0114-KDWP.4011.251.2026.3.PP

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 20 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 19 czerwca 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą NIP: (…) o kodzie PKD: 43.12.Z Przygotowanie terenu pod budowę, która obecnie pozostaje zawieszona, oraz jest polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT). Wnioskodawca jest również zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). W grudniu 2019 r. Wnioskodawca otrzymał od swojej mamy w drodze darowizny nieruchomość gruntową. Umowa Darowizny, (…), z dnia 27 grudnia 2019 r. Jeszcze przed dokonaniem darowizny mama Wnioskodawcy dokonała geodezyjnego podziału nieruchomości na cztery odrębne działki. Przedmiotowe nieruchomości nigdy nie zostały wprowadzone do majątku związanego z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy i przez cały okres pozostawały składnikami majątku prywatnego. Wnioskodawca nie prowadzi działalności jednoosobowej w zakresie działalności deweloperskiej ani działalności jednoosobowej polegającej na obrocie nieruchomościami. W dniu 25 lipca 2023 Wnioskodawca uzyskał pozwolenie na budowę obejmujące budowę dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej na każdej z 4 działek. Czyli w sumie 8 budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej na wszystkich 4 działkach. Uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę było związane ze zmianami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, które uniemożliwiają uzyskanie pozwoleń na tego typu budynki na obecnym MPZP. Wnioskodawca nigdy nie rozpoczął budowy. Nie dokonywał działań polegających na uzbrojeniu działek, doprowadzeniu mediów, budowie infrastruktury technicznej ani innych działań charakterystycznych dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami. W szczególności Wnioskodawca: nie doprowadził mediów,nie uzbroił działek,nie budował infrastruktury,nie korzystał z pośredników,nie prowadził działań marketingowych,nie udzielał pełnomocnictw związanych ze sprzedażą,nie nabył nieruchomości w celu dalszej odsprzedaży. Dopiero po czasie Wnioskodawca uznał, że nieruchomość posiada zbyt dużą powierzchnię względem jego potrzeb, dlatego rozważył zmianę sposobu realizacji przedsięwzięcia. W przyszłości Wnioskodawca przed rozpoczęciem budowy planuje sprzedaż wszystkich czterech działek z prawomocnym pozwoleniem na budowę do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, w której posiada status większościowego wspólnika. Decyzja o sprzedaży wynika ze zmiany sposobu realizacji planowanej inwestycji oraz reorganizacji przedsięwzięcia, a nie z zamiaru prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca nie zamierza w przyszłości nabywać nieruchomości. Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości do sprzedaży. Działki nie były wykorzystywane gospodarczo, nie były przedmiotem najmu, dzierżawy ani nie były udostępniane osobom trzecim. Pytania 1)  Czy sprzedaż przez Wnioskodawcę czterech działek z prawomocnym pozwoleniem na budowę domów w zabudowie bliźniaczej, otrzymanych w drodze darowizny po upływie ponad 6 lat od ich nabycia będzie skutkowała obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT)? 2)  Czy sprzedaż czterech działek z prawomocnym pozwoleniem na budowę domów w zabudowie bliźniaczej będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług 23% (VAT)? Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1. W zakresie pytania nr 2 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Pana stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT odpłatne zbycie nieruchomości po upływie ustawowego terminu nie powoduje obowiązku podatkowego. Ponadto sprzedaż nie będzie wykonywana w ramach działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy PIT działalność gospodarcza oznacza działalność zarobkową wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły. Dla uznania określonych czynności za działalność gospodarczą konieczne jest występowanie cech profesjonalnego, zorganizowanego i powtarzalnego działania. Wnioskodawca: nie prowadzi działalności deweloperskiei,nie prowadzi działalności w zakresie obrotu nieruchomościami,nie nabył gruntu w celu odsprzedaży,nie dokonał podziału nieruchomości,nie podejmował działań zwiększających atrakcyjność działek. Zachowanie Wnioskodawcy mieści się wyłącznie w zakresie wykonywania prawa własności i zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Podobne stanowisko zaprezentowano m.in. w interpretacji nr 0115-KDIT2-3.4011.216.2019.4.JS z 8 lipca 2019 r., gdzie wskazano, że nawet wielokrotna sprzedaż składników majątku prywatnego nie oznacza automatycznie działalności gospodarczej. W konsekwencji sprzedaż nie będzie stanowiła przychodu z działalności gospodarczej. W związku z upływem ustawowego terminu sprzedaż nie będzie powodowała obowiązku zapłaty PIT. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, d) innych rzeczy, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany. Aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać zaliczony do źródła przychodów określonego wyżej wskazanym przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 cyt. ustawy, spełnione powinny zostać dwie podstawowe przesłanki: odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) orazzostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Odrębnym źródłem przychodów jest wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, pozarolnicza działalność gospodarcza. Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu omawianej ustawy to działalność, która ma następujące cechy: jest działalnością zarobkową;jest prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły;jest prowadzona we własnym imieniu. Działalność „zarobkowa” to działalność, której celem jest „zarabianie", generowanie zysku, zapewnienie określonego dochodu. Sposób jej prowadzenia jest podporządkowany temu, aby osiągać jak najlepsze wyniki gospodarcze. Brak osiągnięcia celu, jakim jest realny zysk, nie oznacza, że prowadzona działalność nie ma charakteru zarobkowego. Istotny jest bowiem cel jej prowadzenia, a nie ostateczne efekty. