DKP16.8082.3.2025

INFORMACJA DOTYCZĄCA WYDANIA OPINII ZABEZPIECZAJĄCEJ 24 października 2025 r., na podstawie art. 119y § 1 w związku z art. 119a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, ze zm., dalej: Ordynacja podatkowa), po rozpatrzeniu wniosku z 27 marca 2025 r. o wydanie opinii zabezpieczającej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej (dalej: Szef KAS) wydał opinię zabezpieczającą. Przedmiotem postępowania zainicjowanego wnioskiem wspólnym o wydanie opinii zabezpieczającej (dalej: Wniosek) była analiza, czy czynność (dalej: Czynność) polegająca na: ·        założeniu spółki komandytowej (dalej: Spółka lub Wnioskodawca), ·        wniesieniu do Spółki przez wspólników wkładu niepieniężnego w postaci prawa użytkowania nieruchomości (dalej: Nieruchomość) oraz wkładu niepieniężnego w postaci autorskich praw majątkowych do projektu koncepcyjnego, projektu budowlanego oraz całej dokumentacji projektowej związanej z inwestycją na Nieruchomości do Wnioskodawcy, ·        realizacji przez Spółkę inwestycji budowlanej polegającej na wzniesieniu nowego budynku (dalej: Budynek), ·        dokonywaniu przez Wnioskodawcę odpisów amortyzacyjnych od środka trwałego - budynku wybudowanego na cudzym gruncie, ·        prowadzeniu przez Spółkę działalności gospodarczej polegającej na wynajmowaniu pomieszczeń znajdujących się we wzniesionym przez siebie Budynku. odpowiada ustawowym kryteriom unikania opodatkowania wskazanym w art. 119a § 1 Ordynacji podatkowej. Wyjaśnienie powodów podjętego rozstrzygnięcia: Korzyść podatkowa Czynność skutkująca osiągnięciem korzyści podatkowej, którą Spółka poddała pod ocenę Szefa KAS, będzie niepowstanie zobowiązania podatkowego od przychodów z budynków dla wspólnika Spółki (osoby fizycznej będącej komandytariuszem Spółki). Ustalenie czy osiągnięcie korzyści podatkowej było głównym lub jednym z głównych celów dokonania Czynności Zgodnie z art. 119d Ordynacji podatkowej przy ocenie, czy osiągnięcie korzyści podatkowej było głównym lub jednym z głównych celów dokonania czynności, bierze się pod uwagę cele ekonomiczne czynności wskazane przez stronę. Badając tę okoliczność Szef KAS – zgodnie z regułą interpretacyjną zawartą w art. 119d Ordynacji podatkowej – wziął pod uwagę cele ekonomiczne wskazane przez Wnioskodawcę. W świetle okoliczności sprawy będącej przedmiotem Wniosku Szef KAS doszedł do przekonania, że jednym z głównych zamiarów Wnioskodawcy jest przeprowadzenie kosztownej i ryzykownej inwestycji i ograniczenie osobistej odpowiedzialności wspólnika Spółki. Z kolei wybór formy prowadzenia działalności gospodarczej w postaci spółki komandytowej w której wspólnik jest komandytariuszem pozwoli na ograniczenie odpowiedzialności do sumy komandytowej. Szefa KAS zauważył, że zachowanie prawa własności przez wspólnika Spółki może przyczynić się do ochrony majątku w postaci Nieruchomości w przypadku problemów finansowych Spółki i roszczeń wierzycieli Spółki. Jednocześnie wniesienie prawa użytkowania do Spółki pozwoli jej na prowadzenie działalności gospodarczej. Taki model można uznać za uzasadniony i jednocześnie niemożliwy do przeprowadzenia bez dokonania Czynności. W kontekście motywacji Wnioskodawcy co do ewentualnego zmniejszenia ryzyka z egzekucji z Nieruchomości, czyli de facto uniknięcia egzekucji roszczeń wierzycieli, w ocenie Szefa KAS motywację tego rodzaju można odnosić do kategorii sprzecznej z prawem. Należy wskazać, że dłużnik nie może liczyć na ochronę prawną działań zmierzających do utrudnienia lub uniemożliwienia wierzycielom cywilnym dochodzenia swoich uprawnionych roszczeń z szeroko pojętego majątku dłużnika (por. wyrok WSA w Warszawie z 20 września 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 585/21). Podsumowując, w opinii Szefa KAS, zestawienie przedstawionych przez Wnioskodawców celów dokonania Czynności pozwala na stwierdzenie, że osiągnięcie korzyści podatkowej nie będzie głównym lub jednym z głównych celów jej dokonania. Jak bowiem wynika z przedstawionej analizy, Wnioskodawcy zamierzają dokonać Czynności z uwagi na inne cele niż podatkowe. Wskazana korzyść podatkowa związana z Zespołem Czynności nie może zostać zatem uznana za jeden z głównych celów Czynności. Sztuczność sposobu działania Wnioskodawcy Przesłanka sztuczności sposobu działania opiera się bowiem na założeniu, że podatnik może określony efekt gospodarczy (ekonomiczny) osiągnąć na różne sposoby, wybierając alternatywne modele (schematy) działania, przy czym każdy z tych sposobów może być mniej lub bardziej, albo wręcz wcale, adekwatny (odpowiedni) do zamierzonego celu ekonomicznego (gospodarczego). Dla zastosowania klauzuli unikania opodatkowania niezbędne jest więc, aby kwestionowana czynność była dokonana w warunkach sztucznego sposobu działania, tj. takiego, wobec którego na podstawie istniejących okoliczności należy przyjąć, że nie zostałby zastosowany przez podmiot działający rozsądnie, gdyby nie przyświecał mu cel w postaci korzyści podatkowej. W ocenie Szefa KAS, w przedstawionym we Wniosku schemacie