0115-KDWT.4011.148.2026.3.JŁR

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 25 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 28 maja i 15 czerwca 2026 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Dotyczy sprawy: sygn. akt (...) (Sąd Okręgowy (...)). W toku postępowania o unieważnienie umowy kredytu hipotecznego denominowanego w CHF, X SA przedstawił Panu propozycję ugody. Poniżej przedstawia Pan jej kluczowe założenia oraz parametry finansowe. Umorzenie zadłużenia: Z uwagi na całkowitą spłatę kapitału kredytu, Bank oferuje pełne umorzenie pozostałego zadłużenia. Zwrot środków: Bank zobowiązuje się do zwrotu łącznej kwoty 161 178,71 zł, na którą składają się: 149 378,71 zł – tytułem zwrotu nadpłaconych rat (kapitału ponad wypłaconą kwotę kredytu) oraz połowy należnych odsetek ustawowych za opóźnienie (liczonych od daty doręczenia pozwu do dnia (…) 2026 r.); 10 800,00 zł – tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (zgodnie z obowiązującymi stawkami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości); 1 000,00 zł – tytułem zwrotu opłaty od pozwu. Dodatkowe informacje dotyczące nieruchomości: Kredyt został zaciągnięty w 2005 r. na zakup lokalu mieszkalnego służącego zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych wraz z przynależnym garażem w garażu wielostanowiskowym znajdującym się w podziemiu budynku (tego samego, gdzie znajduje się mieszkanie). Dla garażu prowadzona jest odrębna księga wieczysta nr (...). Podkreśla Pan, że zakup obu nieruchomości miał cel wyłącznie konsumencki i był ściśle związany z funkcją mieszkaniową. Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego 1.  Czy jest/był Pan właścicielem/współwłaścicielem nieruchomości, na którą/które został zaciągnięty kredyt opisany we wniosku? Tak, jestem właścicielem. 2.  Czy był Pan jedynym kredytobiorcą? Tak, jestem jedynym kredytobiorcą. 3.  Jeśli byli inni kredytobiorcy, proszę wskazać czy zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy odpowiadali za spłatę kredytu solidarnie? Nie było innych kredytobiorców. 4.  Czy kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie? Tak, kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości. 5.  Czy podmiot udzielający ww. kredytu był podmiotem, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów? Tak, podmiot udzielający to Y, a obecnie następca prawny to X 6.  Jaki dokładnie cel zaciągnięcia kredytu został wpisany w umowie o kredyt, zgodnie z treścią tej umowy? Cyt. par. 2 pkt 4 umowy kredytu budowlano-hipotecznego nr (...). "Kredyt przeznaczony jest na: zakup odrębnej własności lokalu mieszkalnego i garażu od dewelopera, położonego w miejscowości: (...). Czy z treści umowy kredytowej wynika, że kredyt został udzielony na zakup lokalu mieszkalnego oraz miejsca garażowego? Tak. 7.  Czy z kwoty tego kredytu były finansowane również inne cele niż wskazane w punkcie powyżej, w tym np. prowizja, ubezpieczenie, spłata innych kredytów/pożyczek itd.? Jeśli tak, proszę wskazać jakie cele były finansowane z ww. kredytu oraz wskazać jaka kwota kredytu była przeznaczona na te cele. Nie. 8.  Czy celem inwestycji mieszkaniowej, na którą zaciągnięty został opisany we wniosku kredyt było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: ·      jednego gospodarstwa domowego albo ·      więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2024 r. poz. 596 ze zm.)? Celem inwestycji mieszkaniowej był kredyt na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego. 9.  W opisie stanu faktycznego wskazał Pan, że: „Kredyt został zaciągnięty w 2005 roku na zakup lokalu mieszkalnego służącego zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych wraz z przynależnym garażem w garażu wielostanowiskowym znajdującym się w podziemiu budynku (tego samego, gdzie znajduje się mieszkanie). Dla garażu prowadzona jest odrębna księga wieczysta nr (...)”. Proszę zatem wyjaśnić tę rozbieżność i wskazać jednoznacznie, czy opisywany we wniosku garaż stanowi odrębną nieruchomość i ma odrębną księgę wieczystą, czy też garaż (miejsce garażowe) jest pomieszczeniem przynależnym do zakupionego lokalu mieszkalnego. Tak, garaż stanowi odrębną nieruchomość wpisana do ksiąg wieczystych nr (...), a mieszkanie ma księgę wieczystą (...). 10.  Wobec wskazania we wniosku: „Z uwagi na całkowitą spłatę kapitału kredytu, Bank oferuje pełne umorzenie pozostałego zadłużenia”. Proszę wyjaśnić co konkretnie zamierza umorzyć Panu bank, skoro w opisie sprawy wskazał Pan, że całkowicie spłacił Pan kapitał kredytu? Czy zgodnie z proponowaną przez bank ugodą, bank umorzy Panu: ·      wierzytelności obejmujące odsetki od kredytu (w tym odsetki skapitalizowane), ·      wierzytelności obejmujące inne należności (proszę dokładnie wskazać jakie? Czy będzie to np. prowizja, ubezpieczenie itd.)? Bank potwierdza, że wypłacił Kredytobiorcy 191 818,85PLN i w księgach rachunkowych Banku na dzień (…) 2026 r. Kredytobiorca ma nadal do spłaty kapitał 31 101,97CHF oraz odsetki od należności regularnych 14,97CHF, a Kredytobiorca zapłacił tytułem spłaty wierzytelności 296 599,02PLN. Bank umarza pozostały do spłacenia kapitał kredytu licząc następująco: 31 116,94CHF razy 4,665PLN/CHF = 145 160,53PLN. 11.  Czy korzystał Pan wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego na realizację innej – niż wskazana w opisie zdarzenia – inwestycji mieszkaniowej? Nie. Pytania 1.  