0114-KDWP.4011.256.2026.1.ŁZ

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 21 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Wnioskodawca, będący komplementariuszem spółki komandytowej, otrzymuje wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki na podstawie podjętej uchwały o przyznaniu wynagrodzenia za prowadzenie spraw spółki. Wynagrodzenie to, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT, stanowi przychód z innych źródeł i jest opodatkowane na zasadach ogólnych. Dochód ten Wnioskodawca wykazuje w rocznym zeznaniu podatkowym i rozlicza według skali podatkowej. Zgodnie z ustawą o systemie ubezpieczeń społecznych, wspólnik spółki komandytowej jest traktowany jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą. Podstawą wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne jest zadeklarowana kwota, która nie może być niższa niż 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia (art. 18 ust. 8 u.s.u.s.). Wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki komandytowej nie jest jednak uwzględniane jako podstawa do obliczania składek na ubezpieczenia społeczne. Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy przysługuje mu prawo do odliczenia zapłaconych składek na ubezpieczenia społeczne od dochodu /podstawy obliczenia podatku opodatkowanej według skali podatkowej, w sytuacji gdy podstawą wymiaru tych składek nie jest wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki komandytowej. Wnioskodawca wskazuje, że płacone składki na ubezpieczenia społeczne wynikające z pełnienia funkcji wspólnika spółki komandytowej: zostały faktycznie zapłacone w roku podatkowym ze środków Wnioskodawcy;nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów;nie zostały odliczone od innych dochodów ani od przychodów ryczałtowych;nie zostały zwrócone Wnioskodawcy w jakiejkolwiek formie. Pytanie Czy na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Wnioskodawca jest uprawniony do odliczenia od dochodu/podstawy obliczenia podatku opodatkowanej według skali podatkowej składek na własne ubezpieczenia społeczne zapłaconych w roku podatkowym z tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym jako wspólnik spółki komandytowej, mimo że podstawą wymiaru tych składek nie jest wynagrodzenie otrzymywane za prowadzenie spraw spółki komandytowej? Pana stanowisko w sprawie Wnioskodawca stoi na stanowisku, że na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o PIT jest uprawniony do odliczenia od dochodu/podstawy obliczenia podatku opodatkowanej według skali podatkowej zapłaconych przez siebie składek na własne ubezpieczenia społeczne z tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym jako wspólnik spółki komandytowej. UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o PIT, podatnicy mogą odliczyć składki na ubezpieczenie społeczne od przychodu, co skutkuje zmniejszeniem podstawy opodatkowania. Jest to zasada, której głównym celem jest obniżenie obciążeń podatkowych i osób prowadzących działalność gospodarczą, którzy muszą opłacać składki. Analizując powyższe zagadnienie, należy zwrócić uwagę na wykładnię celowościową przepisów, a więc na cel którymi kierował się ustawodawca tworząc przepisy. Ustawodawca chciał, aby osoby płacące składki ZUS (zarówno przedsiębiorcy, jak i osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę lub umowy zlecenie), miały możliwość pomniejszenia podstawy opodatkowania, ponieważ składki te są obowiązkowe i mają na celu zabezpieczenie przyszłości finansowej poprzez system ubezpieczeń społecznych. W konsekwencji celem regulacji było zmniejszenie obciążeń podatkowych, ułatwienie przedsiębiorcom dostosowania się do obciążeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, zapewnienia równości podatkowej. Warto podkreślić, że odliczenie zapłaconych składek społecznych jest możliwe m.in.: z tytułu stosunku pracy oraz w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej. W konsekwencji Wnioskodawca nie widzi różnicy między Jego sytuacją, a podatnikiem, który prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, czy osobą zatrudnioną na umowie o pracę lub umowę zlecenia. Wnioskodawca zobowiązany jest do zapłaty składek z tytułu pełnienia funkcji komplementariusza. Zdaniem Wnioskodawcy, Jego