IBPBII/1/436-175/13/MZ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 27 czerwca 2013 r. (data wpływu do tut. Biura – 02 lipca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych wskazanego we wniosku sposobu regulowania zobowiązań pieniężnych - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 02 lipca 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych skutków podatkowych wskazanego we wniosku sposobu regulowania zobowiązań pieniężnych. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca (spółka z o.o.) jest producentem materacy. Firmy A i B są producentami komponentów do ich wytwarzania. Firma A jest podmiotem zależnym od Wnioskodawcy (Wnioskodawca posiada 95 % udziałów w kapitale podstawowym). Firma A sprzedaje swoje wyroby firmie B. Firma B tworzy półfabrykaty, które sprzedaje Wnioskodawcy. Ze względu na okresowe problemy finansowe firmy B, Wnioskodawca zaproponował firmom A i B następujący sposób zapłaty zobowiązań. Wnioskodawca będzie płacił na konto firmy A za faktury wystawione mu przez firmę B. Firma B będzie uznawała zapłaty określone w zdaniu poprzednim, jako zapłaty za faktury firmy B wystawione na Wnioskodawcę za sprzedane półfabrykaty. Firma B będzie informowała firmę A na pokrycie jakich zobowiązań zaliczyć otrzymane od Wnioskodawcy środki pieniężne. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy regulowanie zobowiązań wierzyciela dostawcy Wnioskodawcy i potrącanie tych kwot z zobowiązań z tytułu dostaw dla Wnioskodawcy, jest objęte przepisami ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych? Wnioskodawca uważa, że regulując swoje zobowiązania w sposób opisany w niniejszym wniosku, nie dokona żadnej z czynności, o których mowa w art. 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych, a tym samym nie dojdzie do powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2010 r., Nr 101, poz. 649 z późn. zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne: umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych, umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy, umowy dożywocia, umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat, ustanowienie hipoteki, ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności, umowy depozytu nieprawidłowego, umowy spółki. Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy). Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie ustawowe wyliczenie zostało wzmocnione zasadą, zgodnie z którą o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu opodatkowaniu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Tym samym, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób, to dla oceny czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikacje pod względem prawnym. Szczegółowe określenie zakresu przedmiotowego ma określone konsekwencje. Ustawodawca, wprowadzając w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu, wyłączył od opodatkowania inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w przepisie. Oznacza to, że czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają opodatkowaniu nawet, gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź podobne do tych, które zostały w nim wyliczone. Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest spółką z o.o. i producentem materacy. Firmy A i B są producentami komponentów do ich wytwarzania. Firma A jest podmiotem zależnym od Wnioskodawcy (Wnioskodawca posiada 95 % udziałów w kapitale podstawowym). Firma A sprzedaje swoje wyroby firmie B. Firma B tworzy półfabrykaty, które sprzedaje Wnioskodawcy. Ze względu na okresowe problemy finansowe firmy B, Wnioskodawca zaproponował firmom A i B sposób zapłaty zobowiązań polegający na tym, że Wnioskodawca będzie płacił na konto firmy A za faktury wystawione mu przez firmę B. Firma B będzie uznawała zapłaty dokonane przez Wnioskodawcę na konto firmy A, jako zapłaty za swoje faktury, wystawione na Wnioskodawcę za sprzedane półfabrykaty. Firma B będzie informowała firmę A na pokrycie jakich zobowiązań zaliczyć otrzymane od Wnioskodawcy środki pieniężne. Jak już wspomniano powyżej, katalog czynności cywilnoprawnych, ujęty w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych ma charakter zamknięty. Zatem czynności cywilnoprawne, które nie zostały w nim wymienione w sposób wyraźny, nie podlegają opodatkowaniu omawianym podatkiem. W związku z powyższym należy stwierdzić, że zawarcie przez Wnioskodawcę umowy określającej sposób regulowania zobowiązań wierzyciela dostawcy Wnioskodawcy i potrącania tych kwot z zobowiązań z tytułu dostaw dla Wnioskodawcy, a więc sposobu regulowania zobowiązań pieniężnych, nie zostało wymienione w ustawowym katalogu czynności określonych w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jako podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Tym samym umowa ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, bowiem nie mieści się w katalogu czynności ściśle wymienionych we wskazanym przepisie. W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Niniejsza interpretacja stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że Minister Finansów, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), została wydana wyłącznie dla Wnioskodawcy. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.