, Wnioskodawca zgodnie z art. 87 § 1 Ordynacji podatkowej będzie uprawniony do wystawienia rachunku dokumentującego świadczenie przez niego usług zamiast faktury, gdyż z przepisów odrębnych tj. art. 106b ust. 2 Ustawy o VAT nie wynika obowiązek wystawienia faktury. 6. W tym kontekście należy również wskazać, że w relacji z NFZ zasady dokumentowania i rozliczania świadczeń opieki zdrowotnej poprzez wystawienie rachunku zostały uregulowane bezpośrednio w Rozporządzeniu. Zgodnie z § 23 ust. 1 Rozporządzenia, podstawą rozliczeń i płatności za świadczenia udzielone w okresie sprawozdawczym jest rachunek, wystawiony na podstawie szablonu rachunku, wraz z raportem statystycznym (...). Przez szablon rachunku zgodnie z § 1 pkt 12 Rozporządzenia rozumie się informację o świadczenia opieki zdrowotnej wskazanych przez Fundusz do ujęcia w rachunku. Jednocześnie, zgodnie z § 23 ust. 8 Rozporządzenia, świadczeniodawca składa NFZ rachunek w postaci elektronicznej: 1)  z wykorzystaniem dedykowanego serwisu internetowego lub usług informatycznych, o których mowa w § 10 ust. 1 Rozporządzenia, 2)  zgodnie z formatem ustalonym przez Prezesa Funduszu. Rozporządzenie zatem nie wspomina o fakturze ani o obowiązku fakturowania. Odwołuje się natomiast bezpośrednio do obowiązku wystawiania rachunku dokumentującego wykonanie świadczeń opieki zdrowotnej. 7. Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że w przypadku usług opieki zdrowotnej świadczonych przez Wnioskodawcę w ramach kontraktów zawartych z NFZ, ustawodawca nie wprowadził obowiązku ich dokumentowania fakturą (pod warunkiem, że NFZ nie zgłosi żądania wystawienia faktury w ustawowym terminie), natomiast przepisy szczególne, tj. Rozporządzenie regulujące zasady rozliczeń z NFZ wprost przewidują obowiązek wystawiania rachunku jako podstawy rozliczenia i płatności za wykonane świadczenia. 8. W konsekwencji, ponieważ: a)  świadczone przez Wnioskodawcę usługi korzystają ze zwolnienia od podatku VAT (na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 Ustawy o VAT); b)  przepisy Ustawy o VAT nie nakładają obowiązku wystawiania faktur w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej, chyba że zostanie zgłoszone stosowne żądanie wystawienia takiej faktury (art. 106b ust. 2 w zw. z art. 106 ust. 3 pkt 2 Ustawy o VAT); c)  przepisy Rozporządzenia wprost wskazują rachunek jako właściwy dokument rozliczeniowy z NFZ - należy uznać, że Wnioskodawca jest uprawniony do dokumentowania świadczeń wykonanych w ramach umów zawartych z NFZ poprzez wystawianie rachunków na podstawie art. 87 § 1 Ordynacji podatkowej, bez konieczności wystawiania faktur. 9. Dodatkowo należy podkreślić, że NFZ - jako nabywca usług - nie zgłasza żądania wystawienia faktur, lecz wymaga sporządzenia i wystawienia rachunków zgodnie z określonym szablonem i w ustalonym formacie elektronicznym (vide: Rozporządzenie). Tym samym sposób dokumentowania przyjęty przez Wnioskodawcę pozostaje zgodny zarówno z przepisami Ustawy o VAT, jak i z przepisami wykonawczymi dotyczącymi zasad rozliczeń świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. 10. Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w odpowiedzi Ministra Finansów i Gospodarki na pismo z 9 października 2025 r. KL/492/ASW/2025 dotyczące zgłoszonych uwag w nawiązaniu do spotkania z przedstawicielami Rady Podatkowej Konfederacji Lewiatan 6 października 2025 r. (odpowiedź z 16 listopada 2025 r., znak sprawy: PT7.8165.101.2025.1023), gdzie Minister Finansów i Gospodarki wskazał, że: a)  „Odnosząc się do kwestii dokumentowania świadczeń wykonywanych przez NFZ, pragnę zauważyć, że zgodnie z art. 106b ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3”. b)  „Tylko na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż zwolnioną - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty”. c)  „Z powyższych przepisów wynika, że przedsiębiorcy zwolnieni z VAT (przedmiotowo lub podmiotowo) nie muszą potwierdzać każdej sprzedaży na rzecz innego przedsiębiorcy lub osoby prywatnej dokumentem sprzedaży. Obowiązani są oni wystawić dokument tylko wtedy, gdy klient wystąpi z takim żądaniem. W takiej sytuacji dokumentem tym powinna być faktura, a nie rachunek”. d)  „Jak wynika z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, podstawą rozliczeń i płatności za świadczenia udzielone w okresie sprawozdawczym jest rachunek, wystawiony na podstawie szablonu rachunku, wraz z raportem statystycznym, zwane dalej „dokumentami rozliczeniowymi”. Przez szablon rachunku, zgodnie z tym rozporządzeniem - rozumie się informację o świadczeniach opieki zdrowotnej wskazanych przez Fundusz do ujęcia w rachunku. W rozporządzeniu tym nie wspomina się o fakturze ani o obowiązku fakturowania”. 