ITPP1/443-91/12/BJ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 16 stycznia 2012 r. (data wpływu 23 stycznia 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku za najem i tzw. media – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 23 stycznia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku za najem i tzw. media. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny Jest Pani osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, podatnikiem VAT czynnym. Dodatkowo osiąga Pani przychody z najmu lokalu mieszkalnego stanowiącego Pani odrębny majątek (nieruchomość ta nie jest związana z działalnością gospodarczą). W ramach najmu zawarła Pani umowę z osobą prowadzącą działalność gospodarczą. W umowie określono, iż wynajmowana nieruchomość wykorzystywana będzie przez najemcę w 50% na cele mieszkaniowe i w 50% na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Wynagrodzenie za czynsz najmu zostało określone w jednej łącznej kwocie za wynajem całego lokalu. Zgodnie z zawartą umową najmu, oprócz czynszu najmu, obciąża Pani najemcę również opłatami eksploatacyjnymi, tj. kosztami czynszu do wspólnoty, gazu i energii elektrycznej. Na powyższe koszty wystawia Pani faktury VAT w wysokości kosztów faktycznie poniesionych – bez doliczania marży. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Jakimi stawkami podatku VAT należy opodatkować opisany najem i refakturowanie kosztów eksploatacyjnych? Powołując się w poz. 61 wniosku ORD-IN na art. 41 i 43 ust. 1 pkt 36 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług uważa Pani, iż na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ww. ustawy zwolnione od podatku są usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe. Stąd najem powierzchni w części przeznaczonej na działalność gospodarczą powinien być opodatkowany stawką podstawową w wysokości 23%, a w części wykorzystywanej na cele mieszkaniowe może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Ta sama zasada odnosi się do refakturowania opłat za tzw. media. W 50 % koszty tzw. mediów odnoszą się do usługi najmu lokalu mieszkalnego, a w 50% dotyczą kosztów eksploatacji lokalu wykorzystywanego na działalność gospodarczą. Zatem wobec refakturowania kosztów tzw. mediów dot. usługi wynajmu na cele mieszkaniowe można zastosować zwolnienie od podatku VAT, a do pozostałych kosztów eksploatacji lokalu wykorzystywanego w celach użytkowych należy zastosować stawkę podstawową podatku VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska nr 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń