0114-KDWP.4011.218.2026.2.AS1

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 8 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 3 czerwca 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Pan A.A. (dalej: „Wnioskodawca”) posiada miejsce zamieszkania na terytorium Polski i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. W drodze umowy darowizny z 26 kwietnia 2004 r. przekazanej od ojca i ciotki Wnioskodawca stał się współwłaścicielem udziałów stanowiących łącznie 2/3 w niezabudowanej nieruchomości składającej się z 5 działek nr 1/1, 1/3, 1/4, 2/1, 2/2 oraz 2/4 o łącznym obszarze 1,8717 ha, położonej w miejscowości (…), gminie (…), powiecie (…), województwie (…). Dodatkowo w ramach aktu notarialnego ojciec i ciotka Wnioskodawcy przenieśli na jego rzecz samoistne posiadanie niezabudowanych działek nr 2/3 i 1/2 o łącznym obszarze 0,0222 ha (stanowiących rowy). W ramach tego samego aktu notarialnego Wnioskodawca kupił od wuja udział stanowiący 1/3 część w niezabudowanej nieruchomości składającej się z 5 działek nr 1/1, 1/3, 1/4, 2/1, 2/2 oraz 2/4 o łącznym obszarze 1,8717 ha, położonej w miejscowości (…), gminie (…), powiecie (…), województwie (…). W związku z powyższym Wnioskodawca stał się jedynym właścicielem ww. działek. W następstwie wyżej wskazanego aktu notarialnego utworzono jedną księgę wieczystą nr (…), obejmującą wszystkie wymienione działki, z wyłączeniem działek stanowiących rowy, przy czym działki te - mimo że stanową jedną nieruchomość, fizycznie położone są po dwóch stronach drogi powiatowej. Działki przez 17 lat nie były w żaden sposób wykorzystywane. W lutym 2023 roku na działce nr 2/2, Wnioskodawca wybudował dwie hale magazynowe, które aktualnie są przedmiotem najmu. Ponadto w chwili obecnej realizowana jest budowa dwóch kolejnych hal magazynowych. Powyższe czynności realizowane są w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę od 18 listopada 2002 r., w której jako działalność przeważającą wskazuje wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, przy czym przedmiotowe nieruchomości (działki) nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych. W 2024 roku do Wnioskodawcy zgłosiła się spółka komandytowa z siedzibą w (...), która z dniem 1 kwietnia 2025 r. przekształciła się w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”) sygnalizując zainteresowanie nabycia 3 działek o nr 1/1, 1/3 i 1/2. W konsekwencji Wnioskodawca oraz Spółka w dniu 4 grudnia 2024 r. zawarli w formie aktu notarialnego przedwstępną umowę sprzedaży, obejmującą działki 1/1, 1/3 o obszarze 0,7899 ha, dla których Sąd Rejonowy w (…), Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW numer (…) oraz działki gruntu nr 1/2 o powierzchni 0,0098 ha, dla której nie jest prowadzona księga wieczysta (rów), (dalej: „Działka nr 1/2”). Następnie, na podstawie aktu notarialnego z dnia 19 maja 2025 r. będącego zmianą przedwstępnej umowy sprzedaży nieruchomości, doszło do zmiany zakresu sprzedaży, mianowicie sprzedaży miała podlegać tylko działka o nr 1/3 o obszarze 0,4138 ha, dla której Sąd Rejonowy w (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (…) (dalej: „Działka nr 1/3”). Finalnie, na podstawie aktu notarialnego z dnia 12 marca 2026 r. doszło do sprzedaży Działki o nr 1/3. Na moment sprzedaży Działka nr 1/3 była nieogrodzona, nieuzbrojona, posiadała dostęp do drogi publicznej poprzez sąsiednią działkę, która stanowiła własność Skarbu Państwa. Działka nr 1/3 jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, przewidującym jej przeznaczenie pod zabudowę usługową; plan ten został uchwalony bez inicjatywy ze strony Wnioskodawcy. Spółka (kupująca) we własnym imieniu i na własną rzecz uzyskała ostateczną i prawomocną decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę zamierzonej przez tą Spółkę inwestycji. Wnioskodawca, mimo że w akcie notarialnym zobowiązał się do udzielenia Spółce stosownych pełnomocnictw w razie zaistnienia takiej potrzeby, ostatecznie nie doszło do ich udzielenia, a Spółka samodzielnie występowała o uzyskanie decyzji, takich jak pozwolenie na budowę czy pozwolenia wodnoprawne. W dniu 22 kwietnia 2026 r., w formie aktu notarialnego, dokonano zmiany przedwstępnych umów sprzedaży nieruchomości. Jak wskazano