0114-KDIP4-2.4012.291.2026.2.SKJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 8 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego A. Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”, „A.”) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością mającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka jest zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”). Spółka należy do międzynarodowej grupy kapitałowej B., będącej (...) producentów samochodów osobowych i dostawczych (...). Portfolio produktów Grupy obejmuje ponadto szereg usług finansowych, także w zakresie mobilności. Spółki działające w ramach grupy B. (w tym A. Sp. z o.o.) prowadzą działalność w zakresie leasingu. A. oferuje najem długoterminowy, leasing operacyjny oraz usługi zarządzania, które obejmują wszystkie koszty związane z użytkowaniem pojazdu (serwisowanie, naprawa, opony, ubezpieczenie, karta paliwowa, pomoc drogowa, pojazd zastępczy w przypadku uszkodzenia samochodu). Przedmiotem umów leasingu zawieranych przez Spółkę są nowe pojazdy mechaniczne podlegające rejestracji. Pojazdy te są nabywane przez Spółkę od dilerów samochodowych, którzy są zarejestrowanymi podatnikami VAT. Działalność Spółki polega na oddawaniu środków trwałych (tj. pojazdów) do używania na podstawie umów leasingu, przy czym wskazane samochody nabywane są wyłącznie w celu oddania ich do odpłatnego używania korzystającym na podstawie umów leasingu. Niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie pojazdów przeznaczonych do tych celów. W toku prowadzonej działalności gospodarczej (tj. działalności leasingowej, której celem jest oddanie do odpłatnego korzystania pojazdów), sekwencja zdarzeń zmierzająca do realizacji usługi na poziomie „Wnioskodawca - klient (korzystający)” jest następująca: 1.  Po dokonaniu wyboru pojazdu przez klienta (korzystającego) oraz podpisaniu umowy ze Spółką, Spółka zamawia pojazd u dilera samochodowego. 2.  Dostawca tego pojazdu (diler samochodowy) wystawia na Spółkę fakturę sprzedaży oraz wydaje Spółce niezbędne dokumenty na potrzeby rejestracji pojazdu. Zasadniczo, do dnia rejestracji pojazdu jest on „przechowywany” przez dilera. 3.  Pojazd rejestrowany jest przez Spółkę - jako nowego właściciela - w wydziale komunikacji właściwego starosty. Stosownie do art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 ze zm., dalej: „uPRD”), rejestracji dokonuje się na podstawie dowodu własności pojazdu. Dowód własności pojazdu pełni faktura wystawiona przez dilera. Rejestracja dokonywana jest przez Spółkę lub przez zewnętrzny podmiot działający na zlecenie Spółki. Zasadniczo, dopiero z dniem rejestracji może dojść do wydania pojazdu korzystającemu w siedzibie dilera. 4.  Spółka w dniu rejestracji dokonuje obowiązkowego ubezpieczenia pojazdu. Obowiązek ubezpieczenia pojazdu materializuje się w dniu rejestracji. Do dnia rejestracji i zawarcia umowy ubezpieczenia Spółka ani żaden inny podmiot, nie może poruszać się pojazdem po drogach publicznych. Dzień rejestracji oraz zawarcia ubezpieczenia jest pierwszym dniem, w którym Spółka może wykorzystać pojazd zgodnie z przeznaczeniem, tj. wydać korzystającemu do używania. 5.  Zarejestrowany i ubezpieczony pojazd jest następnie odbierany przez Klienta A. od dilera. Na okoliczność odbioru pojazdu sporządzany jest odpowiedni protokół odbioru. 6.  Co do zasady, po rejestracji pojazdu Spółka dokonuje zapłaty za pojazd na podstawie otrzymanej faktury. Termin dokonania przez Spółkę zapłaty jest zbliżony do daty przekazania pojazdu klientowi, co często ma miejsce w innym (późniejszym) okresie rozliczeniowym (miesiącu) niż rejestracja pojazdu. 7.  Po dokonaniu odbioru (w oparciu o protokół potwierdzający ten odbiór), Spółka dokonuje aktywacji umowy leasingu. Aktywacja oznacza uruchomienie praw i obowiązków wynikających z umowy, w szczególności przyznanie korzystającemu uprawnienia do korzystania z przedmiotu leasingu, a ze strony Spółki - rozpoczęcie naliczania rat leasingowych. Faktura wystawiona przez dilera dla udokumentowania sprzedaży pojazdu odnosi się każdorazowo do konkretnego pojazdu, oznaczonego co do tożsamości za pomocą numeru VIN. Z chwilą rejestracji pojazdu oraz jego ubezpieczeniu jest on gotowy do wydania i Spółka (bądź klient/korzystający) może dokonać jego odbioru w każdym momencie. W momencie wystawienia faktury i rejestracji pojazdu diler traci możliwość korzystania z towaru - tj. nabyty przez Spółkę pojazd nie może już być: ·      sprzedany innemu podmiotowi, ·      zarejestrowany na inny podmiot, ·      wydany innej osobie, ·      wykorzystany przez dilera do prezentacji innym klientom lub do jazd próbnych. W praktyce, pojazd może być u dilera wyłącznie przechowywany oczekując na odbiór przez korzystającego lub Wnioskodawcę. Z kolei Spółka lub korzystający, chcąc dokonać modyfikacji pojazdu (np. oklejenie pojazdu czy montaż dodatkowych elementów), mogą już takiej modyfikacji dokonać u dilera. Należy przy tym podkreślić, że w chwili rejestracji pojazdu diler traci wolę posiadania pojazdu - w jego interesie jest bowiem, aby pojazd został niezwłocznie wydany (np. w celu zwolnienia przestrzeni służącej do przechowywania pojazdów). Natomiast Spółka ma wolę posiadania pojazdu, co przejawia się rejestracją oraz ubezpieczeniem pojazdu dokonywanym z perspektywy posiadacza pojazdu mechanicznego. Z chwilą rejestracji i zawarcia ubezpieczenia Spółka jest uprawniona do użytkowania pojazdu, w efekcie czego Spółka bądź podmiot, któremu Spółka nada takie uprawnienia, uzyskuje możliwość poruszania się po drogach publicznych zarejestrowanym pojazdem. Diler godzi się na to, że z dniem rejestracji, w obrocie prawnym Spółka będzie traktowana jak właściciel pojazdu oraz będzie w stanie to prawo własności udowodnić, podczas gdy atrybutów tych nie będzie posiadać już diler. W związku z rejestracją pojazdu, dla potrzeb przepisów o ruchu drogowym Spółka traktowana jest jako właściciel pojazdu. W wyniku rejestracji pojazdu, dane Spółki zostają uwidocznione w Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców (dalej: „CEPiK”), która to baza zawiera również informacje o zawarciu umowy ubezpieczenia, a dane z CEPiK udostępnia się m.in. prokuraturze, Policji, sądom, komornikom sądowym, organom egzekucji administracyjnej czy Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu. Wiąże się z tym szereg konsekwencji prawnych, np.: ·      w przypadku kradzieży pojazdu z salonu dilerskiego, to Spółka będzie traktowana jako pokrzywdzony w postępowaniu karnym (ponieważ z perspektywy organów ścigania będzie ona właścicielem skradzionego pojazdu), ·      w przypadku nieuprawnionego użytkowania pojazdu przez osoby trzecie to na adres Spółki zostanie skierowany mandat karny i Spółka będzie zobowiązana ponosić koszty z tym związane, ·      organy egzekucyjne (skarbowe lub komornik sądowy) mogą dokonać zajęcia pojazdu w przypadku prowadzenia egzekucji przeciw Spółce; diler natomiast za pomocą dowodu rejestracyjnego i polisy ubezpieczeniowej może wykazać, że przechowywany przez niego pojazd nie jest jego własnością, ·      Spółka, w dniu rejestracji, zobowiązana jest do zawarcia umowy ubezpieczenia pojazdu w zakresie odpowiedzialności cywilnej (OC), ·      Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny może powziąć informację o braku zawarcia umowy ubezpieczenia i nałożyć opłatę karną na Spółkę, ale nie na dilera, ·      pojazd może zostać potraktowany przez sąd jako element majątku Spółki, np. w ramach potencjalnego postępowania upadłościowego, gdyby takie było przeciw Spółce prowadzone. Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego oraz stanu faktycznego Pytanie 1. W którym momencie pojazdy są/będą stawiane do Państwa dyspozycji w sposób umożliwiający rozporządzanie pojazdem jak właściciel w przypadku nabycia pojazdów od dilerów celem oddania ich w leasing? W momencie wystawienia faktury przez dilera, czy w momencie rejestracji pojazdu, czy też w innym momencie (jakim)? Czy umowy z dilerami zawierają postanowienia w tym zakresie? Pojazdy są/będą stawiane do dyspozycji Spółki w sposób umożliwiający rozporządzanie nimi jak właściciel z chwilą rejestracji pojazdu przez Spółkę (jako nowego właściciela). W tym dniu dochodzi do przekazania szeroko pojętej kontroli ekonomicznej nad rzeczą, a Spółka może pojazd oddać korzystającemu do używania. Wystawienie faktury przez dilera stanowi czynność poprzedzającą i warunkującą rejestrację — faktura pełni funkcję dowodu własności pojazdu w rozumieniu art. 72 ust. 1 pkt 1 uPRD i bez niej rejestracja nie jest możliwa. Samo wystawienie faktury nie umożliwia jednak Spółce faktycznego rozporządzania pojazdem zgodnie z jego gospodarczym przeznaczeniem: do chwili rejestracji oraz zawarcia obowiązkowego ubezpieczenia OC ani Spółka, ani żaden inny podmiot nie może poruszać się pojazdem po drogach publicznych, a tym samym Spółka nie może wykorzystać pojazdu w prowadzonej działalności (tj. oddać go w odpłatne używanie korzystającemu). Dopiero rejestracja skutkuje przeniesieniem na Spółkę praktycznej kontroli nad pojazdem i możliwości dysponowania nim. Przemawiają za tym poniższe okoliczności: ·      w momencie zarejestrowania pojazdu diler traci możliwość korzystania z towaru, ·      w momencie rejestracji pojazd jest gotowy do wydania i Spółka może dokonać jego odbioru w każdym momencie lub odbioru może dokonać korzystający, ·      diler i Spółka zakładają, że odbiór samochodu nastąpi po jego rejestracji, leasingobiorca zazwyczaj odbiera samochód którym może się poruszać po drogach publicznych samochód zarejestrowany i ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej, ·      Spółka w dniu rejestracji jest zobowiązana do zawarcia umowy ubezpieczenia OC i to na niej spoczywają ryzyka z tym związane, np. możliwość nałożenia kary z tytułu braku zawarcia umowy ubezpieczenia, ·      z chwilą rejestracji pojazdu i jego ubezpieczenia Spółka uzyskuje uprawnienie do poruszania się pojazdem po drogach publicznych, ·      w dniu rejestracji pojazdu Spółka uzyskuje możliwość korzystania z pojazdu zgodnie z przeznaczeniem, tj. oddania go do używania korzystającemu, ·      z dniem rejestracji dane Spółki zostają uwidocznione w CEPiK, a Spółka jest traktowana jako właściciel pojazdu dla potrzeb przepisów o ruchu drogowym. Biorąc powyższe pod uwagę, to rejestracja pojazdu stanowi moment, w którym Spółka uzyskuje pełne prawo do dysponowania i rozporządzania pojazdem, w tym prawo do jego użytkowania (poruszania się po drogach publicznych) lub oddania do używania korzystającemu. Poruszanie się pojazdem bez jego rejestracji i ubezpieczenia OC zarówno przez Spółkę, jak również przez leasingobiorcę jest niemożliwe. W konsekwencji momentem, w którym pojazd jest stawiany do dyspozycji Spółki w sposób umożliwiający rozporządzanie nim jak właściciel jest moment rejestracji, nie zaś moment wystawienia faktury (warunkujący jedynie samą rejestrację), ani moment fizycznego odbioru pojazdu (następujący już po przejściu na Spółkę władztwa nad pojazdem). Z umów zawieranych z dilerami wynika, że przeniesienie prawa własności towaru (tj. pojazdu) następuje w momencie dostawy. Umowy nie definiują przy tym pojęcia dostawy „przez odwołanie do fizycznego wydania (odbioru) pojazdu. W okolicznościach opisanych we wniosku momentem dostawy rozumianym jako chwila, w której diler traci, a Spółka uzyskuje możliwość rozporządzania konkretnym, oznaczonym numerem VIN pojazdem jest moment rejestracji. Z tą bowiem chwilą diler zostaje pozbawiony możliwości dysponowania pojazdem, a Spółka uzyskuje pełnię atrybutów właścicielskich, w tym prawo do korzystania z pojazdu i oddania go w leasing. Umowne postanowienie wiążące przejście prawa z chwilą dostawy odpowiada zatem momentowi rejestracji pojazdu Pytanie 2. W którym momencie przechodzą na Państwa korzyści i ciężary związane z pojazdem oraz ryzyko przypadkowej utraty lub uszkodzenia pojazdu w przypadku nabycia pojazdów od dilerów celem oddania ich w leasing? W momencie wystawienia faktury przez dilera, czy też rejestracji