ILPB4/4510-1-383/15-2/ŁM

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 13 lipca 2015 r. (data wpływu 22 lipca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie powstania różnic kursowych w związku z umorzeniem części zobowiązań – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 22 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie: powstania różnic kursowych w związku z umorzeniem części zobowiązań, rozpoznania przychodu podatkowego w związku z umorzeniem części zobowiązań. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością i podatnikiem podatku CIT w Polsce. Spółka jest dystrybutorem na terenie Polski ostrzy, skalpeli oraz rękojeści chirurgicznych (dalej „Towary”). Towary są nabywane m.in. od brytyjskiego udziałowca Spółki (dalej „Dostawca”). Zakupy od Dostawcy były i są dokonywane w funtach brytyjskich, a transakcje zakupu, zgodnie z wolą stron, podlegają prawu brytyjskiemu. W latach ubiegłych Spółka nabyła od Dostawcy Towary, które następnie odsprzedała swoim klientom, a wartość sprzedanych Towarów zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów. Przeliczając koszt sprzedanych Towarów z funtów brytyjskich na złote spółka zastosowała średni kurs ogłoszony przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu. Przedmiotowe zobowiązania z tytułu nabycia Towarów od Dostawcy nie zostały jeszcze uregulowane przez Spółkę. W świetle prawa brytyjskiego, któremu podlegają, zobowiązania te nie uległy również przedawnieniu. Do przedmiotowych kosztów nie znajdują zastosowania przepisy art. 15b Ustawy o CIT, gdyż zostały one poniesione nim przepisy te znalazły zastosowanie w odniesieniu do Spółki, co potwierdził Minister Finansów w wydanej Spółce interpretacji indywidualnej z 14 marca 2014 r.. Dlatego kwestia zastosowania art. 15b Ustawy o CIT nie jest przedmiotem niniejszego wniosku. Dostawca zamierza umorzyć Spółce część wierzytelności z tytułu dostawy Towarów, a Wnioskodawca zamierza przyjąć zwolnienia z długu. Spółka stosuje tzw. podatkową metodę ustalania różnic kursowych, o której mowa w art. 15a Ustawy o CIT. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania. Czy w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego przyjęcie przez Wnioskodawcę umorzenia części zobowiązań Spółki wobec Dostawcy z tytułu dostawy Towarów spowoduje po stronie Wnioskodawcy powstania różnic kursowych? Czy w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego w związku z przyjęciem umorzenia części zobowiązań Spółki wobec Dostawcy z tytułu dostawy Towarów, Spółka powinna rozpoznać przychód podatkowy w wysokości odpowiadającej rozpoznanym wcześniej w księgach kosztom uzyskania przychodów wynikającym z umarzanych zobowiązań? Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie nr 1. Wniosek Spółki w zakresie pytania nr 2 został rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną nr ILPB4/4510-1-383/15-3/ŁM wydaną 15 października 2015 r. Zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego przyjęcie przez Wnioskodawcę umorzenia części zobowiązań Spółki wobec Dostawcy z tytułu dostawy Towarów nie spowoduje po stronie Wnioskodawcy powstania różnic kursowych. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy. Uzasadniając powyższe stanowisko w pierwszej kolejności należy powołać normy prawne ustanowione w art. 15a Ustawy o CIT. W ust. 1 tego przepisu prawodawca postanowił, iż różnice kursowe podlegają rozliczeniu na gruncie podatku CIT poprzez zwiększenie odpowiednio przychodów podatnika (dodatnie różnice kursowe) bądź też kosztów jego uzyskania (ujemne różnice kursowe). Jednocześnie w ust. 2 i 3 tego artykułu zawarty został zamknięty katalog sytuacji, w których dodatnie lub ujemne różnice kursowe mogą powstać. Stosownie do treści art. 15a ust. 2 i 3 ustawy o CIT dodatnie bądź ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość: przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski (dalej „NBP”) jest niższa bądź wyższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia; poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP jest wyższa bądź niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia; otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa bądź wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, chyba że są związane z udzieleniem/otrzymaniem kredytu (pożyczki), o których mowa poniżej; kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa bądź wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni; kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa bądź niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni. Zdaniem Wnioskodawcy w analizowanej sprawie potencjalne zastosowanie mogłyby mieć jedynie przepisy dotyczące powstawania różnic kursowych w związku z ponoszeniem kosztów uzyskania przychodów w walutach obcych. W związku z tym dalsza analiza powinna dotyczyć jedynie tego zagadnienia. I tak: zgodnie z art. 15a ust. 2 pkt 2 Ustawy o CIT dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość poniesionego kosztu wyrażona w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP jest wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia; z kolei w myśl art. 15a ust. 3 pkt 2 Ustawy o CIT ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP jest niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia. Ponadto, stosownie do treści art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT, koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu, a za dzień zapłaty kosztu − zgodnie z art. 15a ust. 7 Ustawy o CIT − uznaje się dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności. W świetle językowej wykładni powyższych przepisów należy zauważyć, iż aby mogło dojść do powstania różnic kursowych: poniesiony koszt powinien być w walucie obcej; koszt ten powinien być zapłacony/uregulowany również w walucie obcej; kurs średni waluty obcej ogłoszony przez NBP użyty do przeliczenia kosztu na złote w dniu poniesienia oraz w dniu zapłaty/uregulowania kosztu jest inny. Zdaniem Spółki niespełnienie któregokolwiek z powyższych warunków, a w szczególności brak zapłaty/uregulowania kosztu w walucie obcej, nie daje podstaw do rozpoznania różnic kursowych. Należy również zauważyć, iż rozpoznawanie różnic kursowych od kosztów poniesionych w walucie obcej jest uzasadnione, pod warunkiem że faktycznie dochodzi do jego zapłaty/uregulowania, gdyż tylko w takiej sytuacji może okazać się, że podatnik ponosi faktyczny ciężar ekonomiczny w wysokości większej lub mniejszej niż jego pierwotna wartość z momentu poniesienia. Innymi słowy, zdaniem Spółki, tylko w przypadku zapłaty/uregulowania kosztu zmiana jego wartości w związku z zastosowaniem różnych kursów powinna zwiększać przychody bądź koszty uzyskania przychodów podatnika, jako różnica kursowa. Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedstawionego zdarzenia przyszłego należy podkreślić, że w wyniku umorzenia części zobowiązań wobec Dostawcy nie dojdzie do ich zapłaty/uregulowania przez Spółkę. Wnioskodawca nie uzyska również dodatkowych korzyści ani nie poniesie dodatkowych obciążeń ekonomicznych z tytułu zmiany kursu walut w tym zakresie. W rezultacie, zdaniem Spółki, nie będą spełnione warunki do rozpoznania przez nią różnic kursowych w tym zakresie. Podsumowując w świetle powyższych argumentów Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego w związku z przyjęciem przez Wnioskodawcę umorzenia części zobowiązań Spółki wobec Dostawcy z tytułu dostawy Towarów nie powstaną po stronie Wnioskodawcy różnice kursowe. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.