wcześniej, w dniu 19 maja 2025 r. zostały zawarte przedwstępne umowy sprzedaży, które następnie zmieniono aktem notarialnym z dnia 8 grudnia 2025 r. Na ich podstawie Wnioskodawca zobowiązał się do sprzedaży Spółce działki o numerze 1/1 o obszarze 0,3761 ha, dla której Sąd Rejonowy w (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW nr (…) (dalej: „Działka nr 1/1) oraz Działki nr 1/2 (rów). Na mocy aktu notarialnego z dnia 22 kwietnia 2026 r. Wnioskodawca oraz Spółka zmienili swoje oświadczenia w ten sposób, że zarówno Działka nr 1/1, jak i Działka nr 1/2 zostaną sprzedane nie później niż do dnia 30 czerwca 2027 r. Finalnie więc, transakcja, która pierwotnie miała być jedną sprzedażą, z powodu nieznanych planów kupującego, była zmieniana i w konsekwencji rozdzielona na dwie transakcje. Wnioskodawca w związku z sprzedażą Działki nr 1/3 nie występował w charakterze czynnego podatnika podatku VAT i dokonał sprzedaży Działki nr 1/3 jako składnika majątku prywatnego. Działka nr 1/3 nie została nabyta z zamiarem jej dalszej odsprzedaży, zresztą od jej nabycia minęło kilkadziesiąt lat. Jak wskazano powyżej, to Spółka z własnej inicjatywy zgłosiła zainteresowanie nabyciem nieruchomości. Wnioskodawca nie podejmował działań marketingowych zmierzających do jej zbycia, w szczególności nie zamieszczał ogłoszeń ani nie korzystał z usług podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami. Ponadto Wnioskodawca nie ponosił nakładów mających na celu podniesienie atrakcyjności ani wartości Działki nr 1/3, nie realizował przyłączy i doporowadzenia mediów. Okoliczności te w tożsamym zakresie będą miały zastosowanie również do planowanej sprzedaży Działki nr 1/1 oraz Działki 1/2, na które opiewał pierwotnie akt notarialny umowy przedwstępnej. Wnioskodawca wcześniej zbywał nieruchomości w ramach zarządu majątkiem prywatnym: 28 maja 2008 r. nabył do majątku prywatnego zabudowaną nieruchomość (działka 3/1 o pow. 0,0801 ha, nr KW (…) oraz niezabudowaną nieruchomość gruntową (grunt nr 3/2, o pow. 0,0801 ha, nr KW (…)). Wnioskodawca nabył przedmiotową nieruchomość z przeznaczeniem na realizację własnych celów mieszkaniowych, w szczególności sfinansował z własnych środków budowę budynku mieszkalnego na tej nieruchomości. Zamiarem Wnioskodawcy oraz jego małżonki było przeniesienie do wybudowanego domu ośrodka życiowego, co wiązało się z planowaną sprzedażą dotychczas zamieszkiwanej nieruchomości, stanowiącej własność małżonki. Potencjalny nabywca, który miał zakupić dom, w którym dotychczas małżonkowie mieszkali (dom żony) wycofał się z transakcji, co zakończyło się nawet procesem sądowym. Z uwagi na zmianę decyzji potencjalnego nabywcy domu, Wnioskodawca wraz z małżonką podjęli decyzję o pozostaniu w dotychczasowym miejscu zamieszkania, należącym do majątku osobistego małżonki, natomiast nowo wybudowany dom Wnioskodawca przeznaczył do zbycia. W konsekwencji, w dniu 20 października 2016 r. Wnioskodawca dokonał sprzedaży działek nr 3/1 i 3/2 zabudowanych domem mieszkalnym na rzecz osoby fizycznej;12 września 2012 r. Wnioskodawca nabył do majątku prywatnego nieruchomość gruntową o nr 3/3 stanowiącą tereny leśne z możliwością zabudowy rekreacyjnej, o pow. 0,1201 ha, nr KW (…), na której dokonał budowy budynku mieszkalnego, który również miał spełniać możliwość realizacji własnych celów mieszkaniowych - jako miejsce na wyjazdy weekendowe. Jednakże Wnioskodawca podjął decyzję o zbyciu przedmiotowej nieruchomości, co nastąpiło w dniu 8 stycznia 2019 r. na rzecz osoby fizycznej;17 maja 2010 r. Wnioskodawca wraz z małżonką nabyli we współwłasności działki o nr 4/1 i 4/2, o łącznym obszarze 0,1871 ha, o nr (…). Działki zostały nabyte w ramach wykonywania zarządu majątkiem prywatnym, stanowiącym współwłasność małżonków. Przedmiotową działką zainteresowała się Gmina (…), z uwagi na jej przydatność do organizowania eventów społecznych. Działka była wynajmowana prywatnie na rzecz Gminy (…), a finalnie z uwagi na to, że Gmina chciała rozpocząć inwestycje na tym terenie (postawić boisko, plac zabaw oraz obiekt użyteczności publicznej) w dniu 30 grudnia 2019 r. doszło do sprzedaży powyższych działek na rzecz Gminy (…). Wnioskodawca podkreśla, że wszystkie wskazane powyżej transakcje sprzedaży nieruchomości nie były realizowane w ramach działalności gospodarczej, lecz stanowiły przejaw wykonywania prawa własności w zakresie zarządu majątkiem prywatnym. Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego Ojciec i Ciotka Wnioskodawcy nabyli posiadanie samoistne po swoich rodzicach na podstawie dziedziczenia - do stwierdzenia nabycia spadku po rodzicach doszło ostatecznie w dniu 24 sierpnia 2001 roku na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w (…). Działka 1/2 to w istocie „rowy” powstałe w skutek wydzielenia geodezyjnego bardzo dawno temu i z powodu jakiś zaszłości historycznych nie były objęte prawem własności. Dziadkowie Wnioskodawcy (spadkodawcy dla ojca i ciotki Wnioskodawcy) nabyli nieruchomość w drodze decyzji - akt własności ziemi wydany przez Naczelnika Miasta i Gminy (…) z dnia 12 grudnia 1975 r. na podstawie ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych. W tamtym czasie dziadkowie Wnioskodawcy stali się właścicielami w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej szeregu działek, których numeracja już nie istnieje. Całość zdarzeń/podstaw nabycia opisuje Akt Notarialny z 26 kwietnia 2004 roku (ten sam na podstawie którego Wnioskodawca nabył własność i posiadanie samoistne). Jak opisuje Akt Notarialny w wyniku dokonanych zmian gruntowych i podziałów geodezyjnych działki, które nabyli dziadkowie Wnioskodawcy, a następnie ojciec i ciotka Wnioskodawcy, oznaczona została nowymi numerami „o zmienionym obszarze, ale w niezmienionych granicach”, w ten sposób, powstały działki: 2 (dawny numer 5 i 6) - która podzielona została na działki: 2/1, 2/2, 2/4, 2/5, 2/6;1 (dawny numer 7 i 8) - która podzielona została na działki: 1/1, 1/3, 1/4. Dodatkowo, jak opisuje Akt Notarialny w wyniku wskazanego podziału wyodrębnione zostały działki 2/3 oraz 1/2 o obszarze 0,0098ha - jako „działki gruntu bez tytułu własności, sklasyfikowane jako „rowy”. Wnioskodawca, na dzień udzielania niniejszej odpowiedzi nie jest właścicielem działki 1/2. W toku, przed właściwym sądem rejonowym, jest prowadzone postępowanie o stwierdzenie zasiedzenia działki 1/2, które zakończy się postanowieniem o stwierdzeniu zasiedzenia z określoną w postanowieniu datą. Z uwagi na trudność w określeniu stanu faktycznego na ten moment, jak również wielorakość rozstrzygnięć sądu, jakie mogą zapaść w przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca wyłącza z treści pytania zadanego w pierwotnym wniosku pytanie o skutki podatkowe związane ze zbyciem działki 1/2. Wnioskodawca zaczął podejmować czynności formalne, aby na działce 2/2 wybudować dwie hale magazynowe, które aktualnie są przedmiotem najmu w ramach wykonywanej działalności gospodarczej, w wyniku czego w lutym 2021 r. zostało wydane pozwolenie na budowę. Jak zostało wskazane wniosku, dla działek nr 1/1, 1/3, 1/4, 2/1, 2/2 oraz 2/4 o łącznym obszarze 1,8717 ha, została utworzona jedna księga wieczysta nr (…) (z wyłączeniem działek stanowiących rowy), stąd określenie, że „działki przez 17 lat nie były w żaden sposób wykorzystywane” odnosiło się do wszystkich działek, a po upływie 17 lat jakiekolwiek czynności były podejmowane tylko względem jednej działki nr 2/2 w związku z realizacją inwestycji budowlanej. Działki nr 1/1 i 1/2 nie były, w żaden sposób wykorzystywane, aż do momentu, kiedy w 2024 r. do Wnioskodawcy zgłosiła się Spółka sygnalizując zainteresowanie nabycia działek - umowę przedwstępną zwarto 4.12.2024 r. Zbywane nieruchomości nie miały/nie mają/nie będą miały jakiegokolwiek związku z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. Działka nr 1/1 została wydzierżawiona w okresie od 4 grudnia 2024 r. do 31 grudnia 2025 r. dla spółki, która zamierza kupić działkę. Dzierżawa miała charakter „symbolicznej” odpłatności i nie miał celu zarobkowego, bowiem grunt o wielkości 0,3761 ha został wydzierżawiony za 100 zł. Wyłącznym celem było - udostępnienie przyszłemu kupującymi tytułu stanowiącego prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, po to, aby kupujący samodzielnie mógł rozpocząć długie procedury administracyjne związane z pozyskiwaniem pozwoleń budowlanych we własnym imieniu i na własny rachunek. Wskazać w tym miejscu należy, na bogate orzecznictwo sądów administracyjnych, które