0114-KDIP4-3.4012.244.2026.1.DS

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego podatku od towarów i usług jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 23 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych zawarcia umowy leasingu zwrotnego. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Spółka A. Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”, „A.”, „Wnioskodawca”) z siedzibą w (…) jest: spółką prawa handlowego,mającą siedzibę i miejsce zarządu na terytorium Polski orazposiadającą w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy w podatku CIT. Wnioskodawca jest również czynnym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca prowadzi działalność opodatkowaną podatkiem VAT. Podstawowym przedmiotem działalności Spółki według Polskiej Klasyfikacji Działalności jest chów i hodowla drobiu (PKD 01.47.Z). Spółka planuje zawarcie leasingu zwrotnego. W ramach transakcji Sempre planuje sprzedać swoje maszyny i urządzenia (dalej: „Środki Trwałe”) na rzecz firmy leasingowej, uzyskując w ten sposób gotówkę. Gotówka zostanie przeznaczona na bieżącą działalność Wnioskodawcy. Następnie Spółka zamierza te same Środki Trwałe wziąć w leasing finansowy. Po wzięciu Środków Trwałych w leasing Wnioskodawca zamierza spłacać raty leasingowe w wyznaczonych terminach czasowych, a na końcu Wnioskodawca stanie się ponownie właścicielem Środków Trwałych po spłaceniu rat leasingowych. W ten sposób Spółka nadal będzie korzystać z przedmiotowych Środków Trwałych. Środki Trwałe będące przedmiotem leasingu wykorzystywane będą przez Wnioskodawcę dla potrzeb prowadzenia działalności, która to działalność w całości daje Spółce prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT. Wnioskodawca powziął wątpliwości w zakresie rozliczania podatku od towarów i usług w związku z przedmiotową transakcja leasingu zwrotnego. Pytania 1.  Czy prawidłowym jest traktowanie opisanych w zdarzeniu przyszłym czynności w ramach tzw. leasingu zwrotnego jako dwóch transakcji, które będą stanowiły odrębne czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług (dalej również: „podatek VAT”), tj.: Pierwsza Transakcja - będąca odpłatną dostawą towarów sprzedaży Środków Trwałych przez Wnioskodawcę na rzecz firmy leasingowej orazDruga Transakcja - będąca odpłatną dostawą towarów leasingu finansowego tych Środków Trwałych przez firmę leasingową na rzecz Wnioskodawcy? 2.  Czy Wnioskodawca będzie zobowiązany do naliczenia podatku należnego przy zbyciu do firmy leasingowej Środków Trwałych w wyniku wykonania umowy leasingu finansowego (tj. Pierwszej Transakcji)? 3.  Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu od firmy leasingowej Środków Trwałych w wyniku wykonania umowy leasingu finansowego (tj. Drugiej Transakcji)? Państwa stanowisko w sprawie Pytanie nr 1. Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowym jest traktowanie opisanych w zdarzeniu przyszłym czynności w ramach tzw. leasingu zwrotnego jako dwóch transakcji, które będą stanowiły odrębne czynności opodatkowane VAT, tj.: Pierwsza Transakcja - będąca odpłatną dostawą towarów sprzedaży Środków Trwałych przez Wnioskodawcę na rzecz firmy leasingowej orazDruga Transakcja - będąca odpłatną dostawą towarów leasingu finansowego tych Środków Trwałych przez firmę leasingową na rzecz Wnioskodawcy. Pytanie nr 2. Zdaniem Wnioskodawcy będzie on zobowiązany do naliczenia podatku należnego przy zbyciu do firmy leasingowej Środków Trwałych w wyniku wykonania umowy leasingu finansowego (tj. Pierwszej Transakcji). Pytanie nr 3. Zdaniem Wnioskodawcy jest on uprawniony do odliczenia VAT naliczonego przy nabyciu od firmy leasingowej Środków Trwałych w wyniku wykonania umowy leasingu finansowego (tj. Drugiej Transakcji). Uzasadnienie: Pytanie nr 1. Zgodnie z art. 7091 Kodeksu cywilnego (ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego. Z powyższego przepisu wynika, że w świetle umowy leasingu finansujący jest zobowiązany do nabycia rzeczy od oznaczonego zbywcy i na warunkach określonych w umowie leasingu. Finansujący nie oddaje do używania albo używania i pobierania pożytków rzeczy, która została przez niego wytworzona lub która została przez niego nabyta bez związku z zawarciem umowy leasingu, ale rzecz, która zostanie przez niego nabyta w wykonaniu jego zobowiązania wynikającego z umowy leasingu, od oznaczonego