0115-KDWT.4011.147.2026.2.DS

Interpretacja indywidualna   – stanowisko nieprawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 26 kwietnia 2026 roku wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości skorzystania z ulgi na powrót. W odpowiedzi na wezwanie uzupełniła go Pani 10 maja 2026 roku. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego (wraz z uzupełnieniem): W latach 2016–2023 była Pani zatrudniona przez zagranicznego przewoźnika lotniczego, linię lotniczą A, z siedzibą główną poza Polską (...). Początkowo kwestie związane z opodatkowaniem dochodów realizowane były przez Pani pracodawcę w (…), a następnie (…). W całym tym okresie fizycznie mieszkała Pani w Polsce, jednak wykonywała Pani pracę jako personel lotniczy dla zagranicznego przewoźnika, wykonując w ramach pracy loty międzynarodowe, a zatem przebywając w tym czasie poza granicami Polski. Dokumentacja kadrowo-płacowa była częściowo obsługiwana przez oddział pracodawcy funkcjonujący w Polsce, który naliczał i odprowadzał składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne. Jednocześnie kwestie związane z opodatkowaniem dochodów były realizowane w ramach struktur zagranicznego pracodawcy. W związku z tym przez wskazany okres pozostawała Pani w przekonaniu, że Pani dochody nie podlegają opodatkowaniu w Polsce na zasadach właściwych dla standardowego stosunku pracy wykonywanego wyłącznie na terytorium Polski. Posiada Pani dokumentację potwierdzającą zatrudnienie u zagranicznego przewoźnika, w tym świadectwo pracy oraz dokumenty płacowe. Posiada Pani również PITy-11 za tamten okres zatrudnienia, przy czym dokumenty te wskazują m.in. dochód zwolniony od podatku oraz brak pobranych zaliczek na podatek dochodowy w Polsce. Od (…) października 2023 roku rozpoczęła Pani uzyskiwanie dochodów opodatkowanych w Polsce w ramach zatrudnienia u polskiego pracodawcy i w związku z tym złożyła Pani korektę zeznania podatkowego uwzględniając ulgę na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i wskazując 1 stycznia 2024 jako początek 4 letniego okresu w której ulga miała być aktywowana. Poinformowała Pani, że posiada obywatelstwo polskie. Wyjaśniła Pani także, że przez sformułowanie „fizycznie mieszkałam w Polsce” rozumie Pani to, że Pani stałe miejsce zamieszkania, centrum życia osobistego oraz gospodarstwo domowe znajdowały się w Polsce. Z Polski (B) wyjeżdżała Pani do pracy (...) i do Polski (...) wracała Pani po zakończeniu obowiązków służbowych. Jednocześnie charakter Pani pracy jako personelu lotniczego wiązał się z regularnym przebywaniem poza granicami Polski i wykonywaniem pracy na trasach międzynarodowych. W latach 2020–2024 zatem, Pani stałe miejsce zamieszkania znajdowało się w Polsce. Wskazała Pani także, że w latach 2020–2024: • prowadziła Pani gospodarstwo domowe w Polsce, • zazwyczaj przebywała Pani w Polsce poza okresem wykonywania obowiązków służbowych, • korzystała Pani ze świadczeń zdrowotnych i społecznych w Polsce, • Pani życie osobiste i społeczne koncentrowało się w Polsce, • nie prowadziła Pani istotnej aktywności społecznej, politycznej ani obywatelskiej w innych państwach, • nie należała Pani do organizacji lub klubów za granicą. Pani powiązania osobiste (rodzina, znajomi, życie prywatne) były związane z Polską. Nie posiadała Pani istotnych powiązań osobistych z innymi państwami poza relacją zawodową wynikającą z zatrudnienia u zagranicznego pracodawcy. W latach 2020–2024 Pani powiązania majątkowe obejmowały Polskę, gdzie posiadała Pani miejsce zamieszkania, rachunki bankowe oraz prowadziła swoje sprawy finansowe. Nie posiadała Pani istotnych aktywów majątkowych w innych państwach. Jedynym związkiem z innymi państwami było opodatkowanie dochodów uzyskiwanych z tytułu pracy dla zagranicznego pracodawcy. Jednym wyjątkiem, kiedy przebywała Pani stale poza granicami Polski był okres od (…) grudnia 2015 r. do (…) września 2016 r. Wtedy nastąpiła rzeczywista przeprowadzka na Słowację. W tym czasie stale tam Pani (na Słowacji) przebywała, prowadziła życie codzienne, posiadała rachunek bankowy oraz korzystała Pani ze świadczeń zdrowotnych. Po zakończeniu tego okresu powróciła Pani do Polski i od (...) października 2016 r. ponownie wykonywała Pani tą samą pracę jako personel lotniczy dla (…) z bazą operacyjną w B. Od tego momentu