wskazuje, że „nie każde wydzierżawienie nieruchomości oznacza, że jest ona wykorzystywana na prowadzenie działalności gospodarczej”, w szczególności, gdy odpłatność ma charakter symboliczny i nieekwiwalentny, nie można mówić tu o celu zarobkowym tak m.in.: wyrok NSA z dnia 3 marca 2017 roku, sygn I FSK 1149/15,wyrok NSA z dnia 5 marca 2019 roku, sygn I FSK 385/17. Tym samym, fakt opisanej tu dzierżawy nie wpływa na ocenę, iż zbycie nieruchomości nastąpi w ramach majątku prywatnego. Działki nie były udostępnianie w inny sposób niż opisany powyżej. Na moment udzielenia odpowiedzi na niniejsze wezwanie Wnioskodawca nie planuje nabywania w przyszłości innych nieruchomości. Jednocześnie nie wyklucza możliwości ich nabycia w przyszłości, o ile pozwoli na to jego sytuacja majątkowa. Potencjalne nabycie miałoby na celu zabezpieczenie interesów majątkowych Wnioskodawcy oraz jego rodziny. Wnioskodawca posiada również inne nieruchomości, jednak nie są one przeznaczone do przyszłej sprzedaży. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wybrał podatek liniowy jako formę opodatkowania. Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku) Czy planowana sprzedaż przez Wnioskodawcę Działki nr 1/1 będzie podlegać podatkowi dochodowemu od osób fizycznych, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy o PIT? Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku) Zdaniem Wnioskodawcy, planowana sprzedaż przez Wnioskodawcę Działki nr 1/1 nie będzie podlegać podatkowi dochodowemu od osób fizycznych, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy o PIT. Uzasadnienie do zdarzenia przyszłego Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy o PIT, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie: a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów, d)  innych rzeczy, ‒      jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany. Oznacza to, że jeżeli minie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie danej nieruchomości, to odpłatne zbycie udziału nieruchomości nie będzie podlegać podatkowi dochodowemu. Warunkiem jest jednak, aby nie następowało ono w wykonaniu działalności gospodarczej. W ramach opisanego zdarzenia przyszłego, sprzedaż Działki nr 1/1 nastąpi po upływie okresu znacząco przekraczającego 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie. Jak wynika z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca jest właścicielem Działki nr 1/1 od dnia 26 kwietnia 2004 r., kiedy to na podstawie aktu notarialnego, nabył prawo własności tej nieruchomości. Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, planowane zbycie Działki nr 1/1, nie może być również traktowane jako zbycie w ramach wykonywania działalności gospodarczej. W tym miejscu trzeba zauważyć, że zgodnie z definicją z art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT, ilekroć w Ustawie o PIT jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza ona działalność zarobkową: a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych ‒    prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 Ustawy o PIT. W związku z powyższym istotne jest ustalenie, czy Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, działając w sposób profesjonalny, ciągły i zorganizowany, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami. Wnioskodawca zbywał nieruchomości, co zostało opisane w przedstawionym zdarzeniu przyszłym. Jednakże zbycia tych nieruchomości nie były dokonywane przez Wnioskodawcę w sposób profesjonalny, ciągły i zorganizowany, ani angażujący środki podobne do wykorzystywanych przez podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomości. Brak profesjonalnego charakteru sprzedaży nieruchomości potwierdza fakt, że dochód ze sprzedaży nieruchomości nie stanowił stałego źródła dochodu dla Wnioskodawcy. Znaczny okres czasu między nabyciem a zbyciem nieruchomości również wskazuje na fakt, że sprzedaże nie były wykonywane w sposób ciągły i zorganizowany. Oprócz tego, nieruchomości nie były nabywane w celu dalszej odsprzedaży, bowiem Wnioskodawca nabył je z zamiarem osobistego użytkowania i realizowania celów mieszkaniowych, lub nabywał je w drodze darowizny. Warto zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 maja 2014 r., sygn. I FSK 