w umowie leasingu zbywcy oraz na warunkach określonych w umowie leasingu. Zarówno strony umowy nabycia rzeczy, jak i postanowienia tej umowy są w całości zdeterminowane przez umowę leasingu. Leasing zwrotny to szczególny rodzaj leasingu. Jego istotą jest powiązanie umowy leasingu z poprzedzającą ją umową sprzedaży. Leasing zwrotny stanowi bowiem rodzaj umowy cywilnoprawnej, na podstawie której dany podmiot (najczęściej przedsiębiorca) posiadający określony majątek sprzedaje go finansującemu, a następnie na podstawie umowy leasingu nadal z niego korzysta. W konsekwencji, na transakcję leasingu zwrotnego składają się dwie umowy: umowa sprzedaży określonych składników aktywów,umowa leasingu, w której finansujący oddaje w użytkowanie te składniki korzystającemu na określonych w umowie zasadach. Tak więc, za pierwszy etap leasingu zwrotnego uważa się zbycie przez przyszłego korzystającego przedmiotu umowy finansującemu (umowa sprzedaży). Kolejnym etapem jest oddanie przez finansującego nabytych przez niego aktywów korzystającemu na zasadach leasingu operacyjnego lub, jak na to miejsce w przypadku transakcji będących przedmiotem złożonego wniosku, leasingu finansowego. Umowa leasingowa podpisana między korzystającym, a finansującym uwzględnia między innymi wysokość raty leasingowej oraz wysokość wykupu przedmiotu leasingu po jej zakończeniu. Korzystający może z niego skorzystać po zakończeniu umowy leasingowej. Na czas trwania umowy leasingowej przedmiot leasingu stanowi własność firmy leasingowej. Korzystający zobligowany jest do płacenia rat leasingowych. Natomiast leasing finansowy różni się - co do zasady - od leasingu operacyjnego przede wszystkim tym, że po zakończeniu trwania umowy leasingowej przedmiot leasingu przechodzi na własność korzystającego. Na gruncie przepisów ustawy o VAT, leasing finansowy jest kwalifikowany jako dostawa towarów. Stosownie bowiem do treści art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT (ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione. Przy czym, na mocy art. 7 ust. 9 ustawy o VAT, przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub inne umowy o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się umowy w wyniku których, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu tych przepisów, których przedmiotami są grunty. Należy podkreślić, że wymogi te mają charakter łączny. Wystarczy więc, aby tylko jeden z ww. warunków nie został spełniony, a umowa leasingu nie zostanie zakwalifikowana jako dostawa towarów w świetle ustawy o podatku od towarów i usług. Podsumowując: na transakcję leasingu zwrotnego składają się de facto dwie umowy: umowa sprzedaży określonych składników aktywów, w wyniku której dochodzi do przeniesienia własności składników majątkowych na finansującego (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT),umowa leasingu, w której finansujący oddaje w użytkowanie te składniki korzystającemu na określonych w umowie zasadach (art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT). Czynności, do których dochodzi w wyniku wykonania obu opisanych powyżej umów stanowią odrębne czynności opodatkowane VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Odnosząc powyższe konstatacje do sytuacji będącej przedmiotem złożonego wniosku, nie ulega wątpliwości, że w wyniku zawarcia i realizacji przez Wnioskodawcę umów leasingu zwrotnego dojdzie do wykonania dwóch transakcji, które stanowią odrębne czynności opodatkowane VAT, tj.: Pytanie nr 1 Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowym jest traktowanie opisanych w zdarzeniu przyszłym czynności w ramach tzw. leasingu zwrotnego jako dwóch transakcji, które będą stanowiły odrębne czynności opodatkowane VAT, tj.: Pierwsza Transakcja - będąca odpłatną dostawą towarów sprzedaży Środków Trwałych przez Wnioskodawcę na rzecz firmy leasingowej orazDruga Transakcja - będąca odpłatną dostawą towarów leasingu finansowego tych Środków Trwałych przez firmę leasingową na rzecz Wnioskodawcy. Podobne stanowisko zaprezentowano w: interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 27 lipca 2022 r., nr 0114-KDIP4-1.4012.318.2022.1.APR;interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 września 2022 r., nr 0114-KDIP4-2.4012.364.2022.2.KS;interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 sierpnia 2022 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.377.2022.1.KO;interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 1 lutego 2022 r., nr 0113-KDIPT1-3.4012.846.2021.1.ALN;interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 sierpnia 2021 r., nr 0114-KDIP4-3.4012.347.2021.2.MAT;interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 maja 2020 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.74.2020.1.AKS;interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 listopada 2019 r., nr 0115-KDIT1-2.4012.506.2019.1.KK. Pytanie nr 2. