0115-KDIT2.4011.338.2026.2.ENB

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe w zakresie kosztów uzyskania przychodu oraz jest nieprawidłowe w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 23 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. W odpowiedzi na wezwanie uzupełniła go Pani 22 maja 2026 r. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Jest Pani polską rezydentką podatkową i osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Wykonuje Pani usługi jako członek personelu pokładowego na podstawie zagranicznego kontraktu „Contract for the Supply of Services”, zawartego z podmiotem zagranicznym. Podmiot ten nie pełni funkcji płatnika podatku dochodowego w Polsce. Na podstawie zawartej umowy otrzymuje Pani wynagrodzenie składające się z kilku odrębnych elementów: 1)  stałego wynagrodzenia podstawowego, 2)  należności określonej jako „per diem”, wypłacanej za każdy dzień pobytu poza miejscem zamieszkania, mającej na celu pokrycie kosztów utrzymania podczas wykonywania obowiązków służbowych poza krajem zamieszkania, 3)  dodatkowego wynagrodzenia za wykonane loty oraz inne czynności operacyjne, 4)  inne – jak sprzątanie samolotu itp. Wynagrodzenie „per diem” jest wyodrębnione od wynagrodzenia podstawowego oraz innych składników wynagrodzenia i jest naliczane odrębnie według liczby dni pobytu poza miejscem zamieszkania. W pierwszym miesiącu wykonywania usług otrzymała Pani wynagrodzenie podstawowe oraz należność „per diem” z tytułu pobytu za granicą podczas szkolenia służbowego, przygotowującego do wykonywania obowiązków członka personelu pokładowego. Szkolenie odbywało się poza granicami Polski i miało charakter służbowy. W związku z powyższym powstała wątpliwość, co do sposobu opodatkowania należności „per diem”, a także możliwości zastosowania zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodu (20%) w odniesieniu do pozostałego wynagrodzenia. Wniosek dotyczy zarówno przedstawionego stanu faktycznego, jak i analogicznych wypłat otrzymywanych w przyszłości na podstawie tej samej umowy. Uzupełniając wniosek wyjaśniła Pani, że wykonuje usługi na podstawie kontraktu „Contract for the Supply of Services” zawartego z podmiotami zagranicznymi: (...) za pośrednictwem spółki z siedzibą na Cyprze: (...). Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej oraz nie pozostaje z podmiotem zagranicznym w stosunku pracy, stosunku służbowym ani innym stosunku wskazanym w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kontrakt ma charakter cywilnoprawny i dotyczy osobistego wykonywania czynności członka personelu pokładowego. W treści kontraktu wskazano również, że strony nie kwalifikują i nie będą kwalifikować zawartej umowy jako stosunku pracy oraz że umowa nie może prowadzić do powstania relacji pracownik–pracodawca. Zgodnie z postanowieniami kontraktu strony mają podejmować działania zapewniające, że ich relacja prawna będzie traktowana jako umowa o świadczenie usług. Pani wynagrodzenie jest zmienne i zależy od zakresu wykonywanych obowiązków w danym miesiącu. W skład wynagrodzenia wchodzą obecnie następujące elementy: 1)  stałe miesięczne wynagrodzenie („fixed month fee”) w wysokości 1000 euro, 2)  wynagrodzenie w wysokości 12,5 euro za każdą godzinę spędzoną w powietrzu, 3)  wynagrodzenie określone jako „bought day” w wysokości 50 euro w przypadku wykonywania obowiązków podczas dnia wolnego na prośbę działu planowania oraz za Pani zgodą, 4)  należność określona jako „per diem” w wysokości 50 euro za dzień. Podkreśla Pani, że odrębnym składnikiem wynagrodzenia jest wynagrodzenie za nalot godzinowy w danym miesiącu. Składnik ten jest wykazywany odrębnie na paskach wynagrodzenia i nie stanowi elementu należności określonej jako „per diem”. Czynności wykonuje Pani osobiście, bez udziału innych osób oraz bez prowadzenia działalności gospodarczej. Świadczenie określone jako „per diem” przysługuje Pani za dni pobytu poza bazą zamieszkania wskazaną w kontrakcie, tj. poza A. , w związku z wykonywaniem obowiązków wynikających z kontraktu, w tym również podczas szkoleń służbowych związanych z wykonywaniem obowiązków członka personelu pokładowego. Zgodnie z