pojazdu, czy też innym momencie (jakim)? Czy umowy z dilerami regulują zawierają postanowienia w tym zakresie? Jak wynika z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, korzyści i ciężary związane z pojazdem oraz ryzyko przypadkowej utraty lub uszkodzenia pojazdu przechodzą na Spółkę w momencie rejestracji pojazdu, a zatem w tym samym momencie, w którym Spółka uzyskuje prawo do rozporządzania pojazdem jak właściciel. Przemawiają za tym następujące okoliczności: Ciężary: z chwilą rejestracji na Spółce — jako na posiadaczu pojazdu mechanicznego — aktualizuje się obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia OC (art. 29 ust. 1 pkt 1 uOC), który Spółka realizuje w dniu rejestracji. To Spółka ponosi ryzyka związane z brakiem ubezpieczenia, w tym ryzyko opłaty karnej nakładanej przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny (art. 88 uOC) oraz dalsze ciężary publicznoprawne związane z pojazdem (np. odpowiedzialność za wykroczenia ujawnione w związku z użyciem pojazdu — mandaty kierowane na adres Spółki jako właściciela ujawnionego w CEPiK). Korzyści: z chwilą rejestracji Spółka uzyskuje zdolność czerpania korzyści z pojazdu zgodnie z jego gospodarczym przeznaczeniem, tj. oddania go w odpłatne używanie na podstawie umowy leasingu. Ryzyko przypadkowej utraty lub uszkodzenia: po rejestracji ryzyko utraty lub uszkodzenia pojazdu obciąża Spółkę. Pozostający u dilera pojazd znajduje się wówczas wyłącznie w jego dzierżeniu (przechowaniu) na rzecz Spółki — diler nie jest już posiadaczem samoistnym i za pomocą dowodu rejestracyjnego oraz polisy może wykazać, że przechowywany pojazd nie stanowi jego własności. W razie kradzieży pojazdu z salonu dilerskiego po rejestracji to Spółka — jako właściciel ujawniony w CEPiK — będzie traktowana jako pokrzywdzony w postępowaniu karnym i poniesie ekonomiczny ciężar utraty. Organy egzekucyjne mogą zająć pojazd jako składnik majątku Spółki, a w razie postępowania upadłościowego pojazd może zostać potraktowany jako element masy majątkowej Spółki. Umowy zawierane z dilerami regulują moment przeniesienia prawa własności towaru. Umowy zawierane z dilerami regulują moment przeniesienia prawa własności towaru - następuje ono następuje ono z chwilą dostawy. Nie zawierają natomiast odrębnego postanowienia wprost określającego moment natomiast odrębnego postanowienia wprost określającego moment przejścia korzyści, ciężarów oraz ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia pojazdu. Moment ten wynika z przepisów prawa oraz z okoliczności faktycznych towarzyszących transakcji i wynika z przepisów prawa oraz z okoliczności faktycznych towarzyszących transakcji i — spójnie z spójnie z umownym momentem przejścia prawa (dostawą) umownym momentem przejścia prawa (dostawą) — przypada na chwilę rejestracji pojazdu. Pozostawienie pojazdu u dilera do czasu fizycznego odbioru nie wstrzymuje przejścia na Spółkę korzyści, ciężarów i ryzyka, bo diler sprawuje wówczas wyłącznie dzierżenie (przechowanie) na rzecz Spółki — jako przechowawca nie odpowiada za przypadkową utratę. Wydanie Spółce dokumentów umożliwiających rozporządzanie pojazdem (faktury oraz dokumentów niezbędnych do rejestracji) wywołuje skutek tożsamy z wydaniem samego pojazdu, a pełnię faktycznego władztwa ekonomicznego nad pojazdem Spółka uzyskuje z chwilą rejestracji; od tego momentu diler sprawuje wyłącznie pieczę nad pojazdem na rzecz Spółki. Pytania Czy w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym należy uznać, że Spółka ma prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT za okres, w którym zarejestruje pojazd, nawet jeśli płatność za przedmiot leasingu oraz jego fizyczny odbiór przez korzystającego będą dokonane w późniejszym okresie rozliczeniowym? Państwa stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawcy, Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT za okres, w którym pojazd został zarejestrowany, niezależnie od daty płatności i fizycznego odbioru samochodu przez korzystającego. d) Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), dalej jako ustawa o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów - zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT - rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stosownie natomiast do art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, a więc - w przypadku dostawy towarów - z chwilą przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT, przy czym w świetle art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Jednocześnie, prawo do odliczenia, zgodnie z art. 86 ust. 10 i 10b ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów na terytorium kraju może być zrealizowane w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał po stronie dostawcy obowiązek podatkowy, jednak nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę. Jak Spółka wskazała w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, wniosek dotyczy wyłącznie pojazdów nowych, nabywanych w celu oddania ich przez Spółkę do odpłatnego używania na podstawie umów leasingu, a więc pojazdów, o których mowa w art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, które wykorzystywane są wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika. Jak wynika z powyższego, o momencie, w którym Spółka jest uprawniona do realizacji swojego prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia pojazdów, decyduje - oprócz otrzymania faktury - również moment przeniesienia na Spółkę prawa do rozporządzania towarem (samochodem) jak właściciel. „Prawo do rozporządzania towarem jak właściciel” nie jest tożsame z prawem własności towaru w rozumieniu prawa cywilnego. Nawet jeśli dany podmiot nie dysponuje prawem własności towaru w świetle prawa cywilnego, ale dysponuje towarem tak jakby był jego właścicielem, to należy mówić o dokonaniu dostawy towaru. Zgodnie z ugruntowaną linią orzecznicza Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej „dostawa towarów” nie odnosi się do przeniesienia własności zgodnie z procedurami