IBPBII/1/436-32/08/MZ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 05 grudnia 2008r. (data wpływu do tut. Biura – 09 grudnia 2008r.) uzupełnionym w dniu 06 stycznia 2009r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych umowy przejęcia długu - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 09 grudnia 2008r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych umowy przejęcia długu. Z uwagi na fakt, iż wniosek nie spełniał wymogów formalnych pismem z dnia 24 grudnia 2008r. Znak: IBPB II/1/436-32/08/MZ wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono w dniu 06 stycznia 2009r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: W związku z realizacją przez wnioskodawcę inwestycji budowlanej w K., w dniu 07 sierpnia 2006r. wnioskodawca zawarł z Gminą Miejską K. porozumienie ustalające warunki przejazdu samochodów ciężarowych wnioskodawcy po drogach publicznych. Zgodnie z treścią ww. porozumienia, po zakończeniu inwestycji budowlanej wnioskodawca zobowiązany został do remontu nawierzchni jezdni. Na zabezpieczenie należytego wykonania zobowiązania wnioskodawca wręczył Gminie weksel in blanco wraz z deklaracją wekslową z upoważnieniem do wypełnienia weksla do kwoty 108 000zł. Tuż przed zakończeniem przez wnioskodawcę inwestycji Spółka R. rozpoczęła w tym rejonie swoją własną inwestycję budowlaną. Prowadzenie przez Spółkę R. inwestycji wymagało korzystania z drogi publicznej dotychczas wykorzystywanej przez wnioskodawcę. Z uwagi na korzystanie przez Spółkę R. z drogi publicznej, wnioskodawca nie mógł zrealizować zobowiązania polegającego na remoncie jezdni. Wobec powyższego, w dniu 11 września 2008r. wnioskodawca zawarł trójstronne porozumienie, którego stronami była również Gmina Miejską K. oraz Spółka R. Na podstawie tego porozumienia Spółka R. za zgodą Gminy Miejskiej K. przejęła w trybie art. 519 Kodeksu cywilnego dług wnioskodawcy wynikający z porozumienia z dnia 07 sierpnia 2006r. a polegający na obowiązku dokonania remontu jezdni. Na zabezpieczenie długu Spółka R. wręczyła Gminie Miejskiej K. weksel in blanco wraz z deklaracją wekslową z upoważnieniem do wypełnienia go do kwoty 108 000zł. Gmina Miejska K. zwróciła wnioskodawcy weksel. Jednocześnie wnioskodawca wpłacił na rzecz Spółki R. kwotę 108 000zł. Zgodnie z brzmieniem jednego z paragrafów porozumienia strony ustaliły, iż koszt ewentualnego podatku od czynności cywilnoprawnych związanego z zawarciem porozumienia poniesie wnioskodawca. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w świetle opisanego stanu faktycznego, zawarcie porozumienia z dnia 11 września 2008r. rodzi obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych, a w szczególności czy przejęcie długu na podstawie art. 519 Kodeksu cywilnego przez Spółkę R. z jednoczesnym dokonaniem na jej rzecz przez wnioskodawcę zapłaty podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych? Zdaniem wnioskodawcy, stosownie do brzmienia art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych opodatkowaniu podlegają czynności szczegółowo wymienione w cytowanym przepisie. Katalog czynności podlegających opodatkowaniu jest więc zamknięty, wobec czego czynność nie wymieniona w tym katalogu nie podlega opodatkowaniu. W treści art. 1 ww. ustawy brak wzmianki o umowie przejęcia długu. Zdaniem wnioskodawcy podpisanie porozumienia o przejęciu długu nie rodzi zatem obowiązku zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2007r. Nr 68, poz. 450 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2008r., zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne: umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych, umowy pożyczki, umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy, umowy dożywocia, umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat, ustanowienie hipoteki, ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności, umowy depozytu nieprawidłowego, umowy spółki (akty założycielskie). Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy). Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie ustawowe wyliczenie zostało wzmocnione zasadą, zgodnie z którą o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Tym samym, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób to dla oceny, czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikacje pod względem prawnym. Szczegółowe określenie zakresu przedmiotowego ma określone konsekwencje. Ustawodawca, wprowadzając w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych zasadę numerus clausus czynności podlegających opodatkowaniu, wyłączył od opodatkowania inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w przepisie. Oznacza to, że czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają opodatkowaniu, nawet gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź podobne do tych, które zostały w nim wyliczone. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że wnioskodawca zawarł w dniu 11 września 2008r. trójstronne porozumienie, na podstawie którego jeden z pozostałych sygnatariuszy porozumienia przejął w trybie art. 519 Kodeksu cywilnego dług wnioskodawcy wobec trzeciego sygnatariusza – wierzyciela za zgodą tego wierzyciela. Na zabezpieczenie przejmujący wręczył wierzycielowi weksel in blanco wraz z deklaracją wekslową z upoważnieniem do wypełnienia weksla do kwoty 108.000zł. Wierzyciel zwrócił wnioskodawcy uprzednio wręczony weksel in blanco, który mógł być zgodnie z uprawnieniem wypełniony do kwoty 108.000zł. Jednocześnie wnioskodawca wpłacił na rzecz przejmującego kwotę 108.000zł. Umowa przejęcia długu, uregulowana w art. 519 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r.– Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) polega na tym, że osoba trzecia wstępuje w miejsce dłużnika, który zostaje z długu zwolniony. Przejęcie długu może nastąpić: przez umowę między wierzycielem a osobą trzecią za zgodą dłużnika; oświadczenie dłużnika może być złożone którejkolwiek ze stron; przez umowę między dłużnikiem a osobą trzecią za zgodą wierzyciela; oświadczenie wierzyciela może być złożone którejkolwiek ze stron; jest ono bezskuteczne, jeżeli wierzyciel nie wiedział, że osoba przejmująca dług jest niewypłacalna. Jak już wspomniano powyżej, katalog czynności cywilnoprawnych, ujęty w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych ma charakter zamknięty. Zatem czynności cywilnoprawne, które nie zostały w nim wymienione w sposób wyraźny, nie podlegają opodatkowaniu omawianym podatkiem. Wobec powyższego, zawarcie na podstawie art. 519 Kodeksu cywilnego porozumienia o przejęciu długu wnioskodawcy przez Spółkę R. z jednoczesnym dokonaniem na jej rzecz przez wnioskodawcę zapłaty tego długu (przejęcie długu za wynagrodzeniem) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych chyba, że zawarta czynność nosi znamiona którejkolwiek z umów wymienionych w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Wobec tego, stanowisko wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.