zapisami kontraktu, świadczenie „per diem” naliczane jest poza bazą zamieszkania. Świadczenie to ma na celu pokrycie zwiększonych kosztów utrzymania podczas pobytu poza miejscem zamieszkania, w szczególności kosztów wyżywienia oraz bieżących wydatków związanych z wykonywaniem obowiązków służbowych, takich jak elementy umundurowania, buty, makijaż, rajstopy itp. Hotel wraz ze śniadaniem zapewniany jest odrębnie przez podmiot organizujący wykonywanie usług. Świadczenie „per diem” wypłacane jest w stałej wysokości 50 euro za każdy dzień pobytu poza A. Prawo do otrzymania świadczenia nie jest uzależnione od liczby wykonanych lotów ani liczby godzin nalotu, lecz od samego faktu pobytu poza bazą zamieszkania w związku z wykonywaniem obowiązków wynikających z kontraktu. Wykonuje Pani obowiązki w systemie rotacyjnym 22 dni pracy poza miejscem zamieszkania oraz 8 dni wolnych przypadających w miejscu zamieszkania w Polsce, gdzie nie wykonuje Pani stosunku pracy. Należność określona jako „per diem” ma pokrywać przede wszystkim koszty wyżywienia oraz inne bieżące wydatki ponoszone podczas pobytu poza miejscem zamieszkania w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych. Świadczenie „per diem” ustalane jest ryczałtowo w stałej wysokości 50 euro za każdy dzień pobytu poza A. . Świadczenia te są ponoszone przez podmiot zagraniczny w celu zapewnienia wykonywania przez Panią obowiązków wynikających z kontraktu, a tym samym pozostają w związku z uzyskiwaniem przychodów przez ten podmiot. Należności określonych jako „per diem” nie zalicza Pani do kosztów uzyskania przychodów. Przy obliczaniu zaliczek na podatek dochodowy od pozostałego wynagrodzenia za pierwsze miesiące wykonywania usług zastosowała Pani natomiast zryczałtowane koszty uzyskania przychodu w wysokości 20% – kwestia prawidłowości ich zastosowania stanowi przedmiot złożonego wniosku o interpretację indywidualną. Pytania 1)  Czy należności wypłacane jako „per diem”, stanowiące odrębny od wynagrodzenia podstawowego składnik należny za dni pobytu za granicą w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych, korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych? 2)  Czy do pozostałego wynagrodzenia otrzymywanego na podstawie umowy „Contract for the Supply of Services” możliwe jest zastosowanie zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodu w wysokości 20%, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych? Pani stanowisko w sprawie Pani zdaniem, należności wypłacane jako „per diem”, stanowiące odrębny od wynagrodzenia podstawowego składnik wypłacany za każdy dzień pobytu za granicą w związku z wykonywaniem obowiązków wynikających z kontraktu, powinny być traktowane jako świadczenie mające na celu pokrycie zwiększonych kosztów utrzymania ponoszonych poza miejscem zamieszkania. Świadczenie to nie jest uzależnione od liczby wykonanych lotów ani efektów świadczonych usług, lecz od liczby dni pobytu poza miejscem zamieszkania w związku z realizacją obowiązków służbowych. Wynagrodzenie za wykonywanie usług jest określone odrębnie jako wynagrodzenie podstawowe oraz dodatkowe składniki za wykonywane loty i inne czynności operacyjne. W konsekwencji należność „per diem” nie stanowi wynagrodzenia za wykonanie usług, lecz ma charakter zbliżony do diet i innych należności związanych z podróżą służbową. W Pani ocenie, jeżeli świadczenie „per diem” służy pokryciu kosztów pobytu poza miejscem zamieszkania w związku z wykonywaniem obowiązków wynikających z umowy, to powinno korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przynajmniej do wysokości limitów przewidzianych dla diet i innych należności związanych z podróżą służbową. W odniesieniu do pozostałego wynagrodzenia wypłacanego na podstawie umowy „Contract for the Supply of Services”, Pani zdaniem, zasadne jest zastosowanie zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodu w wysokości 20%, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wynagrodzenie to jest uzyskiwane przez osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, na podstawie umowy o świadczenie usług wykonywanej osobiście, a zatem powinno być kwalifikowane jako przychód z działalności wykonywanej osobiście, dla którego ustawa przewiduje możliwość zastosowania 20% kosztów uzyskania przychodu. W związku z powyższym stoi Pani na stanowisku, że: 1)  należności „per diem”, jako świadczenie służące pokryciu kosztów pobytu poza miejscem zamieszkania, powinny korzystać ze zwolnienia z opodatkowania co najmniej do wysokości limitów określonych dla diet i innych należności związanych z podróżą służbową, 2)  do pozostałego wynagrodzenia przysługują zryczałtowane koszty uzyskania przychodu w wysokości 20%. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe w zakresie kosztów uzyskania przychodu oraz jest nieprawidłowe w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Odnosząc się do kwalifikacji wskazanych we wniosku wynagrodzeń do właściwego źródła przychodu na tle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy zauważyć, że źródła przychodów zostały wymienione w art. 10 ust. 1 ustawy. Przyporządkowanie przychodu do właściwego źródła ma istotne znaczenie dla ustalenia właściwego sposobu opodatkowania. Dochód z tego samego tytułu może być opodatkowany tylko raz i może być, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 10 ust. 1 ustawy, przyporządkowany tylko do jednego źródła przychodów. Jeżeli ustawodawca chce zaliczyć dany rodzaj przychodów do innego źródła niż to, na które wskazywałby charakter przychodu, stanowi o tym wyraźnie w przepisie. Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy, źródłami przychodów jest. m.in. działalność wykonywana osobiście. Rodzaje przychodów z działalności wykonywanej osobiście wskazane zostały w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na podstawie art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od: a)  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, b)  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością, c)  przedsiębiorstwa w spadku -     z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9. Zaliczenie przychodów do źródła „działalność wykonywana osobiście”, o której mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ww. ustawy, zależy od łącznego spełnienia następujących warunków: • zleconą usługę podatnik wykona osobiście, tj. bez udziału osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia lub umowy o dzieło, które wykonywałyby czynności związane z istotą tej usługi, • umowa zlecenia lub umowa o dzieło została zawarta z osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą lub osobą prawną i jej jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej, • zlecona usługa nie wchodzi w zakres prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 734 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795): Przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Natomiast jak stanowi art. 750 tej ustawy: Do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Przepis art. 750 Kodeksu cywilnego reguluje reżim prawny umów, które łącznie spełniają dwie przesłanki: są umowami o świadczenie usług i jednocześnie nie są uregulowane innymi przepisami. Zakres zastosowania tego przepisu jest więc rozległy i obejmuje szeroki katalog umów o różnorodnej treści (K. Kopaczyńska-Pieczniak, Komentarz do art. 750 Kodeksu cywilnego, w: A. Kidyba (red.), Z. Gawlik, A. Janiak, K. Kopaczyńska-Pieczniak, G. Kozieł, E. Niezbecka, T. Sokołowski, Kodeks cywilny, Komentarz, Tom III, Zobowiązania - część szczególna, Lex 2014, wyd. II). W świetle powyższego, skoro jak wskazuje przepis art. 750 Kodeksu cywilnego do umowy o świadczeniu usług nieuregulowanych innymi przepisami stosuje się przepisy o zleceniu, to na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychody uzyskiwane w oparciu o „Contract for the Supply of Services”, który ma charakter cywilnoprawny i dotyczy osobistego wykonywania czynności członka personelu pokładowego, oraz który zgodnie z jego treścią nie stanowi umowy o pracę, należy zakwalifikować do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji dochody uzyskiwane przez Panią na podstawie wskazanego we wniosku kontraktu podlegają opodatkowaniu w Polsce (z uwzględnieniem postanowień właściwej umowy/konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania) jako