0115-KDIT3.4011.428.2026.2.RS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 10 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości. Uzupełnił go Pan 9 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego W 2001 r. na podstawie umowy darowizny od dziadka (akt notarialny rep. „A” nr (...)), Wnioskodawca nabył własność lokalu mieszkalnego o powierzchni 49,49 m² oraz przynależnego pomieszczenia w budynku gospodarczym o powierzchni 115,77 m². Wraz z lokalami Wnioskodawca nabył udział 7141/10000 we współwłasności części wspólnych budynku oraz we współwłasności działki nr 1/1 obręb A. W 2015 r., po sporządzeniu przez geodetę projektu podziału działki nr 1/1 o powierzchni 0,3401 ha, na wniosek wszystkich współwłaścicieli, Wójt Gminy B decyzją z dnia 25 listopada 2015 r. zatwierdził podział działki nr 1/1 na cztery nowe działki: 1/2 (0,02 ha), 1/3 (0,15 ha), 1/4 (0,08 ha) oraz 1/5 (0,07 ha). Zmiany zostały ujawnione w ewidencji gruntów i budynków. Celem podziału było zniesienie współwłasności nieruchomości zabudowanej. W dniu (…) 2022 r. (akt notarialny rep. „A” nr (...)) dokonano umowy zniesienia własności lokali mieszkalnych oraz częściowego zniesienia współwłasności, w wyniku której: a)  Wnioskodawca nabył własność działki nr 1/3 o pow. 0,15 ha wraz z lokalem mieszkalnym o pow. 49,49 m² oraz przynależnym pomieszczeniem gospodarczym o pow. 115,77 m², b)  Wnioskodawca nabył własność działki nr 1/5 o pow. 0,07 ha, c)  pozostali współwłaściciele nabyli własność działki nr 1/4 o pow. 0,08 ha wraz z lokalem mieszkalnym o pow. 66,15 m², d)  działka nr 1/2 o pow. 0,02 ha pozostała nadal we współwłasności wszystkich dotychczasowych współwłaścicieli, e)  zniesienie współwłasności nastąpiło bez jakichkolwiek dopłat i spłat, a strony zrzekły się wobec siebie wszelkich roszczeń majątkowych na przyszłość. W dniu (…) 2025 r. (akt notarialny rep. „A” nr (...)) Wnioskodawca sprzedał działkę nr 1/3 o powierzchni 0,15 ha wraz z lokalem mieszkalnym oraz pomieszczeniem gospodarczym posadowionymi na tej działce. Uzupełnienie opisu stanu faktycznego W wyniku częściowego nieodpłatnego zniesienia współwłasności, wartość rynkowa nabytych przez Wnioskodawcę składników majątkowych w wyniku zniesienia współwłasności mieściła się w udziale jaki przysługiwał Wnioskodawcy w składnikach majątkowych przed zniesieniem współwłasności – nie przekroczyła wartości udziału Wnioskodawcy. Wskutek zniesienia współwłasności nieruchomości (działki) Wnioskodawca nie uzyskał przysporzenia majątkowego poprzez nabycie nieruchomości o wartości rynkowej większej niż wartość udziału we współwłasności nieruchomości przed zniesieniem współwłasności. Sprzedaż (…) 2025 r. nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej. Wszystkie składniki majątkowe były przedmiotem umowy z (…) 2022 r., tj.: ·      lokal mieszkalny o pow. 49,49 m2 wraz z udziałem 7141/10000 we współwłasności części wspólnych budynku, ·      przynależne pomieszczenie w budynku gospodarczym o pow. 115,77 m2, ·      lokal mieszkalny o pow. 66,15 m2, ·      cztery nowe działki, powstałe z podziału działki nr 1/1. Działka nr 1/ o pow. 034 ha była zabudowana tymi lokalami i budynkami. W wyniku jej podziału powstały działki: nr 1/2 o pow. 0,02 ha – stanowi nadal współwłasność (jest to droga wewnętrzna); działka nr 1/3 o pow. 0,15 ha wraz z lokalem mieszkalnym o pow. 49,49 m2 oraz przynależnym pomieszczeniem gospodarczym o pow. 115,77 m2; działka nr 1/4 o pow. 0,0846 ha wraz z lokalem mieszkalnym o pow. 66,15 m2; działka nr 1/5 o pow. 0,07 ha. Informacja zawarta w opisie stanu faktycznego: „W dniu (…) 2022 r. (akt. notarialny rep. "A" nr (...)) dokonano umowy zniesienia własności lokali mieszkalnych oraz częściowego zniesienia współwłasności (...)” jest poprawna (tak brzmi umowa sporządzona w formie aktu notarialnego z (…) 2022 r.). Pytanie Czy sprzedaż w dniu (…) 2025 r. działki nr 6/25 wraz z lokalem mieszkalnym i pomieszczeniem gospodarczym spowodowała powstanie przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji obowiązek złożenia deklaracji PIT‑39 i zapłaty podatku dochodowego? Pana stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości dokonana w dniu (…) 2025 r. nie powoduje powstania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, a tym samym nie rodzi obowiązku złożenia deklaracji PIT‑39 ani zapłaty podatku dochodowego. Wnioskodawca nabył udział we współwłasności nieruchomości już w 2001 r. w drodze darowizny. Późniejsze czynności geodezyjnego podziału działki oraz częściowego zniesienia współwłasności miały charakter techniczny i porządkujący sposób wykonywania prawa własności. W wyniku zniesienia współwłasności w 2022 r. nie doszło do przysporzenia majątkowego po stronie Wnioskodawcy, ponieważ czynność ta nastąpiła bez spłat i dopłat, a wartość otrzymanych składników odpowiadała posiadanemu wcześniej udziałowi. W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz interpretacjach indywidualnych utrwalony jest pogląd, że w takim przypadku za datę nabycia nieruchomości uznaje się datę pierwotnego nabycia udziału we współwłasności, a nie datę zniesienia współwłasności. Oznacza to, że za moment nabycia nieruchomości należy uznać rok 2001. Sprzedaż nieruchomości nastąpiła po upływie pięciu lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, tj. po dniu 31 grudnia 2006 r. W konsekwencji sprzedaż dokonana w 2025 r. nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów, d)  innych rzeczy, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany. Wobec powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w lit. a-c ww. przepisu następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tj. Dz.U. z 2026 r. poz. 795) jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności. Zgodnie z art. 195 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że: Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). Natomiast w myśl art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego: Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić. Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu. Na podstawie art. 211 Kodeksu cywilnego: Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości. Jednym ze sposobów zniesienia współwłasności jest fizyczny podział rzeczy wspólnych między współwłaścicielami. Następuje to w drodze przyznania każdemu ze współwłaścicieli wyodrębnionych (podzielonych) rzeczy wspólnych. Celem postępowania o zniesienie współwłasności jest zatem nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, które stanowią przedmiot współwłasności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności. Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat. Zatem jeżeli zniesienie współwłasności odbyło się bez spłat i dopłat, a wielkość (wartość) przyznanych w wyniku zniesienia współwłasności rzeczy (nieruchomości) odpowiada wielkości (wartości) udziału we współwłasności, to zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia. Za datę nabycia nieruchomości lub prawa (w przypadku ich sprzedaży), które przypadły danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz zniesienie współwłasności zostało dokonane bez spłat i dopłat. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego. Analogicznie, okoliczność, że udział innego współwłaściciela ulega pomniejszeniu, traktowane być musi w kategorii zbycia, gdyż w ten sposób ulega pomniejszeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (tu nieruchomością), jak też stan jej majątku osobistego. Tak więc co do zasady zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał. Jak wynika z opisu stanu faktycznego, w 2001 r. na podstawie darowizny od dziadka nabył Pan lokal mieszkalny o powierzchni 49,49 m2 wraz z przynależnym pomieszczeniem w budynku gospodarczym o powierzchni 115,77 m2 oraz związany z własnością lokalu udział wynoszący 7141/10000 części we współwłasności nieruchomości wspólnej oznaczonej jako działka nr 1/1 o powierzchni 0,34 ha. W 2015 r., w wyniku geodezyjnego podziału działki nr 1/1, powstały cztery nowe działki o nr 1/2 (0,02 ha), 1/3 (0,15 ha), 1/4 (0,08 ha) i 1/5 (0,07 ha). W konsekwencji zawartej w 2022 r. umowy zniesienia praw własności lokali mieszkalnych oraz częściowego zniesienia współwłasności, stał się Pan właścicielem działki nr 1/3 wraz z lokalem mieszkalnym o powierzchni 49,49 m2 oraz przynależnym pomieszczeniem gospodarczym o powierzchni 115,77 m2 oraz działki nr 1/5. Pozostali współwłaściciele nabyli własność działki 1/4 wraz z lokalem mieszkalnym, natomiast działka nr 1/2 pozostała nadal we współwłasności wszystkich dotychczasowych współwłaścicieli. Zniesienie współwłasności nastąpiło bez jakichkolwiek spłat i dopłat, a strony zrzekły się wobec siebie wszelkich roszczeń. W związku z dokonanym w 2022 r. częściowym zniesieniem współwłasności wartość rynkowa nabytych przez Pana składników majątkowych mieściła się w udziale jaki przysługiwał Panu w składnikach majątkowych przed dokonaniem tej czynności; nie doszło do przysporzenia w Pana majątku ponad przysługujący udział. Wobec powyższego stwierdzam, że sprzedaż (…) 2025 r. działki nr 1/3 wraz z lokalem mieszkalnym i pomieszczeniem gospodarczym posadowionymi na tej działce, nie stanowi dla Pana źródła przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu tym podatkiem, ponieważ upłynął już pięcioletni okres, o którym mowa w ww. przepisie. W konsekwencji, nie jest Pan zobowiązany do złożenia deklaracji PIT-39 ani zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.