IBPBII/1/436-237/13/MZ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku, który wpłynął do tut. Biura 29 sierpnia 2013 r., uzupełnionym 25 i 27 listopada 2013 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie konsekwencji podatkowych, które powstaną po stronie Spółki w przypadku „wyjścia z inwestycji”, które ma nastąpić poprzez likwidację spółek komandytowo-akcyjnych – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 29 sierpnia 2013 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie konsekwencji podatkowych, które powstaną po stronie Spółki w przypadku „wyjścia z inwestycji”, które ma nastąpić poprzez likwidację spółek komandytowo-akcyjnych. Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w piśmie z 14 listopada 2013 r. znak: IBPB II/1/436-237/13/MZ, IBPP2/443-792/13/BW, IBPB I/2/423-1121/13/MS wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Wniosek uzupełniono 25 listopada 2013 r. (data wpływu dodatkowej opłaty) oraz 27 listopada 2013 r. (data wpływu pisma zawierającego uzupełnienie). W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca (spółka z o.o.) na podstawie umowy o dofinansowanie, zawartej z X, realizuje w okresie od 1 grudnia 2008 r. do 30 listopada 2013 r., projekt dofinansowany ze środków Unii Europejskiej pt. „...”, realizowany w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Oś priorytetowa 3. Kapitał dla Innowacji, Działanie 3.1 Inicjowanie działalności innowacyjnej. Celem projektu „...” jest wsparcie i utworzenie nowych przedsiębiorstw działających na bazie innowacyjnych pomysłów, zwłaszcza w dziedzinie poszanowania energii, poprzez zapewnienie kapitału na inwestycje w innowacje oraz wzajemną współpracę. Cel ten zostanie osiągnięty przez świadczenie usług doradczych, coachingowych w zakresie pomocy w rozpoczęciu działalności gospodarczej poprzez dopasowanie odpowiedniej formy organizacyjno-prawnej, wsparcie w prawidłowym zarządzaniu firmą, dostępu do technologii, niezależnych ekspertów, dostępu do wiedzy i rynków globalnych (tzw. etap preinkubacji). Etap preinkubacji obejmuje m.in.: badanie poziomu innowacyjności pomysłu, badanie czystości patentowej, analizę rynku innowacyjnego rozwiązania, opracowanie biznes planu/studium wykonalności, ocenę potencjału komercyjnego, pomoc w przygotowaniu prototypu, testowanie i analizę opłacalności wejścia kapitałowego. Na bazie tak wyselekcjonowanych innowacyjnych pomysłów powstają nowe podmioty, w których Wnioskodawca – w zamian za wkład finansowy – obejmuje udziały. Udział kapitału Wnioskodawcy, wniesionego do nowo powstałej spółki w ramach projektu ze środków programu jest niższy niż 50% kapitału zakładowego i nie może trwać dłużej niż 10 lat. W wyniku realizacji projektu Wnioskodawca otrzymuje refundację poniesionych wydatków w wysokości 100% kosztów kwalifikowanych, w szczególności dotyczy to kosztów związanych z usługami wykonanymi na etapie preinkubacji oraz przekazanego wsparcia kapitałowego. Wszystkie usługi wykonane na rzecz beneficjentów ostatecznych są dla nich nieodpłatne. Otrzymaną dotację w części stanowiącej pokrycie kosztów preinkubacji, jak również pokrycie wydatków związanych z bezpośrednim objęciem udziałów, Wnioskodawca rozpoznaje jako przychody wolne od podatku; z kolei wydatki sfinansowane z przedmiotowej dotacji nie są uważane za koszty uzyskania przychodu. Ponadto, zgodnie z umową o udzielenie wsparcia, środki uzyskane z wpływów pochodzących ze zbycia akcji lub udziałów, w spółce, nabytych uprzednio ze środków z dotacji oraz udziału w zyskach tej spółki, Wnioskodawca musi przeznaczać na dalsze inicjowanie działalności innowacyjnej (środki uzyskane po zakończeniu inwestycji – wyjście z inwestycji – trafiają na konto Spółki z przeznaczeniem na kontynuację działalności o tym samym charakterze). W wyniku realizacji projektu pt. „...” powstało już osiem nowych spółek. Funkcjonują dwie formy prawne: spółka komandytowo-akcyjna i spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. W spółkach komandytowo-akcyjnych Wnioskodawca występuje jako akcjonariusz. Akcje zostały objęte w zamian za wkład pieniężny pochodzący z dotacji, od której wykazano przychód wolny. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Jakie konsekwencje podatkowe powstaną po stronie Spółki (Wnioskodawcy) w przypadku „wyjścia z inwestycji”, które ma nastąpić poprzez likwidację spółek komandytowo-akcyjnych? Wnioskodawca wskazał, że spółka komandytowo-akcyjna to spółka osobowa, do której odpowiednio stosuje się przede wszystkim przepisy o spółce jawnej albo akcyjnej. W przypadku jej likwidacji, na mocy art. 150 § 1 Kodeksu spółek handlowych (dalej: K.s.h.), trzeba odwołać się do przepisów o likwidacji spółki akcyjnej. Oznacza to, że procedura likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej jest sformalizowana i nie może być zastąpiona innym sposobem zakończenia działalności. Przyczyny rozwiązania spółki komandytowo-akcyjnej wskazane zostały w art. 148 K.s.h. Jedną z najczęściej występujących w praktyce jest decyzja samych wspólników. W spółce komandytowo-akcyjnej powodem jej rozwiązania może być uchwała walnego zgromadzenia o rozwiązaniu spółki. Jak każda uchwała walnego zgromadzenia musi być umieszczona w protokole sporządzonym przez notariusza. Do