IBPBII/1/436-172/14/JP

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 21 maja 2014 r. (data wpływu do Biura – 26 maja 2014 r.), uzupełnionym w dniach 20 i 26 sierpnia 2014., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych udzielenia pracownikom nieoprocentowanej pożyczki – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 26 maja 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych udzielenia pracownikom nieoprocentowanej pożyczki. Z uwagi na braki formalne złożonego wniosku, zostało do Wnioskodawcy przesłane wezwanie z 12 sierpnia 2014 r., znak: IBPB II/1/415-444/14/JP, IBPB II/1/436-172/14/JP, IBPP2/443 -497/14/AB. Wniosek został uzupełniony w dniu 20 sierpnia (uiszczenie brakującej opłaty) i w dniu 26 sierpnia 2014 r. (uzupełnienie pozostałych braków formalnych wniosku). W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: A. Sp. z o.o. (dalej „Spółka") zamierza udzielać ze środków obrotowych nieoprocentowane pożyczki swoim pracownikom. Prawo do skorzystania z takich pożyczek wynikać będzie z regulaminu i będą one udzielane dla wszystkich na jednakowych zasadach. Strony zastrzegą w umowie brak odpłatności w postaci odsetek. W zależności od zapotrzebowania podpisane będzie od kilkunastu do kilkudziesięciu umów rocznie. Stan zatrudnienia na dzień sporządzenia wniosku to 68 osób. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT, lecz nie prowadzi działalności w zakresie udzielania pożyczek i nie udziela ich innym podmiotom ani osobom. Umowy pożyczki zawierane będą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Środki pieniężne będące przedmiotem umów pożyczek w momencie zawierania umów oraz spłaty znajdować się będą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie: Czy Spółka będzie miała obowiązek odprowadzenia podatku od czynności cywilnoprawnych od tych pożyczek w wysokości 2%? Spółka stoi na stanowisku, iż udzielenie pożyczki nie związane jest z obowiązkiem odprowadzenia przez Spółkę podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ zgodnie z art. 4 pkt 7) przy umowach pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego obowiązek podatkowy powstaje na biorącym pożyczkę czyli na pracowniku Spółki. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Na wstępie należy zaznaczyć, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest tylko i wyłącznie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotycząca podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych udzielenia pracownikom nieoprocentowanej pożyczki. W pozostałym zakresie zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2010 r., Nr 101, poz. 649, z późn. zm.) podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej (art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy) i przy umowie pożyczki ciąży na biorącym pożyczkę (art. 4 pkt 7 ww. ustawy). W związku powyższym należy zauważyć, że co do zasady umowa pożyczki, ze względu na to, że mieści się w zakresie przedmiotowym ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Jednocześnie, jak wynika z cytowanych przepisów, obowiązek podatkowy ciąży na biorącym pożyczkę. Zatem dający pożyczką nie podlega obowiązkowi podatkowemu w tym podatku. Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza udzielać ze środków obrotowych Spółki nieoprocentowane pożyczki swoim pracownikom. Prawo do skorzystania z takich pożyczek wynikać będzie z regulaminu i będą one udzielane dla wszystkich na jednakowych zasadach. Strony zastrzegą w umowie brak odpłatności w postaci odsetek. W zależności od zapotrzebowania podpisane będzie od kilkunastu do kilkudziesięciu umów rocznie. Stan zatrudnienia na dzień sporządzenia wniosku to 68 osób. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT, lecz nie prowadzi działalności w zakresie udzielania pożyczek i nie udziela ich innym podmiotom ani osobom. Umowy pożyczki zawierane będą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Środki pieniężne będące przedmiotem umów pożyczek w momencie zawierania umów oraz spłaty znajdować się będą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wobec tego należy wyjaśnić, że na Wnioskodawcy jako dającym pożyczkę nie ciąży obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych od umowy pożyczki. Dodatkowo na tle okoliczności faktycznych przedstawionych przez Wnioskodawcę oraz w świetle przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych należy wskazać, że w omawianej ustawie przewidziano również sytuacje, w których czynność, mimo że podlega zakresowi przedmiotowemu ustawy – jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jedną z takich sytuacji normuje art. 2 pkt 4 lit. a) i b) ww. ustawy. Zgodnie z jego postanowieniami, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest: opodatkowana podatkiem od towarów i usług, zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem: umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach, umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych. W myśl postanowień art. 1a pkt 7 ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, użyte w ustawie określenie podatek od towarów i usług oznacza podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.; aktualne brzmienie: Dz.U. z 2011 r., poz. 1054, z późn. zm.) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich. Należy wskazać, że okoliczność objęcia umowy pożyczki podatkiem od towarów i usług może, zgodnie z powołanymi powyżej regulacjami, skutkować wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych. Przy czym należy zauważyć, że zgodnie z dyspozycją powyższego przepisu o wyłączeniu m.in. umowy pożyczki spod działania przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie decyduje ogólnie okoliczność, że strony lub strona tej umowy są podatnikami podatku od towarów i usług w rozumieniu ww. odrębnych przepisów o podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że przynajmniej jedna ze stron, co istotne – z tytułu dokonania tej konkretnej czynności – jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Na podstawie dotychczas przedstawionych wskazań należy stwierdzić, że na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu nieoprocentowanej pożyczki udzielonej przez niego pracownikowi, gdyż nie ciąży on na dającym pożyczkę. Ponadto w przypadku gdy z tytułu zawarcia konkretnej umowy pożyczki którakolwiek ze stron umowy będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub zwolniona z tego podatku umowa pożyczki w ogóle będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Powyższe oznacza, że w przedmiotowej sprawie stanowisko Wnioskodawcy, że udzielenie pożyczki nie jest związane z obowiązkiem odprowadzenia przez Wnioskodawcę podatku, należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-110 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.