określonymi w stosownych przepisach krajowych, ale obejmuje każde przeniesienie majątku rzeczowego przez jedną stronę, która upoważnia drugą stronę do rozporządzania tym majątkiem, tak jak gdyby była ona ich właścicielem. Pogląd ten jest zgodny z celem Szóstej Dyrektywy, który określa się m.in. jako zapewnienie we wspólnym systemie VAT jednolitej definicji czynności opodatkowanych. Cel ten mógłby nie zostać zrealizowany, gdyby warunki wstępne dostawy towarów, która jest jedną z trzech transakcji opodatkowanych, były różne w poszczególnych państwach członkowskich, tak jak to występuje w przypadku warunków dotyczących przeniesienia własności na podstawie prawa cywilnego. W związku z powyższym, przez „dostawę towarów”, należy rozumieć przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeśli nie doszło do przeniesienia własności tej rzeczy (wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 8 lutego 1990 r. w sprawie C-320/88 sprawa Staatssecretaris van Financien przeciwko Shipping and Forwarding Enterprise Safe BV). Trybunał w przedmiotowej sprawie posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego przepisu relewantnym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli nad rzeczą i możliwości dysponowania nią. Powyższe stanowisko zostało potwierdzone również w innych orzeczeniach wydanych przez Trybunał, jedynie tytułem przykładu: wyrok TSUE z 14 lipca 2005 r. w sprawie C-435/03 British American Tobacco i Newman Shipping, pkt 35; wyroki TSUE z 3 czerwca 2010 r. w sprawie C-237/09 De Fruytier, pkt 24; wyrok TSUE z 18 lipca 2013 r. w sprawie C-78/12 Evita-K, pkt 33. Również w polskiej doktrynie prawa podatkowego przyjmuje się, że na gruncie przedmiotowego przepisu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, a także art. 14 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE elementem kluczowym dla pojęcia „przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel” jest, w istocie rzeczy, przeniesienie praktycznej kontroli nad rzeczą i możliwości korzystania z niej oraz dysponowania nią (szerzej: T. Michalik, VAT. Komentarz, wyd. 17, 2024). Podobnie NSA w wyroku z 25 września 2024 r. (I FSK 45/21) uznał, że: „rozporządzanie towarami jak właściciel” rozumieć należy szeroko i w oderwaniu od ścisłego rozumienia tego pojęcia w prawie cywilnym, a podstawowe znaczenie dla opodatkowania podatkiem od towarów i usług ma nie tyle aspekt prawny, co ekonomiczny, sprowadzający się do faktycznej możliwości dysponowania towarem, a nie rozporządzania nim w sensie prawnym. Przeniesienie praktycznej kontroli nad rzeczą i możliwości dysponowania nią, w świetle przedstawionych okoliczności stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, ma miejsce w momencie zarejestrowania pojazdu przez Spółkę, a nie w momencie wystawienia faktury albo wydania pojazdu korzystającemu. Konkludując, pojęcie przeniesienia prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel powinno obejmować również przypadki, gdy doszło do przekazania szeroko pojętej kontroli ekonomicznej nad rzeczą - skutkiem czego kupujący może nią dysponować jak właściciel - mimo, iż nie miało miejsca prawne przejście własności na nabywcę. Decydujące znaczenie ma bowiem ekonomiczna strona transakcji, a więc przeniesienie ekonomicznego władztwa nad rzeczą lub jego brak. Zdaniem Spółki, dla powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT kluczowe jest, aby dostawca towaru przeniósł na nabywcę istotne atrybuty władztwa ekonomicznego, tak, aby możliwe było stwierdzenie, że nabywca - niezależnie od formalnego prawa własności - zachowywał się lub był traktowany jak właściciel towaru. Nie jest natomiast istotne cywilistyczne przeniesienie własności. Jeśli powyższe stanowiłoby determinantę w określeniu momentu powstania obowiązku podatkowego, ten powstałby w dacie wystawienia faktury VAT - gdyż to faktura jest dowodem własności pojazdu, umożliwiającym Spółce rejestrację pojazdu (niemniej w sprawie kluczowe jest przejęcie ekonomicznego władztwa, o czym szerzej mowa w treści wniosku). To zarejestrowanie pojazdu w następstwie wystawienia faktury potwierdzającej zawarcie umowy sprzedaży towarów należy rozumieć jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Innymi słowy, okoliczności faktyczne towarzyszące wystawieniu faktury - jakimi jest rejestracja pojazdu - potwierdzają dokonanie dostawy, gdyż nie mogą jej towarzyszyć jakiekolwiek ograniczenia po stronie Spółki w zakresie swobodnego dysponowania towarem. W katalogu wspomnianych „okoliczności faktycznych” niewątpliwie wskazać należy następujące przesłanki: a)  W momencie zarejestrowania pojazdu diler traci możliwość korzystania z towaru. Zarejestrowany pojazd nie może już być sprzedany innemu podmiotowi. Diler nie będzie mógł go także już wykorzystywać do prezentacji innym klientom lub jazd próbnych. W praktyce pojazd taki może być przez dilera wyłącznie przechowywany oczekując na odbiór przez korzystającego lub Wnioskodawcę. O ile Spółka lub korzystający ma możliwość dokonywania modyfikacji pojazdu (np. poprzez oklejanie pojazdu czy montaż dodatkowych elementów), o tyle diler jest takiego uprawnienia pozbawiony. b)  W momencie rejestracji pojazdu diler traci wolę posiadania pojazdu - w jego interesie jest, aby pojazd został niezwłocznie wydany (np. w celu zwolnienia przestrzeni służącej do przechowywania pojazdów). Natomiast Spółka ma wolę posiadania pojazdu i wykorzystywania w działalności gospodarczej (tj. oddaniu w leasing). c)  Stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (dalej: „Uoc”), „Posiadacz pojazdu jest obowiązany zawrzeć umowę ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych najpóźniej w dniu rejestracji pojazdu mechanicznego, z wyjątkiem pojazdów historycznych, ale nie później niż z chwilą wprowadzenia pojazdu do ruchu”. Z powyższego wynika, że to Spółka w dniu rejestracji jest zobowiązana do zawarcia umowy ubezpieczenia OC i to na niej spoczywają ryzyka z tym związane, np. możliwość nałożenia kary z tytułu braku zawarcia umowy