jej powzięcia konieczna jest większość 3/4 głosów akcjonariuszy, o ile statut nie ustanawia surowszych warunków jej powzięcia. Poza tym wymaga ona zgody wszystkich komplementariuszy pod rygorem nieważności (art. 146 § 2 pkt 9 K.s.h.). Jeżeli po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli pozostanie majątek, podlega on podziałowi między akcjonariuszy i komplementariuszy. Zasady podziału majątku może określać statut. Podział majątku nie może nastąpić przed upływem roku od dnia ostatniego ogłoszenia o otwarciu likwidacji i wezwaniu wierzycieli. Na dzień poprzedzający podział majątku pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli należy sporządzić sprawozdanie likwidacyjne. Podlega ono zatwierdzeniu przez walne zgromadzenie. Rozwiązanie spółki następuje po przeprowadzeniu likwidacji z chwilą wykreślenia spółki z Krajowego Rejestru Sądowego (art. 478 K.s.h.). O rozwiązaniu spółki likwidatorzy powinni zawiadomić właściwy urząd skarbowy, przekazując odpis sprawozdania likwidacyjnego, a w razie potrzeby także inne organy i instytucje (por. art. 477 § 3 K.s.h.). Wnioskodawca wskazał również, że zasady podziału między wspólników majątku pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli określa art. 474 w związku z art. 150 § 1 K.s.h. Podział między akcjonariuszy majątku pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli nie może nastąpić przed upływem roku od dnia ostatniego ogłoszenia o otwarciu likwidacji i wezwaniu wierzycieli. Majątek dzieli się między akcjonariuszy w stosunku do dokonanych przez każdego z nich wpłat na kapitał zakładowy. Jeżeli akcje uprzywilejowane korzystają z prawa pierwszeństwa przy podziale majątku, należy przede wszystkim spłacić akcje uprzywilejowane w granicach sum wpłaconych na każdą z nich, a następnie spłacić w ten sam sposób akcje zwykłe; nadwyżka majątku zostanie podzielona na ogólnych zasadach między wszystkie akcje. Statut może określać inne zasady podziału majątku. Dopuszczalne jest rozliczenie się między wspólnikami w zakresie podziału majątku poprzez przekazanie poszczególnych składników majątku wspólnikowi – bez konieczności jego spieniężania. Wnioskodawca przywołał czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, wymienione w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Wnioskodawca podkreślił, że wymieniony katalog czynności cywilnoprawnych, podlegających opodatkowaniu, jest zamknięty. Dlatego wszystkie niewymienione w nim czynności (takie jak np. podział majątku likwidowanej spółki) nie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem. Tym samym przekazanie majątku wspólnikowi w związku z likwidacją spółki komandytowo-akcyjnej nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych. W ocenie Wnioskodawcy, w tym przypadku, w związku z podziałem majątku likwidowanej spółki pomiędzy akcjonariuszy i komplementariuszy, nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy tylko w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób prawnych, zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia. Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2010 r., Nr 101, poz. 649, z późn. zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne: umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych, umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy, umowy dożywocia, umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat, ustanowienie hipoteki, ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności, umowy depozytu nieprawidłowego, umowy spółki. Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy). Szczegółowe określenie zakresu przedmiotowego ma określone konsekwencje. Ustawodawca, wprowadzając w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu, wyłączył od opodatkowania inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w przepisie. Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest spółką z o.o. i akcjonariuszem w spółkach komandytowo-akcyjnych. Planowane jest „wyjście z inwestycji”, które ma nastąpić poprzez likwidację i podział majątków tych spółek pomiędzy ich akcjonariuszy i komplementariuszy. Jak już wspomniano powyżej, katalog czynności cywilnoprawnych, ujęty w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, ma charakter zamknięty. Zatem czynności cywilnoprawne, które nie zostały w nim wymienione w sposób wyraźny, nie podlegają opodatkowaniu omawianym podatkiem. W związku z przytoczonymi powyżej przepisami należy stwierdzić, że przekazanie Wnioskodawcy części majątku danej spółki komandytowo-akcyjnej, w której Wnioskodawca jest akcjonariuszem, w związku z likwidacją tej spółki i podziałem jej majątku, nie zostało wymienione w ustawowym katalogu czynności określonych w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jako podlegające opodatkowaniu tym podatkiem. Tym samym czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, bowiem nie mieści się w katalogu czynności ściśle wymienionych we wskazanym przepisie. W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Niniejsza interpretacja stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że Minister Finansów, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), została wydana wyłącznie dla Wnioskodawcy. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.