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przeniesienie własności Środków Trwałych na firmę leasingową następuje w zamian za wynagrodzenie (cenę sprzedaży), co wprost wypełnia definicję odpłatności. Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje się, że dostawę towarów jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Kluczowym elementem dostawy towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. W procesie leasingu zwrotnego dochodzi do przeniesienia własności w sensie cywilnoprawnym, co umożliwia firmie leasingowej dalsze zadysponowanie towarem (oddanie go w leasing). W opisanym zdarzeniu przyszłym, przeniesienie własności Środków Trwałych na rzecz firmy leasingowej w zamian za określoną cenę (spłatę kapitału) wyczerpuje znamiona odpłatnej dostawy towarów. Wnioskodawca przenosi na firmy leasingowej pełne władztwo prawne nad rzeczą, co rodzi po stronie Wnioskodawcy obowiązek podatkowy w podatku VAT. Obowiązek podatkowy po stronie Wnioskodawcy powstanie z chwilą dokonania dostawy Środków Trwałych na rzecz firmy leasingowej. Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f. Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, wskazuje, że podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów otrzymał lub ma otrzymać od nabywcy. Spółka będzie zobowiązana do wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż ze stawką właściwą dla danego Środka Trwałego i wykazania podatku należnego w deklaracji za okres, w którym doszło do dostawy. Pytanie nr 3. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 ustawy o VAT. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: nabycia towarów i usług,dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi. Jak wynika z ww. przepisów ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty należnego podatku o kwotę naliczonego podatku przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone w tych przepisach warunki, tzn.: odliczenia tego dokonuje podatnik VAT orazgdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest zatem związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi VAT. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT. Ponadto, w treści art. 88 ustawy o VAT, ustawodawca wskazał przypadki, w odniesieniu do których nie stosuje się obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego oraz przypadki, w których faktury i dokumenty celne nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego. W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Odnosząc powołane powyżej przepisy ustawy o VAT do sytuacji będącej zdarzeniem przyszłym prowadzi do stwierdzenia, że w przypadku leasingu zwrotnego: dochodzi do dwóch odrębnych transakcji, tj.:odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy (sprzedaży Środka Trwałego przez Wnioskodawcę na rzecz firmy leasingowej) oraz do (w przypadku leasingu finansowego) odpłatnej dostawy towarów w świetle art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT (leasingu Środka Trwałego na rzecz Wnioskodawcy),obie te czynności podlegają opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT;nabycie przez Wnioskodawcę Środka Trwałego (w związku z umową leasingu finansowego) ma związek z wykonywaniem przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych VAT lub czynności opodatkowanych VAT poza terytorium Polski, ale dających prawo do odliczenia naliczonego VAT;nie zachodzi, żadna z okoliczności wyłączających prawo do odliczenia wskazanych w art. 88 ustawy o VAT. Podatek naliczony przy nabyciu przez Wnioskodawcę Środków Trwałych w wyniku leasingu finansowego podlega odliczeniu i jako, że Wnioskodawca jest podatnikiem VAT, w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, może z powyższego odliczenia skorzystać. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się, przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również: 1)  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie; 2)  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione; 3)  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej; 4)  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta; 5)  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego; 6)  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste; 7)  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6. Według art. 2 pkt 6 ustawy: Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Należy zauważyć, że dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra. Zgodnie z art. 7 ust. 9 ustawy: Przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub inne umowy o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się umowy w wyniku których, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu tych przepisów, których przedmiotami są grunty. Zatem, wskazać należy, że ustawa o podatku od towarów i usług definiuje dostawę towarów jako każde przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione. Przy czym, przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub inne umowy o podobnym charakterze, o których mowa powyżej, ustawa każe rozumieć umowy, w wyniku których, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu tych przepisów, których przedmiotem są grunty. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: 1)  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; 2)  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; 3)  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej. Przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby niebędące dostawą towarów. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Spod pojęcia usługi jest natomiast wyłączone takie świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów. Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów. Jeśli tylko mamy do czynienia ze świadczeniem, to na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi ono albo usługę, albo dostawę towarów. W tym miejscu należy zaznaczyć, że w myśl art. 7091 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zwanej dalej k.c.: Przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego. Na mocy art. 70916 k.c. Jeżeli finansujący zobowiązał się, bez dodatkowego świadczenia, przenieść na korzystającego własność rzeczy po upływie oznaczonego w umowie czasu trwania leasingu, korzystający może żądać przeniesienia własności rzeczy w terminie miesiąca od upływu tego czasu, chyba że strony uzgodniły inny termin. Wobec powyższego, umowa leasingu sprowadza się do używania rzeczy i pobierania pożytków, nie rodzi natomiast powstania prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. W świetle ustawy, leasing - co do zasady - jest usługą zdefiniowaną w art. 8 ust. 1 ustawy. Pomimo, że ustawa nie wprowadza takiego nazewnictwa, jej przepisy regulują dwa rodzaje leasingu, które w obrocie gospodarczym funkcjonują jako leasing finansowy oraz leasing operacyjny. Na gruncie ustawy, zważywszy na charakter i specyfikę ww. rodzajów leasingu, leasing operacyjny traktowany jest jako świadczenie usług, natomiast leasing finansowy, jako dostawa towarów. Dokonując analizy okoliczności sprawy należy zauważyć, że powołane wyżej przepisy art. 7 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 7 ust. 9 ustawy wskazują, że aby umowę leasingu zakwalifikować jako dostawę towarów, musi ona spełniać następujące warunki: przedmiotem umowy muszą być towary,umowa leasingu musi być zawarta na czas określony,w wyniku umowy odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający (leasing finansowy) lub przedmiotem leasingu są grunty,w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności przedmiotu umowy jest przenoszone na korzystającego. Należy podkreślić, że wymogi te mają charakter łączny. Wystarczy więc, aby tylko jeden z ww. warunków nie został spełniony, a umowa leasingu nie zostanie zakwalifikowana jako dostawa towarów w świetle ustawy o podatku od towarów i usług. Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, leasing operacyjny oraz leasing finansowy wiążą się z odmiennymi konsekwencjami podatkowymi. Leasing finansowy, który w głównej mierze charakteryzuje się tym, że odpisów amortyzacyjnych w podatku dochodowym dokonuje korzystający oraz zasadniczo prawo własności przechodzi na korzystającego z chwilą zapłaty ostatniej raty, uznawany jest na gruncie przepisów ustawy za dostawę towarów. Natomiast leasing operacyjny, w ramach którego własność przedmiotu leasingu nie przechodzi na korzystającego w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty oraz odpisów amortyzacyjnych dokonuje właściciel czyli leasingodawca, stanowi świadczenie usług. Zatem w przypadku leasingu finansowego spełniającego opisane wyżej warunki mamy do czynienia z dostawą towarów. Konsekwencją nieuznania transakcji za dostawę towarów będzie więc uznanie, że czynność oddania w leasing stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy. Zgodnie z art. 17a pkt 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.), dalej zwanej „ustawą o CIT”: Przez umowę leasingu rozumie się umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej "finansującym", oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej "korzystającym", podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania gruntów. Stosownie do treści art. 17f ust. 1 ustawy o CIT: Do przychodów finansującego, z zastrzeżeniem ust. 3, i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego nie zalicza się opłat, o których mowa w art. 17b ust. 1, w części stanowiącej spłatę wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki: 1)  umowa leasingu została zawarta na czas oznaczony; 2)  suma ustalonych w umowie leasingu opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia następnej umowy leasingu; przepis art. 14 stosuje się odpowiednio; 3)  umowa zawiera postanowienie, że w podstawowym okresie umowy leasingu: a)  odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający, w przypadku gdy nie jest osobą wymienioną w lit. b, albo b)  finansujący rezygnuje z dokonywania odpisów amortyzacyjnych, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej. Z opisu sprawy wynika, że są Państwo spółką prawa handlowego, mającą siedzibę i miejsce zarządu na terytorium Polski oraz czynnym podatnikiem podatku VAT. Prowadzą Państwo działalność opodatkowaną podatkiem VAT. Planują Państwo zawarcie leasingu zwrotnego. W ramach transakcji Planują Państwo sprzedać swoje maszyny i urządzenia (Środki Trwałe) na rzecz firmy leasingowej, uzyskując w ten sposób gotówkę. Gotówka zostanie przeznaczona na Państwa bieżącą działalność. Następnie Spółka zamierza te same Środki Trwałe wziąć w leasing finansowy. Po wzięciu Środków Trwałych w leasing zamierzają Państwo spłacać raty leasingowe w wyznaczonych terminach czasowych, a na końcu staną się Państwo ponownie właścicielem Środków Trwałych po spłaceniu rat leasingowych. W ten sposób nadal będą Państwo korzystać z przedmiotowych Środków Trwałych. Środki Trwałe będące przedmiotem leasingu wykorzystywane będą przez Państwa dla potrzeb prowadzenia działalności, która to działalność w całości daje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT. Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy sprzedaż Środków Trwałych na rzecz firmy leasingowej oraz następnie dostawa tych Środków Trwałych przez firmę leasingową na Państwa rzecz, będą stanowiły dwie odrębne czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług oraz, czy będą Państwo zobowiązani do naliczenia podatku VAT należnego w związku ze sprzedażą Środków Trwałych na rzecz firmy leasingowej (pytania nr 1 i 2 z wniosku). W tym miejscu należy wskazać, że leasing zwrotny to szczególny rodzaj leasingu. Jego istotą jest powiązanie umowy leasingu z poprzedzającą ją umową sprzedaży. Leasing zwrotny stanowi bowiem rodzaj umowy cywilnoprawnej, na podstawie której dany podmiot (najczęściej przedsiębiorca) posiadający określony majątek sprzedaje go finansującemu, a następnie na podstawie umowy leasingu nadal z niego korzysta. W konsekwencji, na transakcję leasingu zwrotnego składają się dwie umowy: umowa sprzedaży określonych składników aktywów,umowa leasingu, w której finansujący oddaje w użytkowanie te składniki korzystającemu na określonych w umowie zasadach. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy jedna ze stron transakcji przenosi na drugą stronę prawo do rozporządzania przekazywaną rzeczą jak właściciel to transakcja taka stanowi dostawę towaru. W związku z faktem, że z treści cyt. przepisu (wprowadzonego do polskiego systemu prawnego w oparciu o VI Dyrektywę Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych powszechny system podatku od wartości dodanej - ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC)) nie wynika jednoznacznie, czy odpłatna dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu VAT ma miejsce jedynie w przypadku, gdy sprzedawca przenosi na nabywcę własność rzeczy w sensie cywilistycznym, czy też wystarczającą przesłanką do uznania, że doszło do dostawy towarów jest przekazanie nabywcy przedmiotu dostawy do swobodnej dyspozycji (w sensie ekonomicznym), treść tej regulacji została poddana ocenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”). Odnosząc się do powyższego zagadnienia w orzeczeniu C-320/88 (Shipping and Forwarding Enterprise - SAFE), TSUE stanął na stanowisku, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę towarów nie ma znaczenia okoliczność, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym, że strona ta uzyskuje możliwość korzystania z rzeczy jak właściciel, nawet jeśli nie wiązało się ono z cywilnoprawnym przeniesieniem własności. W przedmiotowym orzeczeniu TSUE posłużył się terminem „przeniesienia własności w sensie ekonomicznym” (praktyczna kontrola nad rzeczą; możliwość swobodnego dysponowania), uniezależniając jednoznacznie opodatkowanie podatkiem VAT od przeniesienia własności rzeczy w sensie cywilnym. W tym miejscu należy wskazać, że kwestia leasingu zwrotnego była przedmiotem rozstrzygnięcia TSUE w wyroku z dnia 27 marca 2019 r. o sygn. C-201/18. W przedmiotowej sprawie TSUE zauważył, że: „(36) (…) „transakcje sale and lease back (sprzedaż i leasing zwrotny), stanowiące przedmiot sporu w postępowaniu głównym, charakteryzuje łączne i jednoczesne ustanowienie, z jednej strony, prawa dzierżawy przez podatnika na rzecz dwóch instytucji finansowych występujących w postępowaniu głównym i, z drugiej strony, oddania nieruchomości w leasing przez owe instytucje finansowe na rzecz podatnika. (…). (40) W niniejszej sprawie z postanowienia odsyłającego wynika, że transakcje sale and lease back (sprzedaż i leasing zwrotny), których dotyczy postępowanie główne, stanowią transakcje o charakterze czysto finansowym, służące zwiększeniu płynności finansowej Mydibel, a nieruchomości będące przedmiotem sporu w postępowaniu głównym pozostały w posiadaniu tej ostatniej, która wykorzystywała je w sposób ciągły do celów przeprowadzanych przez nią opodatkowanych transakcji. Fakty te zdają się wskazywać - z zastrzeżeniem weryfikacji, której musi dokonać sąd odsyłający - że każda z tych transakcji stanowi jedną transakcję. Ustanowienie prawa dzierżawy na objętych postępowaniem głównym nieruchomościach jest nierozerwalnie związane z leasingiem tych samych nieruchomości. (41) (…) W tej sytuacji transakcji tych nie można uznać za »dostawę towarów«, ponieważ prawa przeniesione w wyniku tych transakcji na instytucje finansowe występujące w postępowaniu głównym, mianowicie stanowiące instytucję prawa cywilnego prawo dzierżawy, zmniejszone o przysługujące Mydibel prawa wynikające z leasingu nieruchomości, nie uprawniają ich do rozporządzania spornymi nieruchomościami jak właściciel”. W związku z wydanym przez TSUE ww. orzeczeniem leasing zwrotny może być zaklasyfikowany jako: jedna kompleksowa usługa finansowa świadczona przez finansującego - analogicznie jak w rozstrzygnięciu TSUE w sprawie C-201/18, lubdwie odrębne transakcje, tj. dostawa towarów przez korzystającego oraz odpowiednio dostawa towarów albo świadczenie usług przez finansującego. Z powołanego wyroku z 27 marca 2019 r., sygn. akt C-201/18 w sprawie Mydibel SA Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynika, że w określonych przypadkach transakcja leasingu zwrotnego (sale and lease back) może przybrać formę usługi finansowej, zwolnionej od VAT. Należy jednak zwrócić uwagę, że TSUE dokonał wykładni przepisów w sytuacji w której podmiot zawarł umowę z instytucjami finansowymi dotyczącą dzierżawy nieruchomości w zamian za zapłatę natychmiastowego czynszu dzierżawnego oraz rocznego czynszu dzierżawnego. W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której firma leasingowa nabędzie od Państwa Środki Trwałe, będące przedmiotem leasingu zwrotnego, tj. maszyny i urządzenia wykorzystywane w Państwa działalności, a następnie zgodnie z zawartą umową leasingu finansowego, ww. Środki Trwałe zostaną przez firmę leasingową zwrotnie oddane do odpłatnego używania