Pani miejsce zamieszkania, centrum życia osobistego oraz gospodarstwo domowe ponownie znajdowały się w Polsce. Poza wskazanym okresem pobytu na Słowacji nie następowała klasyczna przeprowadzka z innego państwa do Polski. Nie posiada Pani certyfikatu rezydencji podatkowej wydanego przez administrację podatkową innego państwa. Posiada Pani natomiast formularze PIT-11 otrzymane od pracodawcy, w których wykazano brak pobranych zaliczek na podatek dochodowy w Polsce oraz dochody zwolnione od opodatkowania w Polsce. W Pani rozumieniu wynikało to z zasad opodatkowania stosowanych przez pracodawcę w związku z wykonywaniem pracy dla zagranicznego przewoźnika oraz z regulacji dotyczących unikania podwójnego opodatkowania. Nie posiada Pani innych formalnych dokumentów, takich jak zagraniczne umowy najmu nieruchomości, potwierdzających miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza Polską. Jedynym wyjątkiem jest kilkumiesięczny pobyt na Słowacji, który wypada poza interpretowanymi (i przewidywanymi w ustawie dot. Ulgi na powrót) latami pracy, stąd nie dodawała Pani tej informacji do pierwotnego wniosku. Podsumowując, przez cały okres zatrudnienia, czyli w latach 2010–2023 była Pani zatrudniona przez tego samego zagranicznego (…) przewoźnika lotniczego. W latach 2010–2015 pracowała Pani dla tego pracodawcy z bazą operacyjną w Polsce. Od (…) grudnia 2015 r. do (…) 09.2016 r. pracowała Pani i mieszkała na Słowacji z bazą operacyjną (...). Od (…) października 2016. do (…) września 2023 ponownie pracowała Pani z bazą operacyjną w Polsce, we B. W okresach, w których Pani bazą operacyjną była Polska, mieszkała Pani w Polsce, prowadziła Pani tutaj gospodarstwo domowe, posiadała Pani centrum życia osobistego oraz odprowadzane były za Panią w Polsce składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne. Jedynie w okresie pobytu na Słowacji nastąpiło rzeczywiste przeniesienie miejsca zamieszkania do tego kraju. W całym okresie zatrudnienia (zarówno kiedy pracowała Pani z Polski jak i ze Słowacji) kwestie związane z opodatkowaniem dochodów były realizowane w strukturach zagranicznego pracodawcy. Początkowo rozliczenia były prowadzone w (…), a następnie na (…). Nie była Pani pewna, czy sama okoliczność opodatkowania Pani dochodów poza Polską oraz fakt, że charakter Pani pracy jako personelu lotniczego wiązał się z regularnym przebywaniem poza granicami kraju, przy jednoczesnym posiadaniu miejsca zamieszkania i centrum życia osobistego w Polsce, spełnia warunki określone w przepisach dotyczących ulgi na powrót. Właśnie z tego względu zwróciła się Pani o wydanie interpretacji indywidualnej. W latach 2024–2028 uzyskuje Pani i zamierza uzyskiwać dochody ze stosunku pracy podlegające opodatkowaniu zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przed 2024 rokiem nie korzystała Pani z ulgi na powrót. Ma Pani świadomość, że przepisy dotyczące ulgi na powrót odnoszą się do pojęcia miejsca zamieszkania dla celów podatkowych oraz do przesłanek określonych w ustawie, których zastosowanie w Pani sytuacji budzi wątpliwości interpretacyjne. W Pani przypadku centrum życia osobistego znajdowało się w Polsce, natomiast charakter pracy jako personelu lotniczego powodował regularne przebywanie poza granicami kraju. Jednocześnie kwestie związane z opodatkowaniem dochodów były realizowane przez zagranicznego pracodawcę. Pytania podatkowe Czy w przedstawionym stanie faktycznym ma Pani prawo do zastosowania ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, w sytuacji gdy: –    wykonywała Pani pracę dla zagranicznego pracodawcy, –    charakter wykonywanej przez Panią pracy jako personelu lotniczego wiązał się z wykonywaniem obowiązków służbowych poza terytorium Polski oraz regularnym przebywaniem poza granicami kraju w związku z realizacją operacji lotniczych dla zagranicznego przewoźnika, –    kwestie opodatkowania dochodów były realizowane poza Polską, –    jednocześnie fizycznie mieszkała Pani w Polsce, –    dokumentacja kadrowo-płacowa była częściowo obsługiwana przez oddział pracodawcy –    znajdujący się w Polsce, –    składki społeczne i zdrowotne były odprowadzane w Polsce, –    a następnie rozpoczęła Pani uzyskiwanie dochodów opodatkowanych w Polsce? Pani stanowisko w sprawie W Pani ocenie spełnia Pani warunki do zastosowania ulgi