ITPP1/443-709A/07/AJ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 12 grudnia 2007 r. (data wpływu 18 grudnia 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości wystawienia faktury VAT - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 18 grudnia 2007 roku został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości wystawienia faktury VAT. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. W 1991 roku jako osoba fizyczna nabył Pan w K. działkę budowlaną o powierzchni 0,1398 ha. Współwłaścicielem zakupionej działki był Pana brat. Od 1991 roku, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, rozpoczął Pan za zgodą brata, budowę hali magazynowej wraz z zapleczem biurowym. Od 1993 roku odliczał Pan naliczony od zakupu materiałów budowlanych podatek od towarów i usług. Budowę zakończył Pan w grudniu 1994 roku, a z końcem roku 1999 zakończył Pan prowadzenie działalności gospodarczej. Do grudnia 2007 roku wydzierżawiał Pan przedmiotowy budynek innemu podmiotowi gospodarczemu, w związku z czym nie przeprowadził Pan remanentu końcowego likwidującego tę nieruchomość. Z tytułu dzierżawy odprowadzał Pan podatek należny. Według odpisu z księgi wieczystej z dnia 31 października 2007 roku, właścicielami zabudowanej działki jest Pan z bratem po połowie, chociaż Pana brat nie ponosił kosztów związanych z budową nieruchomości. Łącznie z bratem postanowili Panowie sprzedać halę i obie części działki w 2008 roku. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy wystawiona faktura może opiewać na 90% wartości działki zabudowanej? Zdaniem Pana, Współwłaściciel nie może uczestniczyć w sprzedaży 50% wartości nieruchomości z uwagi na fakt, że nie ponosił kosztów budowy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. W myśl art. 2 pkt 22 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, sprzedażą jest odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (…). Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6). Jak wynika z treści art. 29 ust. 5 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Stosownie do treści art. 106 ust. 1, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 roku w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ), faktura dokumentująca dokonanie sprzedaży powinna zawierać między innymi: nazwę towaru lub usługi, jednostkę miary i ilość sprzedanych towarów (…). Z treści art. 47 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) wynika, że część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. W myśl art. 48 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania. A zatem rzecz, która stała się częścią składową innej rzeczy traci samodzielny byt prawny i dzieli losy prawne rzeczy nadrzędnej. Ze złożonego wniosku wynika, iż przedmiotem dostawy będzie grunt, na którym, za zgodą współwłaściciela, wybudował Pan budynek użytkowy, który służył prowadzonej działalności gospodarczej. Według odpisu z księgi wieczystej z dnia 31 lipca 2007 roku, właścicielami zabudowanej działki jest Pan z bratem po połowie, chociaż brat nie ponosił kosztów budowy nieruchomości. Analizując przedstawione we wniosku okoliczności sprawy w odniesieniu do powołanych wyżej przepisów oraz mając na uwadze fakt, że jest Pan współwłaścicielem zabudowanej nieruchomości gruntowej, stwierdzić należy, że wystawiona w związku ze sprzedażą tej nieruchomości faktura VAT powinna dokumentować odpowiednio przysługujący Panu udział we współwłasności. Reasumując, nie można się zgodzić z Pana stanowiskiem, iż prawidłowym byłoby udokumentowanie dokonanej sprzedaży przedmiotowej nieruchomości zabudowanej w odniesieniu do udziału stanowiącego jej 90%. Końcowo należy wskazać, że odrębną sprawą jest zwrot nakładów poniesionych przez Pana na budowę hali. Zgodnie bowiem z treścią art. 226 § 1 Kodeksu cywilnego, samoistny posiadacz w dobrej wierze może żądać zwrotu nakładów koniecznych o tyle, o ile nie mają pokrycia w korzyściach, które uzyskał z rzeczy. Zwrotu innych nakładów może żądać o tyle, o ile zwiększają wartość rzeczy w chwili jej wydania właścicielowi. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej). Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.