11. Możliwość wystawiania rachunków dokumentujących świadczenie usług zwolnionych od VAT przez podatników znajduje również potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 27 października 2025 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.657.2025.2.MR, gdzie wskazano, że: „W konsekwencji, należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie, po wejściu w życie obowiązkowego KSeF, będzie Pan mógł nadal dokumentować świadczone usługi poprzez wystawienie rachunku, o którym mowa w art. 87 § 1 Ordynacji podatkowej. Należy jednak pamiętać, że jako podatnik korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, na żądanie nabywcy będzie Pan zobowiązany do wystawienia faktury ustrukturyzowanej dokumentującej wykonane przez siebie usługi.” 12. Podsumowując, w związku ze świadczeniem usług zwolnionych z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 Ustawy o VAT w ramach umów zawieranych z NFZ Wnioskodawca jest uprawniony do dokumentowania wykonania tych usług rachunkiem zamiast fakturą, jeżeli NFZ nie zgłosi żądania wystawienia faktury zgodnie z art. 106b ust. 3 pkt 2 Ustawy o VAT. Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 2: W ocenie Wnioskodawcy, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do wystawiania i przesyłania rachunków przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 2: 1. Zgodnie z art. 2 pkt 31) Ustawy o VAT, przez fakturę rozumie się dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie. Z kolei, w świetle art. 2 pkt 32a) Ustawy o VAT, przez fakturę ustrukturyzowaną należy rozumieć fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie. 2. Zgodnie z art. 106ga ust. 1 Ustawy o VAT, podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. W świetle art. 106ga ust. 2 ustawy o VAT, obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur: a)  przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju; b)  przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę; c)  przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach; d)  na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej; e)  w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s; f)   przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1. 3. Stosownie do art. 106ga ust. 3 i 4 Ustawy o VAT, w przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej; w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4, podatnicy mogą wystawiać faktury ustrukturyzowane. 4. Z powyższych regulacji wynika, że obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur dotyczy wyłącznie dokumentów stanowiących faktury w rozumieniu Ustawy o VAT. Innymi słowy, reżim dotyczący Krajowego Systemu e-Faktur obejmuje wyłącznie dokumenty mieszczące się w ustawowej definicji faktury, a nie wszelkie dokumenty księgowe czy rozliczeniowe w obrocie gospodarczym. 5. Jak wykazano w uzasadnieniu Wnioskodawcy do pytania nr 1, w przypadku usług świadczonych przez Wnioskodawcę w ramach umów zawartych z NFZ nie powstaje obowiązek wystawienia faktur, gdyż Wnioskodawca świadczy usługi zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 Ustawy o VAT, a NFZ nie zgłasza żądania wystawienia faktur. W związku z tym, Wnioskodawca ma prawo udokumentować wykonanie przedmiotowych usług rachunkiem w rozumieniu art. 87 § 1 Ordynacji podatkowej zamiast fakturą. 6. Jeżeli zatem w analizowanym modelu rozliczeń nie powstaje obowiązek wystawienia faktury w rozumieniu Ustawy o VAT, to automatycznie nie znajduje zastosowania art. 106ga Ustawy o VAT, nakładający obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. Obowiązek ten nie może bowiem dotyczyć dokumentów, które nie są fakturami. 7. Należy podkreślić, że ustawodawca nie rozszerzył zakresu zastosowania Krajowego Systemu e-Faktur na inne dokumenty rozliczeniowe, w tym na rachunki wystawiane na podstawie odrębnych regulacji (tu: art. 87 § 1 Ordynacji podatkowej). Krajowy System e-Faktur jest systemem służącym do wystawiania i odbierania faktur ustrukturyzowanych, a więc dokumentów mieszczących się w definicji faktury określonej w ustawie o VAT. Brak jest podstaw prawnych do uznania, że obowiązek wystawiania i przesyłania dokumentów za pośrednictwem Krajowego Systemu e-Faktur obejmuje również rachunki, które nie stanowią faktur. 