ubezpieczenia (art. 88 uOC). d)  Z chwilą rejestracji pojazdu Spółka zostaje zobowiązana do jego ubezpieczenia, a także uzyskuje uprawnienie do poruszania się nim po drogach publicznych. e)  Spółka uzyskuje możliwość korzystania pojazdu zgodnie z przeznaczeniem, tj. używania pojazdu lub oddania go do używania korzystającemu. f)   Przez wystawienie faktury umożliwiającej rejestrację diler godzi się na to, że od dnia rejestracji w obrocie prawnym Spółka będzie traktowana jak właściciel pojazdu oraz będzie w stanie to prawo własności udowodnić, podczas gdy atrybutów tych nie będzie posiadać już diler. W związku z rejestracją pojazdu, dla potrzeb przepisów o ruchu drogowym Spółka traktowana jest jako właściciel pojazdu (niezależnie od tego, czy w sensie cywilnoprawnym prawo własności zostało rzeczywiście na Spółkę przeniesione). Dalszego potwierdzenia w tym zakresie dostarczają daleko idące konsekwencje prawne, które wiążą się z rejestracją pojazdu, w tym konsekwencje wynikające z przepisów regulujących funkcjonowanie CEPiK, tj. art. 80a-80d uPRD. Na podstawie art. 80b ust. 1 pkt 5 uPRD, w rezultacie rejestracji pojazdu dane Spółki zostaną uwidocznione w CEPiK, która to baza zawiera również informacje o zawarciu umowy ubezpieczenia (art. 80b ust. 1 pkt 6 uPRD). Stosownie natomiast do art. 80c ust. 1 uPRD, dane z CEPiK udostępnia się m.in. prokuraturze, Policji, sądom, komornikom sądowym, organom egzekucji administracyjnej czy Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu. Wiąże się z tym szereg konsekwencji prawnych, np.:  i.       w przypadku kradzieży pojazdu z salonu dilerskiego, to Spółka będzie traktowana jako pokrzywdzony w postępowaniu karnym (ponieważ z perspektywy organów ścigania będzie ona właścicielem skradzionego pojazdu), ii.   w przypadku nieuprawnionego użytku pojazdu przez osoby trzecie to na adres Spółki zostanie skierowany mandat karny i Spółka będzie zobowiązana (przynajmniej przejściowo) ponosić koszty z tym związane, iii.   organy egzekucyjne (skarbowe lub komornik sądowy) mogą dokonać zajęcia pojazdu w przypadku prowadzenia egzekucji przeciw Spółce; diler natomiast za pomocą dowodu rejestracyjnego i polisy ubezpieczeniowej może wykazać, że przechowywany przez niego pojazd nie jest jego własnością; iv.   Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny może powziąć informację o braku zawarcia umowy ubezpieczenia i nałożyć na Spółkę opłatę karną; v.    pojazd może zostać potraktowany przez sąd jako element majątku Spółki, np. w ramach potencjalnego postępowania upadłościowego, gdyby takie było przeciw Spółce prowadzone. Z chwilą rejestracji pojazdu, Spółka zaczyna być traktowana jak właściciel przedmiotowego pojazdu, co potwierdzają zarówno wskazane okoliczności faktyczne, jak i przepisy prawa. Z dniem rejestracji: ·      pojazd jest gotowy do wydania i Wnioskodawca może dokonać jego odbioru w każdym momencie, a diler traci możliwość korzystania z towaru, ·      zarejestrowany pojazd nie może już zostać sprzedany innemu podmiotowi i nie można zarejestrować go na inny podmiot niż Wnioskodawca, ani też dokonać jego wydania na rzecz innego podmiotu niż Spółka lub korzystający, ·      diler nie może go wykorzystywać do prezentacji innym klientom, a pojazd po rejestracji może być przez dilera wyłącznie przechowywany oczekując na odbiór, ·      Wnioskodawca lub klient chcąc przeprowadzić modyfikację pojazdu, może już takiej modyfikacji dokonać, np. okleić pojazd czy zamontować dodatkowe elementy. Rejestracja pojazdu stanowi moment, w którym Spółka uzyskuje pełne prawo do rozporządzania pojazdem, w tym prawo do jego użytkowania, oddania do używania korzystającemu, a także do zbycia pojazdu. Używanie pojazdu bez jego rejestracji i ubezpieczenia OC jest niemożliwe, co wskazuje na konieczność formalnego potwierdzenia prawa do jego posiadania. Prawo do rozporządzania pojazdem jak właściciel jest również potwierdzone m.in. wpisem w CEPiK. Podkreślić należy, że rozporządzanie towarem jak właściciel odnosi się do sytuacji, w której podatnik ma pełnię praw do korzystania z towaru, w tym prawo do użytkowania, sprzedaży czy przekazania go do użytkowania innemu podmiotowi. Wystarczające do uznania prawa do rozporządzania towarem jak właściciel jest samo kontrolowanie go w sposób przypisany właścicielowi, co w przypadku pojazdu staje się możliwe właśnie z momentem jego rejestracji na Wnioskodawcę. Rejestracja ta jest kluczowa, ponieważ daje Spółce ekonomiczne władztwo nad pojazdem, tj. możliwość użytkowania i rozporządzania pojazdem jak właściciel. Dopiero po rejestracji Spółka może wykorzystać pojazd zgodnie z przeznaczeniem, tj. oddać pojazd do używania korzystającemu. Dlatego też z chwilą rejestracji dochodzi do przekazania prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, a Spółka nabywa prawo do odliczenia podatku naliczonego. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy oraz mając na uwadze ściśle opis zdarzenia faktycznego należy stwierdzić, że skoro z opisu sprawy wynika, że zarejestrowanie samochodu, daje kupującemu prawo do dysponowania towarem jak właściciel, to w konsekwencji dzień rejestracji będzie dniem dokonania dostawy, w którym powstanie obowiązek podatkowy, o którym mowa w art. 19a ust. 1 ustawy. Z perspektywy całokształtu przepisów prawa, to z chwilą zarejestrowania pojazdu, Spółka zaczyna być traktowana jako właściciel przedmiotowego pojazdu. Jest zatem uprawniona do rozporządzania towarem jak właściciel, w szczególności ma prawo do oddania pojazdu do używania korzystającemu, zbycia na rzecz korzystającego. Prawo do rozporządzania pojazdem jak właściciel jest potwierdzone m.in. wpisem w CEPiK i dowodem rejestracyjnym. Na marginesie Spółka chce podkreślić, że bez znaczenia dla ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu nabycia pojazdów od dilera pozostaje późniejsze świadczenie usług leasingowych na rzecz korzystających/klientów (w tym późniejszy odbiór pojazdów przez klientów, np. po upływie ustalonego terminu). Zgodnie bowiem z