0115-KDIT3.4011.410.2026.3.JS

Interpretacja indywidualna  – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest: ·   nieprawidłowe w zakresie możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego z tytułu umorzenia kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na refinansowanie poniesionych kosztów oraz ·   prawidłowe w pozostałym zakresie. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 5 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Wniosek uzupełniła Pani pismami z 8 czerwca 2026 r. (wpływ) oraz z 20 czerwca 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Jest Pani osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Zawarła Pani umowę kredytu hipotecznego indeksowanego/denominowanego do waluty CHF na cele mieszkaniowe. W chwili zawierania umowy kredytu posiadała Pani wraz z mężem inne mieszkanie o mniejszej powierzchni. W związku z powiększającą się rodziną zaszła potrzeba nabycia większego lokalu mieszkalnego w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Nieruchomość finansowana kredytem była wykorzystywana tylko na cele mieszkaniowe. Poprzednie mieszkanie zostało sprzedane po kilku latach już po rozwodzie. Również po rozwodzie między Panią a bankiem powstał spór dotyczący ważności umowy kredytowej. Złożyła Pani w Sądzie Okręgowym (...) pozew o ustalenie nieważności umowy oraz zapłatę. Natomiast bank wystąpił z powództwem o zapłatę kapitału. Sprawy były rozpatrywane przez Sąd Okręgowy (...). Obecnie sprawa jest w Sądzie Apelacyjnym. Zamierza Pani zawrzeć z bankiem ugodę mającą na celu ostatecznie zakończenie sporu, na podstawie której: Bank dokona na Pani rzecz wypłaty kwoty 272 000,01 zł. Natomiast Pani dokonała dotychczas spłat na rzecz banku w łącznej wysokości 358 911,47 zł. Aktualne zadłużenie wynosi równowartość 285 253,94 zł. Dodatkowo Bank dokona zapłaty/zwrotu na Pani rzecz w kwocie 61 290 zł tytułem ostatecznego rozliczenia. Bank dokona całkowitego umorzenia pozostałego zadłużenia (zwolnienia z długu). Strony dokonają wzajemnego rozliczenia i zrzekną się wszelkich dalszych roszczeń związanych z umową kredytu, a postępowania sądowe zostaną zakończone. Ugoda ma charakter kompromisowy i kończy istniejący spór prawny między stronami. Przy podpisaniu ugody złoży Pani oświadczenie o spełnieniu warunków do zastosowania przepisów rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego w odniesieniu do kredytu mieszkaniowego. Uzupełnienie okoliczności faktycznych sprawy: Na pytanie, czy działalność banku, który udzielił Pani kredytu, podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym odpowiedziała Pani, że tak, działalność Banku podlega nadzorowi Komisji Nadzoru finansowego. Na pytanie, kiedy bank udzielił Pani kredytu opowiedziała Pani, że umowa kredytowa z 25 marca 2008 r. Kredyt został zaciągnięty na zakup mieszkania. Akt notarialny został podpisany w dniu 31.03.2008 roku W treści umowy kredytowej stoi: Kredyt przeznaczony jest na pokrycie części kosztów zakupu nieruchomości mieszkalnej – lokal mieszkaniowy nr 1 o pow. 71,22 m.kw, pow. Położony przy ulicy A we B. W kwocie 250 000 zł oraz na refinansowanie poniesionych kosztów w kwocie 22 000 zł. Kredyt został zaciągnięty wspólnie z mężem i zgodnie z umową kredytową kredytobiorcy ponosili odpowiedzialność solidarną za jego spłatę. Kredyt do końca 2016 roku był odpłacany ze wspólnego konta. Od lutego 2017 zobowiązanie kredytu przejęła Pani (nieformalnie) w całości i spłaty rat były dokonywane z Pani osobistego konta. W 2025 r. zawarła Pani umowę notarialną o podział majątku z byłym mężem (rozwód w 2018 r.), na podstawie, której stała się Pani wyłącznym właścicielem nieruchomości oraz przejęła Pani już oficjalnie obowiązek dalszej spłaty. Na pytanie, czy kredyt ten został zabezpieczony w postaci hipoteki na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie odpowiedziała Pani, że KW (...) w dziale IV tej księgi wieczystej wpisana jest hipoteka umowna kaucyjna do sumy 476 596,78 zł celem zabezpieczenia wierzytelności spłaty udzielonego kredytu w kwocie 280 351,05 zł. Termin spłaty ustalony na dzień 25 czerwca 2038 r. Na pytanie, czy jest Pani właścicielem/współwłaścicielem nieruchomości/prawa, na którą/które został zaciągnięty kredyt