8. Podsumowując, skoro dokumentem rozliczeniowym w relacji z NFZ jest rachunek, to Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do wystawiania ani przesyłania tych rachunków przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. Obowiązek korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur mógłby powstać wyłącznie w sytuacji, w której Wnioskodawca byłby zobowiązany do wystawienia faktury. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (…) podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W świetle art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przepis art. 2 pkt 31, pkt 32, pkt 32a ustawy stanowi, że: Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o: 31) fakturze - rozumie się przez to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie; 32) fakturze elektronicznej - rozumie się przez to fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym; 32a) fakturze ustrukturyzowanej - rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie. Ponadto, zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy: Podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą: 1)  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem; 2)  wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a; 3)  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1; 4)  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy: a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4, c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b. Stosownie do art. 106b ust. 2 ustawy: Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3. W myśl art. 106b ust. 3 ustawy: Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą: 1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem: a)  czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4, b)  czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4, 1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem: a)  przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4, b)  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, 2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118 - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty. Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy: Faktura powinna zawierać: 1) datę wystawienia; 2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę; 3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy; 4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25; 5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b, pkt 26 i 27; 6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury; 7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi; 8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług; 9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto); 10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto; 11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto); 12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9; 13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku; 14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku; 15) kwotę należności ogółem; 16) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których: a) obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1, lub b) w przepisach wydanych na podstawie art. 19a ust. 12 określono termin powstania obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty - wyrazy „metoda kasowa”; 17) w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 - wyraz „samofakturowanie”; 18) w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”; 18a) w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem przekracza kwotę 15.000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej, obejmujących dokonaną na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy - wyrazy „mechanizm podzielonej płatności”, przy czym do przeliczania na złote kwot wyrażonych w walucie obcej stosuje się zasady przeliczania kwot stosowane w celu określenia podstawy opodatkowania; 19) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 albo przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 - wskazanie: a) przepisu ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego podatnik stosuje zwolnienie od podatku, b) przepisu dyrektywy 2006/112/WE, który zwalnia od podatku taką dostawę