działania nie mamy do czynienia ze sztucznym sposobem działania. Z okoliczności opisanych Czynności wynika bowiem, iż zasadniczym motywem wybranego modelu działania są względy ekonomiczne i gospodarcze. W przekonaniu organu, dokonanie przedstawionego zespołu czynności jest racjonalne z punktu widzenia zakładanych celów gospodarczych oraz prowadzi do ich realizacji. Powołanie spółki celowej (w tym przypadku Spółki) to powszechna praktyka gospodarcza w realizacji projektów nieruchomościowych. Z kolei kontekst funkcjonowania wspólnika (komplementariusza) na rynku od kilkunastu lat oraz profil jego działalności gospodarczej, różny od profilu działalności Wnioskodawcy, gospodarczo uzasadnia funkcjonowanie Wnioskodawcy w zakresie realizacji inwestycji. W Opinii Szefa KAS, ustawodawca nie ogranicza zasady swobody przedsiębiorczości i wyboru formy prowadzonej działalności gospodarczej i nie nakazuje podatnikom prowadzenia działalności w formie skutkującej najwyższym opodatkowaniem. Należy mieć przy tym na uwadze, że klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania nie podlega uzyskanie przez podmiot korzyści w wyniku zastosowania się do przepisów podatkowych zgodnie z ich celem i wolą ustawodawcy. Realizowana Czynność jest zdarzeniem typowym, standardowym, stosowanym na rynku w tego typu inwestycjach. Ponadto, badając ewentualny efekt sztuczności zespołu czynności, Szef KAS zweryfikował wszystkie przesłanki art. 119c § 2 Ordynacji podatkowej. Szef KAS doszedł zatem do przekonania, dokonanie Czynności będącej przedmiotem Wniosku, jest motywowana względami gospodarczymi (racjonalnością ekonomiczną), co oznacza, że nie spełnia ona przesłanki sztuczności pozwalającej na powzięcie przez Szefa KAS uzasadnionego przypuszczenia zastosowania art. 119a § 1 Ordynacji podatkowej. Sprzeczność korzyści podatkowej w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej lub jej przepisu. W ocenie Szefa KAS, przez sprzeczność z przedmiotem lub celem przepisu ustawy podatkowej należy rozumieć taki stan, w którym w wyniku dokonanej czynności doszło do sztucznego zastosowania lub niezastosowania przepisów materialnego prawa podatkowego, co skutkowało osiągnięciem korzyści podatkowej, chociaż cel przepisu był inny. Wskazać należy, że sprzeczność, o której mowa musi być analizowana nie tylko w kontekście celu ustawy, jej przedmiotu lub jej przepisu. Sprzeczność ta musi być również rozpatrywana w danych okolicznościach. W ocenie Szefa KAS owe okoliczności należy rozumieć szeroko w tym m.in. przy uwzględnieniu zarówno opisu czynności (planowanej lub dokonanej) oraz celów ekonomicznych (o ile takie istnieją), którym czynność ma służyć. Do oceny czy dana korzyść podatkowa została uzyskana w sposób sprzeczny z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej lub jej przepisu niezbędne jest zatem odwołanie się do treści normy prawnej, która mogłaby mieć zastosowanie, gdyby nie dokonano tej czynności. Zgodnie z art. 30g ust. 1 ustawy PIT, podatek dochodowy od przychodu ze środka trwałego będącego budynkiem, który: 1)    stanowi własność albo współwłasność podatnika, 2)    jest składnikiem majątku związanym z działalnością gospodarczą, 3)    został oddany w całości albo w części do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, 4)    jest położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - zwany dalej „podatkiem od przychodów z budynków”, wynosi 0,035% podstawy opodatkowania za każdy miesiąc. Cele ustawodawcy wprowadzającego przepisy o podatku od przychodów z budynków wiążą się z uzasadnioną sytuacją ekonomiczną podatnika, jak również z zwalczaniem optymalizacji podatkowych stosowanych przed podatników, którzy mimo generowania stałych przychodów z najmu/dzierżawy nieruchomości wykazują niski lub brak dochodu do opodatkowania. Biorąc pod uwagę cele gospodarcze oraz ekonomiczne uzasadnienie Czynności to nie może być ona uznana za sprzeczną z przedmiotem lub celem ustawy PIT lub przepisu art. 30g ust. 1 ustawy PIT. Mając na uwadze ww. okoliczności Szef KAS nie zidentyfikował powodów pozwalających na uznanie, że wskazana we Wniosku korzyść podatkowa jest sprzeczna z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej lub jej przepisu. Uwagi końcowe Reasumując, Szef KAS stwierdza, że Czynność opisana we Wniosku o wydanie opinii zabezpieczającej nie spełnia wszystkich ustawowych kryteriów unikania opodatkowania. W ocenie Szefa KAS, pomimo możliwości osiągnięcia korzyści podatkowej to nie jest ona głównym lub jednym z głównych celów dokonania Czynności przedstawionej we Wniosku, oraz nie pozostaje w sprzeczności z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej lub jej przepisu. Szef KAS nie stwierdził również, że sposób działania wnioskodawców był sztuczny. W konsekwencji, przedstawione przez wnioskodawców okoliczności wskazują, że do wskazanej we Wniosku korzyści podatkowej wynikającej z Czynności nie ma zastosowania art. 119a § 1 Ordynacji podatkowej. Stosownie zatem do treści art. 119y § 1 tej ustawy należało wydać opinię zabezpieczającą.