IBPBII/1/436-397/12/HK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 sierpnia 2012 r. (data wpływu do tut. Organu – 27 sierpnia 2012 r.), uzupełnionym w dniu 30 i 31 października 2012 r. oraz w dniu 20 listopada 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży drewna - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 27 sierpnia 2012 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży drewna. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego pismem z dnia 17 października 2012 r. znak: IBPB II/1/415-762/12/HK wezwano o jego uzupełnienie. W dniu 30 października 2012 r. uzupełniono wniosek o brakującą opłatę, natomiast w dniu 31 października 2012 r. i 20 listopada 2012 r. wpłynęło pisemne uzupełnienie pozostałych braków formalnych ww. wniosku. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca jest właścicielem działki leśnej. W związku z tym, iż planuje dokonać zmian w strukturze zalesienia, zwrócił się do starosty z prośbą o wydanie zgody na wycięcie drzew i zgodę taką otrzymał. Drzewa sprzedał, a ponieważ pierwszy raz dokonywał sprzedaży drzew zasięgnął informacji w urzędzie skarbowym, czy ma zapłacić podatek. Według uzyskanych informacji w tej sytuacji nie ma obowiązku zapłaty podatku, jednak Wnioskodawca oczekuje pisemnego wyjaśnienia czy i jakie podatki dotyczą ww. transakcji na kwotę 6.900,00 zł. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu i pośrednictwa handlowego w branży spożywczej i odzieżowej. Nie prowadzi handlu drzewem, a sprzedane drzewo było nieprzerobione. Umowa sprzedaży drzewa nie była zawarta w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku od czynności cywilnoprawnych? Wnioskodawca uważa, że nie ma obowiązku zapłaty podatku, w obu przypadkach zapytania (tj. w podatku dochodowym od osób fizycznych i w podatku od czynności cywilnoprawnych). Stanowisko to, jak wskazał Wnioskodawca, potwierdzają informacje uzyskane od osób sprzedających drzewo z własnego lasu, z których wynika, że przychody z gospodarki leśnej nie są objęte regulacjami przepisów ustawy o podatku dochodowym. Przychód ze sprzedaży drzewa z własnego lasu nie podlega zatem opodatkowaniu podatkiem dochodowym. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Na wstępie należy zaznaczyć, iż przedmiotem niniejszej interpretacji są skutki podatkowe sprzedaży drewna dotyczące podatku od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie – dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych - zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie. Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych. Zgodnie z art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm.) przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Przepisy o sprzedaży rzeczy stosuje się odpowiednio do sprzedaży energii oraz do sprzedaży praw (art. 555 Kodeksu cywilnego). Podstawę opodatkowania przy umowie sprzedaży, w myśl powołanej wyżej ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego (art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy). Zgodnie z art. 6 ust. 2 ww. ustawy wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez odliczania długów i ciężarów. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy od czynności cywilnoprawnych określa stawki podatku, które wynoszą od umowy sprzedaży: nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym - 2%, innych praw majątkowych - 1%. O powstaniu obowiązku uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnej decyduje, w myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, moment dokonania czynności cywilnoprawnej. Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym. Z treści złożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawca sprzedał drewno z własnego lasu – jest zatem sprzedającym a nie kupującym. Tym samym – stosownie do treści wskazanego powyżej art. 4 pkt 1 cyt. ustawy – w przedstawionym stanie faktycznym - na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, gdyż przy umowie sprzedaży obowiązek podatkowy ciąży na kupującym. To oznacza, że Wnioskodawca nie jest zobowiązany do uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu sprzedaży ww. drewna. Powyższe oznacza, że w przedmiotowej sprawie stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.