0114-KDWP.4011.227.2026.2.MW

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 14 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 11 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego W latach 2023 i 2024 roku rozliczyła się Pani w formie preferencyjnego opodatkowania jako osoba samotnie wychowująca dzieci, zgodnie ze stanem faktycznym. Od dnia 7.12.2022 roku sama wychowuje Pani dzieci, w 2023 roku Sąd zakazał ojcu kontaktów z dziećmi, co jest jednoznaczne z tym, że tata nie mógł się opiekować dziećmi. Dzieci ostatni raz widziały ojca w dniu 6.12.2022r. - w tym dniu ojciec córek (...), w obecności dzieci. W wyniku tego zdarzenia Sąd w dniu 12 maju 2023 roku wydał postanowienie o zakazie kontaktów ojca z dziećmi, więc nie ma takiej możliwości, żeby ojciec uczestniczył w wychowywaniu dzieci. Zakaz kontaktu z dzieckiem jest ostatecznym środkiem, stosowanym przez Sąd tylko wtedy, gdy utrzymywanie kontaktów z rodzicem poważnie zagraża dobru dziecka, dlatego Sąd podjął taką decyzję. Ojciec dzieci ma wyrok wskazujący go winnego w/w zarzucanego mu czynu. Natomiast za osobę samotnie wychowującą dzieci uznaję się osobę, która w oznaczonym czasie sama zajmuje się dziećmi i faktycznie wychowuje dzieci bez udziału drugiego z rodziców, a tak było i jest w Pani przypadku. Niestety sprawa rozwodowa, wydłuża się w czasie czego nie można było wcześniej. Chronologicznie przedstawia się to następująco: 12.2021 r. - rozstanie z byłym mężem, wyprowadził się z domu; 8.2022 r. - złożony pozew o rozwód; 10.2022 r. - postanowienie sądu dot. alimentów i kontaktów z ojcem co drugi weekend; 9.01.2023 r. - modyfikacja pozwu o rozwód dot. zawieszenie kontaktów ojca z córkami; 12.05.2023 r.- postanowienie sądu o zakazaniu kontaktów z małoletnią A i B; 31.05.2023 r. - pierwszy termin rozprawy rozwodowej (jedyna rozprawa na której Pani mąż się stawił);25.03.2024 r. - zmiana sędziego; 2.07.2024 r. - termin rozprawy rozwodowej, rozprawa się nie odbyła, zmiana terminu; 26.07.2024 r. - II rozprawa; 15.04.2025 r. - termin rozprawy rozwodowej rozprawa się nie odbyła, zmiana terminu; 27.06.2025r – rozprawa; 14.08.2025 r - wyrok orzekający rozwód, pozbawienie praw rodzicielskich ojca dzieci. Z uwagi na fakt, iż: rozwód był bez orzekania o winie (w odpowiedzi na złożony przez Panią pozew o rozwód, były mąż również wskazał, że nie widział szans na ratowanie małżeństwa), Sąd wydał w 10.2022 roku postanowienie regulujące kontakty oraz alimenty, posiadaliście Państwo rozdzielność majątkową, następnie Sąd w maju 2023 roku wydał zakaz kontaktów ojca z dziećmi, występowanie z wnioskiem o separacja, nie miałoby sensu i zastosowania w tym przypadku. Niestety w wyniku wielu nieprzychylnych zdarzeń tj. zmiana Sędziego w sprawie, wyznaczanie dość odległych terminów rozpraw, przekładanie terminów rozpraw, brak stawiennictwa powoda na rozprawach, wyrok rozwodowy zapadł dopiero po 3 latach. Przy braku orzekania o winie i posiadanej rozdzielności majątkowej jest długim okresem, na który nie miała Pani wpływu, a związek małżeński w tym okresie, był tylko "na papierze". Kluczowym dla wyjaśnienia tej sprawy jest wydany przez Sąd w maju 2023 roku zakaz kontaktów ojca z dziećmi, co jest jednoznaczne z tym, że faktycznie wychowywała Pani dzieci bez udziału drugiego z rodziców. W wyniku w/w zachowania ojca dzieci tj. m. in. napaś(...), braku jakichkolwiek chęci naprawienia tej sytuacji, braku wniosków dotyczących wznowienia kontaktów ojca z dziećmi, niepłacenia alimentów na dzieci, braku jakichkolwiek kontaktów z Panią i wykazania zainteresowania dziećmi Sąd orzekając rozwód pozbawił ojca praw rodzicielskich, gdzie w uzasadnieniu wskazał, iż można nazwać, że ojciec porzucił swoje dzieci, co również powinno być informacją, że te kontakty się faktycznie nie odbywały i ojciec nie uczestniczył w opiece nad dziećmi. Uzupełnienie opisu stanu faktycznego W okresie o którym mowa we wniosku podlegała Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terenie RP. W okresie którego dotyczy wniosek uzyskiwała Pani dochody z tytułu umowy o pracę. W tym okresie