towarów lub takie świadczenie usług, lub c) innej podstawy prawnej wskazującej na to, że dostawa towarów lub świadczenie usług korzysta ze zwolnienia; 20) w przypadku, o którym mowa w art. 106c - nazwę i adres organu egzekucyjnego lub imię i nazwisko komornika sądowego oraz jego adres, a w miejscu określonym dla podatnika - imię i nazwisko lub nazwę dłużnika oraz jego adres; 21) w przypadku faktur wystawianych w imieniu i na rzecz podatnika przez jego przedstawiciela podatkowego - nazwę lub imię i nazwisko przedstawiciela podatkowego, jego adres oraz numer, za pomocą którego jest on zidentyfikowany na potrzeby podatku; 22) w przypadku gdy przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy są nowe środki transportu - datę dopuszczenia nowego środka transportu do użytku oraz: a) przebieg pojazdu - w przypadku pojazdów lądowych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. a, b) liczbę godzin roboczych używania nowego środka transportu - w przypadku jednostek pływających, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. b, oraz statków powietrznych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. c; 23) w przypadku faktur wystawianych przez drugiego w kolejności podatnika, o którym mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b i c, w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej (procedurze uproszczonej) - dane określone w art. 136; 24) w przypadkach, o których mowa w art. 97 ust. 10 pkt 2 i 3: a) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, poprzedzony kodem PL, b) numer, za pomocą którego nabywca towaru lub usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej w danym państwie członkowskim, zawierający dwuliterowy kod stosowany na potrzeby podatku od wartości dodanej właściwy dla tego państwa członkowskiego; 25) w przypadku podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1 - indywidualny numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 113a ust. 2 pkt 2; 26) w przypadku gdy nabywca towarów lub usług jest podatnikiem niezarejestrowanym na potrzeby podatku albo osobą prawną niebędącą podatnikiem i niezarejestrowaną na potrzeby podatku - numer identyfikacji podatkowej tego nabywcy, jeżeli posiada on taki numer; 27) w przypadku gdy nabywca towarów lub usług jest podatnikiem, u którego sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113a ust. 1 - indywidualny numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 113a ust. 2 pkt 2. Jak stanowi art. 106e ust. 1a-3 ustawy: W przypadku niewystawienia przez podatnika faktury, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, z powodów określonych w art. 106b ust. 1a, wystawiona przez podatnika po wydaniu towaru lub wykonaniu usługi faktura w zakresie danych określonych w ust. 1 pkt 6 powinna zawierać datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi i datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, jeżeli taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury. W przypadku świadczenia usług turystyki, dla których podstawę opodatkowania stanowi zgodnie z art. 119 ust. 1 kwota marży, faktura - w zakresie danych określonych w ust. 1 pkt 1-17 - powinna zawierać wyłącznie dane określone w ust. 1 pkt 1-8 i 15-17, a także wyrazy „procedura marży dla biur podróży”. W przypadku dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków, dla których podstawę opodatkowania stanowi zgodnie z art. 120 ust. 4 i 5 marża, faktura - w zakresie danych określonych w ust. 1 pkt 1-17 - powinna zawierać wyłącznie dane określone w ust. 1 pkt 1-8 i 15-17, a także odpowiednio wyrazy „procedura marży - towary używane”, „procedura marży - dzieła sztuki” lub „procedura marży - przedmioty kolekcjonerskie i antyki”. Stosownie do art. 106ga ust. 1-4 ustawy: 1. Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. 2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur: 1)  przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju; 2)  przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę; 3)  przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach; 4)  na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej; 5)  w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s; 6)  przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1. 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej. 4. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4, podatnicy mogą wystawiać faktury ustrukturyzowane. Na podstawie art. 106gb ust. 1 ustawy: Faktura ustrukturyzowana jest wystawiana i otrzymywana przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur za pomocą oprogramowania interfejsowego, w postaci elektronicznej i zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. W myśl art. 106gb ust. 8 ustawy: Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór faktury ustrukturyzowanej. Według art. 106na ustawy: 1. Fakturę ustrukturyzowaną uznaje się za wystawioną w dniu jej przesłania do Krajowego Systemu e-Faktur. 2. (uchylony) 3. Faktura ustrukturyzowana jest uznana za otrzymaną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur w dniu przydzielenia w tym systemie numeru identyfikującego tę fakturę. 4. W przypadku udostępnienia faktury ustrukturyzowanej nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4, w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, za datę otrzymania tej faktury uznaje się datę jej faktycznego otrzymania przez tego nabywcę. Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami VAT. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 Ordynacji podatkowej: Jeżeli z odrębnych przepisów nie wynika obowiązek wystawienia faktury, podatnicy prowadzący działalność gospodarczą są obowiązani, na żądanie kupującego lub usługobiorcy, wystawić rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi. Zatem obowiązek wystawienia rachunku ma zastosowanie do podatników, jednakże w ograniczonym zakresie, tj. w przypadkach, gdy z ustawy nie wynika obowiązek wystawienia faktury. Jednocześnie, w myśl § 23 ust. 1 rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 400 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem: Podstawą rozliczeń i płatności za świadczenia udzielone w okresie sprawozdawczym jest rachunek, wystawiony na podstawie szablonu rachunku, wraz z raportem statystycznym, zwane dalej „dokumentami rozliczeniowymi”. Świadczeniodawcy przysługuje prawo do korygowania raportu statystycznego w terminie 40 dni po upływie okresu rozliczeniowego. Stosownie do § 23 ust. 3 rozporządzenia: Dokumenty rozliczeniowe świadczeniodawca składa Prezesowi Funduszu albo dyrektorowi oddziału wojewódzkiego Funduszu, z którym zawarł umowę, w terminie do 10. dnia każdego miesiąca, za miesiąc poprzedni. Jak stanowi § 23 ust. 8 rozporządzenia: Świadczeniodawca składa Funduszowi rachunek w postaci elektronicznej: 1)  z wykorzystaniem dedykowanego serwisu internetowego lub usług informatycznych, o których mowa w § 10 ust. 1; 2)  zgodnie z formatem ustalonym przez Prezesa Funduszu. Na podstawie § 23 ust. 8a rozporządzenia: Rachunek wystawiony przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, o którym mowa w art. 106ga ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, 894, 896, 1203 i 1541), w postaci elektronicznej i zgodnie ze wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 1703) zawiera dane pozwalające na identyfikację oddziału wojewódzkiego Funduszu, umowy i szablonu rachunku. Zgodnie z § 23 ust. 9 rozporządzenia: W przypadku braku możliwości złożenia Funduszowi rachunku w postaci elektronicznej, dopuszcza się złożenie rachunku w postaci papierowej. Dane zawarte w rachunku świadczeniodawca przekazuje w postaci elektronicznej w sposób, o którym mowa w ust. 8. W myśl § 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 października 2021 r. w sprawie wystawiania faktur (Dz. U. z 2021 r. poz. 1979 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie wystawiania faktur: Faktura dokumentująca dostawę towarów lub świadczenie usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2-6, 8-36 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy powinna zawierać: a) datę wystawienia, b) numer kolejny, c) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy, ca) w przypadku wystawiania faktur ustrukturyzowanych i faktur, o których mowa w art. 106nda ust. 1, art. 106nf ust. 1 i art. 106nh ust. 1 ustawy - numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, a gdy podatnik nie jest zarejestrowany na potrzeby podatku - numer identyfikacji podatkowej podatnika, cb) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, z zastrzeżeniem lit. cc i cd, cc) w przypadku gdy nabywca towarów lub usług jest podatnikiem niezarejestrowanym na potrzeby podatku albo osobą prawną niebędącą podatnikiem i niezarejestrowaną na potrzeby podatku - numer identyfikacji podatkowej tego nabywcy, jeżeli