0114-KDWP.4011.276.2026.3.AS1

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. ‒      nieprawidłowe w części dotyczącej roku, od którego może Pan zacząć stosować ulgę na powrót, ‒      prawidłowe w pozostałym zakresie. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 1 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 15 czerwca 2026 r. i 21 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą obywatelstwo polskie. We wrześniu 2019 r. Wnioskodawca wyjechał do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w celu podjęcia studiów dziennych na (…) w (…). Studia były realizowane w trybie stacjonarnym w latach 2019–2023. Od momentu wyjazdu do Wielkiej Brytanii Wnioskodawca przeniósł swoje centrum interesów życiowych do tego państwa. Wnioskodawca zamieszkiwał w Wielkiej Brytanii na podstawie umów najmu mieszkania zawartych na okres od września 2019 r. do końca stycznia 2020 r., od lutego 2020 r. do końca czerwca 2020 r., od września 2020 r. do końca czerwca 2021 r., od września 2021 r. do końca marca 2022 r., a następnie od października 2022 r. do maja 2023 r. W trakcie tego okresu Wnioskodawca zamieszkiwał również bez umowy najmu u osób zaprzyjaźnionych oraz we Włoszech (w okresie 03.2022-06.2022) na wymianie z programu dla studentów uczelni brytyjskich. Wnioskodawca wskazuje ponadto, że w trakcie pobytu w Zjednoczonym Królestwie uzyskał w 2019 r. status w ramach programu EU Settlement Scheme, tj. tzw. pre-settled status, który pozostaje ważny do września 2030 roku. Status ten uprawnia Wnioskodawcę do legalnego, długoterminowego pobytu, podejmowania pracy oraz studiowania na terytorium Wielkiej Brytanii. Jednocześnie Wnioskodawca posiadał nadany numer identyfikacji podatkowej w Wielkiej Brytanii – National Insurance Number (NIN), który był wykorzystywany w związku z wykonywaną pracą oraz rozliczeniami podatkowymi i ubezpieczeniowymi. Powyższe okoliczności potwierdzają, że pobyt Wnioskodawcy w Wielkiej Brytanii miał charakter stały i zorganizowany, a także że w analizowanym okresie podlegał on systemowi podatkowemu tego państwa, co świadczy o posiadaniu tam miejsca zamieszkania dla celów podatkowych. W trakcie pobytu w Wielkiej Brytanii Wnioskodawca studiował w trybie dziennym oraz podejmował zatrudnienie w brytyjskich podmiotach gospodarczych. Zatrudnienie obejmowało w szczególności: ‒      zatrudnienie w spółce A w okresie od 09.2019 r. do 09.2020 r.; ‒      zatrudnienie w spółce B w okresie 11.2020 r. – 12.2020 r.; ‒      zatrudnienie w spółce C w okresie od 27.09.2021 r. do 29.11.2021r.; ‒      zatrudnienie w spółce D w lutym 2022 r.; ‒      zatrudnienie w spółce E w okresie od 27.09.2022 r. do 30.01.2023 r.; ‒      zatrudnienie w spółce F w okresie od 23.01.2023 r. do 09.05.2024 r. Na potwierdzenie powyższego Wnioskodawca posiada dokumenty potwierdzające zatrudnienie w Wielkiej Brytanii, w szczególności pierwsze strony umów o pracę, formularze P60, formularze P45 potwierdzające zakończenie zatrudnienia oraz paski wynagrodzeń. W okresie luty-czerwiec 2021 r. Wnioskodawca przebywał czasowo w Polsce i podjął pracę na podstawie umowy zlecenia w (…) w tymże właśnie okresie – praca miała często charakter pracy nad social mediami (charakter pracy zdalnej) przez co Wnioskodawca przebywał w Anglii. Pobyt ten miał charakter wyłącznie czasowy. W tym czasie Wnioskodawca nadal pozostawał studentem studiów dziennych na (…) w (…) oraz wynajmował mieszkanie również tam. Pobyt Wnioskodawcy w Polsce w 2021 r. miał charakter wyłącznie przejściowy i nie skutkował przeniesieniem miejsca zamieszkania dla celów podatkowych do Polski. Pobyt ten był związany wyłącznie z przerwą w trakcie studiów zagranicznych oraz chęcią spędzenia czasu z bliskimi podczas pandemii wirusa COVID-19. W całym okresie studiów w Wielkiej Brytanii jego stałe miejsce zamieszkania oraz ośrodek interesów życiowych znajdowały się w tym państwie. Po zakończeniu dorywczej pracy w 2021 r. Wnioskodawca powrócił do Wielkiej Brytanii, gdzie kontynuował studia oraz dalszy pobyt do czasu ich zakończenia w maju 2023 r., po zakończeniu studiów oraz pobytu w Wielkiej Brytanii, Wnioskodawca powrócił na stałe do Polski i przeniósł tutaj swoje centrum interesów życiowych oraz gospodarczych. Od momentu powrotu Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca nie korzystał dotychczas z ulgi dla powracających. Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego Dniem powrotu do Polski, od którego posiada Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce (nastąpiło przeniesienie centrum interesów osobistych i gospodarczych) i podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, jest 3 maja 2023 r. Od momentu przeniesienia przez Pana miejsca zamieszkania do Polski podlega Pan na terytorium Polski nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W latach 2020, 2021, 2022 oraz w okresie od 1 stycznia 2023 r. do dnia powrotu do Polski miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Wielkiej Brytanii, zgodnie z wewnętrznym prawem tego kraju. Podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Wielkiej Brytanii w okresie od 1 września 2019 r. do 3 maja 2023 r. W okresie Pana pobytu w Wielkiej Brytanii Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych znajdowało się w tym kraju. Z Wielką Brytanią wiązała Pana praca zarobkowa, studia, wynajmowane mieszkanie, a także silne więzi osobiste (partnerka, znajomi). W Polsce pozostawała jedynie Pana najbliższa rodzina (matka), z którą utrzymywał Pan relacje rodzinne, jednak nie posiadał Pan tam w tym czasie innych istotnych powiązań majątkowych czy mających wpływ na Pana centrum interesów życiowych. Od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w kraju. Z Wielką Brytanią nie wiążą Pana już żadne istotne więzi osobiste ani gospodarcze, z wyjątkiem konieczności spłacania brytyjskiego kredytu studenckiego. Podczas Pana czasowego pobytu w Polsce w okresie luty-czerwiec 2021 r., przebywał Pan w mieszkaniu Pana matki, zlokalizowanym pod adresem: (…). Podczas pobytu we Włoszech na wymianie studenckiej (w okresie 03.2022-06.2022) Pana centrum interesów osobistych znajdowało się we Włoszech, tam też studiował i wynajmował Pan mieszkanie. W tamtym okresie nie łączyły Pana z Polską żadne powiązania majątkowe ani gospodarcze. Zeznanie podatkowe za dochody z umowy zlecenia uzyskane w trakcie czasowego pobytu w Polsce (luty-czerwiec 2021 r.) składał Pan w Polsce, ponieważ dochody te były uzyskiwane za pośrednictwem polskiego płatnika (polskiej firmy). Od momentu wyjazdu do Wielkiej Brytanii składał Pan zeznania podatkowe w Polsce. Wynikało to wyłącznie z faktu, że uzyskiwał Pan dochody ze źródeł położonych na terytorium RP – pobierał Pan rentę rodzinną po zmarłym ojcu oraz w 2021 r. wykonywał Pan krótkotrwałą umowę zlecenie (podlegał Pan w Polsce tzw. ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od tych konkretnych dochodów). Równolegle rozliczał Pan swoje podatki w Wielkiej Brytanii. W polskich deklaracjach podatkowych jako adres wskazywał Pan adres mieszkania Pana matki (…). Wskazanie tego adresu miało charakter wyłącznie techniczny i korespondencyjny (zapewnienie sprawnego odbioru ewentualnej korespondencji urzędowej w Polsce). W żadnym wypadku nie odzwierciedlało to Pana faktycznego miejsca zamieszkania, ponieważ Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych, studia oraz codzienne życie toczyły się w tamtym okresie nieprzerwanie w Wielkiej Brytanii. Ulgę na powrót chciałby Pan odliczyć od przychodów ze stosunku pracy (umowa o pracę) oraz z osobiście wykonywanej działalności na podstawie umowy zlecenia (o której mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Z racji osiągnięcia wieku 26 lat w sierpniu 2025 r., chciałby Pan zastosować odliczenie do przychodów uzyskanych po utracie ulgi dla młodych (PIT-0). Suma osiąganych przez Pana przychodów przekroczy w roku podatkowym kwotę 85 528 zł. Przez okres 3 lat poprzedzających rok powrotu oraz do dnia powrotu w 2023 r., nie posiadał Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Pomimo odziedziczenia w 2022 roku mieszkania po zmarłym ojcu i zmiany zameldowania, Pana centrum interesów życiowych (zarówno osobistych, jak i gospodarczych) znajdowało się nieprzerwanie poza Polską. W żadnym z wymienionych lat (2020-2022 ani w 2023 r. do momentu powrotu) nie przebywał Pan na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Nie posiadał Pan certyfikatu rezydencji wydanego przez właściwy organ administracji podatkowej państwa, w którym zamieszkiwał (Wielka Brytania/Włochy), ponieważ nigdy nie było to wymagane i nie ubiegał się Pan o jego wydanie. Ponadto, doprecyzował Pan, że Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie poprzedzającym powrót do Polski znajdowało się w Wielkiej Brytanii. W okresie od 1 września 2019 r. do 3 maja 2023 r. Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych znajdowało się w Wielkiej Brytanii. W tym okresie mieszkał Pan w Wielkiej Brytanii, studiował oraz wykonywał Pan pracę zarobkową. Pana codzienne życie oraz główne powiązania osobiste i gospodarcze były związane z Wielką Brytanią. W okresie od marca 2022 r. do czerwca 2022 r. przebywał Pan we Włoszech w ramach czasowej wymiany studenckiej Erasmus. W tym czasie studiował Pan we Włoszech oraz wynajmował Pan mieszkanie na okres wymiany. Pobyt ten miał charakter czasowy i był związany wyłącznie z realizacją programu studiów. Nie wykonywał Pan w tym okresie pracy zarobkowej we Włoszech oraz nie przeniósł Pan tam na stałe swojego centrum interesów osobistych i gospodarczych. W związku z powyższym uważa Pan, że w okresie pobytu we Włoszech Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych nadal znajdowało się w Wielkiej Brytanii, a pobyt we Włoszech stanowił jedynie czasowy pobyt związany ze studiami. Nie posiadał Pan certyfikatu rezydencji podatkowej wydanego przez Wielką Brytanię ani Włochy, ponieważ w okresie Pana pobytu w tych państwach nie występowała potrzeba jego uzyskania. Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza terytorium Polski w okresie od 1 września 2019 r. do 3 maja 2023 r. należy zatem rozpatrywać jako miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii. Jednocześnie wskazuje Pan, że do Polski powrócił Pan 3 maja 2023 r. W zakresie ulgi na powrót wskazuje Pan, że zamierza Pan skorzystać z niej w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych po utracie prawa do ulgi dla młodych, tj. od momentu ukończenia 26 roku życia w sierpniu 2025 r. Wnosi Pan o ocenę prawa do zastosowania ulgi na powrót począwszy od tego okresu. Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku) Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z ulgi dla powracających określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych po powrocie do Polski w 2023 r.? Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku) Zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym spełnia on warunki do zastosowania ulgi dla powracających określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca w latach 2019–2023 posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza terytorium Polski, a jego centrum interesów życiowych znajdowało się w Zjednoczonym Królestwie. Wskazują na to w szczególności: odbywanie studiów dziennych w (…), zawarte umowy najmu mieszkania w Wielkiej Brytanii oraz podejmowane tam zatrudnienie. Czasowy pobyt Wnioskodawcy w Polsce w 2021 r., podczas którego wykonywał pracę na podstawie umowy zlecenia, nie skutkował przeniesieniem miejsca zamieszkania dla celów podatkowych do Polski. Pobyt ten miał charakter krótkotrwały i nie wiązał się ze zmianą centrum interesów życiowych. Dodatkowo w tym okresie wynajmował mieszkanie w Wielkiej Brytanii. Wnioskodawca powrócił na stałe do Polski w maju 2023 r., przenosząc tutaj swoje centrum interesów życiowych oraz podlegając w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W konsekwencji spełniony został warunek nieposiadania miejsca zamieszkania w Polsce przez wymagany okres poprzedzający powrót do kraju. W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, spełnia ona przesłanki do zastosowania ulgi dla powracających. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592), wolne od podatku dochodowego są: Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte: a)  ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy, b)  z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8, c)  z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, d)  z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa -     w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44. Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy: Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy: Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że: 1)  w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz 2)  podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym: a)  trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz b)  okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz 3) podatnik: a)  posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub b)  miał miejsce zamieszkania: -   nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub -     na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz 4)  posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz 5)  nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy: Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł. Przepisy te zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a) tiret 13 ustawy z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105). Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że: Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r. Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy. Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy: Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy: Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1)  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2)  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy: Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). Katalog dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a został przedstawiony w art. 3 ust. 2b ustawy. Nie jest to jednak katalog zamknięty, i ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski. W myśl natomiast art. 4a ustawy: Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. W opisie zdarzenia wskazał Pan, że 3 maja 2023 r. powrócił do Polski, przenosząc swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych i w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Oznacza to, że warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez Pana spełniony. Następny warunek, który określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) ww. ustawy również został spełniony. Z przedstawionych informacji wynika bowiem, że w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania oraz w okresie od początku tego roku do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce swojego zamieszkania na Polskę, nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski, a Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych w tym okresie znajdowało się w Wielkiej Brytanii. Zatem uznać należy, że spełnia Pan wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b ustawy. Wyjaśnił Pan również, że posiada polskie obywatelstwo, co oznacza spełnienie warunku wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji. Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia. Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy, ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji – oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika. Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody. We wniosku wskazał Pan, że nie posiadał Pan certyfikatu rezydencji wydanego przez właściwy organ administracji podatkowej państwa, w którym zamieszkiwał, ponieważ nigdy nie było to wymagane i nie ubiegał się Pan o jego wydanie. Jednak w okresie pobytu w Wielkiej Brytanii podlegał Pan tamtejszemu systemowi podatkowemu, co potwierdzają m.in. uzyskany National Insurance Number (NIN), zatrudnienie oraz rozliczenia podatkowe. Również w okresie pobytu we Włoszech Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych nadal znajdowało się w Wielkiej Brytanii, a pobyt we Włoszech stanowił jedynie czasowy pobyt związany ze studiami. W oparciu o przedstawione przez Pana wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, że przeniósł Pan miejsce stałego zamieszkania z Wielkiej Brytanii do Polski i od tego momentu podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, to przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem Pana stanowisko w tym zakresie jest prawidłowe. Przedmiotowym zwolnieniem z opodatkowania może Pan objąć przychody do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85.528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w tym przepisie – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania do Polski (tj. w latach 2023-2026), albo od początku roku następnego (tj. w latach 2024-2027). Przy czym pamiętać należy, że limit 85.528 zł jest jeden dla wszystkich ulg, co oznacza, że wszystkie ulgi, z których podatnik korzysta, nie mogą łącznie przekroczyć progu 85.528 zł. Zatem nieprawidłowe jest Pana stanowisko, zgodnie z którym ulgę na powrót może Pan zacząć stosować dopiero od sierpnia 2025 r., tj. po utracie prawa do ulgi dla młodych. Ponadto, skoro z podanych przez Pana informacji wynika, że w latach 2019, 2020, 2021,2022 i w okresie od 1 stycznia do 3 maja 2023 roku nie miał Pan miejsca zamieszkania w Polsce, to w przedstawionej sytuacji okoliczność tymczasowego pobytu w Polsce w okresie luty-czerwiec 2021 r., podczas którego podjął Pan pracę na podstawie umowy zlecenia w Polsce, nie ma wpływu na możliwość skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”. Dla skorzystania z ulgi istotne jest bowiem m.in. to, żeby podatnik nie miał w okresie wskazanym w przepisie miejsca zamieszkania na terytorium Polski. Warunek ten – w świetle przedstawionych przez Pana informacji – należy uznać za spełniony. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Interpretacja stanowi wyłącznie odpowiedź na zadane pytanie w kontekście przedstawionego przez Pana stanowiska. Inne kwestie nieobjęte pytaniem- w szczególności prawidłowość złożonych przez Pana zeznań w Polsce – nie podlegały ocenie. Przedmiotem interpretacji nie jest ustalenie obowiązku podatkowego i miejsca zamieszkania. Fakt, że 3 maja 2022 r. przeniósł Pan miejsce zamieszkania do Polski i od tego dnia podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, przyjęto jako podany przez Pana element opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.