przez Państwa w zamian za dokonywanie spłat rat leasingowych na rzecz firmy leasingowej w ramach leasingu finansowego. W konsekwencji, sprzedaż Środków Trwałych przez Państwa na rzecz firmy leasingowej oraz następujące po tym oddanie tych Środków Trwałych do użytkowania przez Państwa na podstawie leasingu finansowego, z tytułu którego będą Państwo spłacali raty leasingowe aż staną się Państwo ponownie właścicielem tych Środków Trwałych, powinny zostać uznane za dwie odrębne, niezależne czynności podlegające opodatkowaniu VAT - dwie niezależne dostawy towarów: od Państwa do firmy leasingowej oraz następnie od firmy leasingowej do Państwa, które podlegają opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych. W ramach umowy lub umów tzw. leasingu zwrotnego zawierane są dwie transakcje (dokonywane są dwie czynności cywilnoprawne): Środki Trwałe są odsprzedawane przez Państwa firmie leasingowej, z kolei firma leasingowa oddaje Państwu nabyte przez nią Środki Trwałe w leasing finansowy. W konsekwencji w niniejszej sprawie z uwagi na fakt, że jak wynika z przedstawionych informacji, firma leasingowa odda Państwu Środki Trwałe w leasing finansowy (w ramach którego, zgodnie z definicją odpisów amortyzacyjnych w podatku dochodowym dokonuje korzystający) i wskazali Państwo, że po spłaceniu rat leasingowych Środki Trwałe będące przedmiotem leasingu ponownie będą Państwa własnością, to spełnione zostaną przesłanki dla uznania opisanych czynności jako dwóch odrębnych dostaw towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Wobec tego niniejsza sytuacja jest odmienna od sytuacji, na bazie której TSUE dokonał wykładni przepisów w sprawie C‑201/18. Zatem, w ramach opisanego leasingu zwrotnego występują dwie niezależne czynności podlegające opodatkowaniu, a mianowicie: dostawa towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy - sprzedaż Środków Trwałych przez Państwa na rzecz firmy leasingowej, a następnie leasing tych Środków Trwałych na Państwa rzecz. Podsumowując, prawidłowe będzie traktowanie opisanych w zdarzeniu przyszłym czynności w ramach tzw. leasingu zwrotnego jako dwóch transakcji, które stanowią odrębne czynności opodatkowane VAT, tj.: będąca odpłatną dostawą towarów sprzedaż Środków Trwałych przez Państwa na rzecz firmy leasingowej orazbędąca odpłatną dostawą towarów, tj. Leasing Finansowy Środków Trwałych przez firmę leasingową na Państwa rzecz. W konsekwencji, z tytułu dostawy Środków Trwałych na rzecz firmy leasingowej będą Państwo zobowiązani naliczyć podatek VAT według właściwej dla tej dostawy stawki podatku. Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 jest prawidłowe. Państwa wątpliwości, dotyczą także ustalenia, czy będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem od firmy leasingowej Środków Trwałych w wyniku wykonania Umowy leasingu finansowego (pytanie nr 3 z wniosku). Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. Zgodnie z treścią ww. przepisu: W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy: Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: a) nabycia towarów i usług, b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi. Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Ponadto, ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym: Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. W myśl art. 88 ust. 4 ustawy: Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej czynności - za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Środki Trwałe, użytkowane przez Państwa na podstawie Umowy leasingu finansowego będą wykorzystywane przez Państwa dla potrzeb prowadzenia działalności, która w całości daje Państwu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego. Są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT i prowadzą Państwo działalność opodatkowaną VAT. Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Zatem, z uwagi na powyższe przysługiwać będzie Państwu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem Środków Trwałych od firmy leasingowej, ponieważ ww. Środki Trwałe wykorzystywane będą przez Państwa wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT. Przy czym, prawo to przysługiwać będzie pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy. Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albow formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.