774/13, wskazał kryteria, jakimi należy się kierować przy ustaleniu czy mamy do czynienia z działalnością gospodarczą czy z zarządem majątkiem prywatnym. Zgodnie z tym wyrokiem na gospodarczy charakter uzyskiwanego dochodu może wskazywać zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, polegających na: wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym przygotowanych w ten sposób do zbycia nieruchomości oraz dokonywaniu tych transakcji (nabycia i zbycia) w stosunkowo krótkim przedziale czasowym. W przypadku Wnioskodawcy nie można mówić, że mimo kilkukrotnego zbycia nieruchomości, były one przygotowane przez Wnioskodawcę do sprzedaży w sposób wykraczający poza zwykły zarząd prywatnym majątkiem. Zbywanie nieruchomości nie miało charakteru profesjonalnego zorganizowania, nie polegało na nabywaniu i zbywaniu nieruchomości, bowiem Wnioskodawca sprzedawał nieruchomości z budynkami, które miały służyć realizowaniu własnych celów mieszkaniowych. Jednakże jak zostało przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, sprzedaże te były podyktowane sytuacjami prywatnymi. Ponadto, jak zostało już wspomniane, długi okres między nabyciem, a zbyciem nieruchomości potwierdza, że nie były one dokonywane w ramach działalności gospodarczej. Można zatem uznać, że były to przedsięwzięcia o charakterze incydentalnym, sporadycznym, oderwanym od siebie i nie powiązanym ze sobą. Samo wielokrotne wykonanie czynności zbycia, jak i powtarzalność transakcji sprzedaży nieruchomości w swojej istocie nie spełnia przesłanki „ciągłości”, w rozumieniu art. 5a pkt 6 lit. a Ustawy o PIT i może stanowić zwykłe wykonywanie prawa własności w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Planowane zbycie Działki nr 1/1 również wynika z faktu, że to Spółka sama zgłosiła się do Wnioskodawcy sygnalizując od początku zainteresowanie nabycia wszystkich działek o nr 1/1, 1/3 i 1/2, które następnie było przez potencjalnego kupującego zmieniane, dlatego też czynność rozdzieliła się na dwie części. Wnioskodawca nie ponosił nakładów na ww. działki. Wnioskodawca nie podejmował działań marketingowych zmierzających do ich zbycia, w szczególności nie zamieszczał ogłoszeń ani nie korzystał z usług podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami. Ponadto Wnioskodawca nie ponosił nakładów mających na celu podniesienie atrakcyjności ani wartości Działek o nr 1/1, 1/3 i 1/2, ani nie realizował przyłączy i doprowadzenia mediów. Powyższe wskazuje, że wszystkie transakcje sprzedaży nieruchomości realizowane przez Wnioskodawcę były dokonywane w ramach zarządu majątkiem prywatnym i służyły zaspokojeniu jego własnych potrzeb. Co istotne, zgodnie z stanowiskiem Dyrektora KIS wyrażonego w interpretacji indywidualnej z dnia 27 lutego 2025 r., sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.930.2024.2.KR, taka sprzedaż nie stanowi działalności gospodarczej, bowiem „na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.” Należy także wskazać, że Wnioskodawca nie wykorzystywał ani obecnie nie wykorzystuje Działki nr 1/1, podobnie jak żadnej z nieruchomości zbytych wcześniej, na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie wynajmu hal magazynowych. Zatem zgodnie z powyższym uzasadnieniem stanowiska, zdaniem Wnioskodawcy, należy stwierdzić, że okoliczności dotyczące nabycia Działki nr 1/1 nie dają podstaw do przyjęcia, że spełnione zostaną przesłanki wymienione w art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT, warunkujące zaliczenie planowanej sprzedaży do działalności gospodarczej. Tym samym, mając na uwadze powyższe, planowana sprzedaż przez Wnioskodawcę Działki nr 1/1 nie będzie podlegać podatkowi dochodowemu od osób fizycznych, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy PIT. Mając powyższe na względzie Wnioskodawca uprzejmie prosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592). Zgodnie z jego treścią: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku. Źródła przychodów Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy: Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów d) innych rzeczy, ‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany. Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu. W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie. Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki: odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) orazzostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie. Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Określenie przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej Wskazać należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m. in. łączne spełnienie trzech warunków: dana działalność musi być działalnością zarobkową,działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz,w sposób ciągły. Tak więc, działalność gospodarcza to taka działalność, która: 1.  Jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej, bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu. 2.  Prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym. 3.  Wykonywana jest w sposób ciągły. Jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczność wykonywania działalności bez przerwy. Istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu np. powtarzalna sprzedaż przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter. Zatem, każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu przepisów ww. ustawy pozarolniczą działalność gospodarczą niezależnie od tego, czy podatnik dokonał jej rejestracji. Zasadniczego znaczenia dla rozstrzygnięcia tak zarysowanego problemu nabiera kwestia ustalenia właściwych relacji między regulacją art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w związku z art. 5a pkt 6), a art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) tej ustawy. Sygnalizowane w judykaturze problemy związane ze stosowaniem tych przepisów biorą się z tego, że z ich treści trudno wyinterpretować w sposób jednoznaczny, gdzie przebiega granica między tym, co stanowi obrót nieprofesjonalny, a tym co należy rozpoznawać jako czynności związane z prowadzeniem pozarolniczej działalności gospodarczej (wyrok NSA z 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FSK 379/14, z 9 marca 2016 r., sygn. akt II FSK 1423/14, z 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 773/13 i inne). Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności. Prowadzenie działalności gospodarczej we własnym imieniu oznacza, że związane z działalnością prawa i obowiązki dotyczą osoby fizycznej, która ją prowadzi. Podmiot prowadzący działalność gospodarczą występuje jako podmiot niezależny prawnie od innych podmiotów, a podejmowane przez niego czynności rodzą bezpośrednio dla niego określone prawa i obowiązki. W związku z powyższym, aby określoną działalność uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, musi ona mieć charakter zarobkowy. Działalność jest zarobkowa wtedy, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych. Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji. Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, „organizować” to „przygotowywać”, „zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły”, „wprowadzać porządek”. Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku. Zatem jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca 2015 r. sygn. I SA/Po 919/14: „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f”. Natomiast przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności, (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej. Zatem, każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu przepisów ww. ustawy pozarolniczą działalność gospodarczą niezależnie od tego, czy podatnik dokonał jej rejestracji. W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio aktywne czynności w zakresie sprzedaży nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji), angażując środki podobne do wykorzystywanych przez przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą. Istotne znaczenie, choć nie decydujące, mają również poszczególne elementy zdarzenia będące efektem aktywnych działań podatnika, np. to w jaki sposób i w jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki majątku będące przedmiotem sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy zostaną nabyte de facto na cele inwestycyjne celem czerpania zysków z najmu lub sprzedaży, czy przede wszystkim na potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny. Przy czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy zdarzenia przyszłego. Z przytoczonych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód jednego z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości (art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ww. ustawy). Ustalenie, z jakiego źródła pochodzi przychód, ma kluczowe znaczenie dla ustalenia sposobu opodatkowania przychodu. Podkreślić należy, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna - sprzedając nieruchomość (działkę) - działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną np. nabycie nieruchomości, podział nieruchomości, wystąpienie o pozwolenie na budowę, uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, podjęcie działań marketingowych, korzystanie z usług podmiotów w zakresie pośrednictwa nieruchomościami, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności. Pana wątpliwości dotyczą rozstrzygnięcia, czy przychód ze sprzedaży działki nr 1/1, będzie stanowić dla Pana przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W celu ustalenia prawidłowego źródła przychodów z tytułu planowanej sprzedaży działki nr 1/1 należy rozważyć, czy czynność sprzedaży powyższej działki zawiera znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej. Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania - na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - skutków działań podjętych przez Pana do właściwego źródła przychodów należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem działek, o których mowa we wniosku. Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy. W konsekwencji, o kwalifikacji uzyskanych przez podatnika przychodów ze sprzedaży nieruchomości do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie mogą w sposób zasadniczy i wyłączny decydować takie okoliczności jak: ilość działek mających być przedmiotem sprzedaży, osiągnięcie zysku, złożenie uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zamieszczenia ogłoszenia sprzedaży na portalach ogłoszeniowych, czy wynajęcie pośredników w obrocie nieruchomościami w celu ich sprzedaży. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego nie sposób zatem przyjąć, że planowana przez Pana sprzedaż działki, wygeneruje przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Całokształt okoliczności, a w szczególności zakres i cel Pana działań oraz fakt, że nie podejmował Pan ponadstandardowych działań zmierzających do sprzedaży działki (ponoszenie nakładów, dzięki którym nieruchomość stałaby się szczególnie atrakcyjna dla potencjalnych nabywców) sugeruje, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Pana działań nie można uznać za działania zarobkowe. Jak już wcześniej wyjaśniono, zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. W przedmiotowej sprawie, czynności podejmowane przez Pana wskazują, że nie mają one charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Nie nabył Pan działki w celu jej odsprzedaży. Nie podjął Pan i nie zamierza podejmować takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami na gruncie przepisów podatku dochodowego od osób fizycznych, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Sprzedaż działek nastąpi po upływie długiego okresu od ich nabycia. W konsekwencji, istotą Pana działań nie jest prowadzenie działalności gospodarczej, lecz zwykły zarząd własnymi sprawami majątkowymi. Okoliczności dotyczące nabycia działki oraz jej planowanej sprzedaży nie dają podstaw do przyjęcia, że spełnione zostaną przesłanki wymienione w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkujące zaliczenie planowanej sprzedaży nieruchomości do działalności gospodarczej. Nie sposób zatem uznać, że w realiach analizowanej sprawy działania podejmowane przez Pana pozwalają na zakwalifikowanie sprzedaży działki do kategorii przychodu z działalności gospodarczej. Nie rozpoczął Pan na działce działalności gospodarczej, zatem jest to zarząd majątkiem prywatnym. Sprzedaż przez Pana działki nie będzie nosiła przymiotów działalności gospodarczej. Zatem, planowana przez Pana sprzedaż działki, nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej, a zatem nie spowoduje powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, skutki podatkowe planowanej sprzedaży działki należy oceniać w kontekście art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Moment nabycia Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw. Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu, należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Na podstawie art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.): Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo, że strony inaczej postanowiły. Należy zatem wskazać, że nabyciem w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną - nabywcę, przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób odpłatny czy nieodpłatny. Nabycie w drodze darowizny Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego: Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności powinna mieć formę aktu notarialnego. Darowizna zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, jest zatem umową. Istotą jej jest bezpłatne świadczenie, które darczyńca wykonuje ze swego majątku na rzecz innej osoby. Umowa darowizny prowadzi do przesunięcia określonego dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku osoby obdarowanej. Samo zaś przesunięcie następuje zawsze pod tytułem darmym i podyktowane jest chęcią wzbogacenia obdarowanego. Tym samym, zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje. Skutki podatkowe sprzedaży działki nr 1/1 Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Pana działki nr 1/1 podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy jej odpłatne zbycie nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej działki. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w drodze umowy darowizny z dnia 26 kwietnia 2004 r. przekazanej od ojca i ciotki stał się Pan współwłaścicielem udziałów stanowiących łącznie 2/3 w niezabudowanej nieruchomości składającej się z 5 działek nr 1/1, 1/3, 1/4, 2/1, 2/2 oraz 2/4 o łącznym obszarze 1,8717 ha, położonej w miejscowości (…), gminie (…), powiecie (…), województwie (…). W ramach tego samego aktu notarialnego kupił Pan od wuja udział stanowiący 1/3 część w niezabudowanej nieruchomości składającej się z 5 działek nr 1/1, 1/3, 1/4, 2/1, 2/2 oraz 2/4 o łącznym obszarze 1,8717 ha, położonej w miejscowości (…), gminie (…), powiecie (…), województwie (…). W związku z powyższym stał się Pan jedynym właścicielem ww. działek. W świetle powyższego, wskazać należy, że nabycie przez Pana nieruchomości, o której mowa we wniosku, tj. działki nr 1/1, nastąpiło 26 kwietnia 2004 r. Zatem, termin pięcioletni, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niewątpliwie minął. W konsekwencji, sprzedaż działki nr 1/1 nie będzie również stanowić dla Pana źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ww. ustawy, w związku z upływem okresu pięciu lat liczonego od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości. Tym samym, sprzedaż przez Pana ww. działki nie wiąże się z obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Reasumując, odpłatne zbycie działki nr 1/1 nie ma związku z działalnością gospodarczą i nie nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej. Zatem, przychód ze sprzedaży ww. nieruchomości (działek) nie będzie stanowić źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc nie będzie stanowić przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej i nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu. Jednocześnie, odpłatne zbycie działki nr 1/1 nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. działki przez Pana upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w ww. przepisie. Oznacza to, że przychód z tego tytułu nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem, nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy z tytułu ww. transakcji odpłatnego zbycia. Pana stanowisko jest prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście przedstawionego pytania i własnego stanowiska dotyczącego skutków podatkowych sprzedaży działki nr 1/1. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. W odniesieniu do przywołanych przez Pana orzeczeń sądowych i interpretacji indywidualnych, wskazuję, że stanowią one rozstrzygnięcia w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się odnoszą, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albow formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.