0114-KDWP.4011.167.2026.3.PP

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest: ·      prawidłowe – w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego, ·      nieprawidłowe – w zakresie zastosowania zapisów umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 19 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 15 maja 2026 r. oraz z 22 czerwca 2026 r.– w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawca posiada obywatelstwo polskie i jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę przez publiczną uczelnię wyższą w Polsce (nauczyciel akademicki)(…). Wnioskodawca wykonuje obowiązki służbowe wynikające z tego stosunku pracy (badania naukowe) zarówno na terytorium Polski, jak i Francji (…). Praca wykonywana we Francji stanowi wyłącznie realizację obowiązków wobec polskiego pracodawcy i nie wiąże się z nawiązaniem stosunku pracy z (…). Poprzez powiązanie polskiej uczelni publicznej z badaniami prowadzonymi w (…), na podstawie (…) oraz jej wewnętrznego regulaminu pracowniczego, Wnioskodawca posiada status "stowarzyszonego członka personelu (…)" (…) na podstawie Konwencji o utworzeniu (…) i jej regulaminu pracowniczego. Z posiadaniem statusu (…) nie wiąże się etatowe zatrudnienie przez (…) oraz opłacanie wynagrodzenia Wnioskodawcy przez (…) status (…) w (…) wynika tylko i wyłącznie z zatrudnienia we współpracującej z (…) polskiej uczelni wyższej). Całość wynagrodzenia Wnioskodawcy pochodzi ze stosunku pracy z polską uczelnią publiczną. Wnioskodawca, jako stowarzyszony członek personelu (…), posiada specjalną kartę rezydenta francuskiego, Titre de Sejour Special, wydawaną członkom organizacji międzynarodowych i misji dyplomatycznych we Francji (w kategorii FI), przebywającym we Francji dłużej niż 90 dni. W Polsce Wnioskodawca posiada na własność mieszkanie, w którym zamieszkuje jego rodzina (małżonka oraz dzieci uczęszczające do żłobka). W Polsce znajduje się również centrum jego aktywności zawodowej (Wnioskodawca w Polsce prowadzi zajęcia ze studentami). Pytania dotyczą sytuacji, w której Wnioskodawca zamierza przebywać w Polsce krócej niż 183 dni w roku podatkowym. Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca nigdy nie rozliczał się z francuskim urzędem skarbowym i nie posiada francuskiego numeru identyfikacji podatkowej, przyjmując, że posiada polską rezydencję podatkową. W konsekwencji, według wiedzy Wnioskodawcy, nie posiada on obecnie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych we Francji w rozumieniu prawa podatkowego tego państwa. Adres, pod którym Wnioskodawca przebywa podczas wykonywania obowiązków służbowych we Francji, stanowi lokal typu aparthotel, finansowany ze środków projektów naukowych będących w dyspozycji polskiego pracodawcy - Politechniki (...). Powiązania majątkowe Wnioskodawcy z Francją są ograniczone. Wnioskodawca posiada jeden rachunek bankowy prowadzony we francuskim oddziale (…) (francuski numer IBAN), przy czym w systemie bankowym wskazana jest polska rezydencja podatkowa. Ponadto Wnioskodawca posiada pojazd używany podczas pobytu we Francji, zarejestrowany na francuskich tablicach dyplomatycznych przysługujących członkowi personelu (…). Wnioskodawca nie posiada ani nie wynajmuje nieruchomości we Francji, nie posiada innych rachunków bankowych, kredytów, inwestycji ani innych istotnych składników - majątkowych związanych z Francją. Wnioskodawca nie posiada istotnych powiązań osobistych z Francją. W szczególności: - nie posiada rodziny we Francji; - nie utrzymuje tam trwałych relacji osobistych; - nie posiada tam ośrodka życia rodzinnego. Relacje utrzymywane we Francji mają zasadniczo charakter zawodowy i są związane z wykonywaniem działalności naukowej w (…). Wnioskodawca uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym i społecznym głównie w Polsce. W Polsce znajduje się jego rodzina, w Polsce uczestniczy w wyborach powszechnych oraz lokalnych, korzysta z życia kulturalnego (kino, teatr itp.) oraz utrzymuje relacje społeczne i rodzinne. Syn Wnioskodawcy uczęszcza do żłobka w Polsce. Sporadyczne uczestnictwo w wydarzeniach kulturalnych lub towarzyskich we Francji (np. kino) ma charakter incydentalnym i związane jest wyłącznie z czasowym pobytem służbowym w (…). Pytania 1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym zastosowanie znajdzie Konwencja między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, w szczególności art. 4 ust. 2 lit. a) Konwencji, w celu ustalenia rezydencji podatkowej dla celów umowy? 