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się bowiem z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Jednocześnie nie można utożsamiać „działalności zarobkowej” w rozumieniu ustawy z jakimkolwiek działaniem podatnika, które daje efekt zysku. W przepisie mowa jest bowiem o „działalności”, czyli nie o pojedynczych działaniach podatnika, ale zespole działań podejmowanych w określonym celu. Cecha „prowadzenia działalności w sposób zorganizowany i ciągły” nie oznacza konieczności spełnienia formalnych wymogów organizacji działalności (np. rejestracji urzędowej). Cecha ta odnosi się do faktycznego sposobu jej prowadzenia. I tak: „zorganizowany” to będący efektem „organizowania”; „organizować” natomiast to „przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie” albo „nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek” (Nowy Słownik Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego, Warszawa 2000);„ciągłość” w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względną stałość jej wykonywania. Kryterium „ciągłości” służy wyeliminowaniu z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Nie oznacza to jednak, że działalność gospodarcza nie może być prowadzona tylko sezonowo albo przez powtarzanie cyklu lub określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu o charakterze zarobkowym (bez względu na okres, w jakim powiązane ze sobą czynności służące realizacji tego celu miałyby być realizowane). Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku. Zatem jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca 2015 roku sygn. I SA/Po 919/14: „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f”. Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności, (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej. W celu zakwalifikowania - na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - działań podjętych przez Pana do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem udziału w nieruchomości (nieruchomość, na której rozpoczęto budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego), o której mowa we wniosku. Dla oceny, czy dokonywane czynności spełniają kryteria działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych rozstrzygające znaczenie mają okoliczności, w jakich są one wykonywane. O prowadzeniu działalności gospodarczej przesądzają obiektywne i zewnętrzne jej przejawy, a nie przekonanie podatnika. W tym sensie nie ma i nie może mieć znaczenia, że określony podmiot prowadzący konkretną działalność nie ocenia jej (subiektywnie) jako działalności gospodarczej. Podatnik nie może zatem w sposób dowolny w zależności od stanu swojej świadomości, czy przewidywanych korzyści podatkowych dokonywać swobodnej kwalifikacji poszczególnych kategorii przychodów do określonych źródeł przychodów. Na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany całościowo zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy. Zatem, każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność gospodarczą niezależnie od tego, czy podatnik dokonał jej rejestracji w CEIDG, czy też nie. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. W grudniu 2019 r. Wnioskodawca otrzymał od swojej mamy w drodze darowizny nieruchomość gruntową. Jeszcze przed dokonaniem darowizny mama Wnioskodawcy dokonała geodezyjnego podziału nieruchomości na cztery odrębne działki. Przedmiotowe nieruchomości nigdy nie zostały wprowadzone do majątku związanego z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy i przez cały okres pozostawały składnikami majątku prywatnego. Wnioskodawca nie prowadzi działalności jednoosobowej w zakresie działalności deweloperskiej ani działalności jednoosobowej polegającej na obrocie nieruchomościami. W dniu 25 lipca 2023 wnioskodawca uzyskał pozwolenie na budowę obejmujące budowę dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej na każdej z 4 działek. Czyli w sumie 8 budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej na wszystkich 4 działkach. Uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę było związane ze zmianami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, które uniemożliwiają uzyskanie pozwoleń na tego typu budynki na obecnym MPZP. Wnioskodawca nigdy nie rozpoczął budowy. Nie dokonywał działań polegających na uzbrojeniu działek, doprowadzeniu mediów, budowie infrastruktury technicznej ani innych działań charakterystycznych dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami. W szczególności Wnioskodawca: nie doprowadził mediów,nie uzbroił działek,nie budował infrastruktury,nie korzystał z pośredników,nie prowadził działań marketingowych,nie udzielał pełnomocnictw związanych ze sprzedażą,nie nabył nieruchomości w celu dalszej odsprzedaży. Dopiero po czasie Wnioskodawca uznał, że nieruchomość posiada zbyt dużą powierzchnię względem jego potrzeb, dlatego rozważył zmianę sposobu realizacji przedsięwzięcia. Analizując powyższe przepisy w odniesieniu do przedstawionego opisu sprawy, wskazać trzeba, że działania podejmowane przez Pana należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Zakres, stopień zaangażowania, i cel Pana działania wskazuje, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W związku z tym, kwota uzyskana z planowanej sprzedaży nieruchomości nie będzie stanowić przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 omawianej ustawy. Skutki podatkowe tych czynności należy więc ocenić w kontekście przesłanek wynikających z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia. W grudniu 2019 r. na podstawie umowy darowizny nabył Pan przedmiotową nieruchomość. Zatem pięcioletni okres liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. nieruchomości przez Pana upłynął z dniem 31 grudnia 2024 r. Wobec powyższego sprzedaż przez Pana nieruchomości, o której mowa we wniosku nie będzie stanowić dla Pana źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ww. ustawy, w związku z upływem okresu pięciu lat liczonego od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości. Tym samym stanowisko Pana, że zbycie nieruchomości nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność. W trybie wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie prowadzimy postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku - nie prowadzi postępowania dowodowego. Nie analizujemy załączników (dokumentów) załączonych do wniosku. Odnosząc się do powołanych interpretacji wskazać należy, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników, dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albow formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.