sytuacja nie różni się niczym od przywołanych przykładów. Warto jeszcze raz podkreślić, że nałożony na Wnioskodawcę obowiązek jest związany z zabezpieczeniem finansowym, który został nałożony na Niego przez ustawodawcę. Zgodnie z art. 2 Konstytucji RP, Rzeczpospolita jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Analizowana norma zawiera zasadę prawną państwa sprawiedliwości społecznej ze względu na jej nadrzędność aksjologiczną w stosunku do innych norm systemu prawnego. Zgodnie z literaturą przedmiotu, pojęcie sprawiedliwości jest pojęciem moralnym, a przymiotnik „społeczny” kieruje uwagę na konieczność społecznego uzasadnienia działań państwa podjętych w stosunku do gospodarki. Tym samym Konstytucja RP stworzyła aksjologiczne podstawy obowiązującego porządku prawnego gospodarki, wskazując na sprawiedliwość społeczną jako na wartość o zasadniczym znaczeniu dla państwa. Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli ustawodawca nałożył na komplementariusza obowiązek zapłaty składek społecznych, ma również możliwość ich odliczenia od przychodu. W podobny sposób działa odliczenie w przypadku osób prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą oraz osób zatrudnionych na umowie o pracę lub umowie zlecenie. Ustawodawca wskazał, że odliczenia nie możemy dokonać w trzech sytuacjach. Zgodnie z zasadą legalizmu, wyrażoną w art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, organy mogą działać jedynie na podstawie i w granicach prawa. Z zasady legalizmu wywodzi się również zasada, „co nie jest zabronione przez prawo, jest dozwolone”. Zgodnie z tą zasadą, jeżeli w przepisach prawa nie ma wyraźnego zakazu, to działanie w danej sprawie może zostać uznane za dozwolone. W kontekście prawa podatkowego oznacza to, że jeżeli dany sposób odliczenia lub działania podatkowego nie jest wyraźnie zabroniony przez przepisy prawa, to można go stosować, pod warunkiem, że jest on zgodny z ogólnymi warunkami. Zdaniem Wnioskodawcy, cel ten jest zachowany w przedstawionym stanie faktycznym. Dodatkowo należy podkreślić, że organ nie może rozszerzać treści przepisów. Zgodnie z art. 2a Ordynacji podatkowej, wątpliwości przepisów prawa podatkowego rozstrzyga się na korzyść podatnika. Analizowana zasada będzie miała zastosowanie, jeżeli istnieją wątpliwości dotyczące treści przepisów prawa podatkowego. Zasada in dubio pro tributario znajduje zastosowanie wtedy, gdy interpretacja przepisów prawa przy zastosowaniu wszystkich jej kontekstów (językowego, systemowego oraz funkcjonalnego) nie daje zadowalających rezultatów, a zatem istnieją niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów. Wymóg wykładni in favorem libertatis w prawie podatkowym polega na pierwszeństwie wykładni językowej przepisów prawa. W konsekwencji organ, biorąc pod uwagę całą treść przepisów, powinien kierować się wykładnią ścisłą, korzystną dla podatnika. Oczywiście wykładnia powinna odbyć się w granicach tekstu prawnego. Powyższe stanowisko zostało zaakceptowane w interpretacji o sygnaturze 0113-KDIPT2-3.4011.752.2024.2.AK. Jak stwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w tej interpretacji:„ W przypadku, gdy wspólnik spółki komandytowej będącej podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, który opłacił składki na ubezpieczenie społeczne w roku podatkowym, uzyska dochody opodatkowane zgodnie z art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kwoty zapłaconych składek na ubezpieczenie społeczne z tego tytułu w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych może odliczyć od tych dochodów lub przychodów. Odliczenie składek na ubezpieczenie społeczne następuje na zasadach określonych w art. 26 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, może Pan pomniejszyć przychód osiągnięty z tytułu prowadzenia spraw spółki komandytowej o opłaconą składkę na ubezpieczenie społeczne, o której mowa we wniosku, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.” W świetle powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o PIT jest uprawniony do odliczenia od dochodu / podstawy obliczenia podatku opodatkowanej według skali podatkowej zapłaconych przez siebie składek na własne ubezpieczenia społeczne z tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym jako wspólnik spółki komandytowej. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 46 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.), mającym zastosowanie do spółki komandytowej, w związku z art. 103 Kodeksu spółek handlowych: Za prowadzenie spraw spółki wspólnik nie otrzymuje wynagrodzenia. Jednakże w myśl art. 37 § 1 Kodeksu spółek handlowych stanowi, że: Przepisy niniejszego rozdziału mają zastosowanie, jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej. Umowa spółki może zatem stanowić inaczej i wówczas mają zastosowanie postanowienia zawarte w tej umowie. Tym samym, przepisy Kodeksu spółek handlowych dopuszczają możliwość wypłaty wynagrodzenia za prowadzenie spraw spółki, jeśli zostanie to uregulowane w umowie spółki. W opisie sprawy wskazał Pan, że jest Pan komplementariuszem spółki komandytowej otrzymuje Pan wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki na podstawie podjętej uchwały o przyznaniu wynagrodzenia za prowadzenie spraw spółki. Dochód ten wykazuje Pan w rocznym zeznaniu podatkowym i rozlicza według skali podatkowej. Zgodnie z ustawą o systemie ubezpieczeń społecznych, wspólnik spółki komandytowej jest traktowany jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą. Wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki komandytowej nie jest jednak uwzględniane jako podstawa do obliczania składek na ubezpieczenia społeczne. Płacone przez Pana składki na ubezpieczenia społeczne wynikające z pełnienia funkcji wspólnika spółki komandytowej: zostały faktycznie zapłacone w roku podatkowym z Pana środków;nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów;nie zostały odliczone od innych dochodów ani od przychodów ryczałtowych;nie zostały zwrócone Panu w jakiejkolwiek formie. Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy przysługuje Panu prawo pomniejszenia przychodu z tytułu prowadzenia spraw spółki komandytowej o zapłacone składki na ubezpieczenie społeczne. Przechodząc na grunt podatkowy wskazuję, że na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów są inne źródła. Zgodnie natomiast z przepisem art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych: a) zapłaconych w roku podatkowym bezpośrednio na własne ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe podatnika oraz osób z nim współpracujących, b) potrąconych w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, z tym że w przypadku podatnika osiągającego przychody określone w art. 12 ust. 6, tylko w części obliczonej, w sposób określony w art. 33 ust. 4, od przychodu podlegającego opodatkowaniu - odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) zwolniony od podatku na podstawie ustawy, oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Na podstawie art. 26 ust. 13a tej ustawy: Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwalają na odliczenie zapłaconych w roku podatkowym składek na ubezpieczenia społeczne, bezpośrednio na własne ubezpieczenia społeczne podatnika oraz osób z nim współpracujących bez wskazania, że odliczenie należy powiązać z przychodami ze źródła, z którym związany był obowiązek ich opłacenia. W przypadku, gdy wspólnik spółki komandytowej będącej podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, który opłacił składki na ubezpieczenie społeczne w roku podatkowym, uzyska dochody opodatkowane zgodnie z art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kwoty zapłaconych składek na ubezpieczenie społeczne z tego tytułu w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych może odliczyć od tych dochodów lub przychodów. Odliczenie składek na ubezpieczenie społeczne następuje na zasadach określonych w art. 26 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, może Pan pomniejszyć przychód osiągnięty z tytułu prowadzenia spraw spółki komandytowej o opłaconą składkę na ubezpieczenie społeczne, o której mowa we wniosku, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem Pana stanowisko jest prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Odnosząc się do powołanych interpretacji wskazać należy, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników, dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albow formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.