2. Czy wynagrodzenie wypłacane przez polską publiczną uczelnię wyższą podlega opodatkowaniu wyłącznie w Polsce na podstawie art. 19 ust. 1 lit. a) Konwencji? 3. Czy mimo niespełnienia warunku 183 dni Wnioskodawca posiada w Polsce ośrodek interesów życiowych w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o PIT oraz art. 4 ust. 2 lit. a) Konwencji i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce? 4. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym. pomimo przebywania przez Wnioskodawcę we Francji dłużej niż 183 dni w roku podatkowym, z uwagi na posiadanie przez Wnioskodawcę centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, zgodnie z art. 4 Umowy między Rządem PRL a Rządem Republiki Francuskiej, podpisanej w Warszawie dnia 20 czerwca 1975 r. (Dz.U. z 1977 r. nr 1 poz. 5), Polska pozostaje państwem rezydencji podatkowej Wnioskodawcy dla celów tej Umowy? 5. Czy fakt, że Wnioskodawca nie jest pracownikiem etatowym (…), a wyłącznie polskiej uczelni, ma znaczenie dla zastosowania art. 19 Konwencji? 6. Czy w przypadku zmiany ośrodka interesów życiowych i uznania rezydencji francuskiej, wynagrodzenie z polskiej uczelni publicznej nadal podlegałoby opodatkowaniu wyłącznie w Polsce na podstawie art. 19 Konwencji? Pana stanowisko w sprawie Wnioskodawca uważa, że pobyt ponad 183 dni w roku nie zmienia rezydencji podatkowej na francuską. Zdaniem Wnioskodawcy fakt, że nie jest on etatowym pracownikiem (…), lecz wyłącznie Politechniki (...), ma kluczowe znaczenie dla zastosowania art. 19 ust. 1 Umowy między Polską a Francją z dnia 20 czerw ca 1975 r. (Dz.U. z 1977 r. Nr 1. poz. 5). Wynagrodzenie za pracę Wnioskodawcy wypłacane jest wyłącznie przez Politechnikę (...) - publiczną uczelnię wyższą. Wnioskodawca nie pozostaje w stosunku pracy z (…) ani z żadnym podmiotem francuskim i nie otrzymuje od tych podmiotów żadnego wynagrodzenia za pracę. W konsekwencji, źródłem wynagrodzenia pozostaje wyłącznie polska uczelnia publiczna, a wykonywanie obowiązków służbowych w (…) nie zmienia charakteru stosunku pracy ani podmiotu wypłacającego wynagrodzenie. Zdaniem Wnioskodawcy, nawet w przepadku hipotetycznej zmiany ośrodka interesów życiowych i uznania rezydencji podatkowej Francji (hipotetycznym zarejestrowaniem pobytu w (…) w wysokości 100% czasu w skali roku), wynagrodzenie wypłacane przez Politechnikę (...) nadal podlegałoby opodatkowaniu wyłącznie w Polsce na podstawie art. 19 ust. 1 Umowy. Ewentualne inne przychody (np. podatek od zysków kapitałowych) byłyby wtedy opodatkowane we Francji. Przepis art. 19 odnosi się do wynagrodzeń wypłacanych przez państwo lub jego jednostki oraz osoby prawne prawa publicznego z tytułu usług świadczonych na ich rzecz i nie uzależnia zasad opodatkowania od długości pobytu podatnika w drugim państwie ani od jego rezydencji podatkowej. W ocenie Wnioskodawcy art. 19 ust. 1 Umowy odnosi się do charakteru pracodawcy oraz źródła wynagrodzenia, a nie do miejsca faktycznego wykonywania pracy czy rezydencji podatkowej podatnika. Wnioskodawca podtrzymuje, że pobyt we Francji ma charakter cykliczny i nieciągły, wykonywanie pracy w (…) odbywa się jednocześnie na terenie Francji i Szwajcarii, centrum życia rodzinnego i gospodarczego pozostaje w Polsce, wynagrodzenie wypłacane jest wyłącznie przez Politechnikę (…), działalność naukowa ma charakter badań podstawowych finansowanych ze środków publicznych, art. 19 Umowy znajduje zastosowanie niezależnie od długości pobytu w drugim państwie. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy – przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592): Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Natomiast stosownie do art. 3 ust. 1a cyt. ustawy: Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 2a ustawy: Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). Zgodnie z art. 3 ust. 2b. tej ustawy: Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z: 1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; 2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; 3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład; 4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości; 5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających ; 5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów uczestnictwa; 6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw – jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nie-ruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości; 6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej; 7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia. 8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da. W myśl art. 4a ww. ustawy: Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP. Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności. Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci. W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym. W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd. Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych. Ponadto jak wskazano w ww. Objaśnieniach, zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku podatkowego. Co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ściśle związane ze spełnieniem ww. przesłanek. Powyższe przepisy w zakresie rezydencji podatkowej stosuje się z uwzględnieniem zawartych przez Polskę umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. W przedmiotowej sprawie znajdą zastosowanie uregulowania zawarte w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania podpisanej między Polską a Francją. Zgodnie z art. 4 ust. 1 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisanej w Warszawie dnia 20 czerwca 1975 r. (Dz. U. z 1977 r. Nr 1, poz. 50: w rozumieniu niniejszej umowy określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne podobne znamiona, nie włączając jednak osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie tylko w zakresie dochodu, jaki osiągają ze źródeł położonych w wyżej wymienionym Państwie albo z tytułu majątku, jaki posiadają w tym Państwie Definicja ta odnosi się zatem do określenia "miejsca zamieszkania" przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę podlegania nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Postanowienia art. 4 ust. 2 ww. umowy mają natomiast zastosowanie w sytuacji, gdy w myśl postanowień ust. 1 osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, tzn. gdy zachodzi kolizja ustawodawstw wewnętrznych obu państw w kwestii dotyczącej ustalenia miejsca zamieszkania. Zgodnie z art. 4 ust. 2 ww. umowy polsko - francuskiej, jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas stosuje się następujące zasady: a. osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania. Jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych); b. jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Umawiających się Państw, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa; c. jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, wówczas będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem; d. jeśli sytuacji tej osoby nie można uregulować zgodnie z postanowieniami liter a), b) i c), właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną zagadnienie w drodze wzajemnego porozumienia. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca posiada obywatelstwo polskie i jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę przez publiczną uczelnię wyższą w Polsce (nauczyciel akademicki zatrudniony na Politechnice (...)). Wnioskodawca wykonuje obowiązki służbowe wynikające z tego stosunku pracy (badania naukowe) zarówno na terytorium Polski, jak i Francji (…). Praca wykonywana we Francji stanowi wyłącznie realizację obowiązków wobec polskiego pracodawcy i nie wiąże się z nawiązaniem stosunku pracy z (…). Wnioskodawca nigdy nie rozliczał się z francuskim urzędem skarbowym i nie posiada francuskiego numeru identyfikacji podatkowej, przyjmując, że posiada polską rezydencję podatkową. W konsekwencji, według wiedzy Wnioskodawcy, nie posiada on obecnie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych we Francji w rozumieniu prawa podatkowego tego państwa. Adres, pod którym Wnioskodawca przebywa podczas wykonywania obowiązków służbowych we Francji, stanowi lokal typu aparthotel finansowany ze środków projektów naukowych będących w dyspozycji polskiego pracodawcy - Politechniki (…). Powiązania majątkowe Wnioskodawcy z Francją są ograniczone. Wnioskodawca posiada jeden rachunek bankowy prowadzony we francuskim oddziale (…) (francuski numer IBAN), przy czym w systemie bankowym wskazana jest polska rezydencja podatkowa. Ponadto Wnioskodawca posiada pojazd używany podczas pobytu we Francji, zarejestrowany na francuskich tablicach dyplomatycznych przysługujących członkowi personelu (…). Wnioskodawca nie posiada ani nie wynajmuje nieruchomości we Francji, nie posiada innych rachunków bankowych, kredytów, inwestycji ani innych istotnych składników- majątkowych związanych z Francją. Wnioskodawca nie posiada istotnych powiązań osobistych z Francją. Relacje utrzymywane we Francji mają zasadniczo charakter zawodowy i są związane z wykonywaniem działalności naukowej w (…). Wnioskodawca uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym i społecznym głównie w Polsce. W Polsce znajduje się jego rodzina, w Polsce uczestniczy w wyborach powszechnych oraz lokalnych, korzysta z życia kulturalnego (kino, teatr itp.) oraz utrzymuje relacje społeczne i rodzimie. Zatem z uwagi na to, że ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze posiada Pan w Polsce stwierdzam, że należy uznawać Pana za polskiego rezydenta podatkowego. Tym samym podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W powyższej kwestii Pana stanowisko jest prawidłowe. W kwestii opodatkowania w Polsce otrzymywanego przez Pana wynagrodzenia należy odnieść się do zapisów umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską, a Francją. Zgodnie z art. 19 ust. 1 lit. a) Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej: a) Wynagrodzenia inne niż renty i emerytury, przekazywane przez Umawiające się Państwo albo przez jedną z jego jednostek samorządu lokalnego lub przez jedną z ich osób prawnych prawa publicznego osobie fizycznej z tytułu usług o charakterze publicznym, świadczonych temu Państwu albo tej jednostce samorządu lub tej osobie prawnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie. W myśl art. 20 ust. 1 Umowy: Nauczyciel i pracownik badawczy, posiadający miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie, który udaje się do drugiego Umawiającego się Państwa, aby prowadzić wykłady lub badania, jest zwolniony od opodatkowania w tym drugim Państwie z tytułu wynagrodzenia otrzymywanego za swą działalność przez okres nie przekraczający dwóch lat. W myśl ust. 2 powołanego przepisu: Postanowień ustępu 1 nie stosuje się do dochodów pochodzących z prac badawczych, jeżeli prace te nie są podejmowane w interesie publicznym, ale głównie w celu osiągnięcia indywidualnej korzyści przez jedną lub więcej określonych osób. Zwolnienie, o którym mowa w ustępie 1 niniejszego artykułu, nie ma zastosowania do wynagrodzenia uzyskiwanego w zamian za prowadzenie prac badawczych, jeżeli takie prace badawcze nie są podejmowane w interesie publicznym, lecz głównie dla indywidualnej korzyści określonej osoby lub określonych osób (art. 20 ust. 2 Konwencji). Z powyższego wynika, iż dochód osoby fizycznej mającej miejsce zamieszkania w Polsce lub osoby, która bezpośrednio przed tym przybyciem miała miejsce zamieszkania w Polsce, uzyskiwany z tytułu prowadzenia prac badawczych we Francji, podlega zwolnieniu