art. 7093 ustawy kodeks cywilny: „Jeżeli rzecz nie zostanie wydana korzystającemu w ustalonym terminie na skutek okoliczności, za które ponosi on odpowiedzialność, umówione terminy płatności rat pozostają niezmienione”. Tym samym - mając pełną świadomość braku bezpośrednich korelacji pomiędzy przepisami prawa cywilnego, a skutkami na gruncie podatku VAT - przepis ten wskazuje jednoznacznie, że o rozpoczęciu świadczenia usług leasingu i powstaniu należności z tego tytułu w żaden sposób nie decyduje moment odbioru pojazdu przez korzystającego. Jeśli korzystający nie odbierze pojazdu w wyznaczonym terminie (np. zwleka z takim odbiorem), w świetle przepisów kodeksu cywilnego umowa leasingu trwa i należne są na rzecz finansującego przewidziane w niej raty leasingowe. Skoro tak, to należy uznać, że również na gruncie podatku VAT po stronie finansującego powstaje obowiązek podatkowy w podatku VAT - umowa taka trwa co jednak oznacza, że finansujący nabył prawo do przedmiotu leasingu, nawet jeśli korzystający zwleka z odbiorem rzeczy bądź odbiera ją z opóźnieniem. Powyższe, w ocenie Spółki, nie powinno w żadnej mierze mieć wpływu na moment rozpoznania obowiązku podatkowego z tytułu nabycia pojazdów, niemniej Spółka chciała podkreślić, że w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej mają miejsce następujące czynności: ·      Spółka nabywa pojazdy (ma miejsce dostawa towaru), a następnie ·      Spółka oddaje nabyte pojazdy w leasing (świadczy usługę, nawet w sytuacji, gdy klient nie odebrał pojazdu, mimo, iż powinien on tego dokonać na mocy zawartej umowy). Mając powyższe na uwadze Spółka stoi na stanowisku, że będzie uprawniona do odliczenia podatku naliczonego VAT, wykazanego w fakturze wystawionej przez dilera w okresie rozliczeniowym, w którym zarejestruje pojazd, nawet w przypadku, gdy zapłata za samochód i jego fizyczny odbiór przez korzystającego będą dokonane w późniejszym okresie rozliczeniowym. Rejestracja pojazdu przez Spółkę wiąże się z przeniesieniem na Spółkę atrybutów właściciela oraz powstaniem odpowiedzialności Spółki, a tym samym wyznacza datę dostawy towaru, w związku z tym stanowi moment powstania obowiązku podatkowego w rozumieniu art. 19a ust. 1 ustawy VAT. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również: 1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie; 2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione; 3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej; 4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta; 5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego; 6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste; 7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6. W myśl art. 2 pkt 6 i 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: 6) towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii; 22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy: Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f. Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Wskazana powyżej regulacja jest zgodna z art. 63 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”, zgodnie z którym: Zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego ma miejsce, a VAT staje się wymagalny w momencie dostarczenia towarów lub wykonania usług. Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres. Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność w zakresie leasingu. Oferują Państwo najem długoterminowy, leasing operacyjny oraz usługi zarządzania, które obejmują wszystkie koszty związane z użytkowaniem pojazdu (serwisowanie, naprawa, opony, ubezpieczenie, karta paliwowa, pomoc drogowa, pojazd zastępczy w przypadku uszkodzenia samochodu). Przedmiotem umów leasingu zawieranych przez Państwa są nowe pojazdy mechaniczne podlegające rejestracji. Pojazdy te są nabywane przez Państwa od dilerów samochodowych, którzy są zarejestrowanymi podatnikami VAT. Działalność Spółki polega na oddawaniu środków trwałych (tj. pojazdów) do używania na podstawie umów leasingu, przy czym wskazane samochody nabywane są wyłącznie w celu oddania ich do odpłatnego używania korzystającym na podstawie umów leasingu. W toku prowadzonej działalności gospodarczej (tj. działalności leasingowej, której celem jest oddanie do odpłatnego korzystania pojazdów), sekwencja zdarzeń zmierzająca do realizacji usługi na poziomie „Wnioskodawca - klient (korzystający)” jest następująca: 1)  Po dokonaniu wyboru pojazdu przez klienta (korzystającego) oraz podpisaniu umowy z Państwem, zamawiają Państwo pojazd u dilera samochodowego. 2)  Dostawca tego pojazdu (diler samochodowy) wystawia na Państwa fakturę sprzedaży oraz wydaje Państwu niezbędne dokumenty na potrzeby rejestracji pojazdu. Zasadniczo, do dnia rejestracji pojazdu jest on „przechowywany” przez dilera. 3)  Pojazd rejestrowany jest przez Państwa - jako nowego właściciela - w wydziale komunikacji właściwego starosty. Dowód własności pojazdu pełni faktura wystawiona przez dilera. Rejestracja dokonywana jest przez Państwa lub przez zewnętrzny podmiot działający na Państwa zlecenie. Zasadniczo, dopiero z dniem rejestracji może dojść do wydania pojazdu korzystającemu w siedzibie dilera. 4)  W dniu rejestracji dokonują Państwo obowiązkowego ubezpieczenia pojazdu. Obowiązek ubezpieczenia pojazdu materializuje się w dniu rejestracji. Do dnia rejestracji i zawarcia umowy ubezpieczenia ani Państwo ani żaden inny podmiot, nie może poruszać się pojazdem po drogach publicznych. Dzień rejestracji oraz zawarcia ubezpieczenia jest pierwszym dniem, w którym mogą Państwo wykorzystać pojazd zgodnie z przeznaczeniem, tj. wydać korzystającemu do używania. 5)  Zarejestrowany i ubezpieczony pojazd jest następnie odbierany przez Klienta A. od dilera. Na okoliczność odbioru pojazdu sporządzany jest odpowiedni protokół odbioru. 6)  Co do zasady, po rejestracji pojazdu dokonują Państwo zapłaty za pojazd na podstawie otrzymanej faktury. Termin dokonania przez Spółkę zapłaty jest zbliżony do daty przekazania pojazdu klientowi, co często ma miejsce w innym (późniejszym) okresie rozliczeniowym (miesiącu) niż rejestracja pojazdu. 