na powrót określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dodatkowo wskazuje Pani, że charakter wykonywanej przez Panią pracy jako personelu lotniczego wiązał się z wykonywaniem obowiązków służbowych poza terytorium Polski oraz z regularnym przebywaniem poza granicami kraju w związku z realizacją operacji lotniczych dla zagranicznego przewoźnika. Okoliczność ta dodatkowo wpływała na Pani przekonanie, że Pani sytuacja podatkowa miała charakter międzynarodowy i nie była tożsama ze standardowym zatrudnieniem wykonywanym wyłącznie na terytorium Polski. W związku z rozpoczęciem uzyskiwania dochodów opodatkowanych w Polsce zrozumiała Pani, że przysługuje Pani możliwość zastosowania ulgi na powrót i dlatego dokonała Pani korekty zeznania podatkowego. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592),: Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte: a)  ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy, b)  z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8, c)  z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, d)  z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa -   w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44. Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy: Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy: Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że: 1)  w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz 2)  podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym: a)  trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz b)  okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz 3) podatnik: a)  posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub b)  miał miejsce zamieszkania: -   nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub -   na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz 4)  posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz 5)  nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy: Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł. Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że: Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r. Z opisu sprawy wynika, że powzięła Pani wątpliwość, czy sama okoliczność opodatkowania Pani dochodów poza Polską oraz fakt, że charakter Pani pracy jako personelu lotniczego wiązał się z regularnym przebywaniem poza granicami kraju, przy jednoczesnym posiadaniu miejsca zamieszkania i centrum życia osobistego w Polsce, spełnia warunki określone w przepisach dotyczących ulgi na powrót. Jak wynika jednak z zacytowanych powyżej przepisów, możliwość skorzystania z omawianej ulgi nie została uwarunkowana przez ustawodawcę takimi kryteriami jak: osiąganie dochodów opodatkowanych w innym niż Polska kraju czy regularne przebywanie poza granicami Polski. Należy zauważyć, że ulga „na powrót”, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczy podatników, którzy - w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski - podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Przy czym przeniesienie to musi nastąpić po dniu 31 grudnia 2021 r. Ponadto dla celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy. Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy: Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy: Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1)  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2)  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W myśl natomiast art. 4a ustawy: Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynika to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności. Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej itp. W praktyce czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci. W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym. W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd. Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych. Z opisu sprawy wynika, że w latach 2016–2023 fizycznie mieszkała Pani w Polsce, jednak wykonywała Pani pracę jako personel lotniczy dla zagranicznego przewoźnika, wykonując w ramach pracy loty międzynarodowe, a zatem przebywając w tym czasie poza granicami Polski. Z Polski wyjeżdżała Pani do pracy (...) i do Polski (...) wracała Pani po zakończeniu obowiązków służbowych. Wskazała Pani także, że od (...) października 2016 r. Pani miejsce zamieszkania, centrum życia osobistego oraz gospodarstwo domowe ponownie znajdowały się w Polsce. Wyjaśniła Pani, że w latach 2020–2024: –    Pani stałe miejsce zamieszkania znajdowało się w Polsce, –    prowadziła Pani gospodarstwo domowe w Polsce, –    zazwyczaj przebywała Pani w Polsce poza okresem wykonywania obowiązków służbowych, - korzystała Pani ze świadczeń zdrowotnych i społecznych w Polsce, –    Pani życie osobiste i społeczne koncentrowało się w Polsce, Pani powiązania osobiste (rodzina, znajomi, życie prywatne) były związane z Polską, –    nie prowadziła Pani istotnej aktywności społecznej, politycznej ani obywatelskiej w innych państwach, –    nie należała Pani do organizacji lub klubów za granicą, –    nie posiadała Pani istotnych powiązań osobistych z innymi państwami poza relacją zawodową wynikającą z zatrudnienia u zagranicznego pracodawcy, –    Pani powiązania majątkowe obejmowały Polskę, gdzie posiadała Pani miejsce zamieszkania, rachunki bankowe oraz prowadziłam swoje sprawy finansowe. Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, że w latach 2020-2024 to w Polsce miała Pani centrum interesów osobistych: gospodarstwo domowe, powiązania osobiste (rodzina, znajomi, życie prywatne), życie społeczne. W latach 2020-2024 w Polsce prowadziła Pani swoje sprawy finansowe oraz posiada Pani rachunki bankowe. Zatem, posiadała Pani również powiązania gospodarcze z Polską. Z opisu sprawy nie wynika natomiast by podejmowała Pani jakiekolwiek działania, które zmierzałyby do stałego zamieszkania w innym kraju. Z całokształtu przedstawionych okoliczności wynika, że celem opuszczania Polski były względy zarobkowe (pracowała Pani jako personel lotniczy podczas lotów międzynarodowych), natomiast to w Polsce miała Pani ośrodek interesów osobistych. Oznacza to, że w latach 2020-2024 nieprzerwanie była Pani polskim rezydentem podatkowym, tj. miała Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Przedstawione przez Panią okoliczności wskazują, że nie przenosiła Pani miejsca zamieszkania i przez cały ww. okres była Pani polskim rezydentem podatkowym. Skoro Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych w latach 2020-2024 znajdowało się cały czas w Polsce to należy uznać, że nie zostały spełnione warunki: –    warunek wystąpienia zmiany miejsca zamieszkania, tj. zmiany rezydencji na polską rezydencję podatkową (art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), –    warunek dotyczący braku miejsca zamieszkania na terytorium Polski w okresie trzech lat poprzedzających bezpośrednio rok, w którym nastąpiła zmiana miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz okresie od początku roku, w którym nastąpiła zmiana miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 21 ust. 43 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Jak już wykazano, fakt że regularnie przebywała Pani za granicą w związku z zatrudnieniem jako personel lotniczy odbywający loty międzynarodowe, nie świadczy o utracie polskiej rezydencji podatkowej. Nie przesądza o tym również to, że Pani dochody podlegały opodatkowaniu za granicą. W związku z tym, analiza spełnienia przez Panią pozostałych warunków do skorzystania z „ulgi na powrót” jest bezprzedmiotowa. Oznacza to, że nie spełniła Pani warunków konstytuujących prawo do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. tzw. „ulgi na powrót”. Pani stanowisko należało zatem uznać za nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Dodać należy, że organ interpretacyjny nie ma uprawnień do przeprowadzania postępowania dowodowego, a informacje niezbędne do wydania interpretacji może przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez Panią opisu zdarzenia. Jeżeli przedstawiony we wniosku opis zdarzenia będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Należy też zauważyć, że to na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania kontrolnego czy podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Wskazać także należy, że niniejsza interpretacja odnosi się jedynie do kwestii będących przedmiotem Pani zapytania, a dokonując weryfikacji Pani stanowiska, tutejszy Organ nie odniósł się do innych kwestii poruszanych we wniosku. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia  11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.