posiada on taki numer, cd) w przypadku gdy nabywca towarów lub usług jest podatnikiem, u którego sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113a ust. 1 ustawy - indywidualny numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 113a ust. 2 pkt 2 ustawy, tego nabywcy, d) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi, e) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług, f) cenę jednostkową towaru lub usługi, g) kwotę należności ogółem, h) wskazanie przepisu ustawy, aktu wydanego na podstawie ustawy, przepisu dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.) lub innej podstawy prawnej, zgodnie z którą podatnik stosuje zwolnienie od podatku. Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Ponadto, są Państwo podmiotem leczniczym w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Wykonują Państwo działalność leczniczą zarówno w ramach finansowania przez Narodowy Fundusz Zdrowia, jak również na rzecz podmiotów prywatnych poza systemem finansowania przez NFZ. W odniesieniu do działalności leczniczej wykonywanej w ramach finansowania przez NFZ, zawierają Państwo umowy z poszczególnymi oddziałami wojewódzkim NFZ, na podstawie których świadczą Państwo usługi opieki zdrowotnej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych na rzecz pacjentów uprawnionych do korzystania ze świadczeń finansowanych ze środków publicznych. Usługi świadczone przez Państwa w ramach finansowania ze środków NFZ korzystają z przedmiotowego zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy. Umowy te zawierane są na czas określony i regulują w szczególności zakres oraz rodzaj udzielanych świadczeń, warunki ich realizacji, maksymalną wartość zobowiązania NFZ (limit finansowania), zasady raportowania wykonanych świadczeń, sposób ich weryfikacji oraz tryb i terminy rozliczeń. Po udzieleniu świadczenia pacjentowi raportują Państwo jego wykonanie do właściwego oddziału wojewódzkiego NFZ w formie elektronicznej, zgodnie z wymogami przewidzianymi przez obowiązujące przepisy prawa. Raportowanie odbywa się w okresach sprawozdawczych, a po zakończeniu danego okresu sprawozdawczego Wnioskodawca generuje (odrębnie dla każdej umowy) żądanie zapłaty za wykonane świadczenia medyczne w systemie informatycznym NFZ. W celu uzyskania zapłaty od NFZ za zrealizowane świadczenia, są Państwo zobowiązani do wystawienia rachunku na rzecz NFZ. Rachunek wystawiany jest w postaci elektronicznej i składany do NFZ z wykorzystaniem dedykowanego systemu informatycznego NFZ oraz zgodnie z formatem ustalonym przez Prezesa NFZ. Opisany sposób rozliczeń z NFZ wynika z § 23 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie ogólnych warunków umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, zgodnie z którym podstawą rozliczeń i płatności za świadczenia udzielone w okresie sprawozdawczym jest rachunek, wystawiony na podstawie szablonu rachunku, wraz z raportem statystycznym (...) oraz z § 23 ust. 8 Rozporządzenia, zgodnie z którym świadczeniodawca składa NFZ rachunek w postaci elektronicznej, z wykorzystaniem dedykowanego serwisu internetowego lub usług informatycznych, o których mowa w § 10 ust. 1 Rozporządzenia, zgodnie z formatem ustalonym przez Prezesa Funduszu. Po wystawieniu i przesłaniu rachunku do NFZ rozliczenie podlega weryfikacji i zatwierdzeniu przez NFZ. Po zatwierdzeniu rozliczeń NFZ dokonuje wypłaty należnego wynagrodzenia na Państwa rzecz. NFZ nie zgłasza żądania wystawienia faktury zgodnie z art. 106b ust. 3 pkt 2 ustawy. Wystawiane przez Państwa rachunki na rzecz NFZ zawierają i będą zawierać następujące informacje: a)  Wyraz „Rachunek”; b)  Nr rachunku; c)  Nr szablonu rachunku; d)  Wskazanie numeru umowy wiążącej Spółkę z NFZ; e)  Miejsce i datę wystawienia; f)   Dane dotyczące wystawcy rachunku, tj. nazwę Spółki, jej adres oraz numer NIP; g)  Dane dotyczące odbiorcy i płatnika rachunku, tj. nazwę odbiorcy i płatnika rachunku oraz jego adres; h)  Dane dotyczące nabywcy, tj. nazwę nabywcy, jego adres oraz numer NIP; i)    Datę wykonania usługi; j)    Termin zapłaty; k)  Sposób zapłaty; l)    Kod usługi, m)Nazwę usługi, n)  Odniesienie do punktu umowy; o)  Jednostkę miary; p)  Ilość; q)  Cenę jednostkową, r)   Wartość do zapłaty przez NFZ w odniesieniu do poszczególnych usług; s)  Wartość do zapłaty przez NFZ razem; t)   Wskazanie przepisu Ustawy o VAT, na podstawie, którego stosowane jest zwolnienie z VAT; u)  Miejsce na podpis osoby uprawnionej do odebrania dokumentu; v)  Miejsce na podpis osoby uprawnionej do wystawienia dokumentu. Natomiast, wystawiane przez Państwa rachunki na rzecz NFZ nie zawierają i nie będą zawierać elementów wskazanych w art. 106e ust. 1 pkt 10, pkt 12, pkt 13, pkt 14, pkt 16, pkt 17, pkt 18, pkt 18a, pkt 20, pkt 21, pkt 22, pkt 23, pkt 24, pkt 25, pkt 26, pkt 27 ustawy oraz art. 106e ust. 1a, ust. 2, ust. 3 ustawy. Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w związku ze świadczeniem usług zwolnionych od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy w ramach umów zawieranych z NFZ są Państwo uprawnieni do dokumentowania wykonania tych usług rachunkiem zamiast fakturą, w przypadku gdy NFZ nie zgłosi żądania wystawienia faktury zgodnie z art. 106b ust. 3 pkt 2 ustawy (pytanie nr 1) oraz ustalenia, czy w przypadku potwierdzenia Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 1, są Państwo zobowiązani do wystawiania i przesyłania rachunków przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur (pytanie nr 2). W odniesieniu do Państwa wątpliwości należy wskazać, że faktura i rachunek są różnymi dokumentami, o czym świadczy choćby fakt ich uregulowania w różnych aktach prawnych. Na gruncie podatku VAT zawsze jednak pierwszeństwo ma obowiązek wystawienia faktury jako dokumentu potwierdzającego wykonywanie czynności podlegającej opodatkowaniu. Zatem do wystawienia faktury zobowiązani są, co do zasady, wszyscy podatnicy podatku od towarów i usług, zarówno podatnicy czynni, jak i zwolnieni, wykonujący działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy. W ustawie o podatku od towarów i usług przewidziano jednak pewne wyjątki, gdy podatnik nie ma obowiązku wystawienia faktury. Dotyczy to dokumentowania sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 ustawy lub wydanych do ustawy przepisów wykonawczych. W takim przypadku tzw. podatnik zwolniony nie musi wystawić faktury, chyba że nabywca tego zażąda. Wystawienie faktury na żądanie nabywcy jest wymagane, jeśli żądanie to zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę. A contrario, jeżeli żądanie zostało zgłoszone po terminie, wtedy podatnik nie ma obowiązku wystawienia faktury. W takim przypadku, na podstawie ustawy o VAT, nie ma obowiązku udokumentowania takiej transakcji. Jeśli jednak podatnik wystawi dokument, to dokumentem tym powinna być faktura, gdyż stanowi ona udokumentowanie czynności podlegającej opodatkowaniu VAT. Tożsamy sposób postępowania będzie stosował podatnik „zwolniony”, który z własnej woli, dla innych celów będzie dokumentował daną czynność zwolnioną. Wtedy zawsze tym dokumentem będzie faktura, ponieważ rachunek nie stanowi ekwiwalentu faktury, a jego wystawienie nie zwalnia z obowiązku wystawienia faktury. Podatnicy podatku VAT, także zwolnieni, podlegają pod zasady ustawy o podatku od towarów i usług, więc skoro ustawa określa sposób dokumentowania czynności fakturą, to podatnik zwolniony wystawia w takim przypadku ten dokument, który odpowiednio od 1 lutego/1 kwietnia 2026 r. zasadniczo podlega wystawieniu przy użyciu KSeF. Zatem w Państwa przypadku znajdą zastosowanie regulacje wynikające z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, która określa sposób dokumentowania czynności objętych podatkiem VAT. Tym samym w analizowanym przypadku powinna zostać wystawiona faktura, a nie rachunek w trybie art. 87 § 1 Ordynacji podatkowej. Rachunek jest wystawiany zasadniczo dla udokumentowania czynności nieobjętych podatkiem VAT, tj. rachunki mogą być wystawione: ·      w przypadku konieczności udokumentowania czynności nie podlegających opodatkowaniu VAT, m.in. wskazanych w art. 6 ustawy, ·      dla czynności wykonywanych przez podmioty nie działające w charakterze podatnika, ·      przez rolników ryczałtowych zwolnionych z obowiązku wystawiania faktur na podstawie art. 117 ustawy. Żadna z tych sytuacji nie ma miejsca w Państwa sprawie opisanej we wniosku. Zatem dla udokumentowania ww. usług zwolnionych przedmiotowo od podatku VAT powinni Państwo zastosować przepisy ustawy, czyli powinni wystawiać faktury, nawet jeżeli (jak Państwo wskazują) NFZ nie żąda wystawiania faktur na podstawie art. 106b ust. 3 pkt 2 ustawy. Dodatkowo w związku z wejściem w życie przepisów o obowiązkowym Krajowym Systemie e-Faktur - faktury te powinny być wystawione przy użyciu KSeF. Bez