Czy od zawartej ugody będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego w części dotyczącej garażu? 2.  Odnosząc się tylko do garażu, czy w przypadku gdy będzie Pan zobowiązany zapłacić podatek od uzyskania przychodu na podstawie podpisanej ugody z Bankiem, kwota wpisana w zeznaniu podatkowym ma być ceną zakupu garażu wyrażoną w PLN (jak w akcie notarialnym sprzedaży) czy z CHF przeliczoną na PLN jak ustanowiona jest hipoteka i wtedy po jakim kursie ma być przeliczona do formularza PIT? (Pytanie drugie przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)? W uzupełnieniu wniosku wyjaśnił Pan, że Pana wątpliwości interpretacyjne dotyczą wyłącznie powstania przychodu w związku z umorzeniem Panu zadłużenia z tytułu kredytu hipotecznego w takiej części w jakiej kredyt ten został przeznaczony na zakup miejsca garażowego w garażu wielostanowiskowym. Pana stanowisko w sprawie (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku) Pana zdaniem, w opisanej wyżej sytuacji przychód od podpisanej ugody nie występuje ponieważ: 1.  Umowa kredytu obejmuje mieszkanie oraz garaż znajdujący się w tym samym budynku, co mieszkanie, zatem zawiera się w zapisie o jednej inwestycji mieszkaniowej pomimo, że garaż stanowi odrębną nieruchomość. 2.  Nigdy nie korzystał Pan wcześniej z takiego zwolnienia przy innym kredycie. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zasady opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych określają przepisy ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.). Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 tej ustawy: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy: Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów ze wszystkich źródeł przychodów. Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww. ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe. Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 – inne źródła. W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez Bank wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Pana, wskazuję, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy: Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa. Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.): Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje. Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie). Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.). Zgodnie z § 1 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów: Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot: 1)  umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy: a)  kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz b)  osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej; 2)  otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania. Na gruncie § 1 ust. 2 wskazanego rozporządzenia: Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują: 1)  kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału); 2)  odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje; 3)  opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń. Zgodnie z § 1 ust. 3 wskazanego rozporządzenia: W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego. W myśl § 1 ust. 4 tego rozporządzenia: W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. Według § 1 ust. 5 przywołanego rozporządzenia: Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: 1)  jednego gospodarstwa domowego albo 2)  więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843). Zgodnie z § 1 ust. 6 ww. rozporządzenia: Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi. Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że: Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został: 1)  udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz 2)  zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że: Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na: a)  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, b)  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, c)  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, d)  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, e)  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego –    położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej. Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego. Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia. Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z treści wniosku wynika, że w 2005 r. zaciągnął Pan kredyt na zakup lokalu mieszkalnego służącego zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych wraz z przynależnym garażem w garażu wielostanowiskowym znajdującym się w podziemiu budynku (tego samego, gdzie znajduje się mieszkanie). Kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości. Z treści umowy kredytowej wynika, że kredyt został udzielony na zakup lokalu mieszkalnego oraz miejsca garażowego. Z kwoty tego kredytu nie były finansowane inne cele niż wskazane powyżej, w tym np. prowizja, ubezpieczenie, spłata innych kredytów/pożyczek itd. Dla garażu prowadzona jest odrębna księga wieczysta nr (...). Podkreśla Pan, że zakup obu nieruchomości miał cel wyłącznie konsumencki i był ściśle związany z funkcją mieszkaniową. Jest Pan właścicielem przedmiotowej nieruchomości i jedynym kredytobiorcą. W toku postępowania o unieważnienie umowy kredytu hipotecznego denominowanego w CHF, Bank przedstawił Panu propozycję ugody. Jak wskazał Pan w uzupełnieniu