od opodatkowania we Francji przez okres nieprzekraczający dwóch lat licząc od dnia pierwszego przybycia podatnika do Francji w tym celu, pod warunkiem, iż dochód ten podlega opodatkowaniu w państwie rezydencji, tj. w Polsce. Zwolnienie przedmiotowych dochodów we Francji na podstawie art. 20 ust. 1 ww. Konwencji, powoduje, iż dochody te podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce. Z opisu sprawy wynika, że Pana pobyt na terytorium Francji nie ma charakteru nieprzerwanego pobytu przez okres dwóch lat ani pobytu ciągłego o stałym charakterze. Model wykonywania obowiązków służbowych polega na cyklicznych, powtarzalnych pobytach w (…), przeplatanych pobytami w Polsce. Pana pobyt jest związany z wykonywaniem obowiązków służbowych w (…) jest zarejestrowany w wewnętrznym systemie (…) i odpowiada około 55% czasu w skali roku, natomiast pozostała część czasu przypada na pobyt i wykonywanie obowiązków służbowych w Polsce. Analizując historie pracy naukowej związanej z (…), w zależności od potrzeb, w jednym roku pobyt jest trochę dłuższy niż 183 dni. w innym krótszy. Pytanie dotyczy sytuacji, gdy pobyt w danym roku przekracza 183 dni. Niezależnie od powyższego, pobyty te (nawet powyżej 183 dni w roku) mają charakter rozproszony w czasie i nie zawsze stanowią jednego nieprzerwanego okresu przebywania na terytorium Francji. Zwraca Pan uwagę na specyficzny status (…) jako organizacji międzynarodowej. Wykonywanie obowiązków służbowych w (…) odbywa się na terenie obiektu fizycznie zlokalizowanego zarówno we Francji, jak i w Szwajcarii. (…) jest organizacją, której infrastruktura znajduje się po obu stronach granicy francusko-szwajcarskiej w okolicy (…), (…). Miejsce zakwaterowania Wnioskodawcy znajduje się po stronie francuskiej wyłącznie z przyczyn organizacyjnych i ekonomicznych. Wnioskodawca korzysta z tymczasowego zakwaterowania typu aparthotel finansowanego przez Politechnikę (…) ze środków projektów (grantów) naukowych. Nie posiada Pan we Francji nieruchomości ani stałego miejsca zamieszkania. Prowadzi Pan działalność naukową w (…), uczestnicząc w międzynarodowych projektach badawczych z zakresu fizyki wysokich energii, oraz jednocześnie realizuje obowiązki dydaktyczne i naukowe na rzecz Politechniki (…) i w (…) reprezentuje Politechnikę (…). Badania mają charakter badań podstawowych i służą rozwojowi wiedzy naukowej. Wyniki tych badań są publikowane i udostępniane społeczności naukowej, a ich charakter odpowiada działalności realizowanej w interesie publicznym. Jednocześnie wskazuje Pan, że prowadzona działalność badawcza finansowana jest ze środków publicznych, w szczególności w ramach różnych programów grantowych Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego (MNiSW) oraz Narodowego Centrum Nauki (NCN), co potwierdza jej publiczny i naukowy charakter. Tym samym, skoro jak Pan wskazał w treści wniosku i jego uzupełnieniu prowadzi Pan działalność naukową w (…) uczestnicząc w międzynarodowych projektach badawczych z zakresu fizyki wysokich energii, oraz jednocześnie realizuje obowiązki dydaktyczne i naukowe na rzecz Politechniki (…) i w (…) reprezentuje Politechnikę (…) oraz badania mają charakter badań podstawowych i służą rozwojowi wiedzy naukowej, a ich charakter odpowiada działalności realizowanej w interesie publicznym w przedmiotowej sprawie spełnione są warunki do zastosowania art. 20 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską, a Francją. Oznacza to, że Pana dochody są zwolnione z opodatkowania we Francji na mocy powołanego wyżej zapisu Umowy i podlegają opodatkowaniu w Polsce. Zatem, biorąc pod uwagę przedstawiony przez Pana stan faktyczny Pana stanowisko należy uznać za nieprawidłowe, ponieważ w omawianej sprawie zastosowanie znajdą zapisy art. 20 Umowy polsko-francuskiej, a nie jak Pan wskazał art. 19 Umowy. Wobec powyższego Pana stanowisko w zakresie zastosowania zapisów umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania należało uznać za nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.