przychody uzyskane z tytułu działalności wykonywanej osobiście. Na podstawie art. 44 ust. 1a pkt 3 ustawy: Podatnicy osiągający dochody bez pośrednictwa płatników z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4 i 6-9 , z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 1 – są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy, według zasad określonych w ust. 3a. W myśl art. 44 ust. 3a ustawy: Podatnicy uzyskujący dochody, o których mowa w ust. 1a, są obowiązani w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód był uzyskany, a za grudzień – przed upływem terminu określonego na złożenie zeznania, wpłacać zaliczki miesięczne, stosując do uzyskanego dochodu najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Za dochód, o którym mowa w zdaniu pierwszym, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody po odliczeniu miesięcznych kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 lub 9 oraz zapłaconych w danym miesiącu składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lub 2a. Przy obliczaniu zaliczki podatnik może stosować wyższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Jeśli zatem zgodnie z właściwą umową/konwencją o unikaniu podwójnego opodatkowania dochody z ww. kontraktów podlegają opodatkowaniu w Polsce, to w przedstawionej we wniosku sytuacji jest Pani zobowiązana do samodzielnego wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. W celu obliczenia dochodu z ww. kontraktu powinna Pani zastosować koszty uzyskania przychodu. W przypadku przychodów uzyskiwanych z działalności wykonywanej osobiście zastosowanie znajduje art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem: Koszty uzyskania niektórych przychodów z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4-6 i 8 określa się w wysokości 20% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b , których podstawę wymiaru stanowi ten przychód. Zgodzić się zatem z Panią należy, że do wynagrodzenia uzyskiwanego ze wskazanych we wniosku kontraktów powinna Pani stosować zryczałtowane koszty uzyskania przychodu w wysokości 20%. Pani wątpliwości dotyczą również możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem: Wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas: a)  podróży służbowej pracownika, b)  podróży osoby niebędącej pracownikiem -     do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13 i 15c. Na podstawie art. 21 ust. 13 ustawy: Przepis ust. 1 pkt 16 lit. b stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione: 1)  w celu osiągnięcia przychodów lub 2)  w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub 3)  przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub 4)  przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5 , w związku z wykonywaniem tych funkcji. W myśl natomiast art. 21 ust. 15c ustawy: Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 16 i 20, nie mają zastosowania do przychodów otrzymanych przez kierowcę z tytułu wykonywania międzynarodowych przewozów drogowych na podstawie stosunku pracy lub umowy zlecenia, o której mowa w art. 13 pkt 8. Przystępując do oceny możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego do świadczenia „per diem” w pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że przepis art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednoznacznie wskazuje, że wolne od podatku są diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem. W przepisie tym ustawodawca posłużył się terminem „podróż” bez określenia „służbowa”, dlatego też zakres tego zwolnienia jest szerszy niż w przypadku pracowników, ponieważ nie ogranicza się ono jedynie do podróży służbowych, ale do wszelkich podróży osób niebędących pracownikami, z zastrzeżeniem ust. 13 i ust. 15c ustawy. Zakres pojęcia „podróż” zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie został zdefiniowany ani w ustawie podatkowej, ani w innych przepisach. Zatem właściwą metodą odkodowania jego znaczenia jest sięgnięcie do reguł wykładni językowej. Według internetowego Słownika Języka Polskiego (www.sjp.pl) – podróż to przebywanie drogi do odległego miejsca; przemierzanie rozległych terenów; podróżowanie. Efektem zastosowania wykładni językowej jest więc ustalenie, że podróż to przebycie drogi do jakiegoś odległego miejsca, bez dookreślenia tego pojęcia przez takie elementy jak czas odbywania, częstotliwość czy też przez zdefiniowanie kierunku podróży. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 stycznia 2018 r. sygn. akt II FSK 3509/15 wyjaśnił, że pojęcia „podróży” nie należy utożsamiać z „podróżą służbową” – pojęciem zdefiniowanym w Kodeksie pracy. Przy braku zaś ustawowej definicji „podróży” należy przyjąć, iż chodzi tu zarówno o podróż odbytą w związku z załatwianiem cudzych spraw, jak również o dojazd na miejsce wykonywania określonych czynności. Z kolei zasady rozliczania zagranicznych podróży służbowych reguluje rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2190). Stosownie do art. 13 ust. 1 tego rozporządzenia: Dieta w czasie podróży zagranicznej jest przeznaczona na pokrycie kosztów wyżywienia i inne drobne wydatki. Z przedstawionych przez Panią informacji wynika, że świadczy Pani pracę w systemie rotacyjnym – 22 dni pracy poza miejscem zamieszkania. Jednym z elementów wynagrodzenia jest należność określona jako „per diem”. Świadczenie to przysługuje za dni pobytu poza bazą zamieszkania wskazaną w kontrakcie, tj. poza A. , w związku z wykonywaniem obowiązków wynikających z kontraktu, w tym również podczas szkoleń służbowych związanych z wykonywaniem obowiązków członka personelu pokładowego. Zgodnie z zapisami kontraktu świadczenie „per diem” naliczane jest poza bazą zamieszkania. Świadczenie to ma na celu pokrycie zwiększonych kosztów utrzymania podczas pobytu poza miejscem zamieszkania, w szczególności kosztów wyżywienia oraz bieżących wydatków związanych z wykonywaniem obowiązków służbowych, takich jak elementy umundurowania, buty, makijaż, rajstopy itp. Hotel wraz ze śniadaniem zapewniany jest odrębnie przez podmiot organizujący wykonywanie usług. Świadczenie „per diem” wypłacane jest w stałej wysokości 50 euro za każdy dzień pobytu poza A. . Prawo do otrzymania świadczenia nie jest uzależnione od liczby wykonanych lotów ani liczby godzin nalotu, lecz od samego faktu pobytu poza bazą zamieszkania w związku z wykonywaniem obowiązków wynikających z kontraktu. Z przedstawionego opisu zdarzenia nie wynika zatem, aby świadczenie „per diem” stanowiło w istocie dietę lub inną należność za czas podróży, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Świadczenie to przysługuje bowiem za każdy dzień pobytu poza miejscem zamieszkania wskazanym w kontrakcie, niezależnie od liczby wykonanych lotów. Jest ono zatem związane z przyjętym sposobem wykonywania usług w systemie rotacyjnym, a nie z odbywaniem konkretnej/konkretnych podróży. Wykonuje Pani obowiązki przez określoną liczbę dni poza miejscem zamieszkania, co oznacza, że pobyt poza miejscem zamieszkania stanowi element realizacji kontraktu a nie podróż, o której mowa w tym przepisie. Ponadto świadczenie to jest przyznawane również na pokrycie kosztów elementów umundurowania, co potwierdza, że świadczenie nie jest związane z podróżą (nawet szeroko rozumianą) lecz z należytym wykonaniem kontraktu w ramach przyjętego rotacyjnego schematu. W konsekwencji pobyt poza miejscem zamieszkania nie stanowi w tym przypadku odrębnych zdarzeń w postaci podróży, lecz jest elementem stałego wykonywania usług w ramach przyjętego modelu kontraktowego, co wyłącza możliwość zastosowania zwolnienia przedmiotowego. W świetle przedstawionych przez Panią informacji nie sposób przyjąć, że świadczenie określane jako „per diem” jest dietą, związaną z podróżą, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy. Oznacza to, że świadczenie „per diem”, stanowiące element Pani wynagrodzenia wypłacany za każdy dzień pracy poza miejscem zamieszkania w danym miesiącu, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym razem z pozostałymi elementami wynagrodzenia. Powyższe ustalenia w zakresie kosztów uzyskania przychodu oraz braku możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego będą miały również zastosowanie do dochodów uzyskanych w latach następnych, o ile nie ulegnie zmianie stan faktyczny i prawny. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.