IBPBII/1/436-116/12/MK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 26 marca 2012 r. (data wpływu do tut. Biura – 28 marca 2012 r.), uzupełnionym w dniu 08 czerwca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie nieodpłatnego przekazania, w formie cesji, mieszkaniowej książeczki oszczędnościowej – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 28 marca 2012 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie nieodpłatnego przekazania, w formie cesji, mieszkaniowej książeczki oszczędnościowej. Z uwagi na fakt, iż wniosek nie spełniał wymogów formalnych, pismem z dnia 01 czerwca 2012 r. znak: IBPB II/1/436-116/12/MK wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono w dniu 08 czerwca 2012 r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: W grudniu 2011 r. siostra Wnioskodawczyni dokonała nieodpłatnego przekazania na rzecz Wnioskodawczyni, w formie cesji, mieszkaniową książeczkę oszczędnościową. Cesja dokonana była w banku, w obecności pracownika banku. Poza wypełnieniem formularza cesji, na druku przedstawionym przez bank (w jednym egzemplarzu), strony nie spisywały żadnych innych dokumentów ani umów. Z uzupełnienia wniosku z dnia 05 czerwca 2012 r., które wpłynęło do tut. Biura w dniu 08 czerwca 2012 r. wynika, iż nieodpłatne przekazanie w formie cesji książeczki mieszkaniowej, z siostry Wnioskodawczyni na Wnioskodawczynię nie miało charakteru darowizny. Poza cesją nie spisywano innych dokumentów np. aktu notarialnego, umowy darowizny. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy Wnioskodawczyni ma obowiązek złożenia zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych na druku SD-Z2? Czy Wnioskodawczyni skorzysta ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn, ponieważ cesja nastąpiła na rzecz siostry – jeśli złoży zgłoszenie na druku SD-Z2 do urzędu skarbowego? W ocenie Wnioskodawczyni, cesja mieszkaniowej książeczki oszczędnościowej między rodzeństwem, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, albowiem cesja nie ma charakteru darowizny. Przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn ściśle określają przedmiot opodatkowania. Przepis art. 1 wymienionej ustawy nie wymienia cesji jako przedmiotu opodatkowania. Tym samym na Wnioskodawczyni nie ciąży obowiązek złożenia zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw. A nawet gdyby istniał taki obowiązek, to Wnioskodawczyni skorzystałaby ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn, jeśli dokonałaby zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw, ponieważ cesja dokonana była między rodzeństwem. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Instytucję przelewu (cesji) regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 509 § 1 Kodeksu cywilnego wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Przelew wierzytelności jest swoistą konstrukcją prawną, przewidzianą w ogólnych zasadach zobowiązań prowadzącą do zmiany osoby wierzyciela podczas, gdy przedmiot zobowiązania pozostaje ten sam. Umowy cesji wierzytelności należą do czynności prawnych rozporządzających o skutkach zbliżonych do umowy przenoszącej własność. Art. 510 § 1 ww. Kodeksu cywilnego stanowi, iż umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. Na podstawie art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej) – do zawarcia umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli – jednostronnej, jako nie przynoszącej darczyńcy żadnej opłaty. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny. Umowę cesji można uznać jako darowiznę, jeżeli posiada ona cechy darowizny, tzn. oświadczenie darczyńców o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768 ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego; darowizny, polecenia darczyńcy; zasiedzenia; nieodpłatnego zniesienia współwłasności; zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu; nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w grudniu 2011 r. została dokonana cesja mieszkaniowej książeczki oszczędnościowej z siostry na siostrę – Wnioskodawczynię. Cesja nie była odpłatna, nie miała również charakteru darowizny. Cesja dokonana była w banku. Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, ustawa o podatku od spadków i darowizn ściśle określa granice przedmiotu opodatkowania, tj. nabycie według określonych tytułów, wyczerpująco wymieniając tytuły, na podstawie których nabycie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Powyższy katalog czynności ujęty w art. 1 ww. ustawy ma charakter zamknięty. Zatem opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega tylko nabycie i to takie, które zostało w nim wymienione w sposób wyraźny. Zatem, skoro – jak stwierdza Wnioskodawczyni – umowa cesji mieszkaniowej książeczki oszczędnościowej zawarta między Wnioskodawczynią a jej siostrą nie została dokonana w formie umowy darowizny, to umowa ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Na Wnioskodawczyni nie ciąży zatem obowiązek złożenia zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego na formularzu SD-Z2. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.