odpowiedziała Pani, że tak. Do 8 grudnia 2025 r. była to współwłasność A. A i A. B. Natomiast obecnie jest Pani jedynym właścicielem (...). Na pytanie, w jakiej wysokości został zaciągnięty kredyt – jaką łącznie kwotę otrzymała Pani od banku odpowiedziała Pani, że kwota kredytu wynosiła: 280 351,05 PLN i z czego kwota oddana do dyspozycji kredytobiorców wynosiła: 272 000 PLN. Kwota spłacona na rzecz banku wynosi: 358 911,47 PLN. Zgodnie z informacją zawartą w księgach rachunkowych Banku aktualne zadłużenie po przeliczeniu średniego kursu CHF 7 maja 2026 r. wynosi: 286.571,33 PLN. Ugoda została podpisana 13 maja 2026 r., strony ugody X, A. A i A. B. Na pytanie, jakie postanowienia zostały sformułowane w ugodzie odpowiedziała Pani, że: W ramach pełnego i ostatecznego rozliczenia roszczeń stron wynikających z umowy lub w związku z nią, Bank zobowiązuje się do zapłaty/zwrotu na rzecz Klienta kwoty 61.290,00 PLN w terminie 30 dni kalendarzowych od wystąpienia ostatniego ze zdarzeń: (i) zawarcia ugody lub (ii) otrzymania przez Bank pisma procesowego Klienta dotyczącego cofnięcia pozwu w Postępowaniu z powództwa Klienta (z potwierdzeniem nadania do Sądu), lub (iii) otrzymania przez Bank pisemnej dyspozycji Klienta dotyczącej wpłaty. Bank dokona zapłaty na rachunek wskazany w dyspozycji wypłaty (…) Z dniem zawarcia ugody: Bank w całości zwalnia klienta z długu (tj. umarza Aktualne zadłużenie Klienta) oraz zrzeka się wszelkich dalej idących roszczeń wynikających z Umowy lub w związku z nią. Kwota umorzona: 286 571,33 zł. Umorzenie całego zadłużenia wynosi: 62 029,77 CHF po przeliczeniu po średnim kursie NBP z 7 maja 2026 r. wynoszącym 4,6199 PLN/CHF co stanowi: 286 571,33 PLN na co składa się: Kapitał kredytowy pozostający do spłaty wynosi: 62 182,55 CHF (287.277,16 PLN), odsetki umowne od kapitału kredytu -152,78 CHF (-705,83 PLN) pozostałe odsetki, opłaty i koszty 0,00 CHF. Na pytanie, czy korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż przedmiotowa inwestycja odpowiedziała Pani, że nie. Na Pani rzecz bank dokona zapłaty/zwrotu kwoty 61 290,00 PLN w ramach pełnego i ostatecznego rozliczenia roszczeń stron oraz zwróci kwotę 1 000 PLN tytułem kosztów sądowych. Dodatkowo bank pokryje koszty zastępstwa procesowego w wysokości 10 800 zł zwrot na rzecz Kancelarii - wypłacone bezpośrednio na konto kancelarii. Otrzymanie środki z banku w ramach podpisania umowy kredytowej: 280 351,05 PLN kwota zapłacona na rzecz Banku w ramach umowy kredytowej: 358 911,47 PLN pozostałe do spłaty zadłużenie zgodne z informacją zawartą w księgach rachunkowych Banku: 286 571,33 PLN. Kwota otrzymana od Banku (61 290,00 PLN) jest niższa niż suma dokonanych przez Panią wpłat (358 911,47 PLN) pomniejszona o kwotę udostępnionego kapitału (272 000,00 PLN). Kwoty otrzymane od Banku stanowią element rozliczenia wzajemnych świadczeń stron wynikających z umowy kredytu i uwzględniają wysokość dokonanych przez Panią spłat oraz kwotę udostępnionego kapitału. Kwota ta nie stanowi odszkodowania, zadośćuczynienia ani wynagrodzenia za zaniechanie dochodzenia roszczeń. Jest elementem wzajemnego rozliczenia stron w ramach ugody kończącej spór dotyczący umowy kredytu. Jest to zobowiązanie banku zwrotu/zapłaty na Pani rzecz kwoty 61 290 zł. Pytania 1.  Czy kwota umorzonego zadłużenia (zwolnienia z długu) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu PIT? 2.  Czy kwoty otrzymane od banku 272 000,01 zł oraz 61 290 zł stanowią przychód podlegający opodatkowaniu PIT? W uzupełnieniu wniosku doprecyzowała Pani, że przedmiotem Pani wątpliwości jest: ·   możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1672); ·   ustalenie, czy umorzona kwota kredytu 286.571,33 PLN oraz wypłacona kwota przez Bank 61.290,00 PLN będzie stanowić dla Pani przychód w związku z tym, czy po Pani stronie powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pani stanowisko w sprawie W zakresie pytania nr 1: Pani zdaniem, umorzenie zadłużenia nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu ponieważ, dotyczy kredytu zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe. Znajduje zastosowanie zaniechania poboru podatku przewidziane w przepisach Ministra Finansów oraz stanowi element rozliczenia sporu, a nie