znaczenia pozostaje fakt, że przepisy szczególne wydane na podstawie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowych ze środków publicznych, przewidują, że podstawą rozliczeń i płatności pomiędzy świadczeniodawcą a NFZ za świadczenia udzielone w danym okresie sprawozdawczym, jest rachunek wystawiony na podstawie szablonu rachunku wraz z raportem statystycznym (tzw. dokumenty rozliczeniowe, o czym stanowi § 23 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Zdrowia). Nie można jednak uznać, że w oparciu o te przepisy podatnik podatku VAT dla udokumentowania usług zwolnionych powinien wystawić rachunek. Skoro przepisy ustawy regulujące kwestie dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT stanowią o wystawianiu faktur, a nie rachunków. W żadnym przepisie ustawy oraz w przepisach wykonawczych do tej ustawy nie została przewidziana sytuacja, w której czynność objęta podatkiem VAT jest dokumentowana za pośrednictwem rachunku. Zatem stwierdzić należy, że nie są Państwo uprawnieni do dokumentowania usług zwolnionych od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy rachunkiem, zamiast fakturą. Należy się wprawdzie zgodzić z Państwem, że na gruncie przepisów ustawy nie są Państwo zobowiązani do wystawiania faktur odnoszących się do czynności zwolnionych od podatku, jeżeli ze strony nabywcy nie zostanie zgłoszone żądanie wystawienia faktury. Niemniej jednak, jeżeli decydują się Państwo na wystawienie takiego dokumentu, to tym dokumentem jest faktura w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (a w przypadku świadczeniodawcy, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek stosowania KSeF, jest to faktura ustrukturyzowana), a nie rachunek wystawiany w trybie Ordynacji podatkowej. Nie zmienia tego faktu nazewnictwo użyte w przepisach ww. rozporządzenia Ministra Zdrowia regulującego wzajemne rozliczenia pomiędzy NFZ a świadczeniodawcami. Te przepisy szczególne nie mogą bowiem wpływać na sposób dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Wprawdzie w treści § 23 ust. 8a ww. rozporządzenia (obowiązującego od 1 lutego 2026 r., czyli od momentu wejścia w życie obligatoryjnego KSeF) jest mowa o rachunku wystawionym przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, ale w przepis ten dodano uwzględniając regulacje wprowadzone na podstawie ustawy zmieniającej ustawę w zakresie wdrożenia obowiązku korzystania z KSeF. Natomiast na gruncie ustawy za pośrednictwem KSeF są wystawiane tylko faktury, nie ma możliwości wystawienia przy użyciu KSeF rachunków. Krajowy System e-Faktur nie obejmuje bowiem swoim zakresem innych dokumentów niż faktury. Zatem świadczeniodawcy, którzy są objęci obligatoryjnym KSeF, wystawiając dokument odnoszący się do wykonanych na rzecz NFZ usług, są zobowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych w postaci elektronicznej i zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Zatem nie są Państwo uprawnieni do dokumentowania czynności zwolnionych od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy rachunkiem, lecz fakturą zawierającą co najmniej dane z § 3 pkt 1 ww. rozporządzenia w sprawie wystawiania faktur, a jeżeli są Państwo objęci obowiązkiem stosowania KSeF, to taka faktura powinna przyjąć postać ustrukturyzowaną. Jednocześnie wskazać należy, że skoro są Państwo zobowiązani do dokumentowania usług zwolnionych od podatku VAT fakturą (a nie rachunkiem) oraz mają obowiązek od 1 lutego/1 kwietnia 2026 r. stosować KSeF, nie będąc objętymi wyłączeniem z art. 106ga ust. 2 ustawy, to wystawiona przez Państwa faktura powinna przyjąć postać ustrukturyzowaną. Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 oraz pytania nr 2 należało uznać za nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. W odniesieniu do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej z 27 października 2025 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.657.2025.2.MR wskazać należy, że interpretacja ta została zmieniona przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na podstawie art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej – zmiana interpretacji indywidualnej z 5 marca 2026 r. sygn. DOP7.8101.6.2026.HEMD. Niniejsza interpretacja odnosi się tylko do tych kwestii, które były przedmiotem Państwa zapytania, inne kwestie nie objęte zapytaniem nie zostały rozpatrzone. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.