prowadziła Pani działalności gospodarczą - forma opodatkowania na zasadach ogólnych. Orzeczenie Sądu o rozwodzie uprawomocniło się 22.08.2025 r. Sama wychowywała Pani tylko te małoletnie dzieci, o których mowa we wniosku. Przepisy art. 30c ustawy o PIT, przepisy o zryczałtowanym podatku dochodowy oraz przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych nie miały zastosowania ani wobec Pani ani wobec Pani dzieci. Nie była orzeczona sądownie separacja. Separacja jest instytucją prawną służącą sformalizowaniu rozstania bez definitywnego zakończenia małżeństwa. Umożliwia stronom czas na przemyślenie relacji lub podjęcie terapii, a jednocześnie porządkuje kwestie majątkowe (ustanawiając rozdzielność majątkową) oraz reguluje sprawy alimentacyjne i opiekuńcze. W Państwa ówczesnej sytuacji separacja była zbędna. Obie strony jednoznacznie deklarowały brak możliwości ratowania małżeństwa, a rozdzielność majątkowa istniała już wcześniej. W 2022 roku złożyła Pani pozew o rozwód, a w tym samym roku Sąd ustalił kwestie alimentacyjne oraz opiekuńcze. Pozew rozwodowy został przez Panią złożony bez orzekania o winie, co miało przyspieszyć postępowanie, jednak z uwagi na obłożenie sądu pomimo tego rozwód nie został zakończony w oczekiwanym terminie, co nie wynikało z Pani winy. Ojciec dzieci w latach 2023-2024 nie został pozbawiony ani ograniczony władzy rodzicielskiej, w 2023 r. nałożony przez Sąd został wyłącznie zakaz kontaktów ojca z dziećmi. Pozbawienie władzy rodzicielskiej nastąpiło wraz z rozwodem w 2025 roku, głównie z uwagi na to, że ojciec nie próbował naprawić kontaktów z dziećmi, nie interesował się nimi i jak to też Sąd wskazał ojciec porzucił dzieci. We wskazanych latach 2023-2024 dzieci ani razu nie widziały się z ojcem. Z uwagi na brak kontaktów ojca z dziećmi oraz z Panią we wspomnianych latach nie ma Pani wiedzy czy odbywał karę pozbawienia wolności. We wskazanym okresie tj. 2023-2024 dzieci nieprzerwalnie mieszkały z Panią, miejsce zamieszkania dzieci było takie samo jak Pani, dzieci stałe u Pani przebywały. Pytanie Czy w latach 2023 i 2024 roku mogłam się rozliczyć jako matka samotnie wychowująca dzieci? Pani stanowisko w sprawie W Pani odczuciu liczy się stan faktyczny, a ustawodawca nie przewidział, że rodzic może mieć zakazane kontakty z dziećmi. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 , będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci: 1) małoletnie, 2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną, 3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym. Stosownie do art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie. Na podstawie art. 6 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym: 1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub 2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152 - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576). W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko: 1) stosuje przepisy: a) art. 30c lub b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń; 2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, należy podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że: Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w powołanym wyżej art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Z powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi odstępstwo od generalnej zasady indywidualnego opodatkowania. Możliwość jego zastosowania obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w tej ustawie, które należy interpretować ściśle, co oznacza, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej. Należy zauważyć, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych od spełnienia m.in. warunku posiadania określonego statusu cywilnoprawnego wymienionego w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik, osoba, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osoba, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców, którym przysługuje preferencyjne rozliczenie podatku. Przy czym, status osoby rozwiedzionej nabywa się dopiero poprzez prawomocne orzeczenie sądu o rozwiązaniu małżeństwa. Natomiast za osobę samotnie wychowującą dzieci ustawodawca uznał również osobę pozostającą w związku małżeńskim pod warunkiem, że drugi małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności. Jak wynika z art. 93 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236): § 1. Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom. § 2. Jeżeli wymaga tego dobro dziecka, sąd w wyroku ustalającym pochodzenie dziecka może orzec o zawieszeniu, ograniczeniu lub pozbawieniu władzy rodzicielskiej jednego lub obojga rodziców. Przepisy art. 107 i art. 109-111 stosuje się odpowiednio. Jak stanowi art. 94 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Jeżeli jedno z rodziców nie żyje albo nie ma pełnej zdolności do czynności prawnych, władza rodzicielska przysługuje drugiemu z rodziców. To samo dotyczy wypadku, gdy jedno z rodziców zostało pozbawione władzy rodzicielskiej albo gdy jego władza rodzicielska uległa zawieszeniu. W myśl art. 107 § 1 i § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: § 1. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia. § 2. W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia. Zgodnie z art. 111 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: § 1. Jeżeli władza rodzicielska nie może być wykonywana z powodu trwałej przeszkody albo jeżeli rodzice nadużywają władzy rodzicielskiej lub w sposób rażący zaniedbują swe obowiązki względem dziecka, sąd opiekuńczy pozbawi rodziców władzy rodzicielskiej. Pozbawienie władzy rodzicielskiej może być orzeczone także w stosunku do jednego z rodziców. § 1a. Sąd może pozbawić rodziców władzy rodzicielskiej, jeżeli mimo udzielonej pomocy nie ustały przyczyny zastosowania art. 109 § 2 pkt 5 , a w szczególności gdy rodzice trwale nie interesują się dzieckiem. § 2. W razie ustania przyczyny, która była podstawą pozbawienia władzy rodzicielskiej, sąd opiekuńczy może władzę rodzicielską przywrócić. Osobami samotnie wychowującymi dzieci mogą być również osoby, wobec których orzeczono separację. Przy czym, nabycie statusu osoby samotnie wychowującej dziecko w takim przypadku wymaga prawomocnego orzeczenia sądu o separacji małżonków. Zgodnie bowiem z treścią art. 611 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy: § 1. Jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny rozkład pożycia, każdy z małżonków może żądać, ażeby sąd orzekł separację. § 2. Jednakże mimo zupełnego rozkładu pożycia orzeczenie separacji nie jest dopuszczalne, jeżeli wskutek niej miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków albo jeżeli z innych względów orzeczenie separacji byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. § 3. Jeżeli małżonkowie nie mają wspólnych małoletnich dzieci, sąd może orzec separację na podstawie zgodnego żądania małżonków. W myśl art. 612 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: § 1. Jeżeli jeden z małżonków żąda orzeczenia separacji, a drugi orzeczenia rozwodu i żądanie to jest uzasadnione, sąd orzeka rozwód. § 2. Jeżeli jednak orzeczenie rozwodu nie jest dopuszczalne, a żądanie orzeczenia separacji jest uzasadnione, sąd orzeka separację. Stosownie do art. 613 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: § 1. Przy orzekaniu separacji stosuje się przepisy art. 57 i art. 58. § 2. Orzekając separację na podstawie zgodnego żądania małżonków, sąd nie orzeka o winie rozkładu pożycia. W tym wypadku następują skutki takie, jak gdyby żaden z małżonków nie ponosił winy. Jak stanowi art. 614 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Orzeczenie separacji ma skutki takie jak rozwiązanie małżeństwa przez rozwód, chyba że ustawa stanowi inaczej. Prawo do omawianej preferencji podatkowej będzie zatem przysługiwało jedynie temu z rodziców, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym. W konsekwencji, aby skorzystać z preferencyjnego opodatkowania swoich dochodów na zasadach przewidzianych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy mieć ściśle określony stan cywilny oraz wychowywać samotnie dziecko (dzieci). Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dzieci. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że jest Pani w związku małżeńskim, i nie można Pani uznać za „osobę samotnie wychowującą dziecko” w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc nie przysługuje Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci. Preferencja ta uzależniona jest bowiem – jak już wcześniej wyjaśniono – również od stanu cywilnego rodzica, starającego się o status osoby samotnie wychowującej dziecko. Jak wynika z wniosku i jego uzupełnienia, była Pani w związku małżeńskim (postępowanie rozwodowe toczyło się od 2022 r. do 22.08.2025 r. kiedy uprawomocnił się wyrok rozwodowy). W latach, których dotyczy wniosek, pozostawała Pani przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim, tj. nie posiadała Pani prawomocnego wyroku sądu orzekającego separację. Ojciec dzieci na mocy orzeczenia sądu ma całkowity zakaz kontaktów z dziećmi, jednak nie został pozbawiony władzy rodzicielskiej. W okresie, którego dotyczy wniosek, Pani małżonek nie został pozbawiony praw rodzicielskich ani według Pani wiedzy nie odbywał kary pozbawienia wolności. Podkreślić więc należy, że samo złożenie pozwu o rozwód nie pozwala na uznanie danej osoby za samotnie wychowującą dzieci, ponieważ status osoby rozwiedzionej nabywa się dopiero poprzez prawomocne orzeczenie sądu o rozwiązaniu małżeństwa. Również separacja faktyczna (np. zerwanie więzi między stronami), nie pozwala na uznanie danej osoby za samotnie wychowującą dzieci, ponieważ to wyłącznie do separacji orzekanej przez sąd odnosi się przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wymieniając w kategorii osób uprawnionych do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko – osobę, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów. Fakt, że samotnie (tj. bez udziału ojca dzieci) wykonywała Pani władzę rodzicielską w stosunku do małoletnich dzieci, tj. wykonywała Pani obowiązki, dzięki którym dzieci wychowywane były w sposób zapewniający ich prawidłowy rozwój fizyczny i psychiczny, a w szczególności sprawowała Pani faktyczną pieczę nad dziećmi i ich majątkiem, troszczyła się o ich rozwój duchowy, zabezpieczała ich potrzeby bytowe, zajmowała się wychowaniem, uczestniczyła w podejmowaniu istotnych decyzji dotyczących zdrowia, rozwoju oraz wychowania dzieci, tym samym, zapewniała i zabezpieczała Pani wszystkie ich potrzeby od bytowych, po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne, emocjonalne, rozwijała zainteresowania córek, zapewniała im wypoczynek itp.), nie pozwala na uznanie Pani za osobę samotnie wychowującą dzieci, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie należy Pani do jednej z kategorii osób wymienionych w zamkniętym katalogu ustanowionym przez ustawodawcę, w przywołanym wyżej art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z okolicznościami, że w okresie, którego dotyczy wniosek, pozostawała Pani przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim, tj. nie posiadała Pani prawomocnego wyroku sądu orzekającego separację, a Pani małżonek nie został pozbawiony praw rodzicielskich ani według Pani wiedzy nie odbywał kary pozbawienia wolności, wyklucza możliwość uznania, że przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci. Nie zmienia tego fakt, że faktycznie samodzielnie sprawuje Pani opiekę nad dziećmi, a drugi rodzic nie uczestniczy w ich wychowaniu, nie zamieszkuje z nimi, nie utrzymuje z nimi kontaktu oraz nie wywiązuje się z obowiązku alimentacyjnego. Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że nie spełniła Pani warunków określonych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wobec czego, nie przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci za lata 2023-2024. Pani stanowisko należy uznać za nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność. W trybie wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie prowadzimy postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Nie analizujemy załączników (dokumentów) załączonych do wniosku. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.