wniosku Bank potwierdza, że wypłacił Panu 191 818,85 PLN i w księgach rachunkowych Banku na dzień (…) 2026 r. ma Pan nadal do spłaty kapitał 31 101,97 CHF oraz odsetki od należności regularnych 14,97 CHF, a zapłacił Pan tytułem spłaty wierzytelności 296 599,02 PLN. Bank umarza pozostały do spłacenia kapitał kredytu licząc następująco: 31 116,94 CHF x 4,665 PLN/CHF = 145 160,53 PLN. Jak wskazano powyżej, jedną z przesłanek skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Katalog wydatków stanowiących cele mieszkaniowe podatnika wymieniony w art. 21 ust. 25 ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne. Wskazał Pan, że kredyt został przeznaczony na nabycie lokalu mieszkalnego i miejsca garażowego w garażu wielostanowiskowym. Dla inwestycji zostały ustanowione dwie odrębne księgi wieczyste, tj. odrębna dla lokalu mieszkalnego i odrębna dla garażu. Przywołany wcześniej przepis art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia wyłącznie lokal mieszkalny oraz grunt lub prawo wieczystego użytkowania gruntu związane z tym lokalem. Z kolei przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do przepisów ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 232). Stosownie do art. 2 ust. 2 ww. ustawy: Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne. Ponadto zgodnie z art. 2 ust. 4 cytowanej ustawy: Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami przynależnymi". Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia. W sytuacji, gdy pomieszczenia typu miejsce postojowe, garaż czy np. komórka lokatorska są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z przedstawionego przez Pana opisu wynika, że dla garażu ustanowiona została odrębna księga wieczysta. Nie można więc uznać, że miejsce postojowe spełnia definicję „pomieszczenia przynależnego” nierozerwalnie związanego z zakupionym odrębnie lokalem mieszkalnym. Samo miejsce parkingowe, mimo że może znajdować się pod tym samym adresem co lokal mieszkalny, to jednak w żadnym wypadku nie jest lokalem mieszkalnym, a więc nie służy zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych. Mając na uwadze to co wywiedziono wcześniej, nie sposób zgodzić się z zaprezentowanym przez Pana w przedmiotowej sprawie stanowiskiem, że w opisanej sytuacji przychód nie wystąpi. Poniesiony przez Pana wydatek na nabycie miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym jako nieruchomości niebędącej lokalem mieszkalnym nie spełnia przesłanki wskazanej w ww. rozporządzeniu Ministra Finansów – nie jest wydatkiem, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że umorzenie przez Bank kwoty kredytu hipotecznego zaciągniętego przez Pana w części proporcjonalnie odpowiadającej części kredytu wydatkowanej na zakup garażu, stanowić będzie dla Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 tej ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wskazany powyżej § 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, przewiduje możliwość zastosowania zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych w sytuacji umorzenia kwoty wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego na nabycie lokalu mieszkalnego. W związku z tym, w odniesieniu do uzyskanego przychodu, wynikającego z umorzenia wskazanej części wierzytelności z tytułu ww. kredytu nie znajdzie zastosowania zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych w części proporcjonalnie odpowiadającej części kredytu wydatkowanej na zakup garażu. Kwota ta będzie stanowić dla Pana przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Odnosząc się do pytania drugiego – w związku z tym, że z opisu sprawy wynika, że bank umorzy Panu kwotę w złotych – wskazać należy, że w podatkowym zeznaniu rocznym powinien Pan wykazać wyrażoną w złotych kwotę umorzenia zobowiązania w części proporcjonalnie odpowiadającej części kredytu wydatkowanej na zakup garażu. Zatem Pana stanowisko jest nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Końcowo zaznaczam, że: ·      przedstawiany przez Pana zakres żądania (zadane pytanie) zakreśla granice w jakich mogę wydać interpretację indywidualną. Przedmiotowe rozstrzygnięcie dotyczy więc tylko wyznaczonego przez Pana przedmiotu wniosku – zakresu Pana pytania, tj. umorzenia kredytu przeznaczonego w części na zakup miejsca postojowego. Analizie nie podlegały inne kwestie wynikające z planowanej ugody, ·      w toku prowadzonego postępowania w spawie wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie mogę określać, ustalać oraz potwierdzać prawidłowości dokonanych przez podatników wyliczeń, w tym odnosić się do wartości, które mają zostać przez nich (ewentualnie) uwzględnione w zeznaniu/zeznaniach rocznych – wymagałoby to bowiem przeprowadzenia postępowania podatkowego lub kontrolnego – weryfikującego dane rozliczenie. Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla wyżej wskazanych trybów postępowań. Nie prowadzę również postępowania dowodowego. Skutkiem powyższego prawidłowość przedstawionych przez Pana kwot oraz wyliczeń nie podlega mojej ocenie, a jedynie ewentualnej weryfikacji przez właściwy urząd skarbowy lub urząd celno-skarbowy, ·      procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla wyżej wskazanych trybów postępowań. Z wyżej wskazanych powodów niniejszej odpowiedzi udzieliłem wyłącznie w oparciu o informacje podane we wniosku. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.