0114-KDWP.4011.182.2026.2.PP

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 27 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 26 maja 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Wnioskodawca, obywatel Ukrainy, posiadający status ochrony tymczasowej na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa jest z zawodu marynarzem. Zawarł umowę o pracę w dniu 9 stycznia 2023 r. ze spółką duńską (…), Dania. Jako marynarz, uzyskał książeczkę żeglarską oraz jest marynarzem w rozumieniu Konwencji MOP z dnia 13 maja 1958 r. Przedmiotem umowy o pracę jest wykonywanie pracy na statku pod banderą Danii w Europie Północnej (kraje nordyckie), Dania, Niderlandy (wody terytorialne ww. państwa). Praca Wnioskodawcy jest zmianowa (jeden miesiąc na lądzie, jeden miesiąc na statku). Wnioskodawca zamieszkuje w Polsce przez łączny okres 180 dni (lub mniej) - resztę czasu spędza na statku, a za świadczoną pracę, Wnioskodawca uzyskuje dochód. Pracodawca potrąca od Wnioskodawcy obowiązkowe ATP (Arbejdsmarkedets Tilleegspension) oraz inne należności przewidziane prawem duńskim. Uzupełnienie opisu stanu faktycznego Wniosek w przedmiocie wydania indywidualnej interpretacji podatkowej dotyczy okresu 2023-2025. Wnioskodawca nie posiada na własność domu, ruchomości (poza niezbędnymi do użytku w czasie, w którym przebywa w Polsce), ubezpieczenia na życie i majątku (…), kredytów, oszczędności. Posiada natomiast w Polsce rachunek bankowy w Banku (…), który to bank wystawia co roku deklarację IFT-1R (opodatkowane odsetki za 2025 r. w wysokości 10,80 zł). W badanym okresie, Wnioskodawca miał (nadal ma) zawartą umowę najmu lokalu mieszkalnego położonego w (...), do którego przybywa zmianowo (praca marynarza jest wahadłowa: co do zasady miesiąc lub nieco więcej w morzu, reszta - na lądzie). Aktualnie Wnioskodawca przebywa na podstawie ochrony tymczasowej. W dniu 3 lutego 2026 r. Wojewoda mazowiecki wszczął postępowanie w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt stały na terytorium RP (w trybie art. 195 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach - posiadanie polskiego pochodzenia przez Wnioskodawcę,) - postępowanie nadal w toku (przewidywana data zakończenia postępowania - 3 sierpnia 2026 r.). Wnioskodawca ze względu na charakter własny, nie prowadzi życia towarzyskiego, kulturalnego, politycznego oraz nie podejmuje aktywności społecznych sportowych oraz nie przynależy do organizacji/klubów. Wnioskodawca zarządza swoim majątkiem ze statku pod banderą Danii. Większość czasu jest spędzana w otwartym morzu. Wnioskodawca większość czasu przebywa na statku pod banderą Danii, co implikuje, iż większość czasu przebywa w Danii. Wnioskodawca nie posiada obywatelstwa polskiego. Jest obywatelem Ukrainy. Wnioskodawca nie posiada certyfikatu rezydencji podatkowej. W Polsce Wnioskodawca osiągnął dochody z tytułu wpłaconych odsetek za 2025 r. w kwocie 10,80 zł. Pytanie Czy dochody uzyskane z tytułu pracy Wnioskodawcy - jako marynarza pracującego na statku pod bandera UE w żegludze międzynarodowej są w pełni zwolnione z PIT w Polsce ze względu na brak rezydencji podatkowej w Polsce? Pana stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawcy, jego dochody uzyskiwane w opisanym stanie faktycznym będą zwolnione w związku z powstaniem dwóch okoliczności. Przede wszystkim należy wskazać, iż status podatkowy osób (niezależnie czy są marynarzami czy nie) pod kątem Wnioskodawcy jest złożony. Jak zostało podniesione wyżej, Wnioskodawca posiada status UKR na podstawie z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa jest z zawodu marynarzem. W postępowaniu (pod kątem podatku od spadków i darowizn), decyzją z dnia 5 marca 2026 r. Naczelnik US (…) umorzył postępowanie podatnika (nie Wnioskodawcy), wskazując, że obywatel Ukrainy korzystający z ochrony tymczasowej przewidzianej w ww. ustawie nie jest rezydentem podatkowym na terenie Polski. Ww. organ podatkowy (choć pod kątem ustawy o spadkach i darowiznach) stwierdził, iż cudzoziemiec taki nie posiada centrum życiowego w Polsce, albowiem celem jego pobytu jest korzystanie z ochrony tymczasowej, zaś przebywanie w Polsce per se nie świadczy o centrum życiowym w Polsce (w podobnym duchu stanowisko wyraził Dyrektor KIS w interpretacji podatkowej z dnia 4 kwietnia 2024 r., znak 0111-KDIB2-3.4015.29.2024.3.MD). Druga okoliczność wynika z treści art. 3 ust. 1 ustawy o PIT, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Jednocześnie, zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczna, która: 1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych), lub 2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym (art. 3 ust. 1a ww. ustawy). Powyższa regulacja wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby, jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Jednocześnie warunki te rozdzielone są spójnikiem "lub ", co wskazuje, że wystarczające jest spełnienie któregokolwiek z nich aby uznać, że dana osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce i tym samym podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Jednocześnie powyższe przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy stosować z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska (art. 4a ustawy PIT). Pomiędzy Polska a Dania została zawarta konwencja sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (dalej: Konwencja). Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce maja miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy). Stosownie do treści art. 14 ust. 3 Konwencji, bez względu na poprzednie postanowienia tego artykułu, wynagrodzenie otrzymywane za pracę najemną, wykonywaną na pokładzie statku morskiego eksploatowanego w transporcie międzynarodowym, podlega opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa. Biorąc pod uwagę zaś pierwszy aspekt wskazany w stanowisku własnym. Wnioskodawca nie posiada w Polsce centrum życia, przebywa w Polsce nie więcej niż 180 dni, zaś na podstawie art. 14 ust. 3 Konwencji, jego dochody nie podlegają opodatkowaniu na terenie Polski. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy - przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592): Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Natomiast stosownie do art. 3 ust. 1a cyt. ustawy: Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 2a ustawy: Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). Zgodnie z art. 3 ust. 2b. tej ustawy: Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z: 1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; 2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; 3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład; 4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości; 5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających ; 5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów uczestnictwa; 6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nie-ruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości; 6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej; 7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia. 8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da. W myśl art. 4a ww. ustawy: Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy). Definicja "osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie" odnosi się bezpośrednio do określenia "miejsca zamieszkania" przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego. Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP. Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności. Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci. W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym. W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd. Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych. Ponadto jak wskazano w ww. Objaśnieniach, zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku podatkowego. Co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ściśle związane ze spełnieniem ww. przesłanek. Powyższe przepisy w zakresie rezydencji podatkowej stosuje się z uwzględnieniem zawartych przez Polskę umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Z opisu sprawy wynika, że nie posiada Pan na własność domu, ruchomości (poza niezbędnymi do użytku w czasie, w którym przebywa w Polsce), ubezpieczenia na życie i majątku (ubezpieczenie jest wystawione przez spółkę duńską (…) w związku z wykonywaniem zawodu marynarza), kredytów, oszczędności. Posiada Pan natomiast w Polsce rachunek bankowy w Banku (…), który to bank wystawia co roku deklarację IFT-1R. Miał Pan (nadal ma) zawartą umowę najmu lokalu mieszkalnego położonego w (...), do którego przybywa zmianowo (praca marynarza jest wahadłowa: co do zasady miesiąc lub nieco więcej w morzu, reszta - na lądzie). Aktualnie przebywa Pan na podstawie ochrony tymczasowej. W dniu 3 lutego 2026 r. Wojewoda mazowiecki wszczął postępowanie w przedmiocie udzielenie zezwolenia na pobyt stały na terytorium Polski. Ze względu na charakter własny, nie prowadzi Pan życia towarzyskiego, kulturalnego, politycznego oraz nie podejmuje aktywności społecznych sportowych oraz nie przynależy do organizacji/klubów. Zarządza Pan swoim majątkiem ze statku pod banderą Danii. Większość czasu jest spędzana w otwartym morzu. Większość czasu, przebywa Pan na statku pod banderą Danii, co implikuje, iż większość czasu przebywa w Danii. Nie posiada Pan obywatelstwa polskiego. Jest Pan obywatelem Ukrainy. Mając zatem na uwadze powyższe informacje stwierdzam, że w okresie będącym przedmiotem zapytania nie posiada Pan powiązań osobistych i gospodarczych z Polską. Tym samym skoro w latach 2023 - 2025 r. nie przebywał Pan ponad 183 dni w roku podatkowym w Polsce, to nie posiadał miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, w ww. okresie podlega Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, określonemu w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że w Polsce będą podlegały opodatkowaniu tylko dochody osiągnięte na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania. Reasumując - posiada Pan ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, w konsekwencji nie ma Pan obowiązku opodatkować w Polsce dochodów uzyskanych w latach 2023-2025 z tytułu pracy na statku w Danii. Wobec powyższego Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albow formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.