nieodpłatne przysporzenie. W zakresie pytania nr 2: Pani zdaniem, kwoty otrzymane od banku nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu, ponieważ mają charakter zwrotu nienależnych świadczeń oraz rozliczenia stron, wynikające z kwestii nieważności umowy kredytu. Stanowią element ugody kończącej spór sądowy i nie powodują trwałego przysporzenia majątkowego, lecz przywracają równowagę stron. Ugoda została zawarta w warunkach sporu sądowego dotyczącego ważności umowy kredytu. Świadczenia stron mają charakter wzajemnych ustępstw i kompleksowego rozliczenia. Kwoty od banku nie stanową wynagrodzenia ani dochodu, lecz mają charakter restytucyjny. Podobnie umorzenie zadłużenia nie stanowi klasycznego przysporzenia, lecz element końcowego rozliczenia stron. Dodatkowo zastosowanie mają przepisy dotyczące zaniechania poboru podatku w odniesieniu do kredytów mieszkaniowych przeznaczonych na własne cele mieszkaniowe. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy: Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. Z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego. Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła. Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty (o czym świadczy użycie przez ustawodawcę sformułowania „w szczególności”), tak więc nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł. Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy: Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony  w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Tym samym wartość umorzonej kwoty wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego na podstawie ugody z bankiem stanowi dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła,  o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Przychód taki może skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, bowiem zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych  z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1672): Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot: 1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy: a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej; 2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania. 2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują: 1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału); 2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje; 3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń. 3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 163, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego. 4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. 5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: 1) jednego gospodarstwa domowego albo 2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2024 r. poz. 1837 oraz z 2025 r. poz. 769 i 1064). 6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi. 7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa  w ust. 1 pkt 1 lit. b. Natomiast w myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia: Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został: 1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz 2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego  w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz 3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.  o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do § 4 ww. rozporządzenia: Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na: a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału  w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej. Zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy hipotecznego kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej. Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Poza warunkami uznania kredytu za kredyt mieszkaniowy dotyczący jednej inwestycji mieszkaniowej, dla zaniechania poboru podatku istotne jest również, jakie wierzytelności związane z takim kredytem zostały umorzone. Zaniechaniem poboru podatku mogą być bowiem objęte wyłącznie rodzaje umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, które są wskazane w § 1 ust. 2 rozporządzenia, tj. kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, które obejmują kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału), odsetki, w tym odsetki skapitalizowane i prowizje, opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń. Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na inne wydatki, zaniechanie obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego wyłącznie w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego. Analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie także w przypadku umorzenia kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w sytuacji, gdy zarówno kredyt refinansowy, jak i kredyt konsolidacyjny został zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (§ 1 ust. 4 ww. rozporządzenia). W sytuacji zaciągnięcia kredytu refinansowego/konsolidacyjnego zaniechanie obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. W opisie sprawy jednak wprost wskazała Pani, że: Kredyt przeznaczony jest na pokrycie części kosztów zakupu nieruchomości mieszkalnej – lokal mieszkaniowy nr 1 o pow. 71,22 m.kw, pow. Położony przy ulicy A we B. W kwocie 250 000 zł oraz na refinansowanie poniesionych kosztów w kwocie 22 000 zł. Pojęcia kredyt refinansowy i kredyt na refinansowanie nie są tożsame. Zaciągnięcie kredytu na refinansowanie jest to zdarzenie rozumiane jako operacja pieniężna polegająca na wykorzystaniu zewnętrznych funduszy pieniężnych w celu zastąpienia środków pierwotnie wydatkowanych na jakiś cel. Pojęcie kredyt refinansowy implikuje konieczność wcześniejszego zaciągnięcia kredytu, aby później możliwym było zaciągnięcie kredytu refinansowego na jego spłatę. Zatem czynność refinansowania zakupu kredytem hipotecznym należy odróżnić od zaciągnięcia kredytu refinansowego. Kredyt refinansowy przeznaczony jest na spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu hipotecznego i jest on zabezpieczony na podstawie wartości aktualnie posiadanej nieruchomości. Natomiast zwrot „refinansowanie” oznacza operację pieniężną polegającą na uzyskaniu zewnętrznych źródeł finansowania w celu zastąpienia środków własnych, które zostały wydatkowane na jakiś cel. W rezultacie pierwotnie wydatkowane środki pieniężne mogą być niejako „ponownie” wykorzystane na dowolny cel. Środki z kredytu na refinansowanie niejako zastępują środki uprzednio wydatkowane z własnych zasobów. Zatem w przypadku umorzenia zadłużenia kredytowego w części odpowiadającej refinansowaniu poniesionych kosztów nie ma zastosowania zaniechanie poboru podatku dochodowego. Jest Pani zobowiązana do opodatkowania tej części przychodu jako przychodu z innych źródeł. W Pani sytuacji przy umorzeniu przez bank zadłużenia kredytowego zostały tylko w części spełnione warunki do skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, o których mowa w wyżej cytowanym rozporządzeniu Ministra Finansów. Tym samym do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu w części przeznaczonej na nabycie mieszkania znajduje zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych. Nie jest Pani zobowiązana do opodatkowania tej części przychodu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W odniesieniu natomiast do kwoty otrzymanej od banku w ramach zawartej ugody to – jak sama wskazała Pani w opisie sprawy – kwota ta jest niższa niż suma dokonanych przez Panią wpłat. Kwota ta nie stanowi odszkodowania, zadośćuczynienia ani wynagrodzenia za zaniechanie dochodzenia roszczeń. Jest elementem wzajemnego rozliczenia stron w ramach ugody kończącej spór dotyczący umowy kredytu. Tym samym otrzyma Pani w istocie zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy przekazała Pani na rzecz Banku w ramach spłaty rat udzielonego kredytu. Kwota otrzymana na podstawie ugody z Bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w Pani majątku. W konsekwencji wypłata przez Bank wskazanej we wniosku kwoty nie będzie stanowić dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z czym nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Z tego powodu nie będzie Pani zobowiązana do wykazania ww. kwoty w zeznaniu podatkowym, ani zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania interpretacji. Końcowo zastrzegam, że nie oceniam wysokości przedstawionych przez Panią kwot. Dokonuję jedynie wykładni przepisów prawa materialnego. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.