7)  Po dokonaniu odbioru (w oparciu o protokół potwierdzający ten odbiór), dokonują Państwo aktywacji umowy leasingu. Aktywacja oznacza uruchomienie praw i obowiązków wynikających z umowy, w szczególności przyznanie korzystającemu uprawnienia do korzystania z przedmiotu leasingu, a z Państwa strony - rozpoczęcie naliczania rat leasingowych. Z powołanych przepisów wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług definiuje dostawę towarów jako każde przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Dostawa towarów rozumiana jako „przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel” obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra. Takie zdefiniowanie dostawy towarów poprzez odwołanie się do ekonomicznego władztwa nad rzeczą sprawia, że definicja dostawy towarów obejmuje zarówno przypadki (z pewnymi wyjątkami), gdy dochodzi do przeniesienia własności rzeczy, jak i sytuacje, gdy bez przeniesienia prawa własności następuje przejęcie władztwa ekonomicznego nad rzeczą. Istotne tu jest faktyczne dysponowanie towarem, a nie tytuł prawny do niego. Pojęcie dostawy towarów jest zatem pojęciem szerokim i obejmuje wszystkie transakcje, w których dochodzi do przeniesienia faktycznego lub ekonomicznego władztwa nad towarem i na skutek których nabywca będzie miał swobodę w dysponowaniu tym towarem tak jakby był jego właścicielem. Moment, w którym dochodzi do dostawy towaru zależy więc od okoliczności danej transakcji i uzgodnień zawartych między stronami. Wobec tego w analizowanej sprawie należy rozstrzygnąć, czy w przedstawionej sytuacji dzień rejestracji będzie dniem dokonania dostawy, w którym powstanie obowiązek podatkowy, o którym mowa w art. 19a ust. 1 ustawy. Jak wskazali Państwo w uzupełnieniu wniosku, pojazdy są/będą stawiane do dyspozycji Spółki w sposób umożliwiający rozporządzanie nimi jak właściciel z chwilą rejestracji pojazdu przez Spółkę (jako nowego właściciela). W tym dniu dochodzi do przekazania szeroko pojętej kontroli ekonomicznej nad rzeczą, a Spółka może pojazd oddać korzystającemu do używania. Wystawienie faktury przez dilera stanowi czynność poprzedzającą i warunkującą rejestrację — faktura pełni funkcję dowodu własności pojazdu w rozumieniu art. 72 ust. 1 pkt 1 uPRD i bez niej rejestracja nie jest możliwa. Samo wystawienie faktury nie umożliwia Państwu faktycznego rozporządzania pojazdem zgodnie z jego gospodarczym przeznaczeniem: do chwili rejestracji oraz zawarcia obowiązkowego ubezpieczenia OC ani Państwo, ani żaden inny podmiot nie może poruszać się pojazdem po drogach publicznych, a tym samym nie mogą Państwo wykorzystać pojazdu w prowadzonej działalności (tj. oddać go w odpłatne używanie korzystającemu). Dopiero rejestracja skutkuje przeniesieniem na Państwa praktycznej kontroli nad pojazdem i możliwości dysponowania nim. Wskazali Państwo, iż: ·      w momencie zarejestrowania pojazdu diler traci możliwość korzystania z towaru, ·      w momencie rejestracji pojazd jest gotowy do wydania i mogą Państwo dokonać jego odbioru w każdym momencie lub odbioru może dokonać korzystający, ·      diler i Państwo zakładają, że odbiór samochodu nastąpi po jego rejestracji, leasingobiorca zazwyczaj odbiera samochód którym może się poruszać po drogach publicznych samochód zarejestrowany i ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej, ·      w dniu rejestracji są Państwo zobowiązani do zawarcia umowy ubezpieczenia OC i to na niej spoczywają ryzyka z tym związane, np. możliwość nałożenia kary z tytułu braku zawarcia umowy ubezpieczenia, ·      z chwilą rejestracji pojazdu i jego ubezpieczenia uzyskują Państwo uprawnienie do poruszania się pojazdem po drogach publicznych, ·      w dniu rejestracji pojazdu uzyskują Państwo możliwość korzystania z pojazdu zgodnie z przeznaczeniem, tj. oddania go do używania korzystającemu, ·      z dniem rejestracji dane Spółki zostają uwidocznione w CEPiK, a Państwo są traktowani jako właściciel pojazdu dla potrzeb przepisów o ruchu drogowym. Jak wynika z opisu sprawy, rejestracja pojazdu stanowi moment, w którym Spółka uzyskuje pełne prawo do dysponowania i rozporządzania pojazdem, w tym prawo do jego użytkowania (poruszania się po drogach publicznych) lub oddania do używania korzystającemu. Poruszanie się pojazdem bez jego rejestracji i ubezpieczenia OC zarówno przez Spółkę, jak również przez leasingobiorcę jest niemożliwe. Momentem, w którym pojazd jest stawiany do dyspozycji Spółki w sposób umożliwiający rozporządzanie nim jak właściciel jest moment rejestracji, nie zaś moment wystawienia faktury (warunkujący jedynie samą rejestrację), ani moment fizycznego odbioru pojazdu (następujący już po przejściu na Spółkę władztwa nad pojazdem). Z umów zawieranych z dilerami wynika, że przeniesienie prawa własności towaru (tj. pojazdu) następuje w momencie dostawy. Umowy nie definiują przy tym pojęcia dostawy „przez odwołanie do fizycznego wydania (odbioru) pojazdu. W okolicznościach opisanych we wniosku momentem dostawy rozumianym jako chwila, w której diler traci, a Spółka uzyskuje możliwość rozporządzania konkretnym, oznaczonym numerem VIN pojazdem jest moment rejestracji. Z tą bowiem chwilą diler zostaje pozbawiony możliwości dysponowania pojazdem, a Spółka uzyskuje pełnię atrybutów właścicielskich, w tym prawo do korzystania z pojazdu i oddania go w leasing. Umowne postanowienie wiążące przejście prawa z chwilą dostawy odpowiada zatem momentowi rejestracji pojazdu. Korzyści i ciężary związane z pojazdem oraz ryzyko przypadkowej utraty lub uszkodzenia pojazdu przechodzą na Spółkę w momencie rejestracji pojazdu, a zatem w tym samym momencie, w którym Spółka uzyskuje prawo do rozporządzania pojazdem jak właściciel. Pozostawienie pojazdu u dilera do czasu fizycznego odbioru nie wstrzymuje przejścia na Spółkę korzyści, ciężarów i ryzyka, bo diler sprawuje wówczas wyłącznie dzierżenie (przechowanie) na rzecz Spółki — jako przechowawca nie odpowiada za przypadkową utratę. Wydanie Spółce dokumentów umożliwiających rozporządzanie pojazdem (faktury oraz dokumentów niezbędnych do rejestracji) wywołuje skutek tożsamy z wydaniem samego pojazdu, a pełnię faktycznego władztwa ekonomicznego nad pojazdem Spółka uzyskuje z chwilą rejestracji. Od tego momentu diler sprawuje wyłącznie pieczę nad pojazdem na rzecz Spółki. Z uwagi na przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że pojazdy są/będą stawiane do dyspozycji Spółki w sposób umożliwiający rozporządzanie nimi jak właściciel z chwilą rejestracji pojazdu przez Spółkę (jako nowego właściciela). Korzyści i ciężary związane z pojazdem oraz ryzyko przypadkowej utraty lub uszkodzenia pojazdu przechodzą na Spółkę w momencie rejestracji pojazdu, a zatem w tym samym momencie, w którym Spółka uzyskuje prawo do rozporządzania pojazdem jak właściciel. Skoro zatem z chwilą rejestracji pojazdu będą one stawiane do dyspozycji Spółki w sposób umożlwiający rozporządzanie nimi jak właściciel oraz z chwilą rejestracji korzyści i ciężary związane z pojazdem przechodzą na Państwa, to tym samym daje to Państwu prawo do dysponowania towarem jak właściciel. W konsekwencji oznacza to, że moment rejestracji będzie dniem dokonania dostawy, w którym powstanie obowiązek podatkowy. Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy: W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy: Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym: Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Jak wynika z opisu sprawy, pojazdy są/będą stawiane do dyspozycji Spółki w sposób umożliwiający rozporządzanie nimi jak właściciel z chwilą rejestracji pojazdu przez Spółkę (jako nowego właściciela). Korzyści i ciężary związane z pojazdem oraz ryzyko przypadkowej utraty lub uszkodzenia pojazdu przechodzą na Spółkę w momencie rejestracji pojazdu, a zatem w tym samym momencie, w którym Spółka uzyskuje prawo do rozporządzania pojazdem jak właściciel. Z uwagi na przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w przypadku zakupu pojazdów przez Państwa u dilera w celu oddania ich do odpłatnego używania korzystającym na podstawie umów leasingu, będzie dochodziło do przeniesienia władztwa ekonomicznego nad pojazdem – rozumianego jako przekazanie Państwu faktycznej kontroli nad pojazdem oraz możliwości podejmowania decyzji (typowych dla właściciela), w zakresie wykorzystania pojazdu. Jak Państwo wskazali, pojazdy są/będą stawiane do dyspozycji Spółki w sposób umożliwiający rozporządzanie nimi jak właściciel z chwilą rejestracji pojazdu przez Spółkę (jako nowego właściciela). Korzyści i ciężary związane z pojazdem oraz ryzyko przypadkowej utraty lub uszkodzenia pojazdu przechodzą na Spółkę w momencie rejestracji pojazdu. W konsekwencji, transakcja odkupu pojazdów od Dilerów, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, będzie stanowiła dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy nie będzie miało zastosowania w sprawie. Terminy odliczenia podatku VAT naliczonego z otrzymanych faktur zostały określone w art. 86 ust. 10-13 ustawy. Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy. Stosownie do art. 86 ust. 10b ustawy: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w: 1) ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny; 2) ust. 2 pkt 4 lit. c – powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik: a) (uchylona), b) uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek; 3) ust. 2 pkt 4 lit. a, b i d - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek. Jak stanowi art. 86 ust. 10c ustawy: Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do całości lub części zapłaty uiszczanej przed dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi. Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy: Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych. W myśl art. 86 ust. 13 ustawy: Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej: 1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo 2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego – nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Jak wskazano wyżej, dokumentem, który co do zasady stanowi podstawę do odliczenia podatku naliczonego jest faktura. Należy podkreślić, że prawo do odliczenia podatku VAT powstaje w sytuacji, gdy zostaną spełnione łącznie następujące warunki: ·      odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług, ·      towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, ·      powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług, ·      doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług, ·      podatnik jest w posiadaniu faktury bądź dokumentu celnego dokumentujących tę transakcję. Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Nabycie towarów będzie miało związek z działalnością opodatkowaną. Diler samochodowy wystawia na Spółkę fakturę sprzedaży oraz wydaje Spółce niezbędne dokumenty na potrzeby rejestracji pojazdu. Moment rejestracji będzie dniem dokonania dostawy, w którym powstanie obowiązek podatkowy. W momencie rejestracji pojazdy są/będą stawiane do dyspozycji Spółki w sposób umożliwiający rozporządzanie nimi jak właściciel. W tym dniu dochodzi do przekazania szeroko pojętej kontroli ekonomicznej nad rzeczą, a Spółka może pojazd oddać korzystającemu do używania. Zatem będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT w okresie rozliczeniowym, w którym powstanie obowiązek podatkowy z tytułu dostawy towarów u dilera, a Państwo będą w posiadaniu faktury dokumentującej dostawę. Zatem Państwa stanowisko, zgodnie z którym będą Państwo uprawnieni do odliczenia podatku naliczonego VAT, wykazanego w fakturze wystawionej przez dilera w okresie rozliczeniowym, w którym zostanie zarejestrowany pojazd, nawet w przypadku, gdy zapłata za samochód i jego fizyczny odbiór przez korzystającego będą